Ik was sinds mijn zestiende een dagelijkse roker(nu 24 geworden in de zomer) en tot 5 januari 2014 ook gebleven. Ik rookte zo'n 12 a 15 sigaretten per dag op het einde van mijn 'rokerszijn'.
Sinds 5 januari 2014 gezamenlijk gestopt met mijn liefje, en helemaal coldturkey gegaan. Dat wil dus zeggen: geen nicotinepleisters, geen nicotinespray. Niets om het roken te vervangen.
Als pendelaar bleek dit wel effe moeilijk, ik moest telkens wachten op een bus, nog een bus, een trein en een tram in het heengaan ( en dan nog eens terug). Als ik moest wachten, was dat de perfecte aanleiding om te roken.
Nu kon dat niet meer, en ik had steeds wat koekjes en drankjes mee om het zo proberen te vervangen met iets bezig te zijn. Ook nagelbijten, waar ik sowiso al last van heb, werd erger.
Mijn metabolisme is gelukkig wel zodanig goed dat ik nooit ben bijgekomen door plots meer beginnen te eten.
De eerste maand was moeilijk uiteraard. Om de zin naar roken zoveel mogelijk weg te krijgen, dwong ik mezelf niet langer buiten te blijven dan gewoonlijk.
Ging ik ergens naartoe, dan ging ik niet onnodig rondhangen op straat/buiten/in de stad. Buiten staan = roken voor mij als roker.
Al m'n vrienden roken, praktisch 85 procent. De eerste maand heb ik me dan ook zo goed als opgesloten. Ik ben, denk ik, zo'n anderhalve maand niet uitgegaan.
Af en toe een avondje bij iemand thuis, heel even op café maar meer niet. Ik had dat écht nodig, om zo min mogelijk geconfronteerd te worden met sigaretten.
Ik ben even door een saaie en eenzame periode gegaan, maar ik had wel m'n liefje om me op aan te trekken. Als ik het nu overloop, denk ik ook dat dat de belangrijkste stap is geweest in mijn proces van stoppen met roken.
Na verloop van tijd (ik schat zo'n 6 weken) werd de drang plots veel minder. De gedachte naar 'roken' is dan zo goed als weggegaan bij me.
Ik had het alleen nog maar moeilijk als ik echt een hele nacht uitging en mijn vrienden weer zag roken. Maar daar moet je echt jezelf overzetten.
You've made it this far. Ik had trouwens eerder ook al zo'n twee keer proberen te stoppen, en dat is steeds uitgedraaid op 2 dagen zonder sigaretten en dan toch terug begonnen.
Ik was zelf niet goed genoeg gemotiveerd toen, en de verleiding om te roken op de treinperrons en bushaltes werd steeds te groot.
Daarom kon ik, na die 5tal weken, het écht niet aan om dit te laten schieten. Het was nog even volhouden.
Na zo'n 3tal maand heb ik nooit meer aan roken gedacht en is het nog steeds weggebleven.
Ondertussen exact tien maand gestopt met roken, en ik heb me in jaren niet beter gevoeld.
Ik ga nog steeds uit, even sociaal als vroeger, met al m'n rokersvrienden. Nooit meer heb ik de neiging gevoeld om een sigaret op te steken.
Ik zie niet in hoe ik ooit zelfs nog maar zou beginnen met roken, de gedachte dat ik die rook niet meer in mijn longen inhaleer is echt al een gigantische opsteker.
De pluspunten die ik nu reeds ervaar is bijvoorbeeld dat ik veel meer zin heb om lekker te gaan eten, mijn smaak is echt verbeterd. Ik kom minder slecht als ik de trappen opga én ik voel me ook gewoon veel gezonder.
Ik heb eergisteren voor het eerst ook bijvoorbeeld terug 'de herfst' geruikt. Geuren zijn echt opeens weer aanwezig in mn leven, waar ik vroeger niets meer kon onderscheiden van geur.
En uiteraard ook het geld, pak meer geld nu dat ik liever spendeer aan games, en restaurantbezoekjes hier én daar
ad:
)
Maar de rook zelf, die heeft absoluut geen smaak voor mij, eigenlijk? Allez, ik proef wel 'iets' (en dat wordt versterkt bij koffie bvb), maar 't is echt niet dat ik daar sta "mmmm, lekkere sigaret", of zo. De rush (soms) is een lekker gevoel, ja. Ik rook nu een jaar of vijf denk ik.
