Ik voel mij zo naïef en een beetje wereldvreemd als ik dit topic lees. Als ik mensen uitnodig voor mijn huwelijk, dan doe ik dat omdat ik dat fijne mensen vind en hen graag erbij heb op die dag. Ze zijn mij absoluut niets verplicht om iets te geven (niemand is dat ooit, trouwens). Een gift is leuk, maar dat is ook maar:
een gift.
Ik vind het echt absurd en eigenlijk kei onbeleefd dat je gaat zitten zagen over hoe groot of hoe duur het cadeau is. Echt, wtf. Ik geef een trouwfeest voor mezelf, hoeveel ik daar aan uitgeef (of niet) is mijn zaak, niet die van de genodigden die ik erbij wil omdat ik ze graag erbij heb, niet omdat ze mijn feest moeten bekostigen.
Echt even los van alle 'hoe het hoort' dingen hé... Het is toch echt van de zotte dat je gaat zitten zagen dat iemand máár x aantal euro's aan je
geeft? Hoe durf je? "Twintig/vijftig/vijfenzeventig euro is niet genoeg, ik had graag vijftig.vijfenzeventig/honderd euro gehad" (of welke random bedragen dan ook). Steek die twintig/vijftig/vijfenzeventig dan ook maar in je gat hoor, ondankbare aap.
Iedere andere aangelegenheid (verjaardag, kerst, whatever) zou het absoluut not done zijn om te zagen over hoevéél iemand je geeft (niet eens OF iemand iets geeft hé, maar of het wel genoeg is

), maar bij een huwelijk is dat ineens normaal of zo. Omdat er een feest bekostigd dient te worden, of omdat het paar vindt dat ze x, y, z moeten serveren.
Yeeaahh. Creepy shit. Alles dat ik krijg van iemand vind ik superlief en hoeft helemaal niet. Dat je gaat zagen over dat 'het wel iets meer had mogen zijn' is echt compleet ondenkbaar voor mij. Je
krijgt iets...