spray-bunny zei:
Je zegt dat het opkopen van schulden van specifieke landen (Spanje, Griekenland) door de Centrale bank , géén kredietfaciliteit is van de centrale bank aan die landen?
Idd. Mss moet je eerst eens opzoeken wat overdraft en credit facilities net zijn? Bij een kredietlijn gaat er rechtstreeks geld van uitlener naar lener. Dat is de kern van het concept 'krediet'. De statuten van de ECB verbieden kredieten aan lidstaten. Bij het opkopen van staatsobligaties van de secundaire markt gaat er dan ook geen geld van de ECB naar de lidstaten, maar wel naar de private eigenaars van die obligaties. Dat de rente op obligaties daardoor daalt en de lidstaat in kwestie weer geld kan ophalen door
nieuwe obligaties uit te brengen is de positieve bijwerking, maar er is geen cent geld rechtstreeks van de ECB naar de lidstaat gevloeid. Hence geen krediet.
Of om het simpel analoog voorbeeld te geven: als je vriend een lening bij de bank aangaat om jouw wagen over te kopen, zodat jij met het geld iets anders kan doen, ben
jij toch geen lener bij de bank?
ECB is net lender of last resort gemaakt voor lidstaten als Spanje en Griekenland.
De ECB is de
lender of last resort voor private banken in Europa. De ECB heeft nog nooit geld uitgeleend aan lidstaten. Dat mag en kan ze ook niet.
Dus financiert de ECB toch wel de publieke deficiten van lidstaten zeker?
Daar zit iets van waarheid in, maar ze doet dat niet door kredieten aan lidstaten te geven. En de correcte term zou overigens zijn dat de ECB via LTRO de lidstaten de mogelijkheid heeft zichzelf opnieuw op eigen kracht te financieren.
Wat is het dan wel als het gen kredietfaciliteit aan lidstaten is? Hoe duidelijk moet het zijn?
Helaas moet ik je teleurstellen
. Als er geen directe geldlijn tussen de uitlener, hypothetisch de ECB, en de lener, hypothetisch de lidstaat, is hoe kan er dan sprake van een krediet zijn? Het bestaan van die directe geldlijn is het kernconcept van een krediet.
Ge kunt toch Engels of niet? En ge kent toch wel iets van recht? Serieus...
Ik denk dat jij beter eens leert welke juridische implicaties bepaalde verwoordingen in documenten zoals statuten hebben. Twee verwoordingen mogen nog het zelfde inherente eindeffect hebben, hun juridische betekenis kan totaal anders zijn. In casu heeft het opkopen van staatsobligaties uit de handen van private banken een soortgelijk effect als een kredietfaciliteit, maar het is geen kredietfaciliteit omdat er geen overeenkomst of directe lijn tussen de lidstaat en ECB is.
Waar heeft de lidstaat een document getekend dat ze geld aan de ECB verschuldigd is? Waar is de transactie van de rekeningen van de ECB naar de rekeningen van de lidstaat? Waar is de rente die de lidstaat aan de ECB dient te betalen? Allemaal kernconcepten van een krediet, maar nergens te bespeuren. Vraag iedere jurist of dit een krediet is, ze zullen allemaal antwoorden dat dit er geen is - ook al is het eindeffect analoog.
Schuldpapier op de secundaire markt opkopen is evengoed kredietfaciliteiten toekennen ad lidstaten, maar dan indirect.
Hah, hier geef je zelf toe dat het niet hetzelfde is
. Om terug ons voorbeeld aan te halen van de vriend die via een banklening jouw auto overkoopt: jij ontvangt uiteindelijk het geld, maar er is geen directe relatie tussen jou en de bank en dus is er ook geen kredietfaciliteit tussen jou en de bank.
Council Regulation (EC) no. 3603/93 of 13 December1993 specifieert definities voor de toepassing van de verbodsregels uit dat artikel 123.
En wat staat daar in?
« purchases made on the secondary market must not be used to circumvent the objective of that Article »
Dat slaat bij mijn weten op de
Member States (zie begin desbetreffende zin). In de zin die je aanhaalt is er geen sprake van een centrale bank. 3903/93 is een toevoeging aan Artikel 104 die de plafonds aan de nationale deficiten regelt en de zin die je aanhaalt verbiedt lidstaten van zelf aankopen te doen op de secundaire markt om zo hun kortetermijntekorten lager te doen lijken. Lidstaten hebben hier geen centrale bank voor nodig en kunnen dit via hun thesaurie die geen statutaire beperkingen heeft en dus via een resolutie geregeld dient te worden. 3903/93 slaat ook enkel op Artikel 104 die de kortetermijntekorten regelt en niet de totale overheidsschuld.
Hmm, je verwart mijn mening met de situatie zoals ze nu al is, dankzij de ECB, vrees ik.
Griekenland en Spanje zijn nog altijd niet failliet, oudjes komen nog altijd niet om van honger en dorst, studenten kunnen nog altijd naar school. De situatie is zeer ernstig, maar niet hopeloos. Dat kan snel veranderen als een lidstaat failliet gaat en de volledige bevolking afhankelijk van voedselhulp wordt. Maar waarschijnlijk zal het leed van die mensen je niet bereiken in je ivoren toren waarvan iedere steen budgettaire orthodoxie schreeuwt.
Check anders eens de mortaliteitsgraad en de bevolkingsaangroei van Rusland sinds de staat daar ineenstortte, of de toename van armoede, geweld en alcoholisme. Oho, noodzakelijke offers die niet opwegen tegen onze economisch ideologie!
Behalve de devaluaties dan. Die overigens niet slecht zouden zijn voor Z-Europa. Zo ging het daar altijd voor de euro. Dat zorgde daar voor binnenlandse stabiliteit. Maar dat kan dus niet meer...
Dat is idd een van de kernoorzaken van de huidige crisis. Lidstaten kunnen nog steeds een eigen economisch beleid voeren, maar niet meer hun eigen monetair beleid. Hierdoor kunnen ze hun munt niet devalueren wanneer de implicaties van hun economisch beleid dat vereisen. Hence had het economisch beleid van in het begin samen met het monetair beleid naar het Europese niveau moeten overgeheveld worden. Zo kon Europa een eengemaakt economisch en monetair beleid gevoerd hebben, zoals het hoort.
.
.