Archief - De grote spaarvermogen en spaargeld enquete!

Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.

Xhizor

Legacy Member
Straddle zei:
Als je op deze manier smoesjes blijft bedenken kan je de schuld altijd wel iemand anders zijn schoenen schuiven. Hier in België heb je een enorm uitgebreid sociaal vangnet (veel te groot imo) waarbij je gemakkelijk aan een uitkering kan komen en waarbij de meeste grote kosten gewoon door de overheid betaald worden (onderwijs, gezondheidszorg, openbaar vervoer, ...). Als je er dan nog in slaagt om hier als arme in te eindigen heb je het echt wel zelf gezocht.

Een paar jaar geleden was ik nog aan het rondwandelen in Jaipur (Indiase miljoenenstad) en daar zag ik plots een tiental kinderen die eten uit een vuilnishoop aan het zoeken waren. Je zou jezelf eens bezig moeten zien als je hen probeert uit te leggen dat er kansarmoede is in België.


Alteration is ver hier de enigste die praat met kennis van zaken, ie heeft gewoon overschot van gelijk. De meesten van jullie reageren uit frustratie zonder eens stil te staan bij wat je eigenlijk aan het posten bent

coldvinc

Legacy Member
Straddle zei:
Een paar jaar geleden was ik nog aan het rondwandelen in Jaipur (Indiase miljoenenstad) en daar zag ik plots een tiental kinderen die eten uit een vuilnishoop aan het zoeken waren. Je zou jezelf eens bezig moeten zien als je hen probeert uit te leggen dat er kansarmoede is in België.

Oh, maar dat gebeurt hier in België ook hoor. Uiteraard niet op dezelfde schaal en bijna nooit kinderen maar iedere ochtend en avond als ik naar werk of naar huis ga met metro zie ik wel iemand in de vuilnisbakken zoeken naar eten.

Renegadexxripxx

Legacy Member
pluimpje zei:
Externe omstandigheden de schuld geven van het eigen falen is gewoon makkelijker dan zelf het heft in handen te nemen en het tij te keren.

Dat is niet de schuld geven aan externe omstandigheden. Dat is realistisch zijn. Iemand die van een gegoede familie komt, heeft meer kansen dan iemand die daar niet van komt. Het feit dat de maatschappij iemand laat naar school gaan via allerlei beurzen zorgt ervoor dat de verschillen onderling minder groot zijn. Wat ook de reden was waarom het gecreëerd werd.

Maar ontkennen dat deze verschillen er zijn is nonsens. Het steken op het feit dat het enkel het startpunt verandert is even grote nonsens. Natuurlijk moet de persoon nog de kwaliteiten hebben, maar wanneer je al een voet in de deur hebt, is het veel gemakkelijker om de deur open te stoten dan wanneer je de deur nog op een kier moet krijgen. zelfs wanneer je de kwaliteiten niet hebt, kun je mits een gegoede familie, het toch nog eventueel op een goed postje er u door worstelen.

Net zoals met het voorbeeld van cege, hij al direct bewees dat contacten wel degelijk een verschil maken. Als ik te hore krijg dat er bij hem een vacature is die al een tijdje open staat. Dat ik bij hem kan navragen waar de nadruk op gelegd wordt, dan zou ik gerust 1 maandje kunnen nemen om mij hierop voor te bereiden en waarschijnlijk die deur kunnen open te slaan terwijl wanneer je niet op die vacature uitkomt je dit niet kunt doen. Zolang cege natuurlijk geen witte raven zoekt.

En dat is nu exact wat het juiste nest of anders gezegd de omgeving doet. Het vergemakkelijkt het traject (maar kan het ook compliceren tgv het gecreëerde verwachtingspatroon).

Dat is nu eenmaal het leven. Er is altijd wel iemand die het beter heeft en die het slechter heeft. Je moet gewoon u daarover zetten en tevreden zijn met wat je bereikt. Ook al is dat niet makkelijk.

Straddle

Legacy Member
coldvinc zei:
Oh, maar dat gebeurt hier in België ook hoor. Uiteraard niet op dezelfde schaal en bijna nooit kinderen maar iedere ochtend en avond als ik naar werk of naar huis ga met metro zie ik wel iemand in de vuilnisbakken zoeken naar eten.

Ik zie ze ook elke ochtend in het centraal station van Brussel, één voor één zatlappen die door hun eigen wangedrag daar beland zijn. Dat zijn geen kansarmen, maar net mensen die hopen kansen hebben gehad en ze systematisch hebben verknoeid.

Bimmer

Legacy Member
Alteration zei:
Bewijst inderdaad dat er kansen zijn tot excessen, niet dat die er in se voor iedereen zijn.



Je gaat voorbij aan het aspect van sociale omgeving waar genetisch manipuleren geen zoden aan de dijk brengt. Neem nu problematische opvoedingssituaties,
waar er velen onopgemerkt blijven en sommigen eindigen in een gezinsdrama waar finaal alle kansen ontnomen worden.

Fijn ook voor je vader, gelukkig heeft hij maar 1 jaar moeten thuiszitten. Maar had hij dat geluk niet en bleef zijn rugprobleem van chronische aard, dan kon hij die kansen niet grijpen. En dat brengt ons weer waar de discussie begon, dat de kansen er voor iedereen zijn en dat falen de eigen schuld is. Neen, soms heb je pech en zijn heb je de kansen niet.



Nogal moeilijk een oordeel over te vellen zonder de redenen te kennen.



Allereerst ging het over rationaliteit. Verder zijn veel van zulke mensen om te beginnen eenzaam, wat vaak aan de basis van hun problemen ligt. Zonder dat gebrek aan steun uit hun directe sociale omgeving op te vullen, geraken ze er vaak niet uit. Dan kun je vrijwilligers en dienstverleners hebben, maar dat zijn daarom niet de vrienden die men mist. Net zoals je naar een prostituee kunt gaan, maar vult dat het verlangen naar een partner? Je kan dan wel zeggen dat ze kansen krijgen (van overheidswege), maar het totaalplaatje blijft dat ze door pech niet dezelfde kansen kregen.

Dat voorbeeld van aandelen, handel je daar goed geïnformeerd en rationeel? Of uit onweerstaanbare dwang om een bepaald gemist te vullen?
En met genetisch manipuleren kom je veeleer tegemoet aan "nature", niet zozeer aan "culture".



Je moet al geluk hebben met het huishouden waarin je geboren wordt, de baarmoederlotto. Dat bepaalt al welke kansen je krijgt. Verre van dezelfde voor iedereen.

Wat je voorbeeld van geld krijgen betreft; er zijn er ook die van beide partijen niets kregen, ook al hadden ze hetzelfde profiel als degenen die wel krijgen. Behalve dan dat ze niet over de nodige informatie beschikten, ze de pech hadden dat het voor hun generatie er nog niet was, ze zodanig opgevoed waren dat het als een vernedering gezien wordt er niet volledig zelf voor te zorgen, enz.

Ik vind alle zaken dat je aanhaalt, de schuld van keuzes van een ander. Het is zo dat als je uit een familie komt die u niet goed begeleid, u hierdoor u capaciteiten achteruit wordt gestoken. Maar ik vind wel dat de maatschappij hier veel kansen voor aanbiedt. Voor hem zal het dan ook moeilijker zijn, maar de maatschappij bied dan ook meer kansen aan. Maw heeft dan niets te maken met geen kansen krijgen, maar geen kansen aan te nemen of zoeken naar oplossingen. Maar bij zo een mensen zal je per wet moeten gaan verplichten om dat wel te gaan doen. Maar dan ben je met vrijheid van mensen bezig.

Dat is nu eenmaal het leven. je kunt niet verwachten dat iedereen hetzelfde pad gaat aflopen, als je dat verwacht dan moet je mensen gaan programmeren die hetzelfde doen en handelen. Je zult steeds mensen hebben die met dezelfde achtergrond, die anders gaan eindigen. Alsook dat je mensen met verschillende achtergronden ook anders gaan eindigen.
Daarom dat ik zei als je dat wilt doen, dan moet je genetisch gaan wijzigen. Hier in België krijgt iedereen evenveel kansen in het mogelijke, natuurlijk zal niet iedereen op hetzelfde niveau stranden, omdat iedereen andere keuzes neemt.
Je zult mensen hebben die slimmer worden geboren, dan andere. Hierdoor is het onmogelijk om op het zelfde niveau te stranden. Je zult mensen hebben die van thuis uit veel geld meekrijgen, doordat de ouders in de tijd andere keuzes hebben gemaakt. Zo'n zaken kun je enkel oplossen door de vrijheid van de mens af te nemen.
Door mensen genetisch te gaan veranderen zodat ze allemaal even slim zijn(bijgevolg dezelfde opleiding krijgen). En erfenissen af te schaffen, zodat ze van nul moeten beginnen en dan zul je nog zien dat het steeds anders zal verlopen.

Alteration zei:
Wat je voorbeeld van geld krijgen betreft; er zijn er ook die van beide partijen niets kregen, ook al hadden ze hetzelfde profiel als degenen die wel krijgen. Behalve dan dat ze niet over de nodige informatie beschikten, ze de pech hadden dat het voor hun generatie er nog niet was, ze zodanig opgevoed waren dat het als een vernedering gezien wordt er niet volledig zelf voor te zorgen, enz.
Dit vind ik nu een mooi voorbeeld.
Gebeurt heel vaak dat mensen dat als vernederend zien, dat is ook de grootste redenen, waarom mensen geen sociale woning aanvragen. Maar de reden hier is dan niet dat ze geen kansen hebben gekregen, maar omdat hun ego in de pad staat. Voor mij maakt dat dan ook niets uit, als ze dit niet willen doen, maar komt dan ook niet af met, ik kan geen woning betalen.

Mijn broer en ik hebben dezelfde opleiding gehad (studies),dezelfde opvoeding gehad, dezelfde kansen gehad. Maar ik heb andere keuzes genomen in het leven, hierdoor heb ik een beter betaalde job als hem. Met deze job kan ik me makkelijk een huis veroorloven, mijn broer daar in tegen veel moeilijker. Maar door de sociale woningen, kan hij dat wel, omdat hij deze kans heeft.
Zo zie je dat ondanks we 100% dezelfde kansen hebben gehad, het toch anders uitloopt. Omdat mijn broer het moeilijk heeft, krijgt hij ook meer kansen als mij, zodat ons niveau wat meer naar mekaar komt. (waaraan ik me dan niet stoor). Maar je kunt dan ook niet verwachten dat hij op hetzelfde niveau komt, want dan vraag ik me af waarom ik de extra moeite ben aan het doen.
Je hebt zaken waarbij het moeilijker is ziekte en dergelijke, maar hiervoor bied de maatschappij ook tot het mogelijke dat ze evenveel kansen krijgen. Ik vind wel dat er kansarmoede bestaat, alleen vind ik het een verkeerde naam, omdat ik het meer keuzearmoede vind. Doordat er wel kansen bestaan, maar sommige mensen die kansen niet willen pakken of moeite doen om de kansen op te zoeken. Bij kinderen noem ik het meer opvoedingsarmoede, door hun opvoeding in de armoede geraken en dat vind ik het ergste, bij mijn vrijwilligers werk probeerde ik ze dan wel naar de juiste kanalen te sturen, zoals CLB en jongerenonthaal, zodat ze beseffen dat ze kansen krijgen.

Soit ik heb het gevoel dat dit een eindeloze discussie gaat worden. Maw een nutteloze.

Straddle

Legacy Member
pluimpje zei:
Externe omstandigheden de schuld geven van het eigen falen is gewoon makkelijker dan zelf het heft in handen te nemen en het tij te keren.

²

Het is altijd gemakkelijker om iemand anders de schuld te geven en de verantwoordelijkheid weg te schuiven.

Anoniem13

Legacy Member
Zeer interessant allemaal, maar het gaat nergens heen. Ik wil eigenlijk terug lezen over al de miljoenen die op jullie rekening staan.

Alteration

Legacy Member
M°°nblade zei:
Als je de lotto twee keer naar elkaar wint is enkel je resultaat anders. De kans om tweemaal na elkaar de lotto te winnen is exact even groot als iemand die nog nooit gewonnen heeft. Je kan dat moeilijk op kansarmoede stoten dat je de lotto niet wint. Je komt nu af met ongenoemde latten voor 'goede' zorg, onderwijs, etc ... maar alsnog heeft iedereen in onze samenleving recht op die dingen, arm of rijk. Het enige ziekenhuis zal idd beter zijn dan het andere, maar de kwaliteit van je diagnose is opnieuw niet afhankelijk van je kapitaal.
Verslavingen heb je weldegelijk compleet in de hand. Anders bestonden er geen afkickinstellingen. Als je aanleg hebt voor verslavingen zal je idd meer wilskracht moeten opbrengen om dat te overwinnen maar geen enkele verslaving is onoverwinbaar. Als het niet lukt ligt dat bij gebrek aan wilskracht bij die persoon om die verslaving te overwinnen en bij niemand anders. Advies, etc ... kunnen extra helpen, maar zijn niet meer dan supportief. Ook met slecht advies kan je alsnog van een verslaving afgeraken. Je stelt je hier opnieuw zeer defaitistisch op door met excuses af te komen waarom iets onmogelijk kan lukken, maar je hebt altijd een zekere kans om te slagen, hoe klein ook.

Dat is het hem net, dezelfde kans om de lotto (meerdere) keren te winnen betekent nog niet dat de resultaten ook evenredig verdeeld zijn. Het resultaat is immers het gevolg van kans én opportuniteit (geluk).

We kunnen hier verder een welles-nietes-discussie blijven houden, maar je hebt geen realistische kijk op de zaken. Het is niet zo zwart-wit dat iedereen verslavingen compleet in de hand heeft, wilskracht steeds volstaat en er altijd een kans is, hoe klein ook. Dat erkennen is niet defaitistisch, dat is de dingen zien zoals ze zijn. Wit, zwart en een heleboel tinten grijs daartussenin.

M°°nblade zei:
Maar niet openstaan voor iets, dat is eigen lompigheid van het individu en ligt niet aan zijn omgeving. Als je 6 jaar op rij een slecht schoolrapport voor Nederlands hebt wordt je er ieder oudercontact opnieuw op gewezen dat je meer op je Nederlands moet oefenen. Je kan niet pretenderen dat niemand je dat ooit verteld heeft. Je hebt er dan zelf als persoon voor gekozen om ignorant te blijven.

Als iemand enggeestig is opgevoed, ligt de schuld daarvan niet bij die persoon zelf. Genoeg voorbeelden van mensen die "gehersenspoeld" zijn/waren en als daar verandering in komt, dan is het doorgaans niet spontaan maar door "peers". Zijn die er niet (genoeg), dan zal die persoon nu eenmaal eerder bij de gedachtengang blijven het courantst is.

M°°nblade zei:
Als je kijkt naar het aantal daklozen of zeer langdurig werklozen op de totale bevolking kloppen die cijfers. En leerplicht betekent automatisch quasi 100% 'kans' op onderwijs. Je kan dat onmogelijk vergelijken met ontwikkelingslanden waar effectief geen onderwijs voor kinderen bestaat. Dat is kansarmoede.

Geef even aan vanwaar ze dan komen, ik zal er eens naar kijken. En kansen geven betekent, nogmaals, niet dat die kansen ook sowieso bereikbaar zijn. Kinderen die de taal niet (hoeven te) leren, die (mogen) spijbelen, enz. maken dat kansen kunnen worden mislopen. Vergelijken met zogenaamde ontwikkelingslanden leert dat er gradaties zijn van kansarmoede. Het is niet dat het elders erger is, dat het daarom plots niet zou bestaan (onder die noemer).

Straddle zei:
Als je op deze manier smoesjes blijft bedenken kan je de schuld altijd wel iemand anders zijn schoenen schuiven. Hier in België heb je een enorm uitgebreid sociaal vangnet (veel te groot imo) waarbij je gemakkelijk aan een uitkering kan komen en waarbij de meeste grote kosten gewoon door de overheid betaald worden (onderwijs, gezondheidszorg, openbaar vervoer, ...). Als je er dan nog in slaagt om hier als arme in te eindigen heb je het echt wel zelf gezocht.

Geen smoesjes, verklaringen. Bovendien heeft zeker niet iedereen het zelf gezocht. De overheid kan immers wel trachten het doen en laten van haar burgers in goede banen te leiden, maar zelfs al zou ze volledig binnendringen in ieders (gezins)leven zou dat nog niet altijd lukken. Familie, waar je (ook als overheid) maar beperkt vat op hebt is immers maar al te vaak de hoeksteen van gezondheid en ontwikkeling.

Straddle zei:
Een paar jaar geleden was ik nog aan het rondwandelen in Jaipur (Indiase miljoenenstad) en daar zag ik plots een tiental kinderen die eten uit een vuilnishoop aan het zoeken waren. Je zou jezelf eens bezig moeten zien als je hen probeert uit te leggen dat er kansarmoede is in België.

Tegen een buitenlander zonder arm uitleggen dat er bij ons vooral mensen zijn die "slechts" een paar vingers missen, betekent niet dat je de situatie in ons land moet miskennen.

Straddle zei:
Ik zie ze ook elke ochtend in het centraal station van Brussel, één voor één zatlappen die door hun eigen wangedrag daar beland zijn. Dat zijn geen kansarmen, maar net mensen die hopen kansen hebben gehad en ze systematisch hebben verknoeid.

Alsof je ze en hun achtergrond volledig kent. Dit is gewoon kortzichtigheid ten top.

Bimmer zei:
Ik vind alle zaken dat je aanhaalt, de schuld van keuzes van een ander. Het is zo dat als je uit een familie komt die u niet goed begeleid, u hierdoor u capaciteiten achteruit wordt gestoken. Maar ik vind wel dat de maatschappij hier veel kansen voor aanbiedt. Voor hem zal het dan ook moeilijker zijn, maar de maatschappij bied dan ook meer kansen aan. Maw heeft dan niets te maken met geen kansen krijgen, maar geen kansen aan te nemen of zoeken naar oplossingen. Maar bij zo een mensen zal je per wet moeten gaan verplichten om dat wel te gaan doen. Maar dan ben je met vrijheid van mensen bezig.

Des te meer de overheid zich inmengt, des te meer verzet ze (aanvankelijk) zal krijgen en inderdaad, hoe ver mag/kan ze gaan.
Punt is dat kansen niet enkel van de overheid komen, die komen ook van burgers zelf. Je moet om de kansen van die eerste aan te kunnen nemen vaak de kans krijgen van die laatste.

Bimmer zei:
Dit vind ik nu een mooi voorbeeld.
Gebeurt heel vaak dat mensen dat als vernederend zien, dat is ook de grootste redenen, waarom mensen geen sociale woning aanvragen. Maar de reden hier is dan niet dat ze geen kansen hebben gekregen, maar omdat hun ego in de pad staat. Voor mij maakt dat dan ook niets uit, als ze dit niet willen doen, maar komt dan ook niet af met, ik kan geen woning betalen.

Probleem is dat zulk irrationeel gedrag doorgaans gevormd is door hun sociale omgeving die hen zodus de door de overheid geboden kansen ontneemt.
Onlangs in het Gentse nog een gesprek gehoord van moeder en zoon over sociale woningen, de moeder vond dat niet meer dan normaal zulke kansen te grijpen en die zoon ging daar vlotjes in mee.

Bimmer zei:
Je hebt zaken waarbij het moeilijker is ziekte en dergelijke, maar hiervoor bied de maatschappij ook tot het mogelijke dat ze evenveel kansen krijgen. Ik vind wel dat er kansarmoede bestaat, alleen vind ik het een verkeerde naam, omdat ik het meer keuzearmoede vind. Doordat er wel kansen bestaan, maar sommige mensen die kansen niet willen pakken of moeite doen om de kansen op te zoeken. Bij kinderen noem ik het meer opvoedingsarmoede, door hun opvoeding in de armoede geraken en dat vind ik het ergste, bij mijn vrijwilligers werk probeerde ik ze dan wel naar de juiste kanalen te sturen, zoals CLB en jongerenonthaal, zodat ze beseffen dat ze kansen krijgen.

Noem het inderdaad gerust keuze- of opvoedingsarmoede. Om keuzes (als aanvaardbaar) te zien is er immers vaak de afhankelijkheid van "peers".

Straddle zei:
²

Het is altijd gemakkelijker om iemand anders de schuld te geven en de verantwoordelijkheid weg te schuiven.

Doorgaans is dat inderdaad gemakkelijker, maar dat maakt niet dat de schuld niet daadwerkelijk bij een ander kan liggen.

pluimpje zei:
Een lamzak die bij een tegenvaller loopt te klagen dat het leven oneerlijk is, verdient niet evenveel succes als iemand die de handen uit de mouwen steekt om er het beste van te maken, imho. Verder zijn meevallers ook maar opportuniteiten en dan beslis je nog steeds zelf als persoon om daar al dan niet op in te spelen. Als bijvoorbeeld de mogelijkheid bestaat om sociaal te huren, dan kan je je ofwel informeren en de meevaller aangrijpen ofwel zeggen: "die papierwinkel daar versta ik toch niets van" en dus de meevaller links laten liggen. Dat is je goed recht uiteraard, maar dan moet je niet komen klagen ...

Zo heb ik ook familieleden die steen en been kunnen klagen over gezondheidsproblemen, die ze lange tijd zonder het te beseffen zelf uitlokten. Dat kun je ze moeilijk kwalijk nemen, dat ze niet over de juiste kennis beschikten. Ze hebben nu echter de informatie haast op een dienblaadje gepresenteerd gekregen, maar vertikken er iets mee te doen en volharden in hun schadelijk gedrag. Tja, die zoek ik alleszins niet zelf meer op, maar ze weten dat ze steeds bij mij terechtkunnen. Hun gezondheidsproblemen hebben hun alleszins al aardig wat kansen in het leven gekost en zijn mede tot stand gekomen door foutief overheidsadvies, dus compleet de schuld bij hen leggen zou oneerlijk zijn. Maar zolang ze de voorrang blijven geven aan gemakzucht en/of verslaving hebben ze wat mij betreft geen recht tot klagen meer. Wel wanneer ze moeite doen én hinder blijven ondervinden.

Xhizor

Legacy Member
Volgens mij zitten er hier tussen die zeer welgesteld zijn en totaal wereldvreemd zijn. Wat 'k hier allemaal lees niet te doen :D

Maar goed ga zeker niet ontkennen dat sommige wel problemen zelf opzoeken, maar dat je daarvoor ook ga ontkennen dat bepaalde omstandigheden je leven kunnen beinvloeden is toch wel extreem kortzichtig.

Bimmer

Legacy Member
Alteration zei:
Des te meer de overheid zich inmengt, des te meer verzet ze (aanvankelijk) zal krijgen en inderdaad, hoe ver mag/kan ze gaan.
Punt is dat kansen niet enkel van de overheid komen, die komen ook van burgers zelf. Je moet om de kansen van die eerste aan te kunnen nemen vaak de kans krijgen van die laatste.
Dit vind ik dus niet, ik zou niet weten waarom een ander burger de kansen ontneemt die de overheid voorziet voor u.
Het is een feit dat het sociaal gedeelte ook moeilijker is, maar als de overheid dat met een kans aankomt en je neemt dat niet aan, omdat je schrik hebt van wat de rest van u gaat denken, sorry maar dat vindt ik geen excuus om te gaan zeggen dat je geen kansen krijgt. In praktijk gebeurt dat, maar vindt ik geen reden om dat dan te zeggen.
Zelfde verhaal met die zwerver; hij wilde na 21 uur nog buiten rondlopen, hierdoor kon hij niet meer binnen in de opvang. Voor mij dan ook geen probleem dat hij dit wil, maar kom dan achteraf ook niet zeggen dat je geen kans krijgt om ergens te overnachten.
Want als dit geen kansen krijgen is, dan is alles geen kansen krijgen.


Alteration zei:
Probleem is dat zulk irrationeel gedrag doorgaans gevormd is door hun sociale omgeving die hen zodus de door de overheid geboden kansen ontneemt.
Onlangs in het Gentse nog een gesprek gehoord van moeder en zoon over sociale woningen, de moeder vond dat niet meer dan normaal zulke kansen te grijpen en die zoon ging daar vlotjes in mee.
Hier eigenlijk weer hetzelfde als hier boven. Het is een feit dat er veel over het sociaal systeem gepraat wordt, vaak slecht, wilt niet zeggen dat die kansen er niet zijn. Omdat er ergens in een Gentse een ouder en zoon slecht daarover praat, wilt toch niets zeggen dat die kansen worden ontnomen. Mijn Broer heeft nog steeds evenveel kansen en rechten, ondanks er op verschillende plaatsen zeggen dat ze het niet normaal vinden dat er zo'n kansen worden aangeboden. Weerderom, vind ik dit geen excuus om te gaan zeggen dat je geen kansen krijgt.


Alteration zei:
Noem het inderdaad gerust keuze- of opvoedingsarmoede. Om keuzes (als aanvaardbaar) te zien is er immers vaak de afhankelijkheid van "peers".
Ik denk ook dat wij kansen anders zien.
Als ik straks een liefdes verklaring krijg van een meisje die ik graag zie, maar de rest van mijn vriendenkring zegt van nee Bimmer, je moet daar niets mee beginnen. Dan bezie ik dat nog steeds als een kans, terwijl jij het niet meer als eens kans beziet.
Het is lastiger, maar hierdoor wordt de kans niet weggenomen.

zarathustra

Legacy Member
dacuba zei:
Je leest hier vaak dat externe omstandigheden geen excuus mogen zijn voor persoonlijk falen, terwijl 't in dezelfde zin vaak verdoezeld wordt bij de redenen achter persoonlijk succes. ;-)

Dit dus

mac-bc

Legacy Member
zarathustra zei:

Inderdaad.

Succesvolle mensen hoor je dan vaak ook zeggen;
- "luck is an attitude"
- "geluk moet je zelf maken"
- ...

Wat contradictio's in terminis zijn natuurlijk. De definitie van "geluk" of "ongeluk" is nu net dat het zich volledig buiten uw invloed situeert. Met dergelijke zinnetjes wil men dus vaak diepzinnig en filosofisch overkomen terwijl ze eigenlijk louter zichzelf aan het bestoefen zijn.

Maar alles wat zich buiten het pure geluk of pure ongeluk situeert, is wel maakbaar natuurlijk. Misschien is het dat wat bovenstaande mensen bedoelen terwijl ze het slecht verwoorden. Deze gedachte is cruciaal om zich op te werken vanuit lagere sociale milieus naar boven toe. Met als ultieme exponent een soort American Dream verhaal. Dat is de kracht van ons samenlevingsmodel: weten dat er voor iedereen een potentiële weg naar de top bestaat. Dat zou de rode draad moeten zijn in inburgeringscursussen. Temeer omdat in heel wat culturen (i.h.b. de Arabisch-Islamitische) dat fatalisme in de weg staat: inch'Allah: als God het wil. Neen, als JIJ het wil.

Alteration

Legacy Member
Bimmer zei:
Dit vind ik dus niet, ik zou niet weten waarom een ander burger de kansen ontneemt die de overheid voorziet voor u.
Het is een feit dat het sociaal gedeelte ook moeilijker is, maar als de overheid dat met een kans aankomt en je neemt dat niet aan, omdat je schrik hebt van wat de rest van u gaat denken, sorry maar dat vindt ik geen excuus om te gaan zeggen dat je geen kansen krijgt. In praktijk gebeurt dat, maar vindt ik geen reden om dat dan te zeggen.
Zelfde verhaal met die zwerver; hij wilde na 21 uur nog buiten rondlopen, hierdoor kon hij niet meer binnen in de opvang. Voor mij dan ook geen probleem dat hij dit wil, maar kom dan achteraf ook niet zeggen dat je geen kans krijgt om ergens te overnachten.
Want als dit geen kansen krijgen is, dan is alles geen kansen krijgen.

Dat je opgegroeid bent met een bepaalde denkwijze die maakt dat je bepaalde kansen niet ziet, maakt inderdaad niet dat een overheid geen kansen gegeven zou hebben.
Enkel dat je de kans "ontnomen" werd die kansen te grijpen.

Bimmer zei:
Hier eigenlijk weer hetzelfde als hier boven. Het is een feit dat er veel over het sociaal systeem gepraat wordt, vaak slecht, wilt niet zeggen dat die kansen er niet zijn. Omdat er ergens in een Gentse een ouder en zoon slecht daarover praat, wilt toch niets zeggen dat die kansen worden ontnomen. Mijn Broer heeft nog steeds evenveel kansen en rechten, ondanks er op verschillende plaatsen zeggen dat ze het niet normaal vinden dat er zo'n kansen worden aangeboden. Weerderom, vind ik dit geen excuus om te gaan zeggen dat je geen kansen krijgt.

Inderdaad hetzelfde als hierboven. Voor die zoon was dat een kans die hij maar al te graag aannam, net omdat het binnen zijn familie hem als aanvaardbaar is meegegeven.
Andersom zou een zienswijze, waar hij niet zelf voor gekozen heeft, hem die kans kunnen ontnemen want hij zou het niet als een kans aanzien.

Bimmer zei:
Ik denk ook dat wij kansen anders zien.
Als ik straks een liefdes verklaring krijg van een meisje die ik graag zie, maar de rest van mijn vriendenkring zegt van nee Bimmer, je moet daar niets mee beginnen. Dan bezie ik dat nog steeds als een kans, terwijl jij het niet meer als eens kans beziet.
Het is lastiger, maar hierdoor wordt de kans niet weggenomen.

Zo blijkt, ik heb het over het totaalplaatje en ik zou die liefdesverklaring trouwens ook als een kans zien, ik laat een vriendenkring daar niet (langer) over bepalen.

Een maat van vroeger daarentegen moest ook niets hebben van bepaalde vrouwen, louter omwille van hun sociale status en dat is hem zo meegegeven vanuit de familie.
Dat zijn kansen die hij mislopen heeft omdat hij zo was grootgebracht, zijn opvoeding heeft hem die kansen ontnomen. Door in contact te komen met o.a. meer en meer leeftijdgenoten die tegen dat beeld ingingen is dat beeld gaandeweg veranderd en is zijn blik verruimd. Nu pas zou hij dat als kansen percipiëren. Een voorbeeldje van kinderen op de speelpleinwerking: er liggen een heleboel stokken en voor het ene kind zijn het niet meer dan waardeloze dingen waar slechts mee kunt gooien en slaan, het andere ziet er reeds een pijl en boog in en nog een andere droomt in gedachten al weg van een kamp. Allen hebben ze kansen legio wat ermee te doen, maar het is hun achtergrond die bepaalt of die kansen er ook in de praktijk (m.a.w. in hun ogen) zijn.

Bimmer

Legacy Member
Alteration zei:
Dat je opgegroeid bent met een bepaalde denkwijze die maakt dat je bepaalde kansen niet ziet, maakt inderdaad niet dat een overheid geen kansen gegeven zou hebben.
Enkel dat je de kans "ontnomen" werd die kansen te grijpen.



Inderdaad hetzelfde als hierboven. Voor die zoon was dat een kans die hij maar al te graag aannam, net omdat het binnen zijn familie hem als aanvaardbaar is meegegeven.
Andersom zou een zienswijze, waar hij niet zelf voor gekozen heeft, hem die kans kunnen ontnemen want hij zou het niet als een kans aanzien.



Zo blijkt, ik heb het over het totaalplaatje en ik zou die liefdesverklaring trouwens ook als een kans zien, ik laat een vriendenkring daar niet (langer) over bepalen. Hij neemt die kans niet aan.

Een maat van vroeger daarentegen moest ook niets hebben van bepaalde vrouwen, louter omwille van hun sociale status en dat is hem zo meegegeven vanuit de familie.
Dat zijn kansen die hij mislopen heeft omdat hij zo was grootgebracht, zijn opvoeding heeft hem die kansen ontnomen. Door in contact te komen met o.a. meer en meer leeftijdgenoten die tegen dat beeld ingingen is dat beeld gaandeweg veranderd en is zijn blik verruimd. Nu pas zou hij dat als kansen percipiëren. Een voorbeeldje van kinderen op de speelpleinwerking: er liggen een heleboel stokken en voor het ene kind zijn het niet meer dan waardeloze dingen waar slechts mee kunt gooien en slaan, het andere ziet er reeds een pijl en boog in en nog een andere droomt in gedachten al weg van een kamp. Allen hebben ze kansen legio wat ermee te doen, maar het is hun achtergrond die bepaalt of die kansen er ook in de praktijk (m.a.w. in hun ogen) zijn.

Wij hebben inderdaad een ander zicht op kansen. :) Voor mij wordt die kans niet ontnomen bij die zoon, de kans blijft nog steeds hetzelfde, alleen zijn keuze is anders. Als mijn broer zich nu ook laat doen door verschillende en hij laat die kans links liggen, tja dat is dat zijn keuze, maar dan moet hij ook niet zeggen dat hij geen kansen krijgt.

U laatste gaat ook meer over keuze dan over kansen. In mijn ogen hebben de kinderen bij die stokken allemaal dezelfde kansen, alleen zijn de keuze anders. Zoals ik daarvoor ook al had aangenomen, dat is het leven, iedereen neemt andere keuzes, heeft voor mij dan niets met kansen te maken (in dit verhaal). Elk kind heeft op dat moment wel de kans om er hetzelfde met te spelen als een ander.
De een zal er omvangrijker mee om kunnen als een ander, maw de andere zal het er wel moeilijker mee hebben. Maar hiervoor bieden dan weer andere kansen aan voor hem, zoals leiding die het hem kan laten zien. In u visie zal je pas 100% dezelfde kansen kunnen krijgen als je elk kind gelijk maakt, dus elk kind verplicht dezelfde beslissingen laat nemen.

Alteration

Legacy Member
Bimmer zei:
Wij hebben inderdaad een ander zicht op kansen. :) Voor mij wordt die kans niet ontnomen bij die zoon, de kans blijft nog steeds hetzelfde, alleen zijn keuze is anders. Als mijn broer zich nu ook laat doen door verschillende en hij laat die kans links liggen, tja dat is dat zijn keuze, maar dan moet hij ook niet zeggen dat hij geen kansen krijgt.

De kans vanuit de overheid blijft hetzelfde, maar vanuit zijn sociale omgeving is niet dezelfde kans voortgekomen ervoor te kiezen.

Bimmer zei:
U laatste gaat ook meer over keuze dan over kansen. In mijn ogen hebben de kinderen bij die stokken allemaal dezelfde kansen, alleen zijn de keuze anders. Zoals ik daarvoor ook al had aangenomen, dat is het leven, iedereen neemt andere keuzes, heeft voor mij dan niets met kansen te maken (in dit verhaal). Elk kind heeft op dat moment wel de kans om er hetzelfde met te spelen als een ander.
De een zal er omvangrijker mee om kunnen als een ander, maw de andere zal het er wel moeilijker mee hebben. Maar hiervoor bieden dan weer andere kansen aan voor hem, zoals leiding die het hem kan laten zien. In u visie zal je pas 100% dezelfde kansen kunnen krijgen als je elk kind gelijk maakt, dus elk kind dezelfde beslissingen neemt.

Vanaf dat hun blik verruimd wordt (wat lang kan aanslepen als het al mogelijk is), doen er zich net meer kansen voor om voor iets te kiezen.
Iedereen zal pas 100% dezelfde kansen krijgen vanaf dat iedereen dezelfde beslissingen kan nemen. (On)geluk maakt net dat in realiteit niet iedereen dezelfde toegang tot kansen heeft (lees: de kans om kansen te nemen) en dat is nu eenmaal het leven, daar kom je ook met die genetische manipulatie niet aan tegemoet.

Bimmer

Legacy Member
Alteration zei:
De kans vanuit de overheid blijft hetzelfde, maar vanuit zijn sociale omgeving is niet dezelfde kans voortgekomen ervoor te kiezen.
Voor mij blijft dit hetzelfde, de kans wordt aangeboden door de overheid en deze kans blijft. U omgeving kan door invloed op hebben, maar die kans blijft hetzelfde. Dat u keuze daar beïnvloed kan worden is inderdaad een spijtige zaak, maar heeft dan op dat moment niets met kansen te maken.


Alteration zei:
Vanaf dat hun blik verruimd wordt (wat lang kan aanslepen als het al mogelijk is), doen er zich net meer kansen voor om voor iets te kiezen.
Iedereen zal pas 100% dezelfde kansen krijgen vanaf dat iedereen dezelfde beslissingen kan nemen. (On)geluk maakt net dat in realiteit niet iedereen dezelfde toegang tot kansen heeft (lees: de kans om kansen te nemen) en dat is nu eenmaal het leven, daar kom je ook met die genetische manipulatie niet aan tegemoet.
De kansen die worden aangeboden blijven gelijk, de mensen die die kansen niet goed zien worden dan meer kansen aangeboden. Zoals op een kamp om u voorbeeld aan te nemen. Ik heb ook verschillende kampen georganiseerd, je ziet inderdaad een verschil tussen kinderen. Je geeft een bal aan iemand en die kan zijn eigen daar heel de dag mee amuseren, geef je die aan iemand anders dan niet. Maar wij als leiding steken dan ook veel meer tijd in zo'n kinderen, wij bieden meer kansen aan voor hun. Maar zoals je zegt zijn hun beslissingen toch anders, maar dat heeft dan niets meer met kansen te maken, zoals ik daarvoor al had gezegd, dan moet je ervoor zorgen dat je elk kind dezelfde gedachtegang gaat geven.
Wanneer kan een kind dezelfde beslissingen nemen als iedereen, als iedereen dezelfde beslissingen neemt. Het leven is nu eenmaal zo dat er verschil is en de maatschappij probeert het toch om zoveel gelijke kansen aan te bieden en dat is hier in België heel goed.

Alteration

Legacy Member
Bimmer zei:
Voor mij blijft dit hetzelfde, de kans wordt aangeboden door de overheid en deze kans blijft. U omgeving kan door invloed op hebben, maar die kans blijft hetzelfde. Dat u keuze daar beïnvloed kan worden is inderdaad een spijtige zaak, maar heeft dan op dat moment niets met kansen te maken.

De kansen die worden aangeboden blijven gelijk, de mensen die die kansen niet goed zien worden dan meer kansen aangeboden. Zoals op een kamp om u voorbeeld aan te nemen. Ik heb ook verschillende kampen georganiseerd, je ziet inderdaad een verschil tussen kinderen. Je geeft een bal aan iemand en die kan zijn eigen daar heel de dag mee amuseren, geef je die aan iemand anders dan niet. Maar wij als leiding steken dan ook veel meer tijd in zo'n kinderen, wij bieden meer kansen aan voor hun. Maar zoals je zegt zijn hun beslissingen toch anders, maar dat heeft dan niets meer met kansen te maken, zoals ik daarvoor al had gezegd, dan moet je ervoor zorgen dat je elk kind dezelfde gedachtegang gaat geven.
Wanneer kan een kind dezelfde beslissingen nemen als iedereen, als iedereen dezelfde beslissingen neemt. Het leven is nu eenmaal zo dat er verschil is en de maatschappij probeert het toch om zoveel gelijke kansen aan te bieden en dat is hier in België heel goed.

Ja, de kans aangeboden vanuit de overheid blijft hetzelfde, maar men heeft daarom in het leven nog niet dezelfde kansen.

Kon maar volmondig gezegd worden dat de maatschappij dat probeert. O.a. lobbyisme om politieke -, economische - en sociale motieven staat nog veel in de weg.

M°°nblade

Legacy Member
Alteration zei:
Dat is het hem net, dezelfde kans om de lotto (meerdere) keren te winnen betekent nog niet dat de resultaten ook evenredig verdeeld zijn. Het resultaat is immers het gevolg van kans én opportuniteit (geluk).
Maar daar ging het niet over he? Het ging over ongelijkheid in kansen. De kansen in het winnen van de lotto zijn echter exact hetzelfde. Dus kan men niet van kansarmoede spreken.
Wat de ongelijkheid in resultaten betreft, dat noemt ‘toevalligheid’. Dat jij de lotto wint en je buur niet, daar is helemaal niets oneerlijk aan want iedereen maakt evenveel kans om de lotto te winnen. Het grote verschil met de lotto en de rest van realiteit is echter: je kan je miezerige kansen om de lotto te winnen niet veranderen. Je kansen om succesvol te worden in het leven, die kan je wel veranderen.

We kunnen hier verder een welles-nietes-discussie blijven houden, maar je hebt geen realistische kijk op de zaken. Het is niet zo zwart-wit dat iedereen verslavingen compleet in de hand heeft, wilskracht steeds volstaat en er altijd een kans is, hoe klein ook. Dat erkennen is niet defaitistisch, dat is de dingen zien zoals ze zijn. Wit, zwart en een heleboel tinten grijs daartussenin.
Die spuit heroine, die prik je zelf in je arm. Die sigaret, pint of hamburger steek je ook zelf in je mond. Er is niemand die jou dwingt om dat te doen. Je kiest daar zelf voor. Dat de ene wat meer of minder wilskracht moeten opbrengen om af te kicken is geen excuus om iets niet in de hand te hebben. Iedereen kan afkicken als hij dat echt wil. Je moet gewoon die spuit niet in je arm steken.

Als iemand enggeestig is opgevoed, ligt de schuld daarvan niet bij die persoon zelf. Genoeg voorbeelden van mensen die "gehersenspoeld" zijn/waren en als daar verandering in komt, dan is het doorgaans niet spontaan maar door "peers". Zijn die er niet (genoeg), dan zal die persoon nu eenmaal eerder bij de gedachtengang blijven het courantst is.
En weet je waar die enge visie van u onherroepelijk naartoe gaat?
Moord? Het zat in zijn genen.
Verkrachting? Het kwam door zijn opvoeding.
In jouw denkbeeld kan infeite nooit iemand verantwoordelijk gesteld worden voor zijn daden, want het is altijd de schuld van iets of iemand anders geweest.

Worden je beslissingen in je leven beïnvloed door je karaktertrekken? Ja
Worden je karaktertrekken mee beïnvloed door opvoeding of genen? Ja.
Is dat een excuus om over een ‘gebrek aan kansen’ te zeuren? Nee.
Want uiteindelijk spelen je karakter (dat dan weer steunt op nurture/nature) maar voor een zeer klein fragment mee in de keuzes die je ten volle verstande maakt. Als je een lompe beslissing neemt, dan draag jij alleen die verantwoordelijkheid en niet je ouders of hun uitverkoren sperma- en eicel.

Geef even aan vanwaar ze dan komen, ik zal er eens naar kijken. En kansen geven betekent, nogmaals, niet dat die kansen ook sowieso bereikbaar zijn. Kinderen die de taal niet (hoeven te) leren, die (mogen) spijbelen, enz. maken dat kansen kunnen worden mislopen. Vergelijken met zogenaamde ontwikkelingslanden leert dat er gradaties zijn van kansarmoede. Het is niet dat het elders erger is, dat het daarom plots niet zou bestaan (onder die noemer).
Dat klopt niet waar want een kans betekent per definitie dat iets bereikbaar is. Dat een kans niet bereikt wordt is dat louter een ‘resultaat’, het betekent niet dat er geen kans was. Want als iets onbereikbaars was, dan was de kans namelijk 0%. Vergelijkingen met ontwikkelingslanden gaan niet op. In vele Afrikaanse landen hebben meisjes namelijk 0% kans op onderwijs, door een verbod, hier in Belgie is dat de volle 100% door een verplichting. Je kan maw. niet klagen over kansarmoede in België op vlak van onderwijs of stellen dat er een ‘gradatie’ is. Het verschil tussen 0% en 100% is geen gradatie.
En waarom praat je hier wangedrag zoals spijbelen goed? Ga je spijbelen op een ander steken omdat je vond dat het ‘mocht’? Ergens speelt de kleinste viool ter wereld voor de spijbelaars die klagen dat ze geen ‘kansen’ gekregen hebben.

Soit, ik ga het hierbij laten maar nog 1 kort slotwoord: jouw visie van ‘kansarmoede’ als een grote oneerlijkheid in onze maatschappij is 1 van de grootste vormen van sociaal populisme dat je aangepraat is geweest.
Je kan om het even waar statistisch ongelijkheid in kansen aantonen, het zegt totaal niets over het oorzakelijke verband tussen enerzijds de kans en anderzijds de groepen waarin je mensen indeelt.
1 van de schrijnenste voorbeelden van het afgelopen jaar is toch het ingangsexamen van geneeskunde. Meisjes hebben 'iets' minder kans dan jongens om te slagen, dus moet er een onderzoek gedaan worden of het ingangsexamen niet sexistisch is. En zo maakt een politica zich populair bij 50% van het kiespubliek. Want er is niets zo makkelijk als je publiek voorliegen dat ze minderbedeeld zijn, en recht hebben op meer. Iedereen wil wel zoiets geloven. Net zoals mooie sprookjes.

Alteration

Legacy Member
M°°nblade zei:
Maar daar ging het niet over he? Het ging over ongelijkheid in kansen. De kansen in het winnen van de lotto zijn echter exact hetzelfde. Dus kan men niet van kansarmoede spreken.

De kans krijgen van je sociale omgeving om kansen te kunnen grijpen is nog steeds een kans. Met die laatste is geluk gemoeid, daar ging het over.

M°°nblade zei:
Wat de ongelijkheid in resultaten betreft, dat noemt ‘toevalligheid’. Dat jij de lotto wint en je buur niet, daar is helemaal niets oneerlijk aan want iedereen maakt evenveel kans om de lotto te winnen. Het grote verschil met de lotto en de rest van realiteit is echter: je kan je miezerige kansen om de lotto te winnen niet veranderen. Je kansen om succesvol te worden in het leven, die kan je wel veranderen.

Inderdaad, dat kan je o.a. toevalligheid noemen en de kansen om succesvol te worden in het leven kan je in bepaalde gevallen zelf in de hand hebben.

M°°nblade zei:
Die spuit heroine, die prik je zelf in je arm. Die sigaret, pint of hamburger steek je ook zelf in je mond. Er is niemand die jou dwingt om dat te doen. Je kiest daar zelf voor. Dat de ene wat meer of minder wilskracht moeten opbrengen om af te kicken is geen excuus om iets niet in de hand te hebben. Iedereen kan afkicken als hij dat echt wil. Je moet gewoon die spuit niet in je arm steken.

Als het zo simpel was, dan was "onweerstaanbare dwang" geen grond om rekening mee te houden in het strafrecht en in afkickcentra zal men die simplistische visie ook tegenspreken. Een belangrijk punt van een afkickcentra is net een omgeving creëren met sociale steun. Dat zou niet hoeven als het slechts op wilskracht zou aankomen.

M°°nblade zei:
En weet je waar die enge visie van u onherroepelijk naartoe gaat?
Moord? Het zat in zijn genen.
Verkrachting? Het kwam door zijn opvoeding.
In jouw denkbeeld kan infeite nooit iemand verantwoordelijk gesteld worden voor zijn daden, want het is altijd de schuld van iets of iemand anders geweest.

Die ruime, verre van enge, visie leidt naar een open visie. Het kan in de genen zitten. Het kan door de opvoeding komen. Kunnen betekent niet per se dat het ook het geval is. Wat jij voorstelt als mijn denkbeeld gaat regelrecht in tegen wat hier reeds gepost is; zwart, wit en een heleboel tinten grijs ertussenin.

M°°nblade zei:
Worden je beslissingen in je leven beïnvloed door je karaktertrekken? Ja
Worden je karaktertrekken mee beïnvloed door opvoeding of genen? Ja.
Is dat een excuus om over een ‘gebrek aan kansen’ te zeuren? Nee.
Want uiteindelijk spelen je karakter (dat dan weer steunt op nurture/nature) maar voor een zeer klein fragment mee in de keuzes die je ten volle verstande maakt. Als je een lompe beslissing neemt, dan draag jij alleen die verantwoordelijkheid en niet je ouders of hun uitverkoren sperma- en eicel.

Het gaat om verklaringen, m.a.w. objectiviteit. Geen excuses.
Het Burgerlijk Wetboek gaat ook in tegen uw laatste bewering: "De vader en de moeder zijn aansprakelijk voor de schade veroorzaakt door hun minderjarige kinderen."

M°°nblade zei:
Dat klopt niet waar want een kans betekent per definitie dat iets bereikbaar is. Dat een kans niet bereikt wordt is dat louter een ‘resultaat’, het betekent niet dat er geen kans was. Want als iets onbereikbaars was, dan was de kans namelijk 0%. Vergelijkingen met ontwikkelingslanden gaan niet op. In vele Afrikaanse landen hebben meisjes namelijk 0% kans op onderwijs, door een verbod, hier in Belgie is dat de volle 100% door een verplichting. Je kan maw. niet klagen over kansarmoede in België op vlak van onderwijs of stellen dat er een ‘gradatie’ is. Het verschil tussen 0% en 100% is geen gradatie.
En waarom praat je hier wangedrag zoals spijbelen goed? Ga je spijbelen op een ander steken omdat je vond dat het ‘mocht’? Ergens speelt de kleinste viool ter wereld voor de spijbelaars die klagen dat ze geen ‘kansen’ gekregen hebben.

Een kans kan variëren van 0 tot 100%, m.a.w. per definitie betekent een kans niet per se dat iets bereikbaar is. Even verderop geef je dat dan zelf aan door over 0% kans te praten.
De kans zit er trouwens dik in dat uw cijfers wat genuanceerder zijn in realiteit dan 0 en 100%. Verder spreek ik nergens spijbelen goed, begrijpen is nog altijd geen synoniem voor goedkeuren.

M°°nblade zei:
Soit, ik ga het hierbij laten maar nog 1 kort slotwoord: jouw visie van ‘kansarmoede’ als een grote oneerlijkheid in onze maatschappij is 1 van de grootste vormen van sociaal populisme dat je aangepraat is geweest.
Je kan om het even waar statistisch ongelijkheid in kansen aantonen, het zegt totaal niets over het oorzakelijke verband tussen enerzijds de kans en anderzijds de groepen waarin je mensen indeelt.
1 van de schrijnenste voorbeelden van het afgelopen jaar is toch het ingangsexamen van geneeskunde. Meisjes hebben 'iets' minder kans dan jongens om te slagen, dus moet er een onderzoek gedaan worden of het ingangsexamen niet sexistisch is. En zo maakt een politica zich populair bij 50% van het kiespubliek. Want er is niets zo makkelijk als je publiek voorliegen dat ze minderbedeeld zijn, en recht hebben op meer. Iedereen wil wel zoiets geloven. Net zoals mooie sprookjes.

Mijn visie van kansarmoede is alleszins niet wat jij hier voorstelt, ik ben er dan ook niet rouwig om dat je ze niet langer enger zult neerpoten dan ze in werkelijkheid is.
Objectief gezien kan het ook interessant zijn te weten waar de discrepantie vandaan komt in slaagcijfers tussen meisjes en jongens. Volgens jou zijn daar blijkbaar enkel politieke belangen mee gemoeid. De vraag rijst ook weer waar die "50%" vandaan komt.

KerberosX

Legacy Member
Man man wat een gezaag hier. Ik denk dat je echt niet kan ontkennen dat je als inwoner van België een overvloed aan kansen hebt. Volgens mij zelfs té veel. Maar dat is een gevolg van de doorgedreven hangmatcultuur die de socialisten hier de voorbije decennia geïnstalleerd hebben. Voor mensen die de juiste mentaliteit hebben is dat niet zo'n probleem, maar de luieriken worden alleen maar luier gemaakt hier. Gelukkig hebben we nu eindelijk een ietwat rechtse regering maar het zal nog lang duren eer al die nutteloze, geldverslindende maatregelen uitgeveegd zijn.
Ze zouden al die nietsnutten eens een jaartje op bootcamp naar de USA moeten sturen. Als je daar niet uit uw pijp komt, lig je na een maand in de goot.
Afhankelijk van uw "package" heb je daar 10-20 vrije dagen en als je u "ziekskes" voelt en niet komt werken gaat dat gewoon van die dagen af. En ge moet daar maar eens vragen tijdens uw sollicitatiegesprek hoeveel vrije dagen dat je krijgt, je wordt stante pede wandelen gestuurd. Hier heb je altijd de mentaliteit "wat kan het bedrijf voor mij doen" terwijl het ginder "wat kan ik voor het bedrijf doen" is. Ik moet je zeker niet vertellen waar de economie het meeste floreert?
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.
Terug
Bovenaan