:unsure:
Legacy Member
De laatste tijd valt het mij op dat iedereen over van alles en nog wat steeds overdrijft. Zijn er nog 9livers die er zo over denken, want mede door de (sociale) media en door gewone alledaagse gesprekken krijg ik de indruk dat men alles te serieus neemt en continu overdrijft. Hierdoor krijg ik meer en meer een gevoel van apathie omtrent bepaalde zaken.
Volwassen worden speelt zeker ook wel een factor, maar ik denk wel dat er meer aan de gang is, alleen kan ik niet goed vinden wat dat is...
Enkele voorbeelden van wat ik bedoel:
- Professioneel (werknemer): De werkende mens klaagt steeds meer over het feit dat ze "het zo druk hebben" en "amper tijd hebben om iets anders te doen". Aan de andere kant verspillen ze wel uren in meetingzalen en aan het koffiemachien. Ook moet de werkende mens dit constant laten vallen in gesprekken om zo validiteit en medeleven proberen te krijgen...
Verder zijn burnouts redelijk frequent, al ben ik persoonlijk van mening dat er veel gevallen zijn die ervan profiteren.
- Professioneel (werkgever): Werkgevers klagen ook altijd omwille van het feit dat er stricte deadlines opgelegd worden etc. In de meeste gevallen boeit het eigenlijk maar weinig als die niet gehaald worden, maar niemand durft dat effectief te zeggen.
- Politiek: "Trump gaat wereldoorlog III beginnen". "Trump is letterlijk een nazi". "Europa is dood aan het gaan door immigratie"...
- Persoonlijk: Steeds vaker moet je unieke dingen doen, uw eigen identiteit kunnen kweken en tonen dat je interessant bent. "Woow ik heb een solotrip in zuidoost azie gedaan. Het was levensveranderend door cultuur enzo"
- Economie: Lolol Brexit gaat UK economie kapot maken! Uiteindelijk steeg de UK economie tijdens 2016, maar is het gewoon de pond die gezakt is. Het dagelijkse leven in de UK blijft wel gewoon doorgaan
- Emotioneel: OK, emoties zijn er, maar ik begrijp helemaal niet hoe sommige mensen precies blind kunnen worden en hun gedachten verliezen. Zelf behoud ik toch iets of wat van rationaliteit en dat is ook de reden waarom ik nooit een public freakout zou krijgen, of steeds wenen bij de minste onzekerheid.
Misschien ben ik gewoon een raar geval, maar de enige zaken in de wereld waar niet overdreven wordt gaan voor mij enkel over ziektes/oorlog en dingen waar leven en dood van afhangen. Al de rest is gewoon perfect relativeerbaar en lijkt mij niet zo belangrijk als iedereen het voorstelt.
Het kan ook zijn dat het gewoon leuk is om te overdrijven en dat men zo reacties probeert uit te lokken.
Meningen?
Volwassen worden speelt zeker ook wel een factor, maar ik denk wel dat er meer aan de gang is, alleen kan ik niet goed vinden wat dat is...
Enkele voorbeelden van wat ik bedoel:
- Professioneel (werknemer): De werkende mens klaagt steeds meer over het feit dat ze "het zo druk hebben" en "amper tijd hebben om iets anders te doen". Aan de andere kant verspillen ze wel uren in meetingzalen en aan het koffiemachien. Ook moet de werkende mens dit constant laten vallen in gesprekken om zo validiteit en medeleven proberen te krijgen...
Verder zijn burnouts redelijk frequent, al ben ik persoonlijk van mening dat er veel gevallen zijn die ervan profiteren.
- Professioneel (werkgever): Werkgevers klagen ook altijd omwille van het feit dat er stricte deadlines opgelegd worden etc. In de meeste gevallen boeit het eigenlijk maar weinig als die niet gehaald worden, maar niemand durft dat effectief te zeggen.
- Politiek: "Trump gaat wereldoorlog III beginnen". "Trump is letterlijk een nazi". "Europa is dood aan het gaan door immigratie"...
- Persoonlijk: Steeds vaker moet je unieke dingen doen, uw eigen identiteit kunnen kweken en tonen dat je interessant bent. "Woow ik heb een solotrip in zuidoost azie gedaan. Het was levensveranderend door cultuur enzo"
- Economie: Lolol Brexit gaat UK economie kapot maken! Uiteindelijk steeg de UK economie tijdens 2016, maar is het gewoon de pond die gezakt is. Het dagelijkse leven in de UK blijft wel gewoon doorgaan
- Emotioneel: OK, emoties zijn er, maar ik begrijp helemaal niet hoe sommige mensen precies blind kunnen worden en hun gedachten verliezen. Zelf behoud ik toch iets of wat van rationaliteit en dat is ook de reden waarom ik nooit een public freakout zou krijgen, of steeds wenen bij de minste onzekerheid.
Misschien ben ik gewoon een raar geval, maar de enige zaken in de wereld waar niet overdreven wordt gaan voor mij enkel over ziektes/oorlog en dingen waar leven en dood van afhangen. Al de rest is gewoon perfect relativeerbaar en lijkt mij niet zo belangrijk als iedereen het voorstelt.
Het kan ook zijn dat het gewoon leuk is om te overdrijven en dat men zo reacties probeert uit te lokken.
Meningen?
