Woon jij nog in je ouderlijk dorp?

Woon jij nog in je ouderlijke dorp/gemeente/stad?


  • Totaal aantal stemmers
    198
Yep. Uiteindelijk veel dichter bij het ouderlijk huis geland dan ooit verwacht :)
Mijn vriendin komt uit Mechelen, ik uit de Antwerpse rand. Een paar jaar samen gewoond op een één slaapkamerappartement in Mechelen. Onze eerste dochter gekregen op zoek gegaan naar iets groters, iets van ons zelf. De hele as Antwerpen - Mechelen afgegaan. En niks dat ons aan stond of binnen budget viel. M'n vriendin kwam toen onze huidige woning tegen, in vogelvlucht een paar honderd meter van het ouderlijk huis af.

Ervaart ge dat eerder als een voor- of nadeel, op bv het vlak van privacy?

Want alhoewel zowel mijn eigen ouders als schoonouders niet van het bemoeizuchtige type zijn, zou ik toch niet vlakbij mijn (schoon)ouders willen wonen. En met een paar honderd meter hebt ge dan nog ietwat afstand er tussen, maar ge hebt zo ook mensen die (wellicht omwille van "gratis" bouwgrond) gewoon létterlijk naast hun ouders gaan wonen.

Maar bon, ik ben dan ook iemand die niet houdt van (onaangekondigd) mensen in huis, zelfs al is dat naaste familie.
Hier is iedereen heus wel welkom, maar ik vind het geen aangenaam gedacht dat (schoon)ouders plots voor de deur zouden staan.
 
1 kilometer verhuist van m'n ouderlijke woning in een boerengehucht in West Vlaanderen met een 1000 inwoners. Van de 12 kinderen in mijn klas waren er 8 landbouwerszonen/dochters. Nu mijn zonen er zitten is dat nog 14/1. Ik heb nooit anders geweten en zeer gelukkig hier. De woning kwam kwam te koop (nooit officieel want via via gehoord) en 2 dagen later gekocht. 1 broer is ook blijven wonen en mijn beste vrienden ook. Dus ik zie geen reden om hier direct weg te gaan. We hebben een bakker, 5km voor een Colruyt, Delhaize en aldi. 10km naar 'de stad'.
 
Ik woon nu op zo'n 7 km van waar ik ben opgegroeid, dus een andere gemeente in dezelfde streek. Het is de Brusselse Rand dus weinig reden om ver te gaan, aangezien ik in Brussel werk.

In deze gemeente een appartement gekocht toen ik het ouderlijk huis verliet. Later een jaar naar de VS vertrokken, daar mijn vrouw leren kennen, en zij is bij mij komen inwonen. Toen we begonnen uit te kijken naar iets nieuw en we niet meteen iets vonden, stonden we op het punt naar de andere kant van Brussel te kijken (dus zuid- i.p.n. noordrand) toen er een huis te koop kwam in onze eigen straat. Dat bleek dan echt wel ons ding, waardoor ik nu op zo'n 100 m van mijn oud appartement woon. Mijn vrouw is wel zo'n 9000 km verhuisd van haar geboortestad :unsure:
 
Weinig nadelen aan eigenlijk.
M'n ouders helpen regelmatig eens met de kinderen: ze eens gaan oppikken op school, dagje opvangen etc. Allemaal op hun eigen aangeven btw, dus als ze niet kunnen/willen dan blijft de oudste gewoon in de nabewaking.
Qua privacy valt dat ook wel mee: de spontane bezoekjes vallen goed mee. Onze woning ligt vlakbij een fiets- en wandelroute en op weg naar een bos, dus als ze gaan fietsen passeren ze wel eens maar zo heel vaak is dat niet. Als ze eens binnenspringen en het komt niet uit, dan zeggen we dat ook gewoon en dan is de kous af. Die liggen daar ook niet van wakker en verstaan perfect dat we een eigen leven hebben :)
 
Hier op welgeteld 10m van het ouderlijke huis, in het huis waar ik als kind opgegroeid ben (huis van mijn grootmoeder). Het was eigenlijk nooit het plan om hier te komen wonen maar de vrouw heeft mij overtuigd. Soms een zegen en soms de hel, zo dicht bij de ouders wonen maar imo stoor ik mij nog meer aan de nieuwe buren dus vraag ik mij echt af of het ergens anders beter zou zijn. Voor onze zoon is het wel plezant natuurlijk, heeft altijd wel iemand die hem aandacht wil geven alsook heeft hij alle plek van de wereld om te spelen.
 
Het ouderlijke huis is een moeilijke term hier als je met je ouders 4 keer bent verhuisd. Laten we echter stellen dat ik nu op een 15km van moeder woon en nog verder van ons vader. En de gemeente waarin ik geboren ben? Dat moet ook zo'n 10km verder liggen. Ik ben er niet rouwig om en die gemeente stond bewust niet op onze lijst van gemeenten om een woning te zoeken.
 
Momenteel woon ik nog in Genk (hier ben ik opgegroeid + ouderlijk huis). Vanaf volgend jaar wordt het Zonhoven.
Eigenlijk viel het me op hoe "klein" mijn zoekgebied was naar een woning. Genk had voorkeur of het moest in ieder geval dichtbij zijn.
 
Ik vraag me af wat de reden is bij de mensen die moedwillig zeggen dat gemeente waar ze opgegroeid zijn nu een echte no go is? In mijn opinie is mijn gemeente ook maar een boeregat met bekrompen meningen en veel marginaal gedrag maar daarom hoef ik daar niet aan mee te doen dus trek ik mij dat eigenlijk niet aan. En die mening heb ik dan ook over veel andere gemeentes.
 
Nee. Geboren en opgegroeid in Roeselare, op kot in Gent, daar mijn vrouw leren kennen (die uit het Antwerpse afkomstig is), een tijd in Gent gewoond en dan verhuisd naar Merelbeke (vlak tegen Schelderode, dus al behoorlijk landelijk). Ik heb eigenlijk geen band meer met mijn regio van herkomst (ouders zijn er ook niet meer), maar voel me prima in Merelbeke. Rust en groen, op 10km van Gent en met de fiets direct in de Zwalmstreek en Vlaamse Ardennen.
 
Momenteel woon ik nog in Genk (hier ben ik opgegroeid + ouderlijk huis). Vanaf volgend jaar wordt het Zonhoven.
Eigenlijk viel het me op hoe "klein" mijn zoekgebied was naar een woning. Genk had voorkeur of het moest in ieder geval dichtbij zijn.

Dat niet wegwillen uit Genk is wel iets dat ik al vaak heb gehoord bij mensen uit Genk.
De diversiteit aan culturen, wijken en stadsdelen met elk hun eigen sfeer en eigenheid, de kleinschaligheid en gezelligheid ondanks ge in de tweede grootste stad van Limburg woont zorgt er ook voor dat Genk ondanks de diversiteit toch één uniek geheel is dat ge op niet veel andere plaatsen vindt. En Genk is dan ook echt één geheel, dus niet zoals bij andere steden waarbij ge "de stad" hebt met daar rond de randgemeenten/dorpen. Alhoewel ik er zelf nooit gewoond heb, bracht en breng ik er al zowat mijn hele leven heel wat tijd door waardoor Genk altijd meer als "thuis" heeft aangevoeld dan bv Maaseik. :p
 
Laatst bewerkt:
Dat niet wegwillen uit Genk is wel iets dat ik al vaak heb gehoord bij mensen uit Genk.
De diversiteit aan culturen, wijken en stadsdelen met elk hun eigen sfeer en eigenheid, de kleinschaligheid en gezelligheid ondanks ge in de tweede grootste stad van Limburg woont zorgt er ook voor dat Genk ondanks de diversiteit toch één uniek geheel is dat ge op niet veel andere plaatsen vindt. En Genk is dan ook echt één geheel, dus niet zoals bij andere steden waarbij ge "de stad" hebt met daar rond de randgemeenten/dorpen. Alhoewel ik er zelf nooit gewoond heb, bracht en breng ik er al zowat mijn hele leven heel wat tijd door waardoor Genk altijd maar als "thuis" heeft aangevoeld dan bv Maaseik. :p
En uit welke cité komt gij?
 
Mijne kerktoren 'til I die!

Wel één deelgemeente verder gaan wonen maar veel verder moest dat niet zijn. Gelukkig was de vriendin ook uit de streek dus hadden we daar geen discussie over. Het is er rustig maar toch alles aanwezig en dicht bij Antwepen, de PFOS krijg je er wel gratis bij :unsure:
 
ik ben een aantal jaar ergens anders gaan wonen, mijn draai niet gevonden en uiteindelijk toch teruggekeerd naar het ouderlijke dorp. Sociaal leven bevindt zich hier. En het is er niet slecht wonen, niet tever van snelweg, pal tussen gent en brussel.
 
Ik ben vrouwlief gevolgd. Wel een regio waar ik zelf sowieso eerder naartoe geneigd was.
Ik heb 0,0 hechting met mijn ouderlijk dorp.
 
Ik vraag me af wat de reden is bij de mensen die moedwillig zeggen dat gemeente waar ze opgegroeid zijn nu een echte no go is? In mijn opinie is mijn gemeente ook maar een boeregat met bekrompen meningen en veel marginaal gedrag maar daarom hoef ik daar niet aan mee te doen dus trek ik mij dat eigenlijk niet aan. En die mening heb ik dan ook over veel andere gemeentes.
Ik denk dat voor sommige mensen het gewoon bevrijdend werkt om niet geregeld mensen tegen te komen met een bepaalde mening over jou, gebaseerd op hoe je bv. op school was. Ik ben er van overtuigd dat veel mensen die wat in de knoop zitten met zichzelf ook eens een (tijdelijke) verhuis zouden moeten overwegen eigenlijk, naar een frisse, nieuwe omgeving waar ze van 0 kunnen starten. Terugkomen is ook niet hetzelfde als nooit weggeweest zijn. Maar dan bedoel ik wel bv. naar een stad of het buitenland trekken als je uit zo'n dorp komt, niet naar het naburige dorp :)

Ik vond dat persoonlijk een geweldige ervaring, die ook wel voor zelfvertrouwen heeft gezorgd, maar dat wil niet zeggen dat iedereen het moet doen natuurlijk.
 
Ik woon in het huis naast mijn ouders, dus ja - woon er graag, rustig met uitzicht op bos en velden zonder geluidshinder, bijkomend zijn een aantal jeugdvrienden ook blijven plakken in het dorp en heb ik leuke buren die geregeld langskomen om wat te praten/drinken/sporten - houd wel van een wat losse ongedwongen levensstijl met geregeld onaangekondigde bezoeken - mijn voordeur wordt haast nooit gebruikt - quasi iedereen loopt gewoon rechtstreeks naar de keuken toe.
 
Getogen in Bevel, 1 van de typische kempische boerengaten. Na 18 jaar voor een paar jaar naar Leuven verhuisd, daarna nog 4 jaar naar Antwerpen en toen gebouwd in Heist-op-den-Berg. Dus we wonen nu een dikke 7km van mijn ouderlijk huis, maar wel minder landelijk.
Aha, nog een eentje van Hest hier op het forum. :cool:
 
Tot m'n 7de opgegroeid tussen de koeien, helemaal ten lande. Dan verhuisd naar Kortrijk, een heel pak drukker.
Uiteindelijk de vrouw gevolgd naar een naburige gemeente en ik wil er nooit meer weg.

Nu wonen we in een doodlopende straat van een rustige wijk. De kern is heel gezellig en plezant volk. Colruyt, Aldi, Carrefour, Spar, Okay, AH,... allemaal op <10 minuten rijden. Bakker, slager, frituur,... is 3 minuten rijden. En toch zitten wij heel rustig weg.

Ik krijg maar van 1 ding het schijt: heel de gemeente is één grote voorrang van rechts die te pas en te onpas wijzigt.
 
Van geboorte tot rond 24-25 gewoond bij mijn ouders in een dorp, deelgemeente van Ieper. Daarna iets gekocht in Ieper. Dat beviel in het begin wel, maar uiteindelijk werd het me veel te druk en vond ik geen rust. Terugkeren naar het dorp van mijn ouders vond ik op dat moment ook maar niks, dat was sinds mijn jeugd verdrievoudigd qua inwoners, dankzij nieuwe wijken en appartementen.
Dus iets gekocht in een boerengat dat met moeite op de kaart staat. Een gehucht dat onder een klein dorpje zo'n anderhalve km verder valt (500 inwoners in het dorp, zo'n 35 in het gehucht). Ik heb maar 1 echte buur, hoewel iedereen hier elkaar als "de buren" ziet. Zolang de kleine, enfin, die is ook al 22, van hiernaast zijn muil houdt ipv te schreeuwen tegen zijn pc met het raam open zodat je het bij goede wind 5km verder kan volgen, is het hier de rust zelve.
 

Vergelijkbare onderwerpen

Terug
Bovenaan