?therapy? zei:
Wat normaal een eenvoudige ingreep moest zijn zal waarschijnlijk fataal worden voor mijn oma.
ad:
Ik vond het al grof dat ze met die ingreep door gingen gaan op een oud en teer vrouwtje en nu gaat het gewoon slechter en slechter.
Gerelateerd aan ouderdomsdiabetes?
Een harde opmerking nu wellicht, maar mijn grootmoeder (95 ondertussen) werd onlangs ook gehospitaliseerd, en daar spraken ze eerst ook van een zware, levensbedreigende operatie. Gelukkig had ze al een tijdje een wilsbeschikking op laten stellen dat ze oner geen beding nog zware operaties wou ondergaan. Maar zelfs dan bleven de artsen nog aandringen (mijn ma en haar zuster hebben niet toegegeven, met dat papier in de hand).
Na een weekje ziekenhuis zat ze terug in het bejaardentehuis, en was er niks meer van haar probleem te merken (het kan wel nog terugkomen)...
Conclusie : stel eens je een zekere leeftijd hebt gehaald sowieso een wilsbeschikking op, zodat je wensen ook worden uitgevoerd als je niet meer de capaciteiten zou hebben om die kenbaar te maken (dat laatste is alvast geen probleem bij mijn grootmoeder, je weet heel snel wanneer er iets tegen haar goesting is
).
En sterkte. Hopelijk moet ze niet te lang afzien...
Neen, voor mij hoeft het niet meer. Liever de korte pijn in plaats van zo af te takelen.
