Mot
Legacy Member
ik ben een man van 37 jaar en sinds ik een jaar of 16- 17 was had ik besloten dat ik absoluut geen kinderen wou. nu ongeveer 20 jaar later denk ik er nog steeds zo over, ondanks dat vele van mijn vrienden, die 20 jaar geleden hetzelfde zeiden, ondertussen vrouw en kind hebben en dat perfect ok vinden. geen probleem tot daar aan toe, mensen veranderen nu eenmaal van gedachte, verstand komt met de jaren etc etc..
echter als ik er over nadenk vraag ik mij meer en meer af, wat voor normen en waarden (wat uiteindelijk toch het belangrijkste is in onze samenleving) kun je uw kind de dag van vandaag nog meegeven? mensen zijn veel afstandelijker geworden van elkaar tegenover vroeger. dat zit ingebakken en wordt, dikwijls onbewust, automatisch doorgegeven aan het kind. men geeft niet of amper nog om zijn naaste medemens. als de buurman morgen om eender welke reden sterft in zijn woning zal het koppel met de drie kinderen ernaast niets in de gaten hebben en het pas doorhebben als het een maand later in de krant staat. we zijn teveel met onszelf bezig en niet meer met de mensen rondom ons.
ik was enkele dagen terug aan het winkelen in de aldi en toen ik aan de kassa mijn boodschappen op de loopband aan het zetten was viel mijn oog op de personen voor mij. een jong koppel, man, vrouw, kind van misschien max 2 jaar in het zitje van het winkelkarretje en de vrouw duidelijk zwanger van waarschijnlijk hun 2e kind. er overviel mij een stilte waarbij ik bij mezelf dacht "met wat zijn jullie in godsnaam bezig?" ik kreeg echt kippenvel. had veel zin om daar luidkeels te roepen "denk aan abortus nu het nog kan!!".. maar je doet dat uiteindelijk niet.
ik zag dat kindje in het zitje van het winkelkarretje naar mij kijken van "help, wurg mij" maar je doet dat niet. want, misschien zit het gewoon in mijn hoofd en overdrijf ik gewoon. misschien heb ik mij dat gewoon ingebeeld en dacht die kleine eerder iets in de trant van "hey wat een rare meneer is dat, zo oud en helemaal alleen in de aldi, met diepvriespizza's en goedkoop bier in zijn winkelkarretje, dat moet weer zo'n eenzame marginaal zijn.."
een ander voorbeeld. ongeveer 8 jaar geleden was ik in een speelgoedwinkel (puur uit verveling, want ik rookte toen nog volop wiet en zoop een halve bak bier op een dag leeg) en zag toen een koppel met een kind van misschien 5 a 6 jaar oud staan kijken naar het rek met het duurste speelgoed van het moment. de mama zei iets tegen de papa, iets in de trant van "dat ziet er niks voor onze ...... uit, dat kost precies ook wel wat bla bla.." dat kind begon daar ineens te wenen dat ik er zelf bijna medelijden mee kreeg. maar toen dacht ik ineens "das weer zo'n verwend rotjoch" en puur om het huilen te doen stoppen kreeg hij amper 2 minuten later wat hij wou. toen ik op die leeftijd niet mijn zin kreeg in de winkel negeerde mijn ouders mij gewoon, en eens we terug thuis waren kreeg ik wat klop van de gouden gids. en wij hadden toen zelfs geen telefoon thuis..
nu als je er over nadenkt heeft elke tijd wel zijn minpunten. we hebben wo 1 en 2 gehad, daarna de befaamde babyboom, daarna nog andere angsten (oorlogen, de bende van nijvel etc etc) .
maar ik heb het idee dat we nu in een tijd leven van "ieder voor zich" en dat dan nog eens in combinatie met overbevolking. waar wij vroeger bos en weide hadden komen er nu appartementscomplexen. we klagen over de files (wat aan de ene kant ook weer de schuld is van de lintbebouwing), maar blijven maar nieuwe mensjes kweken die dezelfde dagelijks sleur zullen moeten doorgaan en diezelfde files nog zullen verergeren. mensen die zeggen "vroeger was het beter" geloof ik niet in. vroeger waren er minder mensen en dus ook minder problemen, daar geloof ik in..
om het nu terug puur over de kinderen te hebben:
kinderen maken teveel lawaai. constant zitten janken, schreeuwen, erger dan een autoalarm dat maar blijft gaan. kinderen krijgen is geen "mirakel". het is een biologische functie, net zoals naar het wc gaan. het is niet omdat je zwanger wordt of iemand zwanger maakt dat je daarom een verstandig persoon bent. als je onveilige seks hebt en dan plots beslist om het kind te houden ben je al niet goed snik en zou je beter gewoon geen seks hebben. iemand die 'per ongeluk' zwanger geraakt moet al zeker geen felicitaties krijgen. als je 'per ongeluk' iemand omver rijdt zal er ook niemand "proficiat" zeggen. zwanger worden zonder dat het de bedoeling was verdient geen proficiat, is gewoon onverantwoordelijk en dom..
mensen die zeggen dat ze van hun kinderen houden liegen gewoon. je gaat mij niet wijsmaken dat je het leuk vind om 70 keer per nacht wakker te worden per nacht van het gejank van uw kind. niemand vind het leuk dat zijn/haar nachtrust onderbroken wordt. je leven en je huis is gewoon een chaos en niemand in de wereld dat vind aangenaam, tenzij je geestesziek bent.
vele ouders (vooral alleenstaande mama's) hebben een totaal verstoord beeld van de werkelijkheid wat zij doorgeven aan hun kinderen en gewoon niet gezond is. ze doen alsof de wereld zo mooi en fantastisch is. maar eens de kinderen wat ouder worden en de werkelijkheid ontdekken zullen ze dat niet aankunnen en in een depressie belanden. want "ooh, mama en papa zeiden dat alles wel goed ging komen". een hoop stierenkak dat door de strotten van de kinderen word geramd alsof het maar normaal is.
wat ik het vreselijkste van al vind is dat men kinderen maakt gewoon omdat het "leuk en schattig" is. dat is toch geen reden om een nieuw mensenleven in deze wereld te smijten? je moet de wereld kunnen verrijken en anders laat je je maar steriliseren of heb je beter gewoon geen geslachtelijke gemeenschap..
echter als ik er over nadenk vraag ik mij meer en meer af, wat voor normen en waarden (wat uiteindelijk toch het belangrijkste is in onze samenleving) kun je uw kind de dag van vandaag nog meegeven? mensen zijn veel afstandelijker geworden van elkaar tegenover vroeger. dat zit ingebakken en wordt, dikwijls onbewust, automatisch doorgegeven aan het kind. men geeft niet of amper nog om zijn naaste medemens. als de buurman morgen om eender welke reden sterft in zijn woning zal het koppel met de drie kinderen ernaast niets in de gaten hebben en het pas doorhebben als het een maand later in de krant staat. we zijn teveel met onszelf bezig en niet meer met de mensen rondom ons.
ik was enkele dagen terug aan het winkelen in de aldi en toen ik aan de kassa mijn boodschappen op de loopband aan het zetten was viel mijn oog op de personen voor mij. een jong koppel, man, vrouw, kind van misschien max 2 jaar in het zitje van het winkelkarretje en de vrouw duidelijk zwanger van waarschijnlijk hun 2e kind. er overviel mij een stilte waarbij ik bij mezelf dacht "met wat zijn jullie in godsnaam bezig?" ik kreeg echt kippenvel. had veel zin om daar luidkeels te roepen "denk aan abortus nu het nog kan!!".. maar je doet dat uiteindelijk niet.
ik zag dat kindje in het zitje van het winkelkarretje naar mij kijken van "help, wurg mij" maar je doet dat niet. want, misschien zit het gewoon in mijn hoofd en overdrijf ik gewoon. misschien heb ik mij dat gewoon ingebeeld en dacht die kleine eerder iets in de trant van "hey wat een rare meneer is dat, zo oud en helemaal alleen in de aldi, met diepvriespizza's en goedkoop bier in zijn winkelkarretje, dat moet weer zo'n eenzame marginaal zijn.."
een ander voorbeeld. ongeveer 8 jaar geleden was ik in een speelgoedwinkel (puur uit verveling, want ik rookte toen nog volop wiet en zoop een halve bak bier op een dag leeg) en zag toen een koppel met een kind van misschien 5 a 6 jaar oud staan kijken naar het rek met het duurste speelgoed van het moment. de mama zei iets tegen de papa, iets in de trant van "dat ziet er niks voor onze ...... uit, dat kost precies ook wel wat bla bla.." dat kind begon daar ineens te wenen dat ik er zelf bijna medelijden mee kreeg. maar toen dacht ik ineens "das weer zo'n verwend rotjoch" en puur om het huilen te doen stoppen kreeg hij amper 2 minuten later wat hij wou. toen ik op die leeftijd niet mijn zin kreeg in de winkel negeerde mijn ouders mij gewoon, en eens we terug thuis waren kreeg ik wat klop van de gouden gids. en wij hadden toen zelfs geen telefoon thuis..
nu als je er over nadenkt heeft elke tijd wel zijn minpunten. we hebben wo 1 en 2 gehad, daarna de befaamde babyboom, daarna nog andere angsten (oorlogen, de bende van nijvel etc etc) .
maar ik heb het idee dat we nu in een tijd leven van "ieder voor zich" en dat dan nog eens in combinatie met overbevolking. waar wij vroeger bos en weide hadden komen er nu appartementscomplexen. we klagen over de files (wat aan de ene kant ook weer de schuld is van de lintbebouwing), maar blijven maar nieuwe mensjes kweken die dezelfde dagelijks sleur zullen moeten doorgaan en diezelfde files nog zullen verergeren. mensen die zeggen "vroeger was het beter" geloof ik niet in. vroeger waren er minder mensen en dus ook minder problemen, daar geloof ik in..
om het nu terug puur over de kinderen te hebben:
kinderen maken teveel lawaai. constant zitten janken, schreeuwen, erger dan een autoalarm dat maar blijft gaan. kinderen krijgen is geen "mirakel". het is een biologische functie, net zoals naar het wc gaan. het is niet omdat je zwanger wordt of iemand zwanger maakt dat je daarom een verstandig persoon bent. als je onveilige seks hebt en dan plots beslist om het kind te houden ben je al niet goed snik en zou je beter gewoon geen seks hebben. iemand die 'per ongeluk' zwanger geraakt moet al zeker geen felicitaties krijgen. als je 'per ongeluk' iemand omver rijdt zal er ook niemand "proficiat" zeggen. zwanger worden zonder dat het de bedoeling was verdient geen proficiat, is gewoon onverantwoordelijk en dom..
mensen die zeggen dat ze van hun kinderen houden liegen gewoon. je gaat mij niet wijsmaken dat je het leuk vind om 70 keer per nacht wakker te worden per nacht van het gejank van uw kind. niemand vind het leuk dat zijn/haar nachtrust onderbroken wordt. je leven en je huis is gewoon een chaos en niemand in de wereld dat vind aangenaam, tenzij je geestesziek bent.
vele ouders (vooral alleenstaande mama's) hebben een totaal verstoord beeld van de werkelijkheid wat zij doorgeven aan hun kinderen en gewoon niet gezond is. ze doen alsof de wereld zo mooi en fantastisch is. maar eens de kinderen wat ouder worden en de werkelijkheid ontdekken zullen ze dat niet aankunnen en in een depressie belanden. want "ooh, mama en papa zeiden dat alles wel goed ging komen". een hoop stierenkak dat door de strotten van de kinderen word geramd alsof het maar normaal is.
wat ik het vreselijkste van al vind is dat men kinderen maakt gewoon omdat het "leuk en schattig" is. dat is toch geen reden om een nieuw mensenleven in deze wereld te smijten? je moet de wereld kunnen verrijken en anders laat je je maar steriliseren of heb je beter gewoon geen geslachtelijke gemeenschap..
).
Ik kan ook best begrijpen dat kinderen krijgen voor vele mensen het hoogste goed is, zoals gezegd, ik heb dat gevoel ook bij iets anders. Ik kan niet wachten tot ik een huisje kan kopen met een tuin, om daar dan een hondje in te zetten 
