Archief - Stoppen met gamen. Geen beter moment dan nu.

Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.
S

ShadowJoker

Legacy Member
Balance, my ass...

Stuur mij eens een bericht op [email protected]

Ik ben de man die je zoekt, iemand die de godganse dag games speelt en niets anders.
m

mazonemayu

Legacy Member
Ben jij zo n soort van sociale parasiet of ben je rijk of zo?:p
G

Gally

Legacy Member
Dit topic staat vol onzin. Net zoals het gebeurd is bij de topicstarter, komt uiteindelijk iedereen met zijn voetjes op de grond. Uiteraard zijn er zwakkere in onze maatschappij - gelukkig - maar daar bestaan duizend-en-één vangnetten voor in dit land.

De kunst is om geen schaap te zijn, of om dat toch heel even te proberen.
M

Mr.Anderson

Legacy Member
Gally zei:
Dit topic staat vol onzin. Net zoals het gebeurd is bij de topicstarter, komt uiteindelijk iedereen met zijn voetjes op de grond. Uiteraard zijn er zwakkere in onze maatschappij - gelukkig - maar daar bestaan duizend-en-één vangnetten voor in dit land.

De kunst is om geen schaap te zijn, of om dat toch heel even te proberen.
Klik om te vergroten...

Beter kon ik het zelf niet gezegd hebben.
C

Chickenlal

Legacy Member
Waarom ligt gamen eigenlijk zo slecht in de maatschappij.

Het is toch een hobby als een ander. Andere mensen gaan meer op café of doen weet ik veel wat, maar kans is groot dat het meer kost dan gamen.

Iedereen doet toch wat hij wil in feite. Alle vrije tijd die ik heb game ik. Zou niet weten wat anders te doen eigenlijk. Heb full time werk waar ik boven gemiddeld verdien en een full time vriendin.

Als ik een vrije dag heb en mijn vriendin werkt ofzo dan kan ik gerust 12u gamen, sommige dagen is het dan slechts enkele uurtjes of soms ook helemaal niet. Maar het is toch gewoon een hobby.

Heb ook tijden gehad dat ik dingen annuleerde om te gamen moet ik eerlijk toegeven wel, maar dat is ondertussen niet meer zo. Al zijn er wel weinig dingen waarvan ik zeg amai da doe ik liever dan gamen :P

Zolang het niet een dramatische verslaving is die uw leven bepaalt is het volgens mij ok. De mensen hier op mijn werk die gamen niet, maar die hangen dan een ganse dag voor tv. Alle "hobby's" kunnen verslavend zijn.
F

Frigzy

Legacy Member
q-ball_NBK zei:
Waarom ligt gamen eigenlijk zo slecht in de maatschappij.

Het is toch een hobby als een ander.
Klik om te vergroten...
Net als overmatig tv kijken, ongezond eten en drinken is gamen een handeling waarbij de persoon in kwestie zich nestelt in een -over het algemeen- ongezonde comfortzone.

Wanneer dit vrijwel alle vrije tijd in beslag neemt, is dit een indicator van een lage eigenwaarde omdat gezondheid en zelfontwikkeling worden opgeofferd voor een kortstondige vorm van plezier. Op termijn kan dit leiden tot niet alleen een overontwikkelde drang naar kortstondig plezier, maar ook de nood om te ontsnappen aan het gebrek aan voldoening van de eigen realiteit. Wat op zijn beurt dan weer bijdraagt aan het creëren van een vicieuze cirkel.


Op zich is gamen inderdaad een hobby als een ander. Het is echter heel makkelijk en verleidelijk om het te laten uitgroeien tot meer dan dat. Tot op een punt waarop het ronduit schadelijk wordt.

In zekere zin is het zelfs nog gevaarlijker dan andere potentieel verslavende middelen omdat gamen bepaalde menselijke noden zoals sociaal contact en zin voor avontuur tot op een zekere hoogte kan inlossen. Het biedt echter nooit de volwaardige invulling van die noden, maar genoeg om daar de illusie van op te wekken. Dit maakt het des te aantrekkelijker om er jezelf in te verliezen.




Je zou kunnen stellen dat de spellen die dit soort gedrag uitlokken gewoon heel goed zijn in waar ze voor zijn ontworpen. En dat is in feite ook zo.

Het grote probleem zit hem in het feit dat veel te veel gamers nog geen persoonlijkheid hebben ontwikkeld die weet hoe daarmee om te gaan zonder erin te verdrinken. Velen hebben nog geen sterk ontwikkelde eigenwaarde die kan voorkomen dat zelfontwikkeling en gezondheid worden achtergesteld. Meestal omdat ze gewoonweg te jong zijn begonnen.

Ik denk dat dit deels ook komt doordat onze generatie de eerste is die zo'n goeie games ervaart en er dus zelf moet achter komen tot wat zo'n ervaringen kunnen leiden.
s

sneax

Legacy Member
Ik gamede heel graag maar dat is sterk verminderd sinds ik ben beginnen werken. Eigenlijk wil ik weer meer gamen. Ik heb er geen problemen mee dat ik dan wat meer zou thuisblijven of wat minder dingen doen die ik anders doe. Ma tkomt er niet van. Ik ben mss te oud geworden of mss te veeleisend. GTA V onlangs gekocht, ik zou dat normaal super graag spelen maar toen ik die knopjes moest instellen werd ik al gek.

Zo veel verschillende knopjes, én ge zijt verplicht om ze allemaal in te stellen en dan zo onduidelijk onderverdeeld. En als de knopjes niet zijn zoals ik het wil dan speel ik niet graag.
S

Sneeuwstorm

Legacy Member
Frigzy zei:
Net als overmatig tv kijken, ongezond eten en drinken is gamen een handeling waarbij de persoon in kwestie zich nestelt in een -over het algemeen- ongezonde comfortzone.

Wanneer dit vrijwel alle vrije tijd in beslag neemt, is dit een indicator van een lage eigenwaarde omdat gezondheid en zelfontwikkeling worden opgeofferd voor een kortstondige vorm van plezier. Op termijn kan dit leiden tot niet alleen een overontwikkelde drang naar kortstondig plezier, maar ook de nood om te ontsnappen aan het gebrek aan voldoening van de eigen realiteit. Wat op zijn beurt dan weer bijdraagt aan het creëren van een vicieuze cirkel.


Op zich is gamen inderdaad een hobby als een ander. Het is echter heel makkelijk en verleidelijk om het te laten uitgroeien tot meer dan dat. Tot op een punt waarop het ronduit schadelijk wordt.

In zekere zin is het zelfs nog gevaarlijker dan andere potentieel verslavende middelen omdat gamen bepaalde menselijke noden zoals sociaal contact en zin voor avontuur tot op een zekere hoogte kan inlossen. Het biedt echter nooit de volwaardige invulling van die noden, maar genoeg om daar de illusie van op te wekken. Dit maakt het des te aantrekkelijker om er jezelf in te verliezen.




Je zou kunnen stellen dat de spellen die dit soort gedrag uitlokken gewoon heel goed zijn in waar ze voor zijn ontworpen. En dat is in feite ook zo.

Het grote probleem zit hem in het feit dat veel te veel gamers nog geen persoonlijkheid hebben ontwikkeld die weet hoe daarmee om te gaan zonder erin te verdrinken. Velen hebben nog geen sterk ontwikkelde eigenwaarde die kan voorkomen dat zelfontwikkeling en gezondheid worden achtergesteld. Meestal omdat ze gewoonweg te jong zijn begonnen.

Ik denk dat dit deels ook komt doordat onze generatie de eerste is die zo'n goeie games ervaart en er dus zelf moet achter komen tot wat zo'n ervaringen kunnen leiden.
Klik om te vergroten...

Dat kunt ge dan van iedereen zeggen die al zijn tijd in 1 hobby stopt. In feite geldt dit niet voor games alleen. Elk uur van je vrije tijd voor de TV hangen is ook niet gezond.
M

M°°nblade

Legacy Member
Recipe4hate zei:
Dit dus. Als je iedere dag altijd hetzelfde schema aanhoudt: ook maar saai ze :)
Klik om te vergroten...
pfff iedere dag eten en kakken .... saai hoor

Nee, 1 à 2 uurtjes gamen kan ik iedere dag, net zoals ik iedere dag een pint kan drinken of kebab/frieten/spaghetti kan eten.
S

Sick`

Legacy Member
Is niet elke vorm van plezier kortstondig?

Bij sommige mensen kan het inderdaad leiden tot obsessief gedrag en de drang te ontsnappen aan de realiteit. Deze thread is daar een mooi voorbeeld van :)
G

Googke

Legacy Member
Interessante discussie. Ik voel me redelijk aangesproken om hierop te reageren, want ik heb juist het gevoel dat ik terug meer wil gaan gamen. Een vorm van ontspanning en dat je even in een andere ''wereld'' zit. Maar hier lijkt het alsof we zo veel mogelijk moeten doen om onszelf te ontwikkelen. Maar euh, wat als er sommigen-waaronder ik- eenmaal geen carrièretype zijn?
P

Polestar

Legacy Member
Googke zei:
Interessante discussie. Ik voel me redelijk aangesproken om hierop te reageren, want ik heb juist het gevoel dat ik terug meer wil gaan gamen. Een vorm van ontspanning en dat je even in een andere ''wereld'' zit. Maar hier lijkt het alsof we zo veel mogelijk moeten doen om onszelf te ontwikkelen. Maar euh, wat als er sommigen-waaronder ik- eenmaal geen carrièretype zijn?
Klik om te vergroten...

Als je dat wil doen, moet je dat doen. Je moet u toch niets aantrekken van de huidige standaard om toch maar hetgeen te doen dat je eigenlijk vanbinnen in jezelf niet wil? Hetzelfde voel ik op het vlak van relaties. Het is tegenwoordig precies al een maatschappelijke verplichting geworden om een partner te hebben. Ik krijg continue verbaasde gezichten/vragen-kanonnen waarom ik al zolang single ben.
k

kil911ler

Legacy Member
Nuttiez zei:
Als je dat wil doen, moet je dat doen. Je moet u toch niets aantrekken van de huidige standaard om toch maar hetgeen te doen dat je eigenlijk vanbinnen in jezelf niet wil? Hetzelfde voel ik op het vlak van relaties. Het is tegenwoordig precies al een maatschappelijke verplichting geworden om een partner te hebben. Ik krijg continue verbaasde gezichten/vragen-kanonnen waarom ik al zolang single ben.
Klik om te vergroten...

Ja, ik herken dit ook wel. Ik hoef geen relatie, voor mij is dit geen 'noodzakelijke voorwaarde' om gelukkig te zijn in het leven. Ik ben gelukkig met wat ik nu doe en waar ik mee bezig ben en that's it. Mocht ik ooit iemand tegenkomen en da klikt, waarom ni, maar voor de moment ben ik daar ni op gefocust ^^

Als ik dit dan zo vertel aan mensen, ge hebt er dan veel die me raar aankijken, wtf :p
F

Frigzy

Legacy Member
Googke zei:
Maar euh, wat als er sommigen-waaronder ik- eenmaal geen carrièretype zijn?
Klik om te vergroten...
Zelfontwikkeling is veel meer dan carrière. Het draait vooral om jezelf te respecteren in elke zin van het woord. Je diepste wensen worden snel verdreven door de waan van de dag of het comfort van een computerspel. Wanneer je in die zin nooit rekening houdt met wat je eigenlijk wil in het leven is dit een vorm van gebrek aan zelfrespect.

Zelfontwikkeling gaat uit van een zeer diepe vorm van zelfrespect. Jij bent de enige persoon die kan doen wat jij echt belangrijk vindt in het leven.
H

Hiapoe

Legacy Member
Gamen was voor jou duidelijk een verslaving en geen hobby.
Je wou dingen die je niet kon doen omdat je gamede. En je bent gelukkiger nu je erin geslaagd bent om niet meer te gamen.

Good for you!! Goed gedaan, zeg ik!

Maar goed... niet iedereen is zoals jij natuurlijk.
Ik heb ook heel veel gegamed in mijn leven, en ik had ook geen relaties, geen/weinig sociale contacten etc...
Maar in tegenstelling tot bij jou was dat weldegelijk wat ik wou en wie ik was en waarmee ik gelukkig was! :)

Ik ben nooit gestopt met gamen. maar nu, op mijn 34ste, werkend, getrouwd en 2 kinderen, game ik uiteraard heel wat minder, maar toch nog elke avond. :)

Ik heb het nooit als een rem op mijn leven gezien en heb mijn gamegedrag altijd zonder problem verminderd als de context in mijn leven het niet meer toeliet om veel te gamen.

Kijk, het is als met elke verslaving... sommigen kunnen ermee omgaan, anderen niet. Dat is geen verwijt hoor, iedereen heeft zo wel zijn "verslaving" in het leven dat een impact heeft op het leven.

veel success met jouw nieuwe game-loze leven! :)
S

Sneeuwstorm

Legacy Member
Sommige mensen gamen omdat ze graag gamen en daar moet niet direct een psychische oorzaak achter gezocht worden.
Er zijn in het leven veel saaie momenten waar we allemaal door moeten en gamen biedt daarvoor af en toe een uitvlucht. Ik zie daar niet echt een probleem mee, maar je moet natuurlijk andere zaken zoals werk, studies, hygiëne, ... niet verwaarlozen.
Sociaal contact ligt voor iedereen anders, als ik een goede game heb zou ik mij gerust enkele dagen kunnen afzonderen zonder mij eenzaam te voelen of het gevoel te hebben dat ik iets mis en andere mensen kunnen er niet tegen om 2 uur alleen te zijn. Ik snap dat ook niet maar iedereen is zoals hij/zij is.
Ik kan vrij gemakkelijk ook de knop omdraaien wanneer dat moet en stoppen met gamen de ene dag op de andere.
Ik speelde vroeger tijdens vakanties tot 12-14 uur per dag World of Warcraft, maar als de examens er waren dan was het wel gedaan.
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.
Terug
Bovenaan