Archief - Getrouwd - Gezamelijke rekening

cege zei:

...

Klik om te vergroten...

Ik snap jouw capaciteit tot begrijpend lezen niet. Ook vermoed ik dat jij het concept "wettelijk stelsel" niet kent.

Wij hebben thuis ook alles gemeenschappelijk, soortgelijk systeem van Eniac. Ik speel beheerder van het geld en daarmee bedoel ik dus de administratieve taken nl. betalingen uitvoeren, overschrijven naar spaarrekening, beleggingen opvolgen etcetera. Dit omdat mijn vrouw liever met andere zaken bezig is, zij kan natuurlijk ook perfect zelf overal in en betalingen doen moest zij dit willen net als dat zij haar eigen bank en visakaart heeft.

Zij weet dus ballpark wat onze eigendom is, zij heeft evenveel inspraak als ik en gebeuren grote(re) aankopen altijd in overleg, SAMEN. Hier is geen regel voor maar dat voelen we gewoon zelf aan. Stel dat ik een nieuwe smartphone wil kopen of zij een dure handtas dan wordt dat ter sprake gebracht. Wordt ook niets aan gemeten noch maak ik de bedenking van tiens, ik verdien nu toch wel een pak meer als haar dus heb ik recht op meer of moet ik minder bijdragen.

Geld is even gedeeld als andere taken hier in huis, zij stofzuigt nekeer meer terwijl ik de rekeningen doe. Strijken en dergelijke doe ik ook maar ik mis hier nu totaal de link met emancipatie. Wij hebben ook wel een aantal stereotiepe zaken in ons huishouden zoals dat zij 95% van de tijd kookt en ik 95% van de tijd met de tuin bezig ben. Dat zijn zaken gegroeid uit interesse en praktische overwegingen. De moment dat mijn vrouw mij zegt dat ze eigenlijk toch niet graag kookt dan herverdelen we dat is.

Los van emancipatie is er ook zoiets als het wettelijk stelsel waar alle inkomsten die vergaard zijn na het huwelijk tot de gemeenschap behoren (man, wat val ik hier in herhaling). Als mijn vrouw dus weg wilt dan gaat de peer dus gewoon in twee en dat geldt niet alleen voor mij. Jouw redenering: omdat ik toevallig de betalingen uitvoer maakt mij dit in jouw ogen een oppressor die mijn vrouw geen bewegingsvrijheid geeft en ervoor zorgt dat zij mooi aan de haard blijft zitten?

Lijkt mij het verhaal van een verbitterde man die zich heeft laten naaien door een ex en hierbij niet eens doorhad wat zijn eigen rechten of plichten waren.

Mind the intellectual gap?

JPV zei:

kan perfect hoor, je bent niet verplicht om de woning te verkopen bij echtscheiding. Het is wel het beste, om de laatste mogelijke discussies te vermijden. onder elkaar kan men ook verplichten om een andere verdeelsleutel qua afbetalingen te regelen, sowieso is iedereen (door de ondeelbaarheid & hoofdelijkheid) 100% eigenaar van de schulden en tegenover de bank dus verplicht voor d evolledige terugbetaling, los van wat via een onderlinge overeenkomst geregeld wordt.

Klik om te vergroten...

100% eigenaar van schulden met 2 is dan toch 50% per persoon schuld tov de bank = enige schuldeiser. als er dan "ontevredenheid is", is het toch bijna ondenkbaar dat de man "verplicht" word om 2/3 van de schuld op zich te nemen? mij lijkt het logischer dat als het huis niet verkocht word, beide partijen 50% verplicht zijn te betalen.

maar welke zot zou er scheiden en dan het huis verder blijven afbetalen, das bijna gekkewerk.

nzr zei:

maar welke zot zou er scheiden en dan het huis verder blijven afbetalen, das bijna gekkewerk.

Klik om te vergroten...

Ik ken er die het doen, en ik zou het zelf ook doen. Waarom zou het gekkenwerk zijn?

Of begrijp ik iets verkeerd? Ik heb het op het huis zelf afbetalen zodat het dan ook van mij zou zijn op het einde van de rit.

nzr zei:

100% eigenaar van schulden met 2 is dan toch 50% per persoon schuld tov de bank = enige schuldeiser. als er dan "ontevredenheid is", is het toch bijna ondenkbaar dat de man "verplicht" word om 2/3 van de schuld op zich te nemen? mij lijkt het logischer dat als het huis niet verkocht word, beide partijen 50% verplicht zijn te betalen.

maar welke zot zou er scheiden en dan het huis verder blijven afbetalen, das bijna gekkewerk.

Klik om te vergroten...

Ieder is hoofdelijk aansprakelijk voor de schuld dus dat vang je dan op door een tweede contract. Stel dat je de hypotheek niet laat omvormen maar contractueel laat voortbestaan met een contract dat jij 100% eigenaar wordt van de lening.

Je betaalt dan geen kosten voor het verbreken van de lening noch voor het afsluiten van een nieuwe lening, als je het financieel aankan laat je dat laatste gewoon beter bij een notaris op papier zetten. De andere persoon zet je bij de bank uit de wind door een SSV of waarborg voor de verbrekingskost, moest er achteraf toch stopgezet worden.

Hoofdelijk aansprakelijk zijn voor schuld wil nog niet zeggen dat je nog eigenaar hoeft te zijn. Lening kan nog steeds ontbonden worden achteraf dus kan risicovrij voor beide partijen mits waterdichte afspraken.

nzr zei:

100% eigenaar van schulden met 2 is dan toch 50% per persoon schuld tov de bank = enige schuldeiser. als er dan "ontevredenheid is", is het toch bijna ondenkbaar dat de man "verplicht" word om 2/3 van de schuld op zich te nemen? mij lijkt het logischer dat als het huis niet verkocht word, beide partijen 50% verplicht zijn te betalen.

Klik om te vergroten...

als 1 iemand weigert te betalen, dan kan de bank de volledige lening (100%) aan zowel man als vrouw opeisen, toch in 99,999999% van de hypothecaire leningen (in zo'n leningen staat altijd zo'n een clausule).

Situatie hier:

samen een huis gekocht (2j geleden), wettelijk samenwonend, 1 gemeenschappelijke zichtrekening en elk apart nog een zicht & spaarrekening.
Elke maand maak ik inschatting van de te betalen kosten (vaste kosten als lening, elektriciteit/gas, inkopen voeding), aangevuld met nog wat €'s extra en daarvan storten we elk de helft op de gemeenschappelijke rekening. En alle gemeenschappelijke kosten worden daarmee betaald.
Vriendin & ik zijn beide van het principe dat elk instaat voor zijn eigen 'aankoopjes' .. Zij koopt heel graag kleren (winkel/online, als er dan een pakje geleverd wordt, denk'k: 'wat nu weer?') maar doet dat met haar eigen €'s. Ik ga graag uit met mijn vrienden en geef graag geld uit aan mijn hobby, met mijn geld
Zij had een grotere spaarpot toen we het huis kochten, dat staat allemaal mooi geschreven (via notaris enzo).

Let wel, ik beheer zowel haar, mijn als onze rekeningen .. Dat interesseert haar geen bal, enigste dat ze wil weten is 'hoeveel geld heb ik nog staan?'
Dus ik zorg er wel voor dat ook zij maandelijks geld op haar spaarrekening zet .. En na 2 jaar is onze aparte spaarrekening eigenlijk ongeveer evenredig aangedikt (wat eigenlijk wil zeggen dat er geen reden is om nog aparte rekeningen te hanteren ).

Eigenlijk maakt het niet uit hoe je het doet, zolang je maar overeenkomt .. Mijn vriendin laat mij de geldzaken beheren en ik zorg er ook voor dat ik haar vertrouwen niet beschaam En ik leg haar ook geen restricties op, maar zeg toch wel eens van 'je hebt nog x € staan, is het oke als ik x € overschrijf naar je spaarrekeing, dan heb je nog x € voor de rest van de maand En meestal is dat geen probleem ..

Let op, bedoeling is om binnenkort ook 1 gemeenschappelijke spaarrekening te starten en dat we daar elk een deel van ons persoonlijke spaarrekening op zetten, zo hebben we nog een reserve samen staan .. Maar aan de andere kant, stel dat er nu een grote kost zou vallen, dan schrijven we ook elk van ons eigen zicht/spaarrekening over naar de gemeenschapelijke .

Eigenlijk komt het hier op neer: we zijn begonnen met zoveel mogelijk apart en 1 rekening gemeenschappelijk en na 2 jaar kunnen we wel zeggen dat alles samen 'geen' verschil zou uitmaken Dus mss moeten we dat ook eens doen (aan de andere kant hebben we ook beide aandelen, die we via ons werk jaarlijks krijgen. Deze staan ook apart (ik werk al langer in het bedrijf en heb dus al enkele jaren meer aandelen gekregen), + ik heb ook aandelen gekocht, met mijn eigen geld. Heb haar dit ook voorgesteld maar zij wou dit niet doen. Dus ergens lijkt me het dan normaal dat als ik het 'riskeer' om met mijn eigen geld deze te kopen, ik ook zelf de gevolgen moet dragen (zowel bij winst als verlies)).

Ahja, maakt eigenlijk niet zoveel uit .. We komen goed overeen en zijn redelijk rationeel over geldzaken, iedereen zijn systeem zeker

(zoveel 'eigenlijks' eigenlijk .. )

JPV zei:

als 1 iemand weigert te betalen, dan kan de bank de volledige lening (100%) aan zowel man als vrouw opeisen, toch in 99,999999% van de hypothecaire leningen (in zo'n leningen staat altijd zo'n een clausule).

Klik om te vergroten...

Tijdens de scheiding worden te schulden toch netjes verdeelt nét zoals de reserves? stel je hebt 200K schulden bij de bank en alles in totaal heb je 50k geld staan op een spaarboek. dan word de schuld toch verdeeld: 100K elk en 25K elk van dat spaargeld.

ik snap niet waarom na een scheiding de man nog steeds theoretish gezien 2/3 van de lening verplicht kan moeten afbetalen, onder normale trouwwetten/zonder contracten,.....

nzr zei:

Tijdens de scheiding worden te schulden toch netjes verdeelt nét zoals de reserves? stel je hebt 200K schulden bij de bank en alles in totaal heb je 50k geld staan op een spaarboek. dan word de schuld toch verdeeld: 100K elk en 25K elk van dat spaargeld.

Klik om te vergroten...

de schulden worden mogelijks tegenover elkaar verdeeld, maar daar heeft de bank absoluut geen zaken mee. Zij hebben een leningsovereenkomst die niet veranderd kan worden omdat 2 mensen plots beslissen om niet meer bij elkaar te blijven.

Dat is hetzelfde alsof je een auto koopt met een (normale) lening en je beide die lening aangaat. Als je uit elkaar gaat en onder elkaar afspreekt elk de helft te storten, maar de ene doet dat niet, dan kan de bank nog altijd bij de andere het volledige bedrag opeisen.

Erger nog, als je als koppel A-B afspreekt dat A de helft stort naar B en B dan het volledige bedrag stort naar de bank, maar blijkt dat B dat bedrag opdoet aan de hoeren, dan kan A nog altijd, ondanks de helft "al" betaald te hebben, veroordeeld worden tot het terugbetalen van de volledige lening aan de bank.

In beide gevallen kan de ene partner dan wel de andere voor de rechtbank dagen omdat het akkoord tussen hen niet gerespecteerd is, maar de bank heeft daar geen zaken mee, tenzij ze expliciet akkoord zouden gegaan zijn om de lening maar op 1 naam te zetten of expliciet op te delen.