-I- zei:
idd, ze hebben zich nooit volledig ge-excuseerd. Ik vind het ook jammer.
Maar geef nu zelf toe, de manier waarop de manifestaties plaatsvinden is pure propaganda; een man met een chinees vlag in zijn handen zit op de grond voor een horde politie mensen, de rest van de manifestanten zitten een mooi 5m achter hem !
Ik veronderstel dat je genoeg contact hebt met chinezen (of je bent zelf chinees) en dus kan je ons meer duidelijkheid geven over het volgend punt:
-haten de chinezen de japanners en willen de chinezen japans bloed zien vloeien ?
-geloven alle chinezen in the 'one china policy' en dus behoort taiwan tot china
om terug over zuid-korea en japan te komen, daar weet ik niet genoeg over om daar iets over te zeggen. Ik weet alleen dat bijde landen elkaar niet kunnen ruiken noch zien.
De Chinese 'haat' tov Japan moet je zien in de context van de Japanse bezetting in de eerste helft van de 20e eeuw. Net zoals de Koreanen idd niet al te positieve gevoelens tegenover Japan hebben. Taiwan is dacht ik de enige ex-kolonie van Japan die geen wrok tegenover het land koestert. Maar om te zeggen dat Chinezen Japans bloed willen drinken. Ik denk dat de meeste Chinezen in de steden tegenwoordig eerder met hun gsm-abonnement of auto bezig zijn. De Chinese bevolking blijft natuurlijk, net zoals in Japan en quasi elk land in de regio, enorm nationalistisch ingesteld. In 1999 was er ook sprake van betogingen en protest na een verkeerdelijk bombardement op de Chinese ambassade in Belgrado. Er mee rekening houdend dat het oorlogsverleden nog altijd speelt bij vele Chinezen, kan ik de 'rellen' van de voorbije dagen omwille van het schoolboek wel begrijpen. Het is onvoorstelbaar dat er in Duitsland een boek bestemd voor scholen zou verschijnen dat de Nazi-misdaden zou herleiden tot peanuts.
Ik denk trouwens dat vele Japanse zakenlui de rellen van de voorbije dagen met argusogen gevolgd hebben, want Japan is een van de grootste handelspartners van China en vanuit de zakenwereld is al vaak de vraag gekomen naar de regering toe om duidelijkheid te scheppen rond het oorlogsverleden tussen beide landen.
China (het beleid van het land dus, niet de Chinezen, dat weet ik niet^^) ziet Taiwan idd nog altijd als deel van het moederland. Maar de recente wet om een militair optreden legaal te maken is denk ik enkel en alleen maar een waarschuwing naar Taiwan om het land niet unilateraal onafhankelijk te verklaren. China zie ik nu zeker niet openlijk een rol van agressor aannemen, aangezien dit economisch helemaal geen goede stap zou zijn.
De relatie tussen China en Japan is momenteel wel enorm complex. Economisch lijken ze complementair en allebei enorme winst te halen uit samenwerking (hoewel dit ook meer en meer blijkt te veranderen). Politiek/ideologisch/nationalistisch botsen ze op vele vlakken. Zoals eerder vermeld lijkt het me een interessante evolutie, China als opkomende wereldmacht in de regio tegenover tanende nummer 1 Japan, dat structurele veranderingen in het systeem moet doorvoeren.
Hier ligt, in tegenstelling tot het moslimfundamentalisme, denk ik de eerste echte uitdaging van de 21e eeuw: de opkomst (of terugkeer, het is maar hoe je het bekijkt;x) van China als wereldmacht. Ik hoop alleen maar dat we er beter mee omgaan dan met voorgaande (edit: het moslimfundamentalisme dus).
ps: ik ben zelf geen Chinees hoor. Ik koester trouwens helemaal geen pro-chinese of anti-japanse gevoelens, sry als dit zo overkomt.
