van als we nog kindjes zijn worden we gepushed om materialistisch te zijn.
het is niet voor niets dat er feestdagen als sinterklaas, nieuwjaar, kerstdag, pasen & verjaardagen bestaan.
als we kleinzijn willen we speelgoed voor kindjes zodat als we groot zijn we speelgoed voor grote mensen zouden willen.
onze "samenleving" is geen samenleving. het is een bedrijf waarin de bevolking moet zorgen dat de economie goe draait, zodat de rijken rijker worden... en de gewone mens even arm blijft. zo is het overal ter wereld bijna altijd geweest.
wij leren in "geschiedenis" over het feit "brood&spelen" maar we beseffen niet dat dit vandaag de dag nog altijd aan de gang is. onze maatschappij wordt overspoelt (!!!) met entertainment, en door als ons geconsumeer van entertainment worden de rijker rijker.
zoda ze kunnen blijven heel vaak cocaine snuiven, elke dag kaviaar eten, in een huis wonen die 100 keer te groot is & luxeprostituees neuken.
iemand die gelukkig is, hoeft niets meer te hebben dan wat er nu al is.
iemand die niet gelukkig is, heeft veel grotere nood aan entertainment en consumeert een pak meer.
het is in de interesse van "de maatschappij" dat de inwoners niet gelukkig zijn zonder meer. want mensen zoals ik, zijn niet zo dom om heel hun leven hard te werken om dingen te kunnen betalen die ik niet nodig heb.
daarom worden de mensen wijsgemaakt dat geluk zich ergens anders bevind dan in zichzelf. we worden wijsgemaakt dat "blij" zijn geluk is.
als je klein was en je had nieuw speelgoed, dan was je blij... "waaw zo cool".
je wilt niets anders meer, je bent tevreden met wat je hebt. je bent gelukkig!
maar na een tijdje wordt je het beu, en wil je iets anders. dan heb je een nieuw stuk speelgoed: "waaw, ik ben zo gelukkig!"
maar na een tijdje, heb je weer iets anders nodig.
dit is net hetzelfde met volwassenen. we streven in het leven altijd naar het bereiken van ervaringen, het bezitten van nieuwe dingen... omdat gevoel te bereiken dat je niets meer nodig hebt. maar het gevoel blijft nooit, en dus moeten we opnieuw consumeren.
dat geluksgevoel dat je hebt wanneer je iets bereikt hebt... wanneer je niets meer nodig hebt... dat is geluk hoor volgens mij. maar niet puur geluk.
want je bereikt het door iets te bereiken, en dan gaat het weer weg.
puur geluk is er volgens mij, wanneer je het bereikt door niets meer te willen bereiken. en dit is gewoon een staat van zijn, en het gaat nooit meer weg. wanneer je je tevreden stelt met wat je hebt en niet hebt, dan ben je gelukkig.
geluk is altijd HIER en NU.
het is niet straks wanneer je nog een stuk chocolade eet,
het is niet morgen wanneer je je liefje terug ziet,
het is niet deze zomer wanneer je op reis kan gaan,
het is niet volgend jaar wanneer je je auto kan betalen.
wanneer je chocolade eet of een sigaret rookt, dan ben je ook gelukkig hoor!!
want op dat moment vergeet je jezelf, je vergeet de gedachte dat je denkt dat er iets mis is omdat je opgaat in het moment. maar opgaan in het moment en genieten, kan ook zonder dat stuk chocolade of zonder die sigaret. het kan ook zonder jezelf wijs te maken, dat je niet kan leven zonder een vriendin of zonder dat wat je gelooft dat er tekort is.
en opgaan in het moment, dat is geluk volgens mij. jij bestaat niet meer, de wereld bestaat niet meer, tijd bestaat niet meer. het mag voor eeuwig blijven duren... want je bent voldaan. je denkt niet na over het verleden of de toekomst. this is IT! dat is geluk imo
en geluk is niet iets is die je moet bereiken. het is iets dat altijd is...
het is al bereikt. het enige dat je moet doen is, jezelf toelaten gelukkig te zijn.
en wat je niet moet doen is, geloven dat er een reden is waarom je niet gelukkig zou moeten zijn.
kan je het je voorstellen altijd gelukkig te zijn, in gelijk welke omstandigheden?
zonder dat je iets ervoor hoeft te bereiken?
meeste mensen weten niet eens dat zoiets mogelijk is.
veel mensen weten zelfs niet meer wat geluk is.
als ik vraag aan mensen vanwie ik zeker weet dat ze niet gelukkig zijn:
"ben jij gelukkig?" dan denken ze in zichzelf:
"hmmm ik heb dit, en ik heb dat... en dit is niet meer dus... hmm ik ben redelijk gelukkig"
dit zeggen ze, terwijl ik de angst en/of de onvoldaanheid van hun gezicht kan lezen.
om te kijken of je gelukkig bent, moet je volgens mij niet even nadenken over wat je wel en niet hebt... dat is allemaal bullshit!
ben je bevredigd op dit moment of niet? heb je een gevoel van verzadiging op dit moment of niet?
als je het nu niet hebt, dan ben je nu niet gelukkig volgens mij.
