Uit informele gesprekken met leden van de spoorwegpolitie (SPC Gent) blijken de agressiegevallen met als slachtoffers treinpersoneel slechts zelden voor te komen. Bovendien blijkt dat de agressiegevallen meestal het gevolg zijn van een commercieel probleem. De complexiteit van het aanbod aan vervoersbewijzen – ieder vervoersbewijs met zijn eigen specifiteit (weekend-biljet, go-pass,, enz..) – leidt tot onbewust verkeerd gebruik. In functie van de werkijver van de treinbegeleider wordt een document C170 opgesteld (onregelmatige reis). In bepaalde gevallen zal het niet invullen van de go-pass geen aanleiding geven tot de redactie van een document C170. In andere gevallen zal de treinbegeleider een boete van 75 euro – verhoogd met de prijs van het traject – uitschrijven. De reiziger, geconfronteerd met een boete van 75 euro, wordt niet in het bezit gesteld van een antwoordformulier (en dit in tegenstelling tot de boetes door een politiedienst uitgeschreven). Vanzelfsprekend leidt die ondoorzichtigheid, de verschillende benaderingen van het treinpersoneel in bepaalde gevallen tot discussies. Uit informele gesprekken met .....van de NMBS blijkt dat een beperkte groep van treinbegeleiders steeds opnieuw het slachtoffer van agressie zijn. Redelijkerwijze kan verondersteld worden dat ofwel die kleine groep de NMBS-reglementering strikt zal toepassen en dit in tegenstelling tot de anderen die zich “soepel” opstellen, ofwel laat de klantvriendelijkheid van het treinpersoneel, die meestal slachtoffer is van agressie, te wensen over.
Overigens heeft de NMBS er belang bij het onveiligheidsprobleem te maximaliseren. Overheidssubsidies voor van het Securail-personeel en constante uitbreiding ervan in functie van de toenemende onveiligheid. Bovendien betreffen de cijfers “agressie tegen NMBS-personeel” die in de media verschijnen gegevens van de NMBS. De NMBS maakt geen onderscheid tussen verbale agressie en fysieke agressie, ook beledigingen beschouwen ze als agressie. De cijfers van de Federale Politie, die sterk contrasteren met de cijfers van de NMBS mogen niet gepubliceerd worden. Immers de Federale Politie “wil geen oorlog met de NMBS”. De Federale Politie maakt gebruik van NMBS-infrastructuur, de leden van het commando van de Federale Politie alsook alle gezinsleden beschikken over een vrijkaart voor het gehele NMBS-net... Ze hebben er alle belang bij dat een oorlog vermeden wordt. Tenslotte wordt de arbeidsgeneesheer van het Gewestelijk Geneeskundig Centrum van de NMBS overgeplaatst. Immers, - volgens officiële versie - heeft hij zeer goeie capaciteiten betreffende de RSZ-wetgeving. De arbeidsgeneesheer, geconfronteerd met talrijke arbeidsongeschiktheden van treinpersoneel die ingevolge verbale agressie werkonbekwaam zijn, heeft gedurfd te beweren dan 50% van de treinbegeleiders niet geschikt zijn om “onder het publiek te komen.” De NMBS-vakbonden, en zeker het treinpersoneel, zijn bepalend voor de mobiliteit van België. De arbeidsgeneesheer krijgt een andere job…
