Work‑life balance: hoe ervaren jullie dit?

Hoe ervaar jij jouw work‑life balance?

  • Werk eerst: Carrière en beschikbaarheid staan structureel op de eerste plaats

    Stemmen: 0 0,0%

  • Totaal aantal stemmers
    175
Hier op werk toch enkele mensen, en vaker dan vroeger die gewoon aangeven dat geld geen drijfveer meer is en dus reeds ettelijke jaren voorafgaand aan pensioen 4/5 werken of zelfs week werken en week thuis (halftijds).
Iemand van 55 waar ze afscheid van genomen hebben die zelfs gewoon zegt dat hij het wel trekt tot pensioen wegens gewoon : “omdat het kan”, en geen ander werk meer zal zoeken.

Wellicht ook een trend die we vaker gaan zien?
Huis afbetaald, velen een appartement erbij of huis die ze verhuren.
Partner werkt ook (dan ook deeltijds), kinderen de deur uit.
En lagere lonen (want deeltijds) worden ook erg gunstig belast itt voltijdse dutsen die werken.

Op 60 jaar uitkering pensioensparen/LTS en op 67 een zak geld om u tegen te zeggen afkomstig van een royale groepsverzekering waar nog reserves liepen aan 4,75% ipv de huidige 2% bij nieuwere contracten.

Wat maakt dat spaargeld meer en meer als buffer wordt gebruikt om de periode tussen deeltijds werk en effectieve pensioendatum te overbruggen.
Middenklasse is vaak bemiddeld indien verstandig geleefd.

Work life : beter ervan genieten dan voltijds te werken tot 67 en na paar jaar ziek te worden met een zak geld waar ge niks mee bent.
 
Ik ben nu 39 en heb lange tijd de intentie gehad om tot mijn 67 full time te werken om de laatste tiental jaar dat ik geen lening moet afdragen maximaal te cashen. Maar ik ben geen idee of ik binnen 20 jaar nog altijd die intentie heb. Er zijn veel factoren die meespelen.
 
Ik ben nu 39 en heb lange tijd de intentie gehad om tot mijn 67 full time te werken om de laatste tiental jaar dat ik geen lening moet afdragen maximaal te cashen. Maar ik ben geen idee of ik binnen 20 jaar nog altijd die intentie heb. Er zijn veel factoren die meespelen.
Mijn ex-baas heeft hier tot zijn 70ste rondgelopen en wou dan eigenlijk nog verderdoen. Ik weet niet of dat iets is dat ik me zie doen, is ook een fundamenteel verschillende generatie: vrouw thuis, leven voor zijn werk. Als je dan ook beseft dat die op zijn 65ste op pensioen kon als gewoon hoogleraar, met een pensioen waar vele voltijds werkenden nog maar van kunnen dromen als loon, is het eigenlijk wel sterk dat die dat wou doen.
 
Work life : beter ervan genieten dan voltijds te werken tot 67 en na paar jaar ziek te worden met een zak geld waar ge niks mee bent.

En vooral: meer vrije tijd als je nog jong bent is zoveel meer waard dan vrije tijd wanneer je oud (en versleten) bent.

Ik ben nog maar mid 20 en werk nu al niet meer voltijds (klein stukje loondienst + eigen vennootschap). Ik kom nu al ruimschoots toe voor de levensstijl die ik heb/wil (en kan dus nog een groot stuk sparen). Ik zou nog een stuk meer kunnen verdienen als ik (/wij) nog wat harder werken, maar dan vraag ik me af voor wie of waarom ik dat zou doen aangezien ik geen kinderwens heb.
 
Ik heb wel moeite met het vinden van de juiste balans. Enerzijds wil ik zelf iets uit de grond stampen in de IT (ben nu bezig met Odoo als opstap), omdat mijn hobby's nu niet meteen de grote inkomsten kunnen genereren, tenzij je jezelf online te koop zet zoals bij fitness of personal training.

Daarnaast hebben we twee weken geleden onze zoon mogen verwelkomen. We hebben nu een dochter van 5 en een pasgeborene, dus ik neem het Odoo-gebeuren momenteel wat trager op. Maar het echt loslaten doe ik niet. Hier zit ik continu in gevechten met mezelf in de vorm van prioritisatie.

Mijn vrouw zit in een gelijkaardige spagaat. Ze wil vooruit in het professionele leven, maar heeft daarbij een extra drempel: ze is Spaanssprekend en haar Nederlands zit niet op professioneel niveau. Ze heeft een master in pedagogische wetenschappen en zou graag leerkrachten helpen of opleiden, maar doe dat maar eens in Vlaanderen zonder vloeiend Nederlands. Ze heeft die ambitie hier praktisch losgelaten, maar echt vrede heeft ze er niet mee. Ze is vooral boos dat ze voor alles wat ze in haar thuisland heeft opgegeven hier niets vindt in haar interesseveld.

Haar opleiding ten volle gebruiken, zou ze in haar geboorteland kunnen, want ze heeft daar al concrete vragen over gekregen. Maar daar is het niet echt veilig, tenzij je in een bubbel leeft en er genoeg geld tegenaan gooit. En dat geld vliegt daar ook sneller weg dan hier: schoolgeld, gezondheidszorg, veiligheid... dingen die in België gewoon geregeld zijn.
 
Ik heb wel moeite met het vinden van de juiste balans. Enerzijds wil ik zelf iets uit de grond stampen in de IT (ben nu bezig met Odoo als opstap), omdat mijn hobby's nu niet meteen de grote inkomsten kunnen genereren, tenzij je jezelf online te koop zet zoals bij fitness of personal training.

Daarnaast hebben we twee weken geleden onze zoon mogen verwelkomen. We hebben nu een dochter van 5 en een pasgeborene, dus ik neem het Odoo-gebeuren momenteel wat trager op. Maar het echt loslaten doe ik niet. Hier zit ik continu in gevechten met mezelf in de vorm van prioritisatie.

Mijn vrouw zit in een gelijkaardige spagaat. Ze wil vooruit in het professionele leven, maar heeft daarbij een extra drempel: ze is Spaanssprekend en haar Nederlands zit niet op professioneel niveau. Ze heeft een master in pedagogische wetenschappen en zou graag leerkrachten helpen of opleiden, maar doe dat maar eens in Vlaanderen zonder vloeiend Nederlands. Ze heeft die ambitie hier praktisch losgelaten, maar echt vrede heeft ze er niet mee. Ze is vooral boos dat ze voor alles wat ze in haar thuisland heeft opgegeven hier niets vindt in haar interesseveld.

Haar opleiding ten volle gebruiken, zou ze in haar geboorteland kunnen, want ze heeft daar al concrete vragen over gekregen. Maar daar is het niet echt veilig, tenzij je in een bubbel leeft en er genoeg geld tegenaan gooit. En dat geld vliegt daar ook sneller weg dan hier: schoolgeld, gezondheidszorg, veiligheid... dingen die in België gewoon geregeld zijn.
Bestaat daar geen gulden middenweg? België is een zéér moeilijk land om werk (op niveau) te vinden als je Nederlands niet op professioneel niveau spreekt. Nederlands (of Vlaams) is daarbij ook niet de makkelijkste taal zeker met de vele dialecten hier.

Ik zou dan denken om bijvoorbeeld een leven te beginnen met haar in Spanje waar ze wel de taal vloeiend spreekt, of een Engelstalig land ipv hier gewoon voor jouw comfort te blijven?
 
Geloof me, daar spreken we geregeld over. En zelfs nu nog met onze tweede komt het soms naar boven.
 
Ik denk dat het leven makkelijker is als je niet beiden de "buitenlander" bent. Taal is een ding, locale cultuur een andere.
Sure, voor de ene is het dan gemakkelijker. Voor de andere zuur (als die professionele ambities daardoor helemaal weggeschoven moeten worden). Daarom zei ik, er is vast een gulden middenweg.
 
Sure, voor de ene is het dan gemakkelijker. Voor de andere zuur (als die professionele ambities daardoor helemaal weggeschoven moeten worden). Daarom zei ik, er is vast een gulden middenweg.
Dat zeg ik niet.

Ik denk dat je in pakweg Spanje beiden een buitenlander bent en het niet automatisch minder zuur wordt omdat je een landstaal spreekt. Het "thuisvoordeel" is IMO gigantisch.
 
Dat zeg ik niet.

Ik denk dat je in pakweg Spanje beiden een buitenlander bent en het niet automatisch minder zuur wordt omdat je een landstaal spreekt. Het "thuisvoordeel" is IMO gigantisch.
Ik woon in het land van mijn vrouw. Zou het een “thuisvoordeel” zijn voor mij als we in België woonden? Sure. Maar niet voor haar. Je bekijkt het te veel vanuit een egoïstisch standpunt.
 
Ik woon in het land van mijn vrouw. Zou het een “thuisvoordeel” zijn voor mij als we in België woonden? Sure. Maar niet voor haar. Je bekijkt het te veel vanuit een egoïstisch standpunt.
Bij een guldenmiddenweg heeft er niemand thuisvoordeel en ben je beide gesjareld, dat is net wat hij zegt.
 
Compleet nutteloze bijdrage.
Je kan echt niet lezen hé. Hij had het over een situatie waar je in een ander land dan geboorteland van beide partners gaat wonen en heeft ondertussen ook nog eens ernaar verwezen.
Jij kwam af met een situatie waar de woonplaats wel geboorteland van 1 van beide is. Wat nu dus de situatie van coldvinc is met in België te wonen en niet de hypothetische situatie in Spanje waar geen van beide vandaan komen...
 
Bij een guldenmiddenweg heeft er niemand thuisvoordeel en ben je beide gesjareld, dat is net wat hij zegt.
Je kan echt niet lezen hé. Hij had het over een situatie waar je in een ander land dan geboorteland van beide partners gaat wonen en heeft ondertussen ook nog eens ernaar verwezen.
Jij kwam af met een situatie waar de woonplaats wel geboorteland van 1 van beide is. Wat nu dus de situatie van coldvinc is met in België te wonen en niet de hypothetische situatie in Spanje waar geen van beide vandaan komen...
Goh, jullie doen net alsof naar Spanje verhuizen het einde van de wereld is? Jullie hebben allemaal volkomen gelijk als bende egoïsten. Nu zit hij hier met een “thuisvoordeel” en zij met een “thuisnadeel” ipv beiden thuis neutraal.
 
Goh, jullie doen net alsof naar Spanje verhuizen het einde van de wereld is? Jullie hebben allemaal volkomen gelijk als bende egoïsten. Nu zit hij hier met een “thuisvoordeel” en zij met een “thuisnadeel” ipv beiden thuis neutraal.
Nee, daar spreek ik mij niet over uit. Jij was gewoon fout en kunt het niet toegeven. Ik heb mij enkel uitgesproken over jouw fout en je farse uitspraak omdat je je fout niet kon/wou inzien maar die je ondertussen al verwijderd hebt...

Als je dat in mijn post leest, bewijst het vooral dat je echt niet kunt lezen :P
 
Nee, daar spreek ik mij niet over uit. Jij was gewoon fout en kunt het niet toegeven. Ik heb mij enkel uitgesproken over jouw fout en je farse uitspraak omdat je je fout niet kon/wou inzien maar die je ondertussen al verwijderd hebt...

Als je dat in mijn post leest, bewijst het vooral dat je echt niet kunt lezen :P
Wat toegeven? Ik heb letterlijk de stelling ontkracht dat “het leven makkelijker is als je niet beiden de ‘buitenlander’ bent” want die gaat niet op in dit geval.

Misschien nog eens de discussie herlezen? Zou je goed doen
 
Goh, jullie doen net alsof naar Spanje verhuizen het einde van de wereld is? Jullie hebben allemaal volkomen gelijk als bende egoïsten. Nu zit hij hier met een “thuisvoordeel” en zij met een “thuisnadeel” ipv beiden thuis neutraal.
Er is geen beiden thuis neutraal, enkel beide een thuisnadeel
 
Wat toegeven? Ik heb letterlijk de stelling ontkracht dat “het leven makkelijker is als je niet beiden de ‘buitenlander’ bent” want die gaat niet op in dit geval.

Misschien nog eens de discussie herlezen? Zou je goed doen

Het enige dat hier gezegd werd is dat het beter is dat er 1 van de 2 een thuisvoordeel heeft dan dat er niemand een thuisvoordeel heeft. Geen idee waar jij ook maar ergens die stelling zou ontkracht hebben. Ook geen idee waarom mensen egoïsten zouden zijn omdat ze liever 1 ouder in de eigen omgeving zien dan niemand.
 
En vooral: meer vrije tijd als je nog jong bent is zoveel meer waard dan vrije tijd wanneer je oud (en versleten) bent.

Ik ben nog maar mid 20 en werk nu al niet meer voltijds (klein stukje loondienst + eigen vennootschap). Ik kom nu al ruimschoots toe voor de levensstijl die ik heb/wil (en kan dus nog een groot stuk sparen). Ik zou nog een stuk meer kunnen verdienen als ik (/wij) nog wat harder werken, maar dan vraag ik me af voor wie of waarom ik dat zou doen aangezien ik geen kinderwens heb.
Kan je dan niet beter een job zoeken die je graag doet en niet ziet als een klusje dat je alleen voor het geld doet?
Ik zou vandaag kunnen leven van mijn financiële inkomsten (huur + equity income), maar combineer momenteel 2 jobs net omdat mijn jobdomein knal in mijn interesseveld ligt. Ik heb in het begin van mijn carrière een 2-3 jaar met tegenzin gedaan en sindsdien jobs die mij interesseren en niet als een verplichte karwei aanvoelen.
 
Terug
Bovenaan