Archief - Ervaringen met psycholoog/psychiater?

AumanC zei:

Hallo,

Iemand een idee hoe je concreet de stap zet naar de juiste psycholoog? Ik heb nl. ooit al eens de stap gezet, maar heb dat nooit willen verderdoen omdat het enerzijds extreem duur leek (60 euro of meer per sessie) en anderzijds ik me niet helemaal kon vinden in het "mindfulness-verhaal" dat me werd voorgeschoteld, het leek me allemaal erg standaard en algemeen.

Ik kon me destijds niet inbeelden dat dat me vooruit ging helpen, maar intussen zijn we jaren verder en kamp ik nog steeds met dezelfde moeilijkheden.

PS: sorry dat ik op een oude thread reageer

Klik om te vergroten...

Ik sluit me aan bij Etersil, maar nog enkele aanvullingen:

Cggz kost 11 euro per sessie van gemiddeld 45 minuten. Maar niet altijd therapie door psychologen. Je kan perfect bij een maatschappelijk assistent terecht komen en je mag niet zelf je therapeut kiezen.

Vraag na bij de huisarts welke psycholoog die aanbeveelt maar eventueel ook bij vrienden. Ik steek absoluut niet weg dat ik bij een psycholoog ga en ik heb al een handvol mensen het adres van de mijne gegeven, net omdat ik er open over ben durven ze het te vragen en is de kans groter dat ze bij iemand landen die hen ligt.

Kijk ook naar de soort therapie. Ik ben een tijdje bij een klinisch psycholoog geweest, heel praktisch ingesteld en het hielp mij om praktische knopen door te hadden. Precies wat ik nodig had.. Tot ik emotioneel zwaar in de knoop kwam te zitten na het verlies van ons kindje... Nu ga ik bij een systeemtherapeut die veel meer aandacht heeft voor het emotionele aspect. Geen kant en klare oplossingen meer maar heel veel emoties en inzichten. En dat is veel zwaarder omdat hier wel gekeken wordt naar je opvoeding etc, iets waar velen zich niet comfortabel bij voelen.
Ondertussen heb ik ook ingezien dat ik zware angsten heb waardoor ik bepaald gedrag stel. Eens ik me wat emotioneel stabieler voel, wil ik met een gedragstherapeut aan de slag om mij daar specifiek op te richten.

Verdiep je dus zeker in de verschillende soorten therapie en durf absoluut te veranderen van therapeut als die je niet ligt. 50 euro is standaard, maar vaak komt de ziekenkas er voor een aantal sessies wat in terug

Sick` zei:

Sla ik de bal nu mis of spreekt glashelder uit ervaring?

Klik om te vergroten...

Ik denk dat laatste.

glashelder zei:

Dat is geen geheim hoor, hier

Klik om te vergroten...

Gij hebt hier idd. voor niemand geheimen.

Sick` zei:

Ik bedoelde eigenlijk: iemand met ervaring moet men niet tegenspreken

Klik om te vergroten...

Ik zou haar ook niet durven tegenspreken.

Toen mijn papa te horen kreeg dat hij kanker had had hij ook een psycholoog gekregen. Nadat hij gestorven is ben ik hier met mijn mama nog een jaar naartoe geweest. Voor haar hielp het maar ik vond haar iets te meegaand zo van "ik snap u" en precies een schooljuffrouw die tege een klas praatte. Ze had wel goede tips maar het was vooral een hulp omdat ik dingen tegen haar zei die mij dwarszatten en niet rechtstreeks tege mijn moeder wou zeggen. Het heeft wel een beetje geholpen voor wat het waard is..

Onder psychologen vind je ook nog heel wat kwakzalvers. Itt psychiatrie blijft psychologie nog altijd een vakgebied vol onwetendheid, nattevingerwerk en pseudo-wetenschap.
Als een psycholoog het al kan oplossen, dan kan een goed gesprek aan den toog datzelfde probleem ook oplossen.

Sooth Awful zei:

Onder psychologen vind je ook nog heel wat kwakzalvers. Itt psychiatrie blijft psychologie nog altijd een vakgebied vol onwetendheid, nattevingerwerk en pseudo-wetenschap.
Als een psycholoog het al kan oplossen, dan kan een goed gesprek aan den toog datzelfde probleem ook oplossen.

Klik om te vergroten...

Wat is er anders aan het vakgebied van psychiatrie dat psychologen missen?

Alles

Psychologen hebben een 3 tot 5 jarige opleiding achter de rug om therapie te geven.

Psychiaters hebben een artsenopleiding van 7 jaar + 2j specialisatie achter de rug om psychiatrische problemen te diagnosticeren en met medicatie aan te pakken. Zij zullen zelf geen therapie aanbieden maar doorverwijzing naar een psycholoog daarvoor en een psycholoog mag dan weer geen medicatie voorschrijven.
Ze zijn wat met elkaar verbonden zoals een orthopedist en een kinesist.
De ene diagnosticeert en zet een medisch behandelplan op, de ander voert uit en gaat intensief met de patiënt aan de slag.

not2secure4u zei:

Wat is er anders aan het vakgebied van psychiatrie dat psychologen missen?

Klik om te vergroten...

Wat Sooth Awful zegt is natuurlijk gezever. Van psychologische behandelingen is aangetoond dat ze beter werken dan placebo en resulteren in veranderingen in de hersenstructuren. Bij een milde depressie zijn medicatie en cognitieve gedragstherapie bijvoorbeeld evenwaardig.

Mulan zei:

Alles

Psychologen hebben een 3 tot 5 jarige opleiding achter de rug om therapie te geven.

Psychiaters hebben een artsenopleiding van 7 jaar + 2j specialisatie achter de rug om psychiatrische problemen te diagnosticeren en met medicatie aan te pakken. Zij zullen zelf geen therapie aanbieden maar doorverwijzing naar een psycholoog daarvoor en een psycholoog mag dan weer geen medicatie voorschrijven.
Ze zijn wat met elkaar verbonden zoals een orthopedist en een kinesist.
De ene diagnosticeert en zet een medisch behandelplan op, de ander voert uit en gaat intensief met de patiënt aan de slag.

Klik om te vergroten...

Sorry, toch net iets genuanceerder. Professionele bachelors in psychologie zijn er vooral om eventuele diagnostiek en ondersteuning bij therapie uit te voeren. In de praktijk wordt die functie zeer vaak daartoe beperkt. Masters in de psychologie zijn er om probleemindicatie en behandeltraject uit te werken met patiënten. Vanaf volgend schooljaar gaat die hun opleiding ook een stuk uitgebreid worden (+1 jaar). Een psychiater kan een brede hoeveelheid aan diagnose en medicatie uitschrijven. Willen ze therapie geven moeten ze beide nog opleidingen extra volgen. Psychiaters zijn ik bepaalde gevallen minder op de hoogte van bepaalde aandoeningen en bijhorend behandelplan dan psychologen.

Mulan zei:

Alles

Psychologen hebben een 3 tot 5 jarige opleiding achter de rug om therapie te geven.

Klik om te vergroten...

-_-
Psychologen hebben een 5jarige opleiding achterde rug + idealiter een bijkomende therapieopleiding (meestal 2j denk ik) maar dit is niet noodzakelijk (vaak wel binnen erkende centra).

Met de 3jarige bachelor moogt ge uzelf geen psycholoog noemen. Ge zijt assistent in de psychologie en uw rol in de klinische sector is dan meestal beperkt tot intakegesprekken (of misschien ook wel meer begeleiding bij groepstherapie).

Als ik me niet vergis kan, tot nader orde, iedereen 'psychotherapeut' zijn (itt psycholoog is dit geen beschermde titel) en therapie geven of mensen 'coachen'. Dit proberen ze wel al een tijdje aan banden te leggen.

Tha_nOn zei:

-_-
Psychologen hebben een 5jarige opleiding achterde rug + idealiter een bijkomende therapieopleiding (meestal 2j denk ik) maar dit is niet noodzakelijk (vaak wel binnen erkende centra).

Met de 3jarige bachelor moogt ge uzelf geen psycholoog noemen. Ge zijt assistent in de psychologie en uw rol in de klinische sector is dan meestal beperkt tot intakegesprekken (of misschien ook wel meer begeleiding bij groepstherapie).

Als ik me niet vergis kan, tot nader orde, iedereen 'psychotherapeut' zijn (itt psycholoog is dit geen beschermde titel) en therapie geven of mensen 'coachen'. Dit proberen ze wel al een tijdje aan banden te leggen.

Klik om te vergroten...

Dat is ondertussen al veranderd, vroeger was dat inderdaad "assistent in de psychologie" maar ondertussen kan je dus afstuderen als bachelor in de psychologie met specialisatie in de klinische psychologie.
https://www.vives.be/opleidingen/sociaal-agogisch-werk/klinische-psychologie#campus

Mulan zei:

Dat is ondertussen al veranderd, vroeger was dat inderdaad "assistent in de psychologie" maar ondertussen kan je dus afstuderen als bachelor in de psychologie met specialisatie in de klinische psychologie.
https://www.vives.be/opleidingen/sociaal-agogisch-werk/klinische-psychologie#campus

Klik om te vergroten...

Daar staat nochtans exact wat anderen hier al zeggen hoor:

De unieke bijdrage van de Bachelor in de Toegepaste Psychologie binnen het terrein van het Sociaal Agogisch Werk, ligt in zijn specialisatie in de psychodiagnostiek (testafname, intakegesprekken, analyse, interpretatie, integratie, rapportage) en de psychologische dienstverlening (advies, doorverwijzing, training, coaching, counseling).

Klik om te vergroten...

glashelder zei:

Daar staat nochtans exact wat anderen hier al zeggen hoor:

Klik om te vergroten...

Jah.. Vooral als je quote: " Bachelor in de Toegepaste Psychologie binnen het terrein van het Sociaal Agogisch Werk" kan je er van maken wat je wil hé... En dan negeer je ook gewoon "psychologische dienstverlening (advies, doorverwijzing, training, coaching, counseling)"?

Een bachelor in de psychologie mag en kan therapie geven.
Dat wil niet zeggen dat ze daarom op hetzelfde niveau staan als de masters, dat beweer ik absoluut niet! Alleen dat je perfect therapie kan lopen bij een bachelor en dat de ziekenkas ook netjes daarvoor in terug zal komen voor terugbetaling, je met wat geluk goed geholpen zal worden en tot heel wat inzichten kan komen. Net zoals bij een klinisch psycholoog die een masteropleiding heeft afgerond.

Een bachelor in de psychologie mag doen wat hij/zij wil, hij is gewoon nooit een psycholoog aangezien dat een beschermde titel is (waarvoor ge dus uw master moet hebben).

In de praktijk zal een toegepaste bachelor, tenzij hij/zij een zelfstandige praktijk opstart, nooit zelfstandig therapie geven. Dat betekent niet dat er geen jobs binnen de klinische sector zijn hé maar dat de pagina die een opleiding aan de man probeert te brengen de jobperspectieven mooier in beeld brengt, is ook niet zo'n verrassing. maar: let wel dat de pagina zélf nooit spreekt over therapie geven: "advies, doorverwijzing, training, coaching, counseling" !=psychotherapie (veel mensen kennen enkel 'therapie geven' als optie bij psychologie uiteraard en dan lijken dat allemaal synoniemen). De weinig mensen die ik kende die dit studeerden waren er trouwens ook écht van overtuigd dat ze psycholoog waren (titel en al) en ook hetzelfde konden, dus ik heb niet zo'n vertrouwen in hoe deze opleidingen hun studenten opleidt (kon ook aan hen liggen uiteraard).


Daarnaast zal ook zelfstandig psychotherapie geven als bachelor beperkt worden (in praktijk enkel voor mensen die daar nu al mee bezig zijn) gezien het voorstel is om dit te beperken tot klinisch psychologen, klinisch orthopedagogen en artsen (Erkenning Psychotherapie: groen licht voor wetsvoorstel Maggie de Block | Geestelijk Gezond Vlaanderen). En opnieuw, klinisch psycholoog zijt ge enkel met een master ( https://www.health.belgium.be/nl/ge...ezondheidszorgberoepen#psychologuescliniciens)


Psychotherapie wordt trouwens niet standaard terugbetaald. Of dat gebeurt en de voorwaarden hiervoor hangen af van uw mutualiteit gezien het wettelijk kader nog steeds niet in orde is (zie ook hierboven). Bij verschillende ziekenfondsen moet de hulpverlener ook effectief een masterdiploma hebben om terugbetaling te verkrijgen (http://vlaamspatientenplatform.be/u...tstabel_terugbetaling_psychotherapie_2016.pdf)

Mulan zei:

Jah.. Vooral als je quote: " Bachelor in de Toegepaste Psychologie binnen het terrein van het Sociaal Agogisch Werk" kan je er van maken wat je wil hé...

Klik om te vergroten...

Euh, ik citeer gewoon wat daar staat hoor. En die bachelor is gewoon een onderdeel van het studiegebied sociaal-agogisch werk, daar kan ik niks aandoen

not2secure4u zei:

Wat is er anders aan het vakgebied van psychiatrie dat psychologen missen?

Klik om te vergroten...

Een degelijke kennis vh menselijk lichaam. + Psychologen hebben een te theoretisch uniform beeld van wat mensen willen en denken.