Archief - Stoppen met gamen. Geen beter moment dan nu.

• uitstellen
• dingen afzeggen
• spijt van zoveel tijd te onnuttig te spenderen
• slechte prestaties
• geen goede conditie hebben
• te weinig intiem contact
• ...

Als gamer zijn de bovenstaande dingen u waarschijnlijk wel bekend.

Dat was bij mij toch zeker het geval tot in 2013. Toen ik een universitair diploma moest opgeven omdat mijn gebrek aan motivatie en uitstelgedrag hun tol eisten heb ik besloten real life voor eens en voor altijd te ownen. Whatever it takes.

Hoewel er ook in het echte leven genoeg noobs rondlopen is het natuurlijk geen spel. Niet alles draait om plezier, maar toch heb ik intenser genoten van het leven in de 2 jaar dat ik ben gestopt met gamen dan de jaren ervoor. En nee, niet alles ging van een leie dakje, maar ik sta nog steeds versteld van de doorbraken en vooruitgang die ik heb gemaakt en blijf maken.

Dat is exact waarom stoppen met gamen de beste keuze is die ik tot nu toe heb gemaakt.


En is het mijn doel om ook anderen te helpen om deze stap te zetten. Daarom ben ik me gaan verdiepen in game-verslavingen, self-improvement en recovery coaching.

Mijn broer zat tot voor kort in dezelfde situatie als ik een paar jaar terug. Door hem te coachen en begeleiden is hij nu eindelijk vooruitgang aan het maken. Zijn studies vorderen weer in de juiste richting en hij heeft meer vat op zijn gaming gewoontes. Hij is voor het eerst in lange tijd weer echt gelukkig en optimistisch voor de toekomst.



Ik deel dit alles met jullie omdat ik mensen wil helpen die zich herkennen in deze situatie en hun leven weer volledig in eigen handen willen nemen. Ik bied deze opportuniteit geheel gratis aan omdat ik ervan overtuigd ben dat dit een zeer waardevolle ervaring kan zijn voor ons beiden.


Voor de geïnteresseerden: stuur een PM voor meer info.
Ook als je specifieke vragen of problemen hebt mag je me altijd iets laten weten of gewoon replyen op de thread!



Peace,
Louis Rombouts aka Frigzy

En wat zijn uw verwezenlijkingen irl sinds het stoppen met gamen dan wel?

Zolang ge de dingen in balans houdt zie ik niet echt een probleem hoor. Als ge uw werk/school laat lijden onder excessief gamen, dan moet er wel iets aan gedaan worden natuurlijk.

Is dit deel van uw therapie trouwens?

uitstellen: Dat doe ik ook als ik niet game, ik mag dan boeken lezen en dan stel ik nog hatelijke taakjes uit.

dingen afzeggen: Als je de dingen een beetje kunt relativeren, ga je geen dingen afzeggen voor een spelletje dat je morgen kan spelen

spijt van zoveel tijd te onnuttig te spenderen: Onnuttig? Ontspanning is een deel van het leven, relax, kick back, and enjoy the moment with youself

slechte prestaties: Dat ligt geheel aan u. Prioriteiten stellen

geen goede conditie hebben: Ik ga wekelijks 4 maal een uur zwemmen en ik kom savonds thuis en game van 8 tot 12 uur, wat houd u tegen hetzelfde te doen..

te weinig intiem contact: Alweer iets om te relativeren, als je intiem contact wil, dan zit je niet te gamen.


TL;DR: Ik denk dat je van gamen een zondebok wil maken voor je eigen tekortkomingen.

Darkseid zei:

En wat zijn uw verwezenlijkingen irl sinds het stoppen met gamen dan wel?

Klik om te vergroten...

Hij is gelukkiger? Lijkt me de grootste verwezenlijking die er is.

De rest van de post lijkt me wel wat prekerig, het doet me een beetje denken aan die gebedsgenezers.

Stoppen met gamen is echt niet zo moeilijk. Ik heb een tijd redelijk hardcore WoW gespeeld, maar van de ene op de andere seconde besloot ik dat het genoeg was geweest. Midden in een raid het spel afgesloten, gedeïnstalleerd en nooit achterom gekeken. Daarna nog af en toe wat gegamed, denk Skyrim etc... maar sinds mijn pc ook enorm verouderd is, blijft het bij het occasionele spelletje FIFA of een Pokémon run of zoiets.

Drakinus zei:

geen goede conditie hebben: Ik ga wekelijks 4 maal een uur zwemmen en ik kom savonds thuis en game van 8 tot 12 uur, wat houd u tegen hetzelfde te doen..

Klik om te vergroten...

Veel moeten bijschaven aan uw techniek? Ik overweeg ook een zwemabonnement te nemen (belachelijk goedkoop als inwoner van Gent) maar mijn zwemtechniek is echt belabberd en ik ga nu ook geen geld uitgeven om wekelijks wat te gaan drijven in het zwembad.

Inderdaad, je moet gewoon doen waar je je het beste bij voelt, Ik zou gamen niet willen opgeven want ik vind dat plezant. Interactieve verhaalvertelling <3

SinDweller zei:

Veel moeten bijschaven aan uw techniek? Ik overweeg ook een zwemabonnement te nemen (belachelijk goedkoop als inwoner van Gent) maar mijn zwemtechniek is echt belabberd en ik ga nu ook geen geld uitgeven om wekelijks wat te gaan drijven in het zwembad.

Klik om te vergroten...

Ik zou beginnen met een tienbeurten kaart, en zien of je het volhoud. Maar iets leer je door het te doen. Ik zelf heb altijd graag gezwommen en ik voel mij goed in het water. Uw conditie gaat er op vooruit en je zal vanzelf goed worden.
Ik ben nog maar 2 weken geleden terug begonnen omdat ik van het lui karakter ben, en ik wou iets doen aan dit bierbuikje
Zwemmen verleer je niet hoor, schoolslag en crawl zal je nog wel in het lijf zitten. Ikzelf doe alleen schoolslag. (omdat ik mensen niet wil lastigvallen met mijn gespetter)

Als ik niet game dan vind ik wel een andere obsessie die al mijn tijd opslorpt. Stoppen met gamen haalt dus niks uit.

Ik sta nu volledig achter wie ik ben en wat ik wil in het leven. Niet meer gamen heeft me de tijd gegeven om te doen wat me echt boeit en er mee door te gaan, ook wanneer het minder leuk was. Ik heb veel nieuwe vrienden en heb ondermijnende 'vriendschappen' een halt toegeroepen.

Ik was vroeger slecht in het relaties. De relaties die ik had waren er waarbij zij telkens de eerste stap zette en ik maar ja hoefde te knikken. Gamen heeft me daar niet bij geholpen. Tegenwoordig sta ik veel sterker in mijn schoenen en ontmoet ik regelmatig nieuwe mensen en date ik vrouwen waar ik me zelf toe aangetrokken voel. Mijn sociaal vermogen is gigantisch veel hoger dan vroeger. Ik doe dingen die ik vroeger nooit zou aandurven.

Ik had een verwaterde conditie tegen het einde van mijn game-carriere. Ik kon geen 5 kilometer joggen. Ik ben van nature mager gebouwd en woog 63kg wat voor 183cm best weinig is. Tegenwoordig weeg ik 72kg en ben ik enkel spiermassa bijgekomen. Ik ben nog nooit zo sterk geweest in mijn hele leven en het gevoel is een wereld van verschil met vroeger. Ik heb meer kracht, uithoudingsvermogen en zelfvertrouwen dan ooit.

Ik houd me bezig met de dingen waar ik oprecht in geïnteresseerd ben in het leven en geniet er elke dag van. Ik heb een job die me boeit waar ik vroeger nooit van gedacht heb dat ik ze zou doen. Ik plan om binnenkort zelf een onderneming te starten en daar verder in te gaan.

Het draait niet om verwezenlijkingen op zich, maar om hoe je in het leven staat. Dat is bij mij drastisch veranderd sinds. Mijn hele levensstijl is anders. I game niet meer, ik drink amper nog alcohol, ook niet als ik uitga, geen porno meer, ik train, ik beoefen mijn hobbies, ik werk, ik date wie ik wil, ik heb een gezond bioritme, ...

En ik heb me eerlijk gezegd nog nooit zo goed gevoeld. Waar ik vroeger de neiging hebben om me te verstoppen in een virtuele wereld heb ik nu de energie en motivatie om elke dag ten volle te leven. Klinkt misschien melig, maar het is zo.



Voor de duidelijkheid, ik ben hier niet om gamen te bashen, ik ben de eerste om te zeggen dat games enorm ontspannend kunnen zijn, maar er komen ook nadelen bij kijken die bij mij bijvoorbeeld hun tol hebben geëist. Ik weet dat dit bij verschillende gamers het geval is. Ik zat ook in zo'n situatie en ik weet nu hoe groot het verschil is, en ik wil anderen helpen om dat te ervaren.

Als je een goede balans vindt is er natuurlijk geen enkel probleem, maar tegelijkertijd heeft de focus op het echte leven bij mij zeker zijn vruchten afgeworpen.

Gamers zullen nooit toegeven dat ze verslaafd zijn en geen sociaal leven hebben.

Bij mij is enkel uitstelgedrag een echt probleem dat mijn gamegewoontes veroorzaakten.

Tegenwoordig heb ik er een subtielere kijk op, die volgens veel gamers dan ook weer als radicaal gezien wordt. Speel geen games die speciaal ontwikkeld worden om zo verslavend mogelijk te zijn. Geen mmorpg's, moba's, online shooters. Ik vind het frappant dat 'verslavend' in hedendaagse gamereviews als een positieve eigenschap wordt beschouwd. Alsof de verplichting beginnen voelen om je game als een tweede job te gaan beschouwen een goede kwaliteit is.
Hier een goeie video die het probleem beschrijft:
https://www.youtube.com/watch?v=aRkJTEsWBfU

Tr1ploid zei:

Bij mij is enkel uitstelgedrag een echt probleem dat mijn gamegewoontes veroorzaakten.

Tegenwoordig heb ik er een subtielere kijk op, die volgens veel gamers dan ook weer als radicaal gezien wordt. Speel geen games die speciaal ontwikkeld worden om zo verslavend mogelijk te zijn. Geen mmorpg's, moba's, online shooters. Ik vind het frappant dat 'verslavend' in hedendaagse gamereviews als een positieve eigenschap wordt beschouwd. Alsof de verplichting beginnen voelen om je game als een tweede job te gaan beschouwen een goede kwaliteit is.
Hier een goeie video die het probleem beschrijft:
https://www.youtube.com/watch?v=aRkJTEsWBfU

Klik om te vergroten...

Idd.
Gewoon alles wat (online) competitief van aard is, of steeds hogere beloningen vooropstelt (zelfs louter artificieel zoals in Candy Crush, of het "Prestige" level bij COD) is 'gevaarlijk'. FIFA is niet verslavend om te spelen tegen vrienden, maar begin aan Ultimate Team en je hebt ervan.

Als je daar echt voor moet stoppen met te gamen, dan scheelt er iets anders (en ik zeg niet dat ik het beter doe; maar.

Ik had ook geen beweging, ongezonde voeding, dagelijks alcohol, moe/lui, ... en heb op een bepaald ogenblik mijn levensstijl moeten veranderen omdat ik (chronisch) ziek geworden ben .. ik fiets nu, heb een tijdje power training gedaan (maar niks voor mij -- eenmaal ik ne keer ziek ben duurt dat lang om te herstellen en moet ik bijna zo goed als weer van 0 beginnen), ik drink geen alcohol (ok, soms zondig ik wel eens, maar das echt slecht voor mij eigenlijk, dus das eerder per uitzondering), ik teken/kleur wat, ik ga mijn ouders af en toe bezoeken (als tussenstop of target voor te fietsen), ik fotografeer ook een beetje, ik ben terug films/series beginnen kijken, ik dwing mezelf van te ontspannen, maar probeer ook geregeld iets nuttig te doen (maar niks zwaar of te moeilijk), ik kom eens buiten om naar te winkel te gaan en mezelf iets te gunnen waar ik normaal geen geld aan wou uitgeven (bvb een desertje), ik lees af en toe eens een comic (hoewel dat zijn geld eigenlijk niet waard is), ... kortom, ik probeer zoveel mogelijk te doen dat mij het leven aangenamer zou kunnen maken. En ik game nog altijd evenveel dan voordien...

uitstellen: Ik stel dingen uit omdat ik 1) er geen geld voor (over) heb, 2) het iets is dat ik niet leuk vind, 3) het iets is omdat ik daar geen tijd wil insteken, 4) ik moe/lui ben. Enkel voor het 3de puntje zou gamen een overweging kunnen zijn; maar als het belangrijk genoeg is moet je gewoon je prioriteiten stellen... en tenzij je die dag nog niet op uw kont hebt kunnen zitten en nog niks anders nuttig gedaan hebt, dan is gamen de verkeerde prioriteit

dingen afzeggen: geen (loze) beloftes maken, dan hoef je ook niks af te zeggen. De enigste redenen waarom ik iets af zeg is 1) ik ben te ziek (want ik bijt vaak gewoon door -- wat ik niet zou mogen doen), 2) ik heb plots schrik van iets, 3) de situatie is anders of veranderd dan was voorgesteld.

spijt van zoveel tijd te onnuttig te spenderen: waarom? Misschien heb ik een ander beeld van wat 'nuttig' is, maar als je niet op het werk zit, hoef je helemaal je tijd niet nuttig te besteden (op datgeen na wat zou moeten gebeuren: zie prioriteiten). Sommige mensen verwachten dat je constant op zoek gaat naar dingen om je tijd 'nuttig' te besteden. Ontspannen is uit den boze. Durf te ontspannen en je krijgt dat meteen op je neus als je eens iets bepaald niet wil doen 'liever wa achter de computer zitten zeker!', en dat terwijl ik zelden nog achter de computer kruip (ik heb er uiteindelijk wel mijn job van gemaakt om een hele dag achter een computer te zitten.. kzal da thuis nog eens wa verder gaan doen ze...). Maar welke meerwaarde geeft dat aan je leven?

slechte prestaties: enkel bij gebrek aan interesse. Dat hoeft geen oprechte interesse te zijn. Als je inziet dat iets bepaald nodig is, dan moet je daar tijd in steken. Als dat inzicht ontbreekt, dan krijg je slechte prestaties.

geen goede conditie hebben: mijn conditie is dik ok vanaf ik ben beginnen fietsen. Mijn gewicht is nog minder dan wat jij woog, maar wat ik ook doe, dat blijft hetzelfde. Toen ik wat power training deed kreeg ik gewoon meer honger, maar dat eten verdween ook in een zwart gat. Heb daar gewoon mee leren leven; probleem is echter dat anderen daar altijd over moeten kakken.

te weinig intiem contact: zit al 14 jaar in een relatie waarvan we 9 jaar samenwonen, en intiem contact is er nog steeds

...

Ik game in eerste instantie enkel als ik tijd voor ontspanning heb, geen zin om te fietsen heb, of het weer niet geschikt is, geen zin heb om iets anders te doen, of als ik de tijd moet doden en geen zin iets anders heb, en tot max 21:30. Dat zijn mijn prioriteiten kwa ontspanning, en tis niet dat fietsen sociaal is he

En tussendoor speel ik wel regelmatig een spelleke op mijn ipad, maar dat is telkens tot mijn fuel op is.. Ik zou die tijd ook anders kunnen besteden, maar zie daar eigenlijk het nut niet meteen van in. Ik vind dat spelleke leuk, en ik verwaarloos niks anders.

Plooier.

Te veel tv kijken is ook niet goed, teveel uitgaan ook niet. Fitness-obsessies zijn eveneens ongezond, zoek gewoon een goede balans.

IMO is gamen hedendaags niet echt een probleem. Het grote probleem is zoveel tijd doellos spenderen op het internet door constant tussen dezelfde websites te circuleren.

Smartphones zijn ook maar dikke kanker, maar dat is een andere kwestie


soit, duidelijk dat het een soort troll is, maar nog wel interessant onderwerp om over te discussiëren

uitstellen:
Saaie taken stel ik dikwijls uit, maar dat heeft weinig met gamen te maken, zelfs wanneer ik niet game, doe ik dat nog.

dingen afzeggen:
Meestal als ik iets afspreek dan kom ik dat wel na. Ik haat het als andere mensen dingen afzeggen op de laatste moment en bijgevolg doe ik dat zelf ook niet. Als ik iets moet afzeggen dan voel ik mij slecht daardoor.

spijt van zoveel tijd te onnuttig te spenderen:
Gamen kan een middel zijn om de dagelijkse stress even volledig te vergeten. Me dunkt is dat toch niet enkel verloren tijd. Hoe definieer je dan "onnuttig gespendeerde tijd"?
Andere mensen nemen drugs om hetzelfde te bereiken. Dan is gamen tenminste toch niet lichamelijk verslavend, het kan enkel psychisch verslavend zijn, maar elke uit de hand gelopen hobby kan dat zijn.
Als ik heb genoten van een game, dan is die tijd voor mij niet "onnuttig". Ik amuseer mij vaak meer tijdens een avondje gamen, dan op een feest waar de muziek zo luid staat dat je de andere mensen niet verstaat.

slechte prestaties:
Ik verdien niet slecht, heb een firmawagen en ben nu reeds 7 jaar aan het werk, beter dan veel anderen van mijn generatie denk ik.

geen goede conditie hebben:
Vroeger had deed ik niets van sport, maar toen mijn gewicht een getal van 3 cijfers was geworden, vond ik toch dat het welletjes geweest was. Tegenwoordig fiets ik vrij veel en is mijn conditie een heel pak verbeterd, zelfs beter dan gemiddeld voor iemand van mijn leeftijd. Ik heb oa. al de Ventoux opgereden, de volledige Ronde Van Vlaanderen en de Trois Ballons.

te weinig sociaal/intiem contact:
Dat ligt eerder aan jezelf denk ik en niet iedereen heeft evenveel behoefte aan (intiem) contact. Ik moet niet 90% van de tijd mensen om mij heen hebben.
Online gamen kan net een manier zijn om contact te hebben met andere mensen. Een MMORPG is in feite een heel sociale hobby, al kan dat net het gevaar zijn van dergelijke games. Wanneer je samen met andere mensen speelt dan is het niet altijd zo eenvoudig om te stoppen met spelen wanneer je dat wil.

Tr1ploid zei:

Bij mij is enkel uitstelgedrag een echt probleem dat mijn gamegewoontes veroorzaakten.

Tegenwoordig heb ik er een subtielere kijk op, die volgens veel gamers dan ook weer als radicaal gezien wordt. Speel geen games die speciaal ontwikkeld worden om zo verslavend mogelijk te zijn. Geen mmorpg's, moba's, online shooters. Ik vind het frappant dat 'verslavend' in hedendaagse gamereviews als een positieve eigenschap wordt beschouwd. Alsof de verplichting beginnen voelen om je game als een tweede job te gaan beschouwen een goede kwaliteit is.
Hier een goeie video die het probleem beschrijft:
https://www.youtube.com/watch?v=aRkJTEsWBfU

Klik om te vergroten...

Ik speel nochtans veel mmo's en competitieve shooters (zie avatar ), maar zo heel veel tijd kruipt daar nu ook niet in. De ergste zijn voor mij dan eerder sandbox games zoals RCT en B&W, daar kan ik makkelijk een paar uur mee bezig zijn zonder het te beseffen. En dan is 'verslavend' een goede eigenschap omdat het gewoon betekent dat het een goed spel is, in tegenstelling tot bijvoorbeeld freemium games waarbij verslaving het hoofddoel is en het infeite gewoon geanimeerde gokkasten zijn.

Snap ook niet goed waarom 'verslavend' een slechte eigenschap moet zijn. Dat is nu eenmaal zo 1 van die woorden dat zowel in de positieve als negatieve zin gebruikt kan worden. Tga hier niet over sigaretten of alcohol he Een bordspel kan ook 'verslavend' zijn, maar er gaat bijna geen kat zijn dat gaat vertellen dat het in dat geval een slechte eigenschap is 'ahnee, want das sociaal'.

Maar MMO's kunnen evengoed sociaal zijn. Voor sommige is het blijkbaar moeilijk om te accepteren dat games ook een vorm kan zijn van iets doen in groepsverband .. als je (in dit geval zinloos) elkaar via een webcam zou kunnen zien veranderen sommige meningen al, terwijl anderen dan van mening blijven 'maar dat zijn geen echte vrienden' omdat ze niet in dezelfde kamer zitten?!

Tenzij je voor je play-time moet betalen vind ik verslavend een goed punt. Je gaat meer tijd aan dat spel besteden. Je doet dus minder geld op, want anders koop je gewoon alweer het volgende spel. Het is aan de gebruiker om met dat 'meer speelgenot' op een verantwoorde manier om te springen: niet zoveel mogelijk gamen op korte tijd om het zo rap mogelijk beu te kunnen zijn zodat je het achter je kunt laten, maar wel gewoon hetzelfde game gedrag blijven aanhouden.

Als je jezelf niet kunt weerhouden van er op een verantwoorde manier mee om te springen, dan moet je dat ofwel leren, ofwel laten. Hetzelfde met alcohol, als je geen bak bier in huis kunt halen zonder hem zo snel mogelijk op te krijgen, koop dan geen bak bier. Koop oftewel een pintje of 2-3, ofwel gewoon niks. Dus als je weet dat een game 'verslavend' is, en je kent jezelf: blijf er dan toch gewoon van weg

Ik ben 41 jaar oud speel al 30 jaar games, dagelijks.
Ik heb een diploma en ik ga al 21 jaar werken. (ziektedagen op 1 hand te tellen)
Ik heb me nog nooit thuis gezet van het werk of school om te gamen, al game ik dagelijks.

Ik wil enkel aantonen met deze 3 regels dat niet iedereen die veel gamed dezelfde baan op gaat.
En natuurlijk heb je geen "standaard" sociaal leven als je echt veel gamed, maar ook daar zie ik het probleem niet, het is niet omdat ik geen halve week op cafe hang dat ik te weinig sociaal contact heb.
Er zijn zelfs mensen die ik geregeld zie die niet eens weten dat ik al zovele jaren en zoveel game.
Allemaal kwestie van planning en karakter.

En ik weet wel dat mijn verhaal niet opgaat voor iedereen, net zoals er mensen zijn die alle dagen drinken of smoren zonder problemen terwijl er anderen zijn die in het gekkenhuis belanden
Maar zoals al eerder vermeld, is er meestal meer aan de hand dan een "gameprobleem" bij mensen zoals de threadstarter.

Doet me denken aan situaties die we soms lezen in de media:

"17 year old yoshua went on a shooting spree... officers found out that he played counterstrike for years!"
Yup zal wellicht door het spelleke counterstrike gekomen zijn en niet door het jarenlange pesten-intimideren-verwaarlozing-misbruik-insert other bad things here etc etc etc

Vigilante zei:

Gamers zullen nooit toegeven dat ze verslaafd zijn en geen sociaal leven hebben.

Klik om te vergroten...

Dat is het net, de punten die hij aanhaalt in de eerste post zijn kenmerken van n verslaafde, niet van n gamer. Dat kunnen evengoed de kenmerken zijn van n couch potato die heel de dag naar tv kijkt...

Zelf niet zoveel last van een verslaving, ik gebruik gamen gewoon als alternatief op films en series kijken en vooral als alternatief om niet elke avond op café te zitten met vrienden tot een gat in de nacht, want dat kost mij nog meer geld en tijd dan gamen

Ik heb echter in mijn vriendenkring iemand gehad waar we effectief met een paar man thuis zijn geweest om te praten over het feit dat hij teveel bezig was met gamen, een gewoon gesprek heeft dit eigenlijk wel opgelost. Hij gamed nog altijd, maar combineert dit nu gewoon beter en gaat veel mee opstap nu. Veel hangt ook af van je omgeving zoals hier al is vermeld.