Werkloosheid beperking in tijd komt eraan: wat zal het effect zijn?

[Alberta Balsalm]

@Alberta Balsalm

Bedankt voor je bijdrages

Er was ook dit topic specifiek naar langdurig zieken (stond nu al op pagina 4)

Regeerakkoord - 500.000 langdurig zieken in België

In de krant: In de afgelopen 5 jaar zijn er zo'n 100.000 langdurig zieken bijgekomen. Terwijl in 2017 iets meer dan 400.000 mensen langer dan een jaar ziek waren, steeg dat aantal in 2022 tot meer dan 500.000! Nergens in Europa is het aandeel 20- tot 64-jarigen dat niet aan het werk is wegens...

www.beyondgaming.be

Tjah, die anekdote van die vrouw die haar beplaste is wel schrijnend, zo iemand hoort op langere invaliditeit te zitten. En heeft meer medische en psychologische begeleiding nodig denk ik.
Het is maar een anekdote, maar een schoolvoorbeeld van hoe de nieuwe maatregelen tot persoonlijke drama's kunnen leiden.

Chronisch zieke mensen in dezelfde adem noemen als werklozen is gewoon al FOUT.
Natuurlijk tijdsrovend om de profiteurs er uit te halen, en die profiteurs stelen dus ook al begelijdingstijd van de echt zieken of probleemgevallen als ik jouw replys lees.

Het loopt inderdaad door elkaar: langdurig werklozen en langdurig zieken. Ik koos ervoor om in deze topic te reageren en niet in die over de langdurig zieken, doelbewust. Net omdat er geen middenweg bestaat. Ik begrijp helemaal je bedenking hierover.

Je raakt hier ook aan de essentie: dat er tijd en middelen verloren gaan om mensen die eigenlijk willen profiteren te proberen pakken (enorm administratieve rompslomp) terwijl er daarnaast ook personen echt in nood zijn.

Ik las hier al enkele reacties dat in persoonlijk netwerk best wel geweten is wie er flagrant profiteert. Durven aanspreken op moreel kompas is dan het enige dat jij en ik en elk persoon maar kan doen. En dat is niet evident, net vanwege de persoonlijke relaties.

Ik begrijp dat allemaal.

 

[Lifen]

Met hartritmestoornissen (beetje te zien welk type) kan je in principe wel nog werken maar absoluut niet in een magazijn. We weten natuurlijk niet hoe groot dat transportbedrijf was en of de man cognitief en digitaal sterk genoeg staat om richting een meer administratieve job in het bedrijf te gaan. Ik kan me goed voorstellen dat de hoeveelheid hartproblemen op korte tijd deze man ook angstig gemaakt heeft. Opnieuw ook de vraag of er begeleidingstrajecten werden aangeboden: zeker personen die jarenlang dezelfde (lager geschoolde) (meestal fysieke) job hebben uitgevoerd en dat ineens niet meer kunnen zitten mentaal heel vaak vast op wat niet meer kan. Gewoon omscholen klinkt eenvoudig maar is dat niet altijd (cognitieve vermogen?). Bijna alle laaggeschoolde jobs zijn fysiek zwaar...


Het is al ietsje verbeterd maar nog heel vaak geven artsen/specialisten als advies mee dat 'licht administratief' of 'zittend werk' haalbaar is.
Omdat input vergaren en ideetjes uitwisselen iets is waar ik ALTIJD blij van word een vraag aan iedereen die dit leest:

Welk licht administratief of zittend werk is er bij jouw werkgever of in jouw sector misschien wel mogelijk met een laaggeschoold profiel?

Niet cynisch, eh. Ik ben echt nieuwsgierig. Er bestaan zoveel unieke jobs die je never uit de systemen van VDAB kan halen of via interim kan vinden. Maar het zijn net die niches die dit soort profielen nodig hebben!

Nochtans doen we 4x per jaar een hertraining van ons competent model, waarbij er twee leer per jaar een doorstroming is van competent naar de andere vdab producten. Dus kortgezegd kunnen we tegenwoordig wel nieuwe jobs halen uit diverse bronnen.

Extranet.vdab.be/competent

 

[Alberta Balsalm]

@Lifen Hartelijk dank voor jouw bijdrage. Voor de meeste mensen hier zal dat Chinees zijn maar ik begrijp wel wat je bedoelt.

Awelja, begrijpen is veel te veel gezegd want wat VDAB op IT matig vlak in hun systemen doet.. Ik ben geen ITer dus technisch gezien kan ik dat totaal niet volgen. Wat ik wel weet is dat VDAB heel sterke ontwikkelingen deed en doet op IT vlak. De laatste aanpassingen aan het klantendossier zijn eigenlijk echt wel geweldig, vooral heel de vernieuwing op vlak van beroepen aanduiden (omdat hier een stuk oriëntatie is in mee opgenomen) én dat AI met je mee kan zoeken.

Als je daar goed mee kan werken dan kun je daar veel uithalen. Dat is zeer juist.

Ik vermoed dat je reageerde op basis van mijn algemene vraag om input te geven. Ik spreek natuurlijk vanuit de doelgroep met beperkingen, wat helemaal niet de hele doelgroep werkzoekenden is. Voor onze groep zijn niet alleen de meer niche jobs net heel interessant om op te matchen maar achter mijn vraag schuilt ook een zoektocht naar jobcrafting. Te weten komen waar er wellicht mogelijkheden zitten. Want dit komt voor onze doelgroep uiteraard niet in de vacatures die werkgevers uitschrijven terecht. Ik zat dus meer daar met mijn hoofd.

Vermits je goed bekend bent met de VDAB systemen weet je denk ik ook dat de laaggeschoolde niet meer piepjonge werkzoekenden zonder jobcrafting voor een enorme uitdaging staan als zij fysiek afgeschreven geraken.

Waarbij ik op nog een punt uitkom waar ik me al vele jaren aan erger: de lagergeschoolde middelbare school opleidingen (OV 1, 2 en 3). Die zijn al lang niet meer afgestemd op de realiteit van de arbeidsmarkt. Er gaat hier dus ook al lang een groep jongeren verloren.

 

[Alberta Balsalm]

Ik besef dat ik hier zit te spammen en lange posts schrijf... Maar ik hoor zo graag andere meningen! Dat is verfrissend. Het is oervervelend om met gelijkgezinden met wat tunnelvisie steeds maar in diezelfde pot te zitten roeren. Ook dat is een echoput.

Een warme uitnodiging dus om niet te aarzelen je gedacht te zeggen.

 

[Li1quid]

Op de infosessie voor wie na 20 jaar uitkering verliest: ‘Gehuild toen ik de brief kreeg'

Niet door hebben dat je al 20 jaar van werkloosheid geniet.
Daarna zelfs niet de reflex hebben om werk te zoeken maar onmiddellijk bij het OCWM aankloppen. Jawadde.

Ouders zorgen ook voor hun kinderen terwijl ze werken. Dus zonder meer context is dat een flauw excuus.
Los daarvan is werkloosheid een fout statuut voor haar en is het goed dat er hier veranderingen komen.

 

[pardal]

Op de infosessie voor wie na 20 jaar uitkering verliest: ‘Gehuild toen ik de brief kreeg'

Niet door hebben dat je al 20 jaar van werkloosheid geniet.
Daarna zelfs niet de reflex hebben om werk te zoeken maar onmiddellijk bij het OCWM aankloppen. Jawadde.

Ouders zorgen ook voor hun kinderen terwijl ze werken. Dus zonder meer context is dat een flauw excuus.
Los daarvan is werkloosheid een fout statuut voor haar en is het goed dat er hier veranderingen komen.

Het is toch wel zeer kort door de bocht genomen, als ge rest van het artikel leest:

Na de sessie blijkt de onzekerheid bij bezoekers groot. “Toen ik de brief kreeg, heb ik gehuild,” legt de 49-jarige Mélanie (*) uit. “Het kwam dan ook als een schok. Ik was lang actief al verkoopster en ben werkloos sinds 2008. Dat ik in totaal al aan 20 jaar werkloosheid zit, had ik niet door. Ik ga me nu tot het OCMW wenden. Mijn moeder en ik moeten tenslotte eten. We wonen samen en ik zorg ook voor haar.”

Het is een verhaal dat we verschillende keren horen: onder de mensen die twintig jaar werkloosheid cumuleren, zijn er nogal wat die de rol van mantelzorger op zich nemen, vaak voor inwonende ouders. “Daar kruipt veel tijd en energie in”, vertelt een andere dame, die bij haar gehandicapte ouders woont.

Het gaat hier niet om iemand die 20 jaar niets heeft gedaan, maar wel 20 jaar werkloosheid cumuleert. Zij heeft wel de moeite gedaan om werk te zoeken echter slechts van korte duur. Met evengoed een rol als mantelzorger, waardoor ze niet zomaar elk werk kan aanvaarden.

Dat er veranderingen moeten komen, ben ik mee akkoord. Dat het enkel van de werkzoekende moet komen, zeker niet. Niet iedereen is geschikt om zomaar eender wat aan te nemen, hetzij fysiek, hetzij psychisch. Maar ook, als je op een plaats woont waar er weinig werk/ geschikt werk is, is u ver verplaatsen/verhuizen niet altijd een mogelijkheid.

 

[Yo-Han]

Opvallend

“Hoezo werk zoeken? Actiris heeft me al jaren geen jobvoorstel meer gedaan.”

In Vlaanderen is dat al lang veel strenger, maar er moet ook wel genoeg werk zijn in bepaalde regio's. Wallonie en 55+ in een meer afgelegen regio zal moeilijk worden. In en rond Brussel dan weer zal er toch wel genoeg oppertuniteit zijn.

In Vlaanderen moet je ook zelf op zoek naar werk via alle kanalen ipv enkel VDAB en bereid zijn wat verder te commuten. Ik heb ook ooit geleerd spontaan te solliciteren.

Ik vind dat een mantelzorger dan toch 50 60% zou mogen proberen werken. Moeten we anders iedereen die die rol op zich neemt vrij stellen van te werken voor 10 20 jaar? Kan toch niet? Dat opent net deuren naar misbruik. Je zou een mantelzorger die echt voor een heel nood behoevende zorgt wel wat flexibiliteit kunnen geven in zijn 50 60% werk. Maar een werkgever heeft ook wel liefst dat een deeltijds wat structuur heeft, en niet elke week andere random dagen afwezig is etc. ... tenzij uitzonderingen.

 

[Pompi]

Het is toch wel zeer kort door de bocht genomen, als ge rest van het artikel leest:

Na de sessie blijkt de onzekerheid bij bezoekers groot. “Toen ik de brief kreeg, heb ik gehuild,” legt de 49-jarige Mélanie (*) uit. “Het kwam dan ook als een schok. Ik was lang actief al verkoopster en ben werkloos sinds 2008. Dat ik in totaal al aan 20 jaar werkloosheid zit, had ik niet door. Ik ga me nu tot het OCMW wenden. Mijn moeder en ik moeten tenslotte eten. We wonen samen en ik zorg ook voor haar.”

Het is een verhaal dat we verschillende keren horen: onder de mensen die twintig jaar werkloosheid cumuleren, zijn er nogal wat die de rol van mantelzorger op zich nemen, vaak voor inwonende ouders. “Daar kruipt veel tijd en energie in”, vertelt een andere dame, die bij haar gehandicapte ouders woont.

Het gaat hier niet om iemand die 20 jaar niets heeft gedaan, maar wel 20 jaar werkloosheid cumuleert. Zij heeft wel de moeite gedaan om werk te zoeken echter slechts van korte duur. Met evengoed een rol als mantelzorger, waardoor ze niet zomaar elk werk kan aanvaarden.

Dat er veranderingen moeten komen, ben ik mee akkoord. Dat het enkel van de werkzoekende moet komen, zeker niet. Niet iedereen is geschikt om zomaar eender wat aan te nemen, hetzij fysiek, hetzij psychisch. Maar ook, als je op een plaats woont waar er weinig werk/ geschikt werk is, is u ver verplaatsen/verhuizen niet altijd een mogelijkheid.

Melanie: 49
Werkloos sinds haar: 32
Had niet door dat ze al ZEVENTIEN jaar geen werk had.
Woont bij haar moeder want "ze zorgt voor haar"

Ik vrees dat haar moeder meer voor haar zal zorgen dan andersom.

 

[Remake]

Als die moeder een uitkering of pensioen krijgt, dan gaat die Melanie bij het OCMW toch quasi niets meer krijgen?

 

[zwarten]

Uit artikel. Mss dat sommige vooroordelen toch een grond van waarheid bevatten.

"De Franstalige sessie zat vol, voor de infosessie in het Nederlands verwachten we welgeteld één persoon."

Florence Lepoivre

Secretaris-generaal ABVV Brussel

 

[Nahrtent]

Je hebt helemaal geen vooroordelen nodig om je punt te maken als je statistieken hebt.
Het is pas een vooroordeel als je de cijfers, die zijn wat ze zijn, gaat extrapoleren op individuen, of oorzakelijke verbanden uit de lucht begint te trekken.

 

[made of veng]

Opvallend

“Hoezo werk zoeken? Actiris heeft me al jaren geen jobvoorstel meer gedaan.”

In Vlaanderen is dat al lang veel strenger, maar er moet ook wel genoeg werk zijn in bepaalde regio's. Wallonie en 55+ in een meer afgelegen regio zal moeilijk worden. In en rond Brussel dan weer zal er toch wel genoeg oppertuniteit zijn.

In Vlaanderen moet je ook zelf op zoek naar werk via alle kanalen ipv enkel VDAB en bereid zijn wat verder te commuten. Ik heb ook ooit geleerd spontaan te solliciteren.

Ik vind dat een mantelzorger dan toch 50 60% zou mogen proberen werken. Moeten we anders iedereen die die rol op zich neemt vrij stellen van te werken voor 10 20 jaar? Kan toch niet? Dat opent net deuren naar misbruik. Je zou een mantelzorger die echt voor een heel nood behoevende zorgt wel wat flexibiliteit kunnen geven in zijn 50 60% werk. Maar een werkgever heeft ook wel liefst dat een deeltijds wat structuur heeft, en niet elke week andere random dagen afwezig is etc. ... tenzij uitzonderingen.

Wat is een zwaar hulpbehoevend iemand in godsnaam met iemand die 50% beschikbaar is? Die hebben continue zorg nodig. En heel vaak is dat dan partner of kind die de zorg opneemt, omdat er gewoon geen alternatief is. Akkoord dat hier geen werkloosheidstatuut van toepassing is, maar met de compleet mensonterende toestand waarin de rusthuizen momenteel verkeren is imo het laatste dat we moeten doen alle mantelzorgers verplicht aan het werk zetten.

 

[Yo-Han]

Wat is een zwaar hulpbehoevend iemand in godsnaam met iemand die 50% beschikbaar is? Die hebben continue zorg nodig. En heel vaak is dat dan partner of kind die de zorg opneemt, omdat er gewoon geen alternatief is. Akkoord dat hier geen werkloosheidstatuut van toepassing is, maar met de compleet mensonterende toestand waarin de rusthuizen momenteel verkeren is imo het laatste dat we moeten doen alle mantelzorgers verplicht aan het werk zetten.

Maak er dan een statuut voor, zo iemand hoort idd niet thuis in 'normale' werkloosheid.

 

[Straddle]

EXCLUSIEF. Steekproef geeft onthutsend resultaat: kwart van wie langdurig ziek was tot pensioen, verloor uitkering na controle

Bijna 260.000 mensen in ons land zijn arbeidsongeschikt verklaard tot aan hun pensioen. Maar dat is niet altijd terecht, zo blijkt uit een steekproef die het Riziv recent uitvoerde bij 768 van hen. Uit een intern document dat HLN kon inkijken blijkt dat ruim een kwart zijn invaliditeit verloor...

www.hln.be

Een kwart van de gecontroleerde personen die invalide tot aan hun pensioen verklaard waren, verloor hun uitkering na controle (in deze steekproef).
Dit duidt op het belang van meer invaliditeits- en ziektecontroles, de regering moet hier nu volop op gaan inzetten. Persoonlijk zou ik de duur van een invaliditeits/ziekteverklaring cappen op maximaal 3 maanden en dan de zieke/invalide zelf terug laten keren naar een dokter. En spreek ook de artsen aan die iemand invalide tot aan hun pensioen thuiszetten en dan bij een controle door de mand vallen (hier zit mede de bron van het probleem).

 

[dee]

EXCLUSIEF. Steekproef geeft onthutsend resultaat: kwart van wie langdurig ziek was tot pensioen, verloor uitkering na controle

Bijna 260.000 mensen in ons land zijn arbeidsongeschikt verklaard tot aan hun pensioen. Maar dat is niet altijd terecht, zo blijkt uit een steekproef die het Riziv recent uitvoerde bij 768 van hen. Uit een intern document dat HLN kon inkijken blijkt dat ruim een kwart zijn invaliditeit verloor...

www.hln.be

Een kwart van de gecontroleerde personen die invalide tot aan hun pensioen verklaard waren, verloor hun uitkering na controle (in deze steekproef).
Dit duidt op het belang van meer invaliditeits- en ziektecontroles, de regering moet hier nu volop op gaan inzetten. Persoonlijk zou ik de duur van een invaliditeits/ziekteverklaring cappen op maximaal 3 maanden en dan de zieke/invalide zelf terug laten keren naar een dokter. En spreek ook de artsen aan die iemand invalide tot aan hun pensioen thuiszetten en dan bij een controle door de mand vallen (hier zit mede de bron van het probleem).

Iemand elke 3 maand laten terugkomen is belastend en zinloos voor zowel de invaliden als de artsen. Dat betekent ook dat die zonder armen en benen 4 keer per jaar moet bewijzen daze niet teruggegroeid zijn.
Je kan beter al maatregelen nemen in het voortraject zodat je mensen ook geen dubbel werk aansmeert.
Dat leidt enkel maar tot nonchalantie wat de huidige resultaten uitlokt.

 

[Straddle]

Iemand elke 3 maand laten terugkomen is belastend en zinloos voor zowel de invaliden als de artsen. Dat betekent ook dat die zonder armen en benen 4 keer per jaar moet bewijzen daze niet teruggegroeid zijn.
Je kan beter al maatregelen nemen in het voortraject zodat je mensen ook geen dubbel werk aansmeert.
Dat leidt enkel maar tot nonchalantie wat de huidige resultaten uitlokt.

https://www.standaard.be/binnenland/fors-meer-twintigers-vallen-uit-door-depressie-en-burn-out/69759373.html

Het zijn niet die zonder armen en benen die het #ziekte uitkeringen in de hoogte sturen, wel de "psychische stoornissen" (burnout/depressie) onder jongere mensen die er sterk bij zijn gekomen de laatste jaren. Hier moet op gecontroleerd worden.

 

[dee]

https://www.standaard.be/binnenland/fors-meer-twintigers-vallen-uit-door-depressie-en-burn-out/69759373.html

Het zijn niet die zonder armen en benen die het #ziekte uitkeringen in de hoogte sturen, wel de "psychische stoornissen" (burnout/depressie) onder jongere mensen die er sterk bij zijn gekomen de laatste jaren. Hier moet op gecontroleerd worden.

Dan lijkt me differentiëren tussen de codes wel zinniger ja.
Op dit moment is iedereen gelijk.

 

[Muscleduck]

Al heb ik de indruk dat in België die wil bij de werkgevers zeer vaak ontbreekt.

Dat is niet alleen de wil, soms is dat ook de mogelijkheid. Ik heb 10 jaar in een productieomgeving gewerkt. Veel van mijn collega's waren toen al vijftigers. Ik had 1 collega die aan beide schouders geopereerd was, en zijn armen niet meer boven zijn schouders kon heffen. Hij heeft aangepast werk gekregen omdat er een plekje vrij was in het labo. Gelukkig deed hij dat ook graag dus was er geen probleem.

Maar zo jobs lagen daar niet voor het rapen. Ik kan me daar eigenlijk geen andere job bedenken in heel het bedrijf die je kon doen als je uit productie kwam maar lichamelijk afgeschreven zou zijn. Planning misschien, ja. Maar er moet plek (en dus budget) vrij zijn.
Dan begrijp ik, hoe zuur dat ook is, dat de werkgever soms zegt "blijf gewoon thuis".

Het is toch wel zeer kort door de bocht genomen, als ge rest van het artikel leest:

Na de sessie blijkt de onzekerheid bij bezoekers groot. “Toen ik de brief kreeg, heb ik gehuild,” legt de 49-jarige Mélanie (*) uit. “Het kwam dan ook als een schok. Ik was lang actief al verkoopster en ben werkloos sinds 2008. Dat ik in totaal al aan 20 jaar werkloosheid zit, had ik niet door. Ik ga me nu tot het OCMW wenden. Mijn moeder en ik moeten tenslotte eten. We wonen samen en ik zorg ook voor haar.”

Ik hoop dat het OCMW streng genoeg is. Mijn vrouw heeft nog bij het OCMW gewerkt 15 jaar geleden en toen heeft ze het aantal leefloners in 2 gekapt in haar dossiers, omdat er gewoon de helft waren die daar geen recht op hadden.

 

[Bloembak]

Wat is een zwaar hulpbehoevend iemand in godsnaam met iemand die 50% beschikbaar is? Die hebben continue zorg nodig. En heel vaak is dat dan partner of kind die de zorg opneemt, omdat er gewoon geen alternatief is. Akkoord dat hier geen werkloosheidstatuut van toepassing is, maar met de compleet mensonterende toestand waarin de rusthuizen momenteel verkeren is imo het laatste dat we moeten doen alle mantelzorgers verplicht aan het werk zetten.

Nergens wordt geschreven dat die persoon zwaar hulpbehoevend is.
Er zijn heel wat mensen die zorg dragen voor een ander persoon, maar dat kan evengoed voorkomen binnen een relatief normale gezinsfunctie: zorgen dat er eten op tafel staat, erover waken dat pilletjes op tijd genomen worden, sociaal contact, etc.

Qua zorg kan je ook bijkomend ondersteund worden door Familiehulp (voor poetsen, was en de plas), en thuisverpleging voor te helpen douchen of naar toilet gaan of in bed leggen 's avonds.

Er zijn heel wat mensen die zo zorgen voor iemand, naast hun gewone job of studie, dus voor heel wat mensen zal een halftijdse job ook mogelijk zijn. Maar het is natuurlijk gemakkelijk om fulltime thuis te blijven als je toch een oneindige werkloosheidsuitkering krijgt.

 

[JPV]

Maar zo jobs lagen daar niet voor het rapen. Ik kan me daar eigenlijk geen andere job bedenken in heel het bedrijf die je kon doen als je uit productie kwam maar lichamelijk afgeschreven zou zijn. Planning misschien, ja. Maar er moet plek (en dus budget) vrij zijn.
Dan begrijp ik, hoe zuur dat ook is, dat de werkgever soms zegt "blijf gewoon thuis".

Het is natuurlijk nog altijd de werkgever die de jobs qua taakinvulling geeft. Er zijn zejer jobs die doenbaar gemaakt kunnen worden voor mensen met lichte fysieke problemen die dat nu nog niet zijn. Alleen daalt de rendabiliteit wat.

En dat is een (groot) deel van het probleem in België: we hebben nog altijd een hoge productiviteit per gewerkt uur, maar dat komt ook door de relatieve hoge werkdruk. Een lagere werkdruk (toch in enkele sectoren) zal het werk vlotter haalbaar maken. We moeten natuurlijk niet terug naar de tijd van de Aalterse werkmannen (

), maar het aangepast maken van werk na fysieke problemen, daar kan België wel een stuk beter in scoren.