'k Denk niet dat mensen per se gelukkiger zijn. Maar ook niet per se ongelukkiger. Alleen op andere manieren. Nu hebben we meer keuzevrijheid, wat ook voor keuzestress zorgt. Vroeger lag je hele leven eigenlijk al vast vanaf je geboorte. Dat zal vast ook wel voor ongelukkige mensen gezorgd hebben, bijvoorbeeld vrouwen die thuis moesten blijven om voor de kinderen te zorgen terwijl ze graag hadden gestudeerd of weet ik veel wat. Aan de andere kant heb je nu wel meer mensen die niet mee kunnen in de rat race, die niet kunnen omgaan met de hoge eisen die tegenwoordig gesteld worden van mensen en daardoor ongelukkig zijn. Maar 'k denk dat het uiteindelijk ongeveer hetzelfde is, alleen op een andere manier. Mensen zijn nu ook zichtbaarder ongelukkig denk ik, er is geen taboe meer, je mag al eens naar een psycholoog gaan en je mag al eens ontevreden zijn over je leven.