Dat gezegd zijnde, een Belgisch politicus die moed zou gehad hebben en "tegen het draagvlak in" maatregelen genomen zou hebben, zou vandaag (minstens) in de EU geroemd worden, massa's spreektijd krijgen in de media, en ziet een verkiezing tot eerste minister gegarandeerd behoudens andere misstappen. Dan, en enkel dan, zou de HLN headliner "Niets dan lof voor België" een waarheid hebben bevat.
Zelfs als de politicus publiekelijk het voorstel ertoe zou gedaan hebben en zijn zware bezorgdheid geuit zou hebben, maar tegenwerking in de rest van de regering ervoor zorgde dat zijn voorstel niet uitgevoerd werd, dan nog zou hij erkend worden als degene "die het allemaal zag aankomen" en ook dat zou tot veel meer spreektijd en autoriteit leiden. Helaas heeft ook geen enkele dat gedaan, het omgekeerde kon men echter wel ("maatregelen zijn disproportioneel" - Maggie De Block).
Maar soit, politici gaan altijd met de stroom mee, en enkel staatsmannen gaan tegen de stroom in als het moet, maar die laatste zullen door de particratie al lang monddood gemaakt worden voor ze een kans krijgen om op te staan. Nu is het enkel nog angst voor kritiek en stemmen te verliezen, met de gevolgen waarin we vandaag zitten.
