Heel die discussie ivm daklozen, ik zou wel eens een studie willen zien over die mannen en vrouwen. Hoeveel zijn er die al vaak benaderd zijn door instanties a la het OCMW om geholpen te worden, of hoeveel stappen er zelf naar een OCMW? Ik heb eens de moeite gedaan om om op de groenplaats met een paar van die mannen een klapke te doen, en ik kon mij niet van het gevoel ontdoen dat velen zich wentelen in zelfbeklag en weinig proactief zijn om aan hun eigen miserie iets te doen, werken vor een baas leek hen mentaal onmogelijk,... Natuurlijk wil ik niet alleman over dezelfde kam scheren, maar toch, met zo een mentaliteit zijn er niet veel die van de straat gaan geraken, of je moet er serieus aan sleuren.
Punt is een beetje; voor die mensen zijn er instanties die hen kunnen helpen, maar je moet ook willen eh. De doelen die het Rode Kruis uitzoekt, zijn vaak echt schrijnende situaties zoals er genoeg zijn in de wereld, waar de mensen ter plekke nogal weinig aan kunnen doen, en die geen vangnet hebben als wij als er zaken foutlopen. Daarom kiezen ze zulke doelen.
Ivm het niet juist vinden dat de regering hier centen tegenaan gooit; no worries hoor; die bedragen zitten netjes binnen de overweldigende 0.55% van de begroting die men in België aan ontwikkelingshulp geeft. Als u dat te veel is, tja, uw goed gedacht natuurlijk.
en kijk nooooooit naar tv 
.