Ik illustreer met een voorbeeld hieronder:
Om mijn bovenstaande punt, waarin ik beweer dat iedereen 100% verantwoordelijk is voor zijn eigen loon, kracht bij te zetten. Elke, maar dan ook elke ongeschoolde arbeider kan zich bijscholen, primair in knelpuntberoepen maar ook in avondschool. Daarmee verhoog je je waarde al en de kans op een betere job. Elke ongeschoolde arbeider, die in principe geen werk mee naar thuis neemt (itt dergelijke werkstress die erder bij bedienden zit), kan zich specialiseren in vakwerk door bvb 1u/dag vroeger op te staan en te lezen (>40 boeken per jaar), elders extra ervaring op te doen, bij te klussen, Frans leren (en uw actieradius bijna verdubbelen als vakman)..
De jobs waar geen kloot te verdienen valt zijn godsgeschenk in Belgie: in veel landen zijt ge een dikke loser in soortgelijke jobs, in Belgie kunt ge nog altijd comfortabel 1300-1400 euro netto verdienen om vlot rond te komen. Die jobs moeten ook maar als een tijdelijke noodoplossing gezien worden, een noodzakelijk kwaad en externe motivator om uw leven op rails te krijgen.
Dat ten slotte heel veel mensen hun petje enorm te boven gaan, gaande van nutteloze leningen allerhande tot debiele relaties (met alimentatie als gevolg) tot enkel en alleen in het heden te willen leven, is een persoonlijke keuze. Als de consequentie is dat gij 8/20 dagen per maand enkel en alleen moet gaan werken om uw autolening en fun-uitgaven te betalen, is een keuze. Letterlijk minder dan 1000 euro als "nood geld" op uw rekening te hebben staan, zoals wanneer ge bij ziekte even niet kunt gaan werken, is een keuze. Een gratis verzekering "gewaarborgd wonen" niet nemen omdat er geen moeite gedaan wordt om uzelf te informeren, is een keuze. Ge kunt kiezen om het anders te doen. Een bibliotheek-kaart is gratis, school uzelf bij en verhoog uw (economische waarde). Er is letterlijk niemand, behalve mensen met voor de hand liggende beperkingen, die in dit paradijs niet de kans heeft om zichzelf te verbeteren.