Archief - Gevoel niet onder controle krijgen

Ik ben graag alleen, of op mijn eigen.
Maar soms heb ik ook eens behoefte aan een goeie babbel met iemand, eens kunnen lachen,... Daarvoor heb ik wel een paar vrienden. Mensen die ik al uit het lagere ken, die ik via internet (teamspeak vooral) blijven kennen ben. We gaan redelijk naar de bioscoop, kennen elkaar redelijk goed. Maar er is een leeftijdsverschil, zij zijn 15 a 16 in 17, 18 worden. Het lukt, maar sommige zaken botsen. Buiten hun heb ik minder goeie en vooral vage vrienden.

Overlaatst met een paar mee geweest op cafe, leek me wel leuk
Maar buiten zuipen heb ik daar niets gedaan. Zij bestelden maar het ene na het ander en dat was het. Leek me niets... Zal binnenkort nog wel eens mee gaan. Want alleen op cafe of naar een party gaan is ook maar niets. Ik zou me ergens in een rustig plaatsje opstellen en daar de rest van de avond blijven. Ik zou het niet kunnen om zomaar bij een groep aan te sluiten...

Persoonlijk denk ik dat het maar een gedeelte van mijn problemen zijn. Maar ik zal eerst daar eens aan werken, mischien help het. Zal oop proberen minder te piekeren, maar kan daar weinig aan doen. TV kijken of muziek beluisteren helpt idd, maar het is maar een tijdelijke oplossing é.

Ik heb schuldgevoelens omdat ik niet naar school ga, omdat ik lastig doe of dingen weiger te doen. Ik voelde me vroeger al schuldig als ik iets kreeg van mij ouders. Kreeg ik een autotje dan voelde ik me schuldig daarvoor. Het voelde rot aan. Ik probeerde dit altijd weg te werken en dat lukte meestal ook. Maar toch blijft er iets freten aan me. Ik wil weten vanwaar die gevoelens komen en hoe ik ze kan oplossen.

Ik zeg nu wel schuldgevoelens, maar weet niet of dit de juiste bewoording is. Zal wel een soort van zijn. Paniekaanvallen kreeg ik vroeger/nu ook soms. Dat ik begin te paniekeren over wat ik nu eindelijk met mijn leven wil gaan doen. Want dit is ook een probleem, zoals gezegt leef ik iwat doelloos van vandaag op morgen. Ik denk wel ahja ik zal dit en dit doen of toch proberen... later vervallen die ideeën terug.

Ik kan het moeilijk omschrijven.
Is zie dat ik niet de enige ben, zal mischien eigen zijn aan mijn leeftijd...

Ik raad u aan om veel buiten te komen, u engageren in jeugdwerking, mensen rondom u hebben is normaal gezien goed voor ne mens.. Als ge da ni ziet zitten kunt ge ook een echte hobby of sport zoeken.. Als ge uzelf minstens eene keer in de week kapottraint of uzelf fysiek zwaar afmat slaap je beter en valt ge terug beter in uw ritme, volgens mij kan dat echt helpen!! En je school kan je, hoe moeilijk ook, het best afmaken.. En probeer dan een richting, alweer hoe moeilijk ook, te vinden waarin je je capaciteiten het beste benut.. Dat kan Grieks-Latijnse zijn of een praktische richting in het beroepsonderwijs.. Zorg er zeker voor dat je je richting niet te hoog of te laag kiest d.w.z.: Een te lage richting geeft je alleen nog meer het gevoel dat je je tijd verdoet, een te hoge richting kan voor nog meer onrust in jezelf zorgen.. Probeer je sociale leven zeker op peil te houden, bv. door sport of hobbies..

Psychodweep zei:

Das nu ook niet de juiste manier. Als je alles relativeert, dan kan het eigenlijk u allemaal nie schelen. Da leidt tot pessimisme.....
Soms mag je relativeren, maar altijd is zeker niet goed.
Sommige zaken moet je ook serieus nemen.

Klik om te vergroten...

relativeren leid juist niet tot pessimisme!
Als je je constant zorgen maakt over kleine dingen ga je je nog slechter beginne te voelen! Soms is het juist goed om bepaalde dingen te relativeren, op die manier kan je een positiever beeld krijgen over een bepaalde situatie!

Als ge voor uzelf vindt dat het te slecht gaat met u, laat u dan opnemen in een PAAZ (psychiatrische afdeling van een algemeen ziekenhuis). Daar zien ze wel in welke toestand ge zijt, en begeleiden ze u verder.

Wekle anti-depressiva slikt ge, en hoeveel ? Hopelijk onder professionele begeleiding...

Natuurlijk voelt ge u nog slecht ook al neemt ge AD's. Die gaan uw probleem niet oplossen he. AD's hebben niet veel zin als ge uw eigelijke probleem niet aanpakt dmv een goede therapie. Dwijlen met de kraan open, zeg maar.

Zoek een psycholoog waarmee het goed klikt. Psychiater misschien ook, die kan u verder begeleiden met uw AD's. Die pillen zijn er om u uit de put te halen, die neerwaartse spiraal te doorbreken. Maar pas ermee op, het deugt niet van ze "zomaar" te pakken. Onderneem actie, en snel.

In the mean while: een gezonde portie sociaal contact kan u deugd doen, da weet ge zelf ook. Ga zo snel mogelijk weer naar school, en begin van scratch. ga in een sportclub, maakt nie uit, zolang er maar mensen zijn.

//edit: hoe oud zijt ge ?

Øiram zei:

Ik ben graag alleen, of op mijn eigen.
Maar soms heb ik ook eens behoefte aan een goeie babbel met iemand, eens kunnen lachen,... Daarvoor heb ik wel een paar vrienden.

Klik om te vergroten...

Eerst en vooral,denk dat 1 van de weinige threads is dat ik volledig heb gelezen.

Dit alleen zijn mag je niet als een probleem ervaren hoor. Ikzelf ben zo geworden na verloop van een paar jaren enkel door bepaalde ondervindingen die ik heb gehad met die zogehete "vrienden". Ben nu 22 en kom weinig of niet meer buiten tijdens de week. Zoals hierboven reeds vermeld zal het je goed doen om een hobby te zoeken die je echt wel graag en met volle overtuiging wilt doen. Bij mij persoonlijk is dat voetbal geworden. 1e klasse alsook de plaatselijke provenciale ploeg.

Voor de rest? niets meer dank u... Kheb vroeger elk weekend in dancings gezeten van 00:00u tot ze sloten. Veel problemen en woordewisselingen gehad met mensen waarna je jezelf begon af te vragen of het nu echt aan jezelf ligt.

Van het ene weekend opt andere de "klik" in mijn hoofd gezet dat het ook wel anders kan en bijna heel mijn leven omgegooid (kwestie van leefwijze dan).Door die verandering heb ik heel wat nieuwe mensen leren kennen maar ik ben nog steeds voorzichtig in zo zaken.

Ikzelf beschouw de weekdagen als gewoon tijd vrijmaken voor jezelf want blijkbaar heb ik dat nodig. Idem als jij heb ik mss nog 4 echte vrienden waar ik keer goed mee kan babbelen (waarvan 3 personen mijn broers zijn).

Hierboven meerdere malen aangehaald, muziek...
Ben nen echte muziekfreak geworden maar... Luister eens naar een liedje door niet naar het liedje te luisteren maar naar de inhoud,de teksten. Ikzelf kan eigenschappen/problemen van mezelf in liederen weervinden en tklinkt mss raar maar ik voel me er echt wel beter door.

Khoop dat je echt snel je draai terug gaat vinden. Niet alleen voor jezelf maar ook voor je familie en eventuele vrienden want geloof mij, Jij draagt mss een last maar vergeet niet dat je nooit alleen gaat zijn om deze te dragen!

Groeten en chapeau dat jet aandurft om zo'n thread te openen.

Øiram zei:

psygologische... interesseerd ... gezegt... psygiaters

Klik om te vergroten...

totaal off topic maar stoppen met school zou ik niet doen in uw geval

hopelijk begrijp je deze humor
want ik kan me voorstellen dat je van deze opmerking direct een negatief gevoel gaat krijgen
dat is dan ook een van de eigenschappen die je moet hebben in dit harde leventje : relativeren


alles positief inzien
probeer zelfs een masker op te zetten
het zal je deugd doen

al is het maar fake




een raad : nooit met drugs beginnen want uiteindelijk gaat het veeeel slechter worden

raad2 : stop met die pillen, vriendin van mij neemt die ook, na zelfdmoordpogingen en blablabla, en ze zijn niet goed voor u
per slot van rekening, als je ooit 80jaar wordt, kan je ze niet blijven slikken tot dan,
dus waarom nu niet de knoop doorhakken

raad3 : stop met die psychiaters, tenzij je iemand hebt die TOP is, as in, redelijk duur
neem het van mij aan, ik heb er ervaring mee
ik was op een gegeven moment zélf met de psych zijn voetjes aan het rammelen, te grappig

en nog een raad misschien , kijk wat meer naar Koppen en Canvas,
en je zal de miserie zien van andere mensen




veel succes makker
echt

en euhm ivm vrienden, die mis je niet, want vele jonge mensen beseffen niet wat echte vrienden zijn,
eens 25jaar gaan de meeste toch voor hun job & vriendin,
en dan is er nog weinig tijd voor uitgaan/vrienden
neem het van mij aan

puberteit?

ik heb ook vele meer downs dan ups ze

gewoon terug naar school gaan en sociaal contact maken, vroeg of laat komde wel iemand (m/v) tegen waarmee ge u kunt amuseren, een hobby delen enzomeer

zoals al gezegd ook: professionele hulp zoeken (misschien iemand anders dan dat ge nu al geprobeerd hebt?) en eventueel andere medicatie...

-Helld0g- zei:

puberteit?

ik heb ook vele meer downs dan ups ze

gewoon terug naar school gaan en sociaal contact maken, vroeg of laat komde wel iemand (m/v) tegen waarmee ge u kunt amuseren, een hobby delen enzomeer

zoals al gezegd ook: professionele hulp zoeken (misschien iemand anders dan dat ge nu al geprobeerd hebt?) en eventueel andere medicatie...

Klik om te vergroten...

hij zegt dat hij het al van zijn 7 a 8 jaar heeft, dus pubertijd is het niet echt.. volges mij zit hij al van veel te vroeg in een fase die hij pas op latere leeftijd had mogen hebben en is dat uitgegroeid..

kijkt iedereen hier de psycholoog uithangen, 9 op de tien is depressief en tzijn dan nog allemaal pubers die de periode tss adolescent en volwassene aan het doormaken zijn,

iedereen voelt zich wel eens slecht,

mensen moeten gewoon altijd maar meer hebben en zijn daardoor altijd maar minder gelukkig

en als je dan echt een probleem hebt, post het niet op één of ander speelgoedforum maar zoek hulp op medisch vlak, daar kom je verder mee

maar toch; sterkte aan alle mensen die echt met een probleem zitten

Hmm ook eens proberen..enfin....toch maar niet...mensen die je persoonlijk kennen, dichterbij jezelf en je leven zullen je zowiezo beter kunnen helpen,

MAAR

-pillen zijn hulpmiddellen..anti depressiva hebben nooit de bedoeling als lange kuur te dienen,er zijn ook soorten en de ene werkt averechts, de ander positief,maar genezen doen ze niet!..zolang je je handen brand zal je zalf nodig hebben!

-psychiaters & therapeuten:net als bij andere vakmensen zijn er goede en minder goede en zelfs prutsers,het lijkt me dat deze je niet echt helpen

waarom/hoe? denk ik dan

-spreekt je therapeut wel eens over de echt diepe angsten in jezelf,probeert hij te vissen naar wat een oorzaak zou kunnen zijn of expirimenteert hij enkel met pillen?

Ok stel jezelf nu eens de vraag oiram WAT ...WAT? maakt je ongelukkig denk je? denk door al uw angsten heen..het is mogelijk dat je het het niet ziet natuurlijk,door is pro hulp dan nuttig voor en goede therapueten zullen daar vooral naar vissen en proberen er soms onrechtsreeks naar toe te praten .. eenmaal je dat heel goed beseft,eenmaal je de bron van je problemen denkt te weten kan ja vanaf daar starten om er iets aan te proberen doen..

denk ook NOOIT dat je alleen bent,veel gezonde mensen en zelfs er vrij gelukkig uitziende en gelukkig zijnde hebben ook met angsten en problemen te maken in het leven die diep in hun kopje blijven voor vele anderen

gewoon wat raad.. en dat ge in de grijze mist weer wat zonneschijn moogt zien ..

kwesZte zei:

kijkt iedereen hier de psycholoog uithangen, 9 op de tien is depressief en tzijn dan nog allemaal pubers die de periode tss adolescent en volwassene aan het doormaken zijn,

iedereen voelt zich wel eens slecht,

mensen moeten gewoon altijd maar meer hebben en zijn daardoor altijd maar minder gelukkig

en als je dan echt een probleem hebt, post het niet op één of ander speelgoedforum maar zoek hulp op medisch vlak, daar kom je verder mee

maar toch; sterkte aan alle mensen die echt met een probleem zitten

Klik om te vergroten...

man man, ga je toch eens ergens anders aanstellen.. wat is dit nu voor een post? Jij zit hier precies te zeggen dat het in deze topic er puberaal aangaat terwijl de eerste domme post van jouw moet komen. Van iemand die 24-25 jaar moet zijn..

Wij proberen die jongen toch gewoon wat raad te geven..

het ligt allemaal aan de maatschappij, deze beïnvloed onze eigen gedachten en gevoelens over ons zelf en gaan we ons slecht voelen

Onze hedendaagse stressy snelle maatschappij is er oorzaak van dat er meer mensen vatbaar zijn voor depressie,maar niet daarom de oorzaak van vele induviduele depressies,door komen meestal heel menselijke en persoonlijke factoren bij kijken

oiram is niet geholpen door er nog eens op te drukken hoe klote onze samenleving wel misschien geworden is(dat is ook ivm met vroeger, en vroeger
wast altijd beter volgens velen hé)...de samenleving maak je alvast beter door bij je eigen te beginnen !

Cazzz zei:

man man, ga je toch eens ergens anders aanstellen.. wat is dit nu voor een post? Jij zit hier precies te zeggen dat het in deze topic er puberaal aangaat terwijl de eerste domme post van jouw moet komen. Van iemand die 24-25 jaar moet zijn..

Wij proberen die jongen toch gewoon wat raad te geven..

Klik om te vergroten...

haha, wat een reactie, een levenservaring-rijke 18 jarige volwassene

tof

nu,

op een forum als deze kan je geen psychologische hulp krijgen/ vragen, maar wel aan mensen die verstand hebben van dat soort dingen

veel mensen hier hangen de psycholoog uit door analyseren van de toestand van die jongen, waarvan hij der één zijt;

Cazzz zei:

volges mij zit hij al van veel te vroeg in een fase die hij pas op latere leeftijd had mogen hebben en is dat uitgegroeid..

Klik om te vergroten...

en dan, dit slaat op niets

hier zitten geen mensen die de ernst/omvang van het probleem van deze jongen kunnen inschatten, met dergelijke onprofessionele raad kom je NERGENS,

de enige raad die je kan geven is dan ook iemand op te zoeken die kan helpen,

hij zegt iets van "ik vertrouw ze niet", wat normaal is voor iemand die depressief is, hulp aanvaarden is moeilijk en geloven dat men kan geholpen worden ook, (ernstig) depressieve mensen denken dat er geen hulp meer mogelijk is, waardoor een depressie uitzichtloos lijkt, en dat weet ik uit mijn studies,

maar goed,

Øiram, veel sterkte man en doe wat je best doet in jouw geval, zoek hulp op professioneel gebied en niet in cyberspace-land, voor je scherm zitten zal geen oplossing brengen vrees ik,

sterkte

@Threadstarter, tis ier mss al gezegd of ook niet, ben je al een psycholoog of psychiater gaan bezoeken, als je eventueel een beetje op je geld zit, het ene wordt terugbetaald door de ziekenkas en het andere niet, ik denk dat als je een psychiater gaat bezoeken dat het terugbetaald wordt.

Btw: Hopelijk schrikt het jet niet af om zo iemand eens te gaan bezoeken omdat sommige mensen er nogal een cliche van gemaakt te hebben, dat als je een psychiater gaat bezoeken dat je gestoord bent, dit is niet zo eh !!

Good luck

Ik heb 13 jaar geleden ook mijn eigen van kant willen maken, heb ook 2 1/2 jaar een neuro-psycholoog en psychiater gehad tot ik hen plataf vroeg of hij zelf geloofde wat hij daar allemaal verkondigde...
Ik geloof niet in professionele hulp, in begin kan het voor velen een uitlaatklep zijn, maar uiteindelijk ben jij het die het moet doen.
Ik heb wel nooit mijn pillen genomen. (Lexotan), ik haat pillendraaiers. Mijn pa is al 30 jaar depressief en daar helpen pillen niet. Maar mijn pa is wel een speciaal geval, die wilt denk ik niet beter worden.
Ik ben daar doorgeraakt door in de eerste plaats te relativeren en vooral door veel rationeler en egoïstischer te worden. Misschien wel erg maar wel leefbaar. Vooral voor mij.
Ik steek mijn energie niet meer in mensen of dingen waarvan ik weet dat ze mij doen walgen. Op den duur ruik je die dingen vanop kilometers.

systech zei:

J
Ik heb zelf wat negatievere periodes meegemaakt en ik heb gemerkt dat muziek idd veel helpt: vroeger luisterde ik naar Metal... meer nu is dat al "afgezwakt" naar emo-pop/rock/indie

Klik om te vergroten...

en wat doet ge dan de dag dat muziek niemeer helpt?
normaal voelde ik mij ALTIJD beter na muziek...

tegenwoordig is da minder en minder het geval

enkel festivals zijn nog echt effectief...

punkrockdude zei:

en wat doet ge dan de dag dat muziek niemeer helpt?
normaal voelde ik mij ALTIJD beter na muziek...

tegenwoordig is da minder en minder het geval

enkel festivals zijn nog echt effectief...

Klik om te vergroten...

Muziek beurt mij altijd op .. Ik kan mij eerlijk gezegd geen leven zonder muziek in beelden.

Ik durf zelf zeggen dak eigenlijk nog liever blind zou zijn dan doof, indien ikmoet kiezen tussen de twee

op mensen slaan wil soms ook wel eens helpen

kwesZte zei:

op een forum als deze kan je geen psychologische hulp krijgen/ vragen, maar wel aan mensen die verstand hebben van dat soort dingen

veel mensen hier hangen de psycholoog uit door analyseren van de toestand van die jongen, waarvan hij der één zijt;


en dan, dit slaat op niets

hier zitten geen mensen die de ernst/omvang van het probleem van deze jongen kunnen inschatten, met dergelijke onprofessionele raad kom je NERGENS,

de enige raad die je kan geven is dan ook iemand op te zoeken die kan helpen,

hij zegt iets van "ik vertrouw ze niet", wat normaal is voor iemand die depressief is, hulp aanvaarden is moeilijk en geloven dat men kan geholpen worden ook, (ernstig) depressieve mensen denken dat er geen hulp meer mogelijk is, waardoor een depressie uitzichtloos lijkt, en dat weet ik uit mijn studies,

maar goed,

Øiram, veel sterkte man en doe wat je best doet in jouw geval, zoek hulp op professioneel gebied en niet in cyberspace-land, voor je scherm zitten zal geen oplossing brengen vrees ik,

sterkte

Klik om te vergroten...

2nd
Er bestaan psychologen om een reden. Wat misschien wel kan helpen is praten met mensen die zich in een soortgelijke situatie bevinden/bevonden. In dat opzicht vind ik dit medium goed om met zo'n mensen in contact te komen. Professionele hulp is en blijft volgens mij een must!

Als ik zie wat voor miserie er heden ten dage is in de wereld, vervagen al mijn futiele probleempjes. Wat natuurlijk niet wil zeggen dat dat ook voor jou geldt. Ik wens je in ieder geval beterschap, Qiram. Het leven is te mooi om te laten...


Grtz,
MarG