RinsSergio
Legacy Member
Ik vind dat mensen hier nogal kort door de bocht gaan. Gelukkige zijn er anderen die hun ogen wel open hebben.
Uw goede vriend zit natuurlijk met het vervelende onderdeel "liefde" of "verliefdheid" waardoor ie in zijn netelige situatie blijft draaien. Het is frappant om te zien hoe weinig mensen empathie kunnen hebben in deze situatie. Had hij haar nooit graag gezien, was ie er nooit bijgeweest. Had hij ze nu niet graag gezien, dan was ie al weggeweest. Jammer genoeg is dat voor hem niet het geval. het zou het allemaal veel gemakkelijker maken.
Ik vind het trouwens een groot gebrek aan empathie van vele buitenstaanders met groots kabaal te verkondigen van: "neen, als man mag je geen vrouw slaan."
Hoewel ik het ongepast vind en het een allerlaatste redmiddel kan/mag zijn, vind ik het niet onnodig in sommige gevallen.
Ik verklaar me even nader uit eigen ervaring:
Ooit was ik samen met een vrouw. ze had een moeilijk verleden en worstelde al wat vaker met haar innerlijke zelve. Als trouwe partner heb ik haar hierin geholpen en bijgestaan zover ik kon. Je kan spreken dat ze met haar verwijten en terreur me aardig onder de sloef had en me stilaan mentaal begon te mishandelen. (ik wil niet teveel in detail gaan) vermits ik haar probleem kende en er begrip voor had, liet ik het langs mij doorgaan hoewel het wel zwaar begon te wegen.
Op een dag brak haar woede los. ze had haar iets ingebeeld wat absoluut niet waar was maar dat verhaal begon zijn eigen leven te leiden in haar fantasie. Toen ik thuis kwam kreeg ik, zonder te weten waarom, borden en tassen naar mijn hoofd geslingerd. Niet goed wetende wat ik op dat moment het beste kon doen liet ik haar begaan en probeerde op haar in te spreken. ze kwam naar me toe en begon te schreeuwen en te tieren. Uit het niks begint ze me te slaan en te schoppen. Als reaktie op haar slaan en uit zelfverdediging geef ik haar 1 pets op de kaak alsof ik een stout kind zou slaan. Alles stopte meteen. zowel zij als ikzelf waren verschoten. ik had nog nooit een vrouw geslagen. Maar ik was blij dat de situatie gestopt was.
Okee ze had veel interne problemen en ze was hiervoor in behandeling.
Uiteindelijk maanden nadien, door een andere situatie, zijn we uit elkaar gegaan.
Nog geen week later kreeg ik een brief in de bus dat ik werd aangeklaagd vanwege huishoudelijk geweld. Zo goed als alle vrouwen en een heel deel mannen stonden ineens naar mij te wijzen als degene die zijn vrouw slaat....
we zijn nu jaren verder.
de zaak is uiteindelijk geseponeerd en ik ben vrijgesteld.
tot op vandaag ben ik voor velen nog steeds de man die zijn vrouw slaat.
Ik wil maar duidelijk stellen:
Vooraleer je (ver)oordeelt, wees zeker dat je alle feiten kent.
Uw goede vriend zit natuurlijk met het vervelende onderdeel "liefde" of "verliefdheid" waardoor ie in zijn netelige situatie blijft draaien. Het is frappant om te zien hoe weinig mensen empathie kunnen hebben in deze situatie. Had hij haar nooit graag gezien, was ie er nooit bijgeweest. Had hij ze nu niet graag gezien, dan was ie al weggeweest. Jammer genoeg is dat voor hem niet het geval. het zou het allemaal veel gemakkelijker maken.
Ik vind het trouwens een groot gebrek aan empathie van vele buitenstaanders met groots kabaal te verkondigen van: "neen, als man mag je geen vrouw slaan."
Hoewel ik het ongepast vind en het een allerlaatste redmiddel kan/mag zijn, vind ik het niet onnodig in sommige gevallen.
Ik verklaar me even nader uit eigen ervaring:
Ooit was ik samen met een vrouw. ze had een moeilijk verleden en worstelde al wat vaker met haar innerlijke zelve. Als trouwe partner heb ik haar hierin geholpen en bijgestaan zover ik kon. Je kan spreken dat ze met haar verwijten en terreur me aardig onder de sloef had en me stilaan mentaal begon te mishandelen. (ik wil niet teveel in detail gaan) vermits ik haar probleem kende en er begrip voor had, liet ik het langs mij doorgaan hoewel het wel zwaar begon te wegen.
Op een dag brak haar woede los. ze had haar iets ingebeeld wat absoluut niet waar was maar dat verhaal begon zijn eigen leven te leiden in haar fantasie. Toen ik thuis kwam kreeg ik, zonder te weten waarom, borden en tassen naar mijn hoofd geslingerd. Niet goed wetende wat ik op dat moment het beste kon doen liet ik haar begaan en probeerde op haar in te spreken. ze kwam naar me toe en begon te schreeuwen en te tieren. Uit het niks begint ze me te slaan en te schoppen. Als reaktie op haar slaan en uit zelfverdediging geef ik haar 1 pets op de kaak alsof ik een stout kind zou slaan. Alles stopte meteen. zowel zij als ikzelf waren verschoten. ik had nog nooit een vrouw geslagen. Maar ik was blij dat de situatie gestopt was.
Okee ze had veel interne problemen en ze was hiervoor in behandeling.
Uiteindelijk maanden nadien, door een andere situatie, zijn we uit elkaar gegaan.
Nog geen week later kreeg ik een brief in de bus dat ik werd aangeklaagd vanwege huishoudelijk geweld. Zo goed als alle vrouwen en een heel deel mannen stonden ineens naar mij te wijzen als degene die zijn vrouw slaat....
we zijn nu jaren verder.
de zaak is uiteindelijk geseponeerd en ik ben vrijgesteld.
tot op vandaag ben ik voor velen nog steeds de man die zijn vrouw slaat.
Ik wil maar duidelijk stellen:
Vooraleer je (ver)oordeelt, wees zeker dat je alle feiten kent.
