Archief - kinderen krijgen anno 2017

Als man heb je toch tijd genoeg, zolang je er niet 100% zeker over bent zou ik er persoonlijk niet aan beginnen. Zelf heb ik er ook een extra voorwaarde aan gekoppeld dat je partner minstens 5 jaar onafgebroken emotioneel stabiel moet zijn. Dus voor mij zit het er waarschijnlijk niet in. Ook totaal geen zin in scheiding en die zever van nieuw-samengestelde gezinnen, ofwel het perfecte plaatje ofwel helemaal niets.

Haal wel opnieuw een hond in huis tegen dan.

Vandaag trouwen en daarna gaan we voor ene kleine om te beginnen.

Al afgesproken dat de vrouw minder gaat werken om de zorgen op zich te nemen. Zij werkt van maandag tot vrijdag, 8 tot 16h30 als apotheekassistente en heeft een flexibelere omgeving om verlof op te nemen. Ik kan dat niet als zelfstandige.

Chickenlal zei:

Kga da hier eens een klein bumpke geven si.

Hoe voelen de meeste mannen zich over het krijgen van kinderen? Er zijn natuurlijk mannen die er wel zin in hebben, maar toch ook veel die er geen zin in hebben veronderstel ik?

Ik vraag me gewoon af als het echt zo zal zijn dat eens hij/zij er is dat je het opeens wel super gaat vinden. Ik kan dat mij in de verste verte niet voorstellen eigenlijk.

Na vele zwanzen en zo wel eens weglachen kwam mijn vriendin er gisteren mee af dat ze toch graag binnenkort haar pil zou willen stoppen. Dat sloeg onmiddellijk in mijn buik haha, ik ben 30 en zij is 25. Ik wil eigenlijk gewoon helemaal geen kinderen, ik heb er nooit behoefte aan gehad en ik heb nooit interesse gehad in een ander zijn kind. Ik zie gewoon niet in hoe zo'n kind mijn leven gaat verbeteren. Het kost een pak geld, al je rust is weg, al je vrijheid is weg, je leven is gewoon weg de komende 10-20 jaar... Misschien zie ik het gewoon té erg en valt het al bij al nog wel mee?

Ik heb het nogal moeilijk met mijn vrije tijd en geld op te geven

Ofwel geef ik toe en zal dat misschien wel in orde komen zoals iedereen zegt... Ik zie mij gewoon volledig niet als vader, ik kan amper een vuilzak buiten zetten zonder te kokhalzen, laat staan dat ik een pamper moet verversen


Dusja, kind maken of huis verkopen zijn de opties

Klik om te vergroten...

Als ge er zo over denkt dan wacht ge beter nog 10 jaar of zeg je tegen u vriendin no paseran

Ik ben 30 en heb er ook geen zin in. Zelf nooit veel in contact gekomen met klein kinderen. Heb wel is wat baby's vastgehouden, maar dit deed niets aan mijn gevoel. 1 minuut vasthouden was meer dan genoeg.

Mijn vriendin, 2 jaar jonger, zou graag voor haar 35ste moeder worden. Dat geeft mij nog 6 jaar eer ik moet gaan presteren in bed.

De nadelen van kinderen weegt toch nog altijd harder door dan de voordelen. Ik hoop voor haar dat ik ooit van gedacht verander want anders zal het gedaan zijn met onze relatie. Als zij graag een kind wilt, en ik niet, wil ik het haar gunnen om het bij nen andere te krijgen. Ikzelf koop mij wel een hond

Ook niet eerlijk tov je vriendin. Stel nu dat jij binnen 6 jaar er nog altijd geen zin in hebt, dan stop je de relatie, is zij er bijna 35 en mag ze iemand nieuw gaan zoeken voor haar kinderwens.

Ik ben een vrouw van 32 en ik zou echt doodgraag kinderen willen. Helaas is het (nog) niet voor me weggelegd gezien het feit dat ik single ben.

Ik denk niet dat ik het standaard type moeder zou zijn die alles voor de kindjes opzij schuift. In mijn omgeving zie ik veel vrouwen die nog slechts 2 à 3 dagen werken per week en de rest van de tijd thuis zijn voor de kindjes en intussen klagen dat ze geen carrière kunnen maken op het werk. Ik zou graag beiden willen kunnen combineren. Ik zou er zelf echt niet gelukkiger van worden mocht ik nog maar twee dagen per week gaan werken. Een kindje heeft ook niets aan een mama die zich ongelukkig voelt.

Versta me nu niet verkeerd, ik zou mijn kindjes ook niet dag en nacht en ergens "dumpen" he. Ik zou er echt wel voor hen zijn. Maar mijn eigen ontwikkeling blijft voor mij ook nog wel belangrijk. En ik vind dit ook belangrijk voor de kinderen zelf. Ik ben zelf bijvoorbeeld ook wel vrij zelfstandig opgevoed en ik ben daar heel blij om. Mijn mama stond ook altijd heel nuchter in het leven. Ik kwam uiteraard altijd op de eerste plaats en zij ziet mij doodgraag, maar zij had nooit zoiets van "mijn kind is het allerbeste, het allermooiste, het allerslimste, ..." en dat zie ik veel mensen wel doen (toch als ik naar de gesprekken van collega's luister). Onlangs vroeg een collega nog of de dochter geen vakantiewerk kon doen bij ons, maar dan graag een halve dag, want zo meteen een hele dag gaat misschien toch wel zwaar zijn. Alle respect voor de collega, maar ik zou mijn kinderen nooit zo in een 'glazen kastje' willen zetten. Ik zou ze niet laten werken tot ze erbij neervallen, maar ik zou hen wel willen leren dat er nu eenmaal gewerkt moet worden als er centjes verdient willen worden. Ik heb het soms echt moeilijk met de betutteling van sommige moeders.

En uiteindelijk is dit iets wat iedereen voor zichzelf moet uitmaken. Ik heb geen problemen met huismoeders die dagelijks voor hun 4 kindjes zorgen, maar ik heb ook geen probleem met mensen die bewust kinderloos blijven. Iedereen moet doen waar hij zelf het gelukkigst van wordt en daar kan iemand anders niet over oordelen.

Een leger singles die kinderloos door het leven willen gaan. Komt over als een bende snotneuzen die nog geen volwassen zijn geworden. Zelfs op hun 30ste.

Zelf heb ik een dochter van 4 maanden. De laatste keer dat ik "party hard" ben geweest is 2 weken geleden. Daarvoor 5 maanden geleden. Kmoe zeggen dat ik het niet echt mis...leuk om eens te ontstressen maar zo elke week "los gaan" is los over. 2 weken geleden ook voor 3 dagen naar Berlijn geweest. Tis dus echt niet dat je geen vrijheid hebt. Wij gaan elke dinsdag ook badmintonnen met de vrienden. Het leven is meer plannen, dat wel. Zelfs zonder kind was het een uitdaging om tijd te maken voor vrienden van mij en vrouw, neven, ouders en schoonouders, meme, collegas na het werk. En dan nog de verjaardagen, feestdagen....ik ben een family-man geworden. Dat sociaal leven vind ik geweldig. Gamen boeit mij niet meer ook al was ik een die hard gamer.

Mss dat deze topic vol zit met laatbloeiers? Pas als ze 40 zijn gaan ze besef hebben van hun leeg bestaan. Sorry not sorry.

Ik ben een jonge vrouw (22 jaar), maar ben er vrij hard van overtuigd dat ik nooit kinderen ga willen. Mensen komen continu af met "dat verandert nog wel, de biologische klok zal wel beginnen tikken over een paar jaar" blablabla. Ik snap het: mensen veranderen van gedacht. Maar ik heb echt een bloedhekel aan kinderen. Altijd al gehad, en dat gevoel is alleen maar sterker geworden. Het kan zijn dat ik later van idee verander, maar die kans lijkt mij miniem.

Mijn vriend denkt er gelukkig hetzelfde over en wil ook geen kinderen. Ik voel mij perfect gelukkig in mijn 'leeg bestaan', sorry not sorry.

ResX zei:

Een leger singles die kinderloos door het leven willen gaan. Komt over als een bende snotneuzen die nog geen volwassen zijn geworden. Zelfs op hun 30ste.
...
Mss dat deze topic vol zit met laatbloeiers? Pas als ze 40 zijn gaan ze besef hebben van hun leeg bestaan. Sorry not sorry.

Klik om te vergroten...

Ook de verpersoonlijking van de Vlaamse dorpsmentaliteit zeker?

Een vrijstaand huis, een paar kinderen, een Duitse wagen op de oprit, in het weekend bij de bomma op bezoek...ondertussen je vervangers in dit tranendal opvoeden en je leven voor hun inrichten....dan na de kinderen een midlifecrisis en daarna het graf inkruipen. Top.

Voel je je al aangevallen? Want dat effect had jouw post ongetwijfeld op mensen die geen kinderen willen.

Iedereen zijn zin laten doen, en anderen niet veroordelen terwijl je jezelf wil overtuigen dat jij de betere keuze hebt gemaakt is niet gemakkelijk duidelijk.

Elk koppel idioten kan trouwens kinderen maken, spijtig genoeg voor die kinderen. Met volwassenheid heeft dit niets te maken.

ResX zei:

Een leger singles die kinderloos door het leven willen gaan. Komt over als een bende snotneuzen die nog geen volwassen zijn geworden. Zelfs op hun 30ste.

Zelf heb ik een dochter van 4 maanden. De laatste keer dat ik "party hard" ben geweest is 2 weken geleden. Daarvoor 5 maanden geleden. Kmoe zeggen dat ik het niet echt mis...leuk om eens te ontstressen maar zo elke week "los gaan" is los over. 2 weken geleden ook voor 3 dagen naar Berlijn geweest. Tis dus echt niet dat je geen vrijheid hebt. Wij gaan elke dinsdag ook badmintonnen met de vrienden. Het leven is meer plannen, dat wel. Zelfs zonder kind was het een uitdaging om tijd te maken voor vrienden van mij en vrouw, neven, ouders en schoonouders, meme, collegas na het werk. En dan nog de verjaardagen, feestdagen....ik ben een family-man geworden. Dat sociaal leven vind ik geweldig. Gamen boeit mij niet meer ook al was ik een die hard gamer.

Mss dat deze topic vol zit met laatbloeiers? Pas als ze 40 zijn gaan ze besef hebben van hun leeg bestaan. Sorry not sorry.

Klik om te vergroten...

En het is voor jou te hopen dat je perfecte gezinnetje in stand blijft. Maar helaas gaan zoveel koppels ook na verloop van tijd weer uit elkaar. Helemaal top dat vrouwen in de maatschappij van vandaag een pak zelfstandiger zijn geworden tegenover vroeger, maar dat brengt ook een keerzijde met zich mee: 70% van echtscheidingen worden geïnitieerd door vrouwen. Ik heb gewoon echt geen zin om met een Citroën berlingo een roedel kinderen te gaan ophalen bij verschillende (ex)-partners om met z'n allen een leuk dagje plopsaland te gaan beleven. Ik ben dan nog net 24, maar overal in mijn omgeving zie ik hetzelfde. Als dat perfecte plaatje niet gaat, hoeft dat voor mij gewoon niet. Geef mij maar de vrijheid om enkele maanden m'n job op on-hold te zetten om te gaan rondtrekken in Cambodja, dat gaat niet met kinderen.

Ik zei vroeger altijd dat ik geen kinderen wou, en kreeg toen van een van mijn vrienden (een vrij conservatief iemand) de vraag waarom ik eigenlijk naar de vrouwen keek/een vriendin zou willen, als ik toch geen kinderen moest hebben...

Nu ben ik 30 en zie je gewoon de typische clichés beginnen, mensen die er vroeg bij waren en nu weer uit elkaar gaan, maar ondertussen wel twee kinderen hebben. Ook mensen die nooit echt op zoek leken maar dan uiteindelijk vanuit de typische mentaliteit zoals hierboven dan druk voelen, plots samenwonen met iemand waar ze een jaar eerder nog niet tegen zouden willen spreken, en meteen aan kinderen beginnen. Is dat dan beter vraag ik mij af?

Ik volg Sovereign wat daarin, ik ben niet tegen kinderen, maar ik zie mijzelf er niet meteen invliegen zodra ik een relatie heb, omdat ik "al" 30 ben. Bij veel mensen lijkt mij dat voor een deel sociale druk, het hoort nu eenmaal zo, en de spijt komt achteraf. Ik heb in mijn kennissenkring gelukkige koppels met kinderen, maar evengoed relaties die duidelijk op springen staan, of kerels die blij zijn dat ze op hun werk zitten weg van de twee huilende kinderen die hun vriendin wou hebben.

Dat iedereen eens goed nadenkt voor ze aan kinderen beginnen kan geen kwaad

ResX zei:

Een leger singles die kinderloos door het leven willen gaan. Komt over als een bende snotneuzen die nog geen volwassen zijn geworden. Zelfs op hun 30ste.

Klik om te vergroten...

Waarom niet gewoon accepteren dat er verschillende mensen bestaan in de wereld. De ene wil geen kinderen en de andere wil niet liever dan zo snel mogelijk deelnemen aan het huisje-boompje-beestje verhaal. Met geen van beiden is toch iets verkeerd, zolang het maar een weloverwogen beslissing is van de persoon zelf. De persoon die geen kinderen wil is daarom niet meer egoïstisch dan de andere.

Ik vind het veel erger dat iemand zich op den duur toch zou laten om praten omdat het zogezegd "not done" is om geen kinderen te hebben. Vaak eindigt dit dan in een verhaal waarbij de ouder amper naar zijn kind omkijkt.

apzoeir zei:

Waarom niet gewoon accepteren dat er verschillende mensen bestaan in de wereld. De ene wil geen kinderen en de andere wil niet liever dan zo snel mogelijk deelnemen aan het huisje-boompje-beestje verhaal. Met geen van beiden is toch iets verkeerd, zolang het maar een weloverwogen beslissing is van de persoon zelf. De persoon die geen kinderen wil is daarom niet meer egoïstisch dan de andere.

Ik vind het veel erger dat iemand zich op den duur toch zou laten om praten omdat het zogezegd "not done" is om geen kinderen te hebben. Vaak eindigt dit dan in een verhaal waarbij de ouder amper naar zijn kind omkijkt.

Klik om te vergroten...

In België is "de alleenstaande" de nieuwe standaard geworden. Dat is niet meer normaal. Denk dat grootsteden voor 50% volzitten met alleenstaanden. Zij zijn ook de échte reden van stijgende vastgoedprijzen.

ResX zei:

In België is "de alleenstaande" de nieuwe standaard geworden. Dat is niet meer normaal. Denk dat grootsteden voor 50% volzitten met alleenstaanden. Zij zijn ook de échte reden van stijgende vastgoedprijzen.

Klik om te vergroten...

Waarop is dat gestoeld? Boven- of onderbuikgevoel?

ResX zei:

Een leger singles die kinderloos door het leven willen gaan. Komt over als een bende snotneuzen die nog geen volwassen zijn geworden. Zelfs op hun 30ste.

Zelf heb ik een dochter van 4 maanden. De laatste keer dat ik "party hard" ben geweest is 2 weken geleden. Daarvoor 5 maanden geleden. Kmoe zeggen dat ik het niet echt mis...leuk om eens te ontstressen maar zo elke week "los gaan" is los over. 2 weken geleden ook voor 3 dagen naar Berlijn geweest. Tis dus echt niet dat je geen vrijheid hebt. Wij gaan elke dinsdag ook badmintonnen met de vrienden. Het leven is meer plannen, dat wel. Zelfs zonder kind was het een uitdaging om tijd te maken voor vrienden van mij en vrouw, neven, ouders en schoonouders, meme, collegas na het werk. En dan nog de verjaardagen, feestdagen....ik ben een family-man geworden. Dat sociaal leven vind ik geweldig. Gamen boeit mij niet meer ook al was ik een die hard gamer.

Mss dat deze topic vol zit met laatbloeiers? Pas als ze 40 zijn gaan ze besef hebben van hun leeg bestaan. Sorry not sorry.

Klik om te vergroten...

Hoezo leeg bestaan, omdat ik wel nog gewoon elke dag ongestoord kan gamen zonder dat er een paar irritante rotkinderen mij constant lastigvallen? Want dat klinkt toch minder verschrikkelijk dan dat melig familiegedoe, ik krijg al de zenuwen bij de gedachte dat ik ooit langer dan 5 minuten bij mijn familie zou moeten doorbrengen :doh:

Gohja, de ene heeft een leeg bestaan, de andere een lege hersenpan. Het leven is geen kreimkerre.

Pieterjan94 zei:

Waarop is dat gestoeld? Boven- of onderbuikgevoel?

Klik om te vergroten...

Groeiend aantal eenoudergezinnen vindt de weg naar appartementen
Sinds 1960 is het aantal huwelijken in ons land dat eindigde in een echtscheiding flink gestegen. Zo liepen in 2009 maar liefst twee op de drie huwelijken mis. Tal van eenoudergezinnen zoeken nadien een nieuwe stek. En dat heeft zo zijn gevolgen op de vastgoedmarkt, waarbij vooral appartementen met gemiddeld twee tot drie slaapkamers in trek zijn bij eenoudergezinnen.

"De gezinswoning is vaak te groot en te duur om er alleen met de kinderen in te blijven wonen. Zeker in geval van co-ouderschap biedt een appartement met gemiddeld twee tot drie slaapkamers een betaalbaar alternatief", licht Mathieu Verwilghen, General Manager CENTURY 21 Benelux, toe. "Opvallend is dat ook steeds vaker mannelijke eenoudergezinnen een appartement zoeken. Daar waar in het verleden het hoederecht automatisch aan de moeder werd toegewezen, komen co-ouderschap of het verwerven van het hoederecht door de papa steeds vaker voor."

Klik om te vergroten...

Vijf tendensen en hun impact op de Belgische vastgoedmarkt - Nieuws - Ik Ga Bouwen.be

Maar er is nog een ander demografisch
verschijnsel: de daling van de gezinsgrootte. Dat is deels te wijten aan het
aantal eenoudergezinnen. Maar het komt v
ooral doordat er minder huwelijken zijn
en het aantal echtscheidingen in de
globale bevolking (en niet
in de bevolking van de gehuwden ...) stabiel b
lijft (ongeveer 3 voor 1.000 inwoners) sinds
1993. Dat de gezinnen kleiner worden, heeft ook te maken met de vergrijzing (zie punt 2). Zo is de gemiddelde grootte
van een Belgisch gezin teruggevallen van 2,5 gezinsleden in
1990 naar iets minder dan 2,3 vandaag. Hierdoor is het
aantal gezinnen tweemaal sneller gestegen dan de bevolking.

Klik om te vergroten...

lees vooral dit http://statbel.fgov.be/nl/binaries/...e demografische uitdagingen_tcm325-149880.pdf


Aantal alleenstaanden stijgt met 50 procent tegen 2060 - België - Knack.be

Moest elke alleenstaande een koppel vormen zou er ENORM veel "te koop" of "te huur" bordjes verschijnen. En alleenstaanden maar klagen over "probeer maar iets te kopen als alleenstaande"

MikeHunt zei:

Hoezo leeg bestaan, omdat ik wel nog gewoon elke dag ongestoord kan gamen zonder dat er een paar irritante rotkinderen mij constant lastigvallen? Want dat klinkt toch minder verschrikkelijk dan dat melig familiegedoe, ik krijg al de zenuwen bij de gedachte dat ik ooit langer dan 5 minuten bij mijn familie zou moeten doorbrengen :doh:

Klik om te vergroten...

voila, tis niet dat gamen ietwat mainstream is geworden, dat m'n geen asocialen zijn. No offence.

ResX zei:

Vijf tendensen en hun impact op de Belgische vastgoedmarkt - Nieuws - Ik Ga Bouwen.be



lees vooral dit http://statbel.fgov.be/nl/binaries/...e demografische uitdagingen_tcm325-149880.pdf


Aantal alleenstaanden stijgt met 50 procent tegen 2060 - België - Knack.be

Moest elke alleenstaande een koppel vormen zou er ENORM veel "te koop" of "te huur" bordjes verschijnen. En alleenstaanden maar klagen over "probeer maar iets te kopen als alleenstaande"

Klik om te vergroten...

Het probleem dat je aankaart is toch perfect wat hier ook te horen is, o.m. van Sovereign? Geen zin om misschien als alleenstaande te eindigen met X-aantal kinderen. Dat is het probleem wat je ziet in de quotes, veel alleenstaanden die moeten denken als een gezin omdat ze kinderen hebben.
Als er enkel alleenstaanden zouden zijn zonder kinderen zoals jij beweert, dan zou er veel minder een probleem zijn.

Ik heb ook een leeg bestaan dan. Kan ook perfect ganse dagen op de pc doorbrengen zonder problemen Veel meer heb ik niet nodig, af en toe eens gaan eten en iets gaan drinken.

Maar voor de rest wa series kijken mrt de vriendin en wa gamen is al wa ik nodig heb. Da zal nog wel lukken me ne kleinen er bij zeker

Alle ja en bijwerken in het weekend voor mijn impuslieve aankopen te sponsoren