Diatonico
Legacy Member
WhiteCollar zei:Wat ook wel weer opvallend is en typisch is aan deze tijdsgeest: iedereen wil "belangrijk" zijn en in de spotlight staan.
Dat er geklapt wordt en dat er allerlei initiatieven worden genomen om onze appreciatie voor verpleegkundigen en dokters te uiten, vind ik heel erg mooi, en ja, deze mensen zijn echt helden dat ze nu bereid zijn om zo harde inspanningen te leveren voor ieder van ons. Ik vind het dan ook terecht dat die mensen in deze situatie bejubeld worden.
Maar op facebook zie ik nu geregeld berichtjes passeren zoals "Wij zijn de xxxx, en wij zijn ook belangrijk in deze strijd, toch worden wij vaak vergeten, voor ons wordt er niet geklapt. Toch staan wij elke dag paraat in deze oorlog", laboranten, postbodes, pakjesbezorgers, bediendes in een supermarkt, treinconducteurs, buschauffeurs, mensen die in de fabrieken werken, vuilnismannen, leerkrachten... iedereen wilt plots "niet vergeten worden" en eventjes benadrukken dat ze toch ook wel belangrijk zijn. Langs de ene kant hoor ik signalen als "we moeten dit SAMEN doen" maar langs de andere kant wil iedereen toch belangrijk zijn en credits krijgen voor hun werk dat ze doen.
En ik wil toch even benadrukken dat ik hiermee niet bedoel dat al die mensen niets doen of dat die niet belangrijk zijn, wat ik wil zeggen is dat op dit moment iedereen een belangrijke schakel is
Als iedereen belangrijk is... dan is niemand belangrijk.
Maar laat ons eerlijk zijn: verpleegkundigen zijn toch wat moeilijker te vervangen dan winkelbediendes of postbodes. Elke job heeft zijn leercurve, maar die van een verpleegkundige is nu wel steiler en langer. Bovendien heeft de fout van een verpleegkundige mogelijks grotere gevolgen. Mensenlevens vs een artikel niet aangerekend.
/unpopularopinion
