clubje
Legacy Member
Eerst en vooral: laten we het netjes houden. Ik ervaar soms dat mensen agressief worden als ik zeg dat "hoe je het ook draait of keert, geluk is een niet te verwaarlozen onderdeel van poker". Dat is toch gewoon zo? In ieder kaartspel trouwens. Het is natuurlijk zo dat je op lange termijn niet gaat winnen als je enkel rekent op geluk hebben, en dat het slechts een onderdeel is van poker, maar het IS er wel!
Wat betreft tornooien is mijn visie dan ook dat je met skill alléén nooit kunt winnen...als je echt langdurig ongeluk hebt en ook nog eens carddead bent, kun je het praktisch zeker op je buik schrijven. Nu is het wel zo dat langdurig ongeluk hebben en voortdurend ongelooflijke bad beats moeten incasseren, niet vaak gaat voorkomen, net zoals veelvuldig geluk niet vaak gaat voorkomen, maar toch: het kan. Skill is dus héél belangrijk, maar dat tikkeltje geluk op sommige momenten MOET er zijn (denken we maar aan coin flipkes waar je vroeg of laat sowieso wordt mee geconfronteerd, wat is een coin flip meer of minder dan een pure loting?).
Enkel een tornooi winnen op geluk is dan ook weer iets wat praktisch statistisch gezien niet kan, maar...het kan wel!
Zo heb ik bijvoorbeeld het allereerste online-tornooi dat ik ooit speelde met 180 deelnemers (9lives freeroll) direct gewonnen (ik speelde 1 maandje poker). Afgezien van het feit dat freerolls vaak crapshoot zijn (ik ben de eerste om dat toe te geven) won ik toch mooi, terwijl ik inderdaad moet toegeven dat ik ongelooflijk veel geluk gehad heb die keer. Nu...maanden later en vele tornooien later ben ik een betere pokerspeler geworden maar...heb ik nooit nog een groot tornooi gewonnen of zelfs maar in de buurt gekomen...
Toch is het opmerkelijk dat in grote tornooien (bv WSOP) het altijd weer dezelfde spelers zijn die ver geraken. Maar om nu eens een bekend voorbeeld te nemen: Chris Moneymaker. Allicht geen slechte speler, verre van, maar toch niet van het niveau Farha of Negreanu? Toch wint hij de WSOP...en toch verslaat hij Heads Up Sam Farha. Typerend is de laatste hand: een double pair op de flop en een full house op de river met 45. Moneymaker gaf achteraf toe dat hij ongelooflijk veel geluk heeft gehad, het HELE tornooi door. Maar maakt hij sindsdien nog brokken in de pokerwereld?
Nu, je kunt argumenteren dat een goede speler een speler is die "geluk" incalculeert in het spel, bv door pot odds en zo te berekenen, en zo op lange termijn normaal gezien vaker wint. Nu...op lange termijn is dat misschien zo, maar we weten allemaal dat wiskunde slechts theorie is. Bovendien heb ik het vooral over tornooien, die enkele uren duren en dus in feite een korte termijn gegeven zijn. Soms kun je echt ongelooflijke tornooien meemaken waar je constant card dead bent, bad beats incasseert dat het niet meer mooi is, enz...praten we dan over skills of luck?
Als ik over 'geluk' spreek heb ik het niet alleen over bijvoorbeeld goede starting hands hebben, of goede flops enzo. Geluk is bijvoorbeeld ook het geluk hebben dat je tegenstander een héél goede hand heeft, maar die nét iets minder goed is dan de jouwe. We kennen allemaal het gevoel: na lang wachten heb je die langverwachte AA in je handen! Je raised en niemand called...
Maar heb je het geluk om tegen een speler te stoten die op dat moment net AK in zijn handen heeft, dan ben je 93 vs 7 % favoriet! En de kans is groot dat hij je raise zal callen. Als de flop dan nog eens AKK is...dan heb je geluk dat je je full house hit, maar nog méér geluk dat je tegenstander dat ook doet. Wat denk je op zo'n moment als je AK in je handen hebt? Monsterflop!!!! En daar zit je dan met je AA, prachtig toch dat dubbel geluk...?
Ander vb: je hebt AKs en de flop is AK6...je hebt een monsterflop. Maar als iemand op dat moment net 66 heeft, dan heeft die gast dubbelgeluk: hij hit zijn set maar zal jou praktisch zeker mee in de pot kunnen nemen. Als de flop 569 was geweest, dan had hij ook zijn set, maar veel geld zal hij er niet uithalen.
Ik weet niet juist wat ik met deze thread wil bereiken maar misschien hebben jullie commentaren of bedenkingen over het thema "poker en geluk". Sommige mensen willen echt niet aanvaarden dat geluk een deel is van poker, hoe dan ook...het IS gewoon zo. Denk maar aan de populariteit van de thread "bad beats en dergelijke"...Ik begrijp niet dat sommigen een soort van ontkenningsneiging hebben als het gaat over geluk en het pokerspelletje...
tot zover mijn bedenkingen, hopelijk kan er mij iemand tegenspreken of bevestigen
Kvind het sowieso een fascinerend gegeven: geluk en ongeluk, ook op grotere schaal. Bv het feit dat wij hier geboren zijn en niet in Somalië...in feite staan we daar niet bij stil maar in feite is dat te ziek voor woorden die ongelijkheid. En mensen die je kent die echt hun hele leven lijken geluk te hebben op alle vlakken, en dan anderen die net het omgekeerde meemaken. Kan het nie helpen maar het fascineert mij 
nuja...poker en geluk: shoot!
Wat betreft tornooien is mijn visie dan ook dat je met skill alléén nooit kunt winnen...als je echt langdurig ongeluk hebt en ook nog eens carddead bent, kun je het praktisch zeker op je buik schrijven. Nu is het wel zo dat langdurig ongeluk hebben en voortdurend ongelooflijke bad beats moeten incasseren, niet vaak gaat voorkomen, net zoals veelvuldig geluk niet vaak gaat voorkomen, maar toch: het kan. Skill is dus héél belangrijk, maar dat tikkeltje geluk op sommige momenten MOET er zijn (denken we maar aan coin flipkes waar je vroeg of laat sowieso wordt mee geconfronteerd, wat is een coin flip meer of minder dan een pure loting?).
Enkel een tornooi winnen op geluk is dan ook weer iets wat praktisch statistisch gezien niet kan, maar...het kan wel!
Zo heb ik bijvoorbeeld het allereerste online-tornooi dat ik ooit speelde met 180 deelnemers (9lives freeroll) direct gewonnen (ik speelde 1 maandje poker). Afgezien van het feit dat freerolls vaak crapshoot zijn (ik ben de eerste om dat toe te geven) won ik toch mooi, terwijl ik inderdaad moet toegeven dat ik ongelooflijk veel geluk gehad heb die keer. Nu...maanden later en vele tornooien later ben ik een betere pokerspeler geworden maar...heb ik nooit nog een groot tornooi gewonnen of zelfs maar in de buurt gekomen...
Toch is het opmerkelijk dat in grote tornooien (bv WSOP) het altijd weer dezelfde spelers zijn die ver geraken. Maar om nu eens een bekend voorbeeld te nemen: Chris Moneymaker. Allicht geen slechte speler, verre van, maar toch niet van het niveau Farha of Negreanu? Toch wint hij de WSOP...en toch verslaat hij Heads Up Sam Farha. Typerend is de laatste hand: een double pair op de flop en een full house op de river met 45. Moneymaker gaf achteraf toe dat hij ongelooflijk veel geluk heeft gehad, het HELE tornooi door. Maar maakt hij sindsdien nog brokken in de pokerwereld?
Nu, je kunt argumenteren dat een goede speler een speler is die "geluk" incalculeert in het spel, bv door pot odds en zo te berekenen, en zo op lange termijn normaal gezien vaker wint. Nu...op lange termijn is dat misschien zo, maar we weten allemaal dat wiskunde slechts theorie is. Bovendien heb ik het vooral over tornooien, die enkele uren duren en dus in feite een korte termijn gegeven zijn. Soms kun je echt ongelooflijke tornooien meemaken waar je constant card dead bent, bad beats incasseert dat het niet meer mooi is, enz...praten we dan over skills of luck?
Als ik over 'geluk' spreek heb ik het niet alleen over bijvoorbeeld goede starting hands hebben, of goede flops enzo. Geluk is bijvoorbeeld ook het geluk hebben dat je tegenstander een héél goede hand heeft, maar die nét iets minder goed is dan de jouwe. We kennen allemaal het gevoel: na lang wachten heb je die langverwachte AA in je handen! Je raised en niemand called...
Maar heb je het geluk om tegen een speler te stoten die op dat moment net AK in zijn handen heeft, dan ben je 93 vs 7 % favoriet! En de kans is groot dat hij je raise zal callen. Als de flop dan nog eens AKK is...dan heb je geluk dat je je full house hit, maar nog méér geluk dat je tegenstander dat ook doet. Wat denk je op zo'n moment als je AK in je handen hebt? Monsterflop!!!! En daar zit je dan met je AA, prachtig toch dat dubbel geluk...?
Ander vb: je hebt AKs en de flop is AK6...je hebt een monsterflop. Maar als iemand op dat moment net 66 heeft, dan heeft die gast dubbelgeluk: hij hit zijn set maar zal jou praktisch zeker mee in de pot kunnen nemen. Als de flop 569 was geweest, dan had hij ook zijn set, maar veel geld zal hij er niet uithalen.
Ik weet niet juist wat ik met deze thread wil bereiken maar misschien hebben jullie commentaren of bedenkingen over het thema "poker en geluk". Sommige mensen willen echt niet aanvaarden dat geluk een deel is van poker, hoe dan ook...het IS gewoon zo. Denk maar aan de populariteit van de thread "bad beats en dergelijke"...Ik begrijp niet dat sommigen een soort van ontkenningsneiging hebben als het gaat over geluk en het pokerspelletje...
tot zover mijn bedenkingen, hopelijk kan er mij iemand tegenspreken of bevestigen
Kvind het sowieso een fascinerend gegeven: geluk en ongeluk, ook op grotere schaal. Bv het feit dat wij hier geboren zijn en niet in Somalië...in feite staan we daar niet bij stil maar in feite is dat te ziek voor woorden die ongelijkheid. En mensen die je kent die echt hun hele leven lijken geluk te hebben op alle vlakken, en dan anderen die net het omgekeerde meemaken. Kan het nie helpen maar het fascineert mij nuja...poker en geluk: shoot!
' maar ze vergeten al de keren dat zij de AA hebben tegen de KK 
)