Archief - Getrouwd - Gezamelijke rekening

Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.

nixie

Legacy Member
maar, het bouwen heeft dan weer niets te maken met het trouwen waarover het hier gaat.

Als ge samen bouwt dan gaat ge beide budgetten samengooien. (hopelijk met een marge zodat elk nog wat over heeft)

Pan

Legacy Member
Het valt toch op dat het meestal de vrouw is die graag veel geld uitgeeft en de man die spaarzaam is :)

julkabas

Legacy Member
Lord Kveldulv zei:
Vorig jaar heb ik van mijn grootouders, via mijn ouders, een erfenis gekregen. Daarmee heb ik kunnen bijbouwen. Hadden we alles gemeenschappelijke gehad denk ik niet dat mijn ouders het zouden gegeven hebben.

Erfenissen worden bij een huwelijk volgens het wettelijk stelsel ook geregeld en blijven uitsluitend van de erfgenaam (verworven inkomen hieruit als vb rente wordt dan weer gemeenschappelijk).

Dat speelt bij ons ook wel een rol, ik zal amper iets erven. Bij mijn vriendin ligt dat waarschijnlijk anders.

julkabas

Legacy Member
Tefal zei:
Het valt toch op dat het meestal de vrouw is die graag veel geld uitgeeft en de man die spaarzaam is :)

Bij ons toch omgekeerd eigenlijk dus die veralgemening gaat voor ons alleszins niet op :-)

zarathustra

Legacy Member
Tefal zei:
Het valt toch op dat het meestal de vrouw is die graag veel geld uitgeeft en de man die spaarzaam is :)

mss omdat de meerderheid hier mannen zijn en degene die hun geld verkwisten daar meestal niet over stoefen >.>

Stimpy

Legacy Member
Lord Kveldulv zei:
. We hadden ook samen kunnen kopen maar dan hadden we iets kleiners gehad en veel gezever moesten we ooit uit elkaar gaan.

Waarom? Je had kunnen beschrijven in welke propertie de inbreng was. Jij 70% zij 30% ofzo. Bij een scheiding wordt het huis verkocht en de waarde zo verdeeld (of jij betaalt de 30% en het is ook van jou).

Los van dat, stoort het je niet dat zij zo "profiteert" van jouw spaarzaamheid? Allé, blijkbaar niet. Maar ik zou me er toch wat raar bij voelen denk ik. Allé, 't gevoel dat er iets niet klopt :p

Igition

Legacy Member
Lord Kveldulv zei:
Heb niet alles gelezen maar het is een discussie die hier al meermaals gevoerd is. Kan me wel inbeelden wat er voor en tegen gezegd wordt.

Ik heb op relationeel vlak één en ander meegemaakt. Maar financieel gelukkig niet door geraakt. Wel veel gezien in de vriendenkring. Zelfs nog een ex gehad die nog 2 jaar de auto van haar ex mocht afbetalen. En een andere die op het punt stond haar huis te verkopen omdat haar ex gewoon zijn boeltje gepakt had en terug naar z'n vaderland was. En zo nog schandalige dingen gezien.

Ik ben ondertussen 34 jaar, bijna 8 jaar samen met mijn vriendin waarvan 5 jaar samenwonend. Eén dochter en een 2de op komst. Zij is 6 jaar jonger en is meteen na afstuderen gaan alleen wonen terwijl ik lang thuis gewoond heb en veel gewerkt en dus ook verdiend heb.
Het verschil op de spaarrekening was groot. Zo groot dat ik een huis alleen heb kunnen kopen en zij heeft er geen cent in moeten steken. Ik ben niet van mening dat ik 10 jaar hard werken efkes moet gaan delen met haar. Zij heeft dat ook nooit gevraagd en zou dat ook niet willen. We hadden ook samen kunnen kopen maar dan hadden we iets kleiners gehad en veel gezever moesten we ooit uit elkaar gaan.

De rekeningen zijn ook simpel. Elk z'n eigen rekeningen en 1 gemeenschappelijke zichtrekening. Daar worden de gemeenschappelijke kosten mee betaald. Wordt 50/50 verdeeld. Daarnaast hebben we een excel waar de bedragen in gestoken worden, ja tot op de cent, die cash betaald worden of zo. Ge kunt daar over denken wat ge wilt en het in het belachelijke trekken, maar het is mijn vriendin die het zo in vult (dus degene met het lagere loon, minder spaarcenten,...). Op het einde van de maand gaat dat over honderden euro's. Ge zou er van verschieten wat een onevenwicht het kan zijn als ge zo effe iets uit eigen zak betaalt. Tis bijna altijd zij die mij geld schuldig is op die manier.

Voor de kinderen is het simpel. Gaat gewoon van de gemeenschappelijke rekening af. Is niks moeilijk aan.
Qua inboedel koopt gewoon ieder wel iets. En voor de rest is het ieder voor zich. Ik wil die auto of die fiets, so be it. Zij geeft zoveel aan haar hobby's, so be it. Daar moet niet eens over overlegd worden. We hebben daar totale vrijheid in.

Vorig jaar heb ik van mijn grootouders, via mijn ouders, een erfenis gekregen. Daarmee heb ik kunnen bijbouwen. Hadden we alles gemeenschappelijke gehad denk ik niet dat mijn ouders het zouden gegeven hebben. En had zij er iets mee willen doen denk ik ook niet dat ik mij er goed bij gevoeld zou hebben. Omdat we op dat vlak toch verschillen. Ik ben de meest verdienende, de spaarzame. Zij heeft een gat in haar hand en is een expert in zinloze uitgaven. Zij heeft ook een heel goed loon, en ze moet al geen lening (ook geen huur) betalen en toch kan ze niet sparen. Meer zelfs, tis elke maand aan haar spaarcenten gaan om toch nog dit of dat luxeproduct te kopen.

Maar juist omdat het gescheiden is kan het mij geen reet schelen. Zij is gelukkig op die manier. Moest het wel samen zijn dan zou ze een heel andere levensstijl moeten hanteren. Daar is ze zich van bewust en dat zou ze dan ook wel doen.
Maw ik heb mijn eigendom en spaarcenten. Zij heeft haar luxeleventje. Enkel als we uit elkaar zouden gaan zit zij met een probleem. Maar dat is dan haar probleem niet het mijne. We gaan er van uit dat we tot het einde van onze dagen samen blijven maar we houden er rekening mee dat het misschien niet zo zal zijn. Prepare for the worst, hope for the best.
Op deze manier hebben we niks van frustraties of ruzie over geld.

Ik heb een koppel in mijn familie die zich in dezelfde situatie bevond. Man verdiende veel, zelfstandige, alles op zijn naam; vrouw verdiende normaal, heeft 20 jaar van alle 'vaste kosten' (allez dat was relatief, ook electro en meubels vielen daaronder) de helft betaald en heeft meer tijd in de kinderen gestoken. Nonkel heeft vorig jaar zijn oog laten vallen op een jonger exemplaar en besloten om zijn madam buiten te zetten. Zij is dus 50 en heeft dus letterlijk niets. Schrijnend vind ik dat.

Igition

Legacy Member
En ik wil daarmee niet gezegd hebben dat te wijten is aan de andere partner. Maar weet dat het niet het gezond is dat ge uw partner dergelijke faciliteiten verleent. Je doet haar daarmee geen gunst, integendeel. Je staat op die manier toe dat ze zich in een situatie bevindt waarin ze in extreme mate afhankelijk is van u.

Bubba

Legacy Member
Waarom is zij afhankelijk? Wat staat haar in de weg om ook een spaarpotje aan te leggen en daar, moest er iets gebeuren, op terug te vallen?

Het is niet zijn verantwoordelijkheid dat zij al haar geld verbrast. Uiteindelijk is het haar geld. Je kan daar wel eens iets over zeggen, maar op den duur gaat daar ook ruzie van komen.

jack|herrer

Legacy Member
Lord Kveldulv zei:
We gaan er van uit dat we tot het einde van onze dagen samen blijven maar we houden er rekening mee dat het misschien niet zo zal zijn. Prepare for the worst, hope for the best.
Op deze manier hebben we niks van frustraties of ruzie over geld.

Dit is het beste dat ik tot nu toegelezen heb. De regeltjes zijn er niet voor als het goed gaat. Ze zijn er alleen voor als het slecht gaat.

Igition

Legacy Member
Hij zegt toch dat ze alles verbrast en niks spaart. Natuurlijk is dat in de eerste plaats haar eigen schuld. Maar het revolteert me een beetje dat hij nu al een instelling heeft van "wie zijn gat verbrandt moet op de blaren zitten" int geval ze uiteen gaan, want dan "heeft zij een probleem". Ik vind dergelijke situaties niet gezond.

oxbow

Legacy Member
Ik ben ondertussen anderhalf jaar getrouwd, en wij houden eigenlijk nog heel veel gescheiden.

Ik betaal de woning af, (die van mij is) en zij betaald de rekeningen. (ik stort bij waar nodig)
Dat klinkt mss niet zo eerlijk, maar we hebben lange tijd allebei gestort op een gemeenschappelijke rekening enzo, maar dat werkte voor ons niet.

Ik ben ook eerder de spaarzame (ondanks mijn 4 auto's) en zij geeft haar loon compleet uit. heb al een paar keer geprobeerd om haar hier wat spaarverstand in bij te brengen, maar er is geen drang bij want we komen absoluut niets te kort en zitten goed gesetteld.
Eeuwige probleem van de zelfstandige die 24/7 werkt en het vrouwtje dat dan maar gaat shoppen ;)

Eenmaal we kinderen hebben zet ik wel alles gewoon op 1 rekening. (nu kunnen we nog lekker egoïstisch onze zin doen)

Alcair

Legacy Member
Wettelijk samenwonend met 1 dochter, huis gekocht.

Wij hebben een gemeenschappelijke rekening, om het huishouden mee te betalen, de pampers etc etc.
Loon komt op prive rekening, waarna we hetzelfde bedrag op de gemeenschappelijke rekening storten.

Sparen etc is ieder voor zich.

Ik verdien ongeveer 600 EUR meer als mijn vrouw, en als er grote kosten zijn, of tekorten op de gemeenschappelijke, schiet ik da bij/voor.
Wij communiceren daar gewoon over, en mijn vrouw betaalt wel terug/mee, wat/wanneer ze kan.

Zij koopt al eens graag wa kleedjes voor de dochter, ik soms wa online brol qua gaming.
Maar zolang ge gewoon communiceert is er geen probleem, dan komde er wel uit.

Hier toch alvast geen problemen

SIO

Legacy Member
Mus86 zei:
Ik begrijp eigenlijk niet hoe ge de redenering van Gonzo over zijn (dure) hobby kunt bestempelen als egoïstisch? Het is toch ergens normaal dat als ge een dure hobby hebt, ge uw partner daar toch niet mee wilt opzadelen of dat die daar mee moet voor opdraaien?
Stel dat ge gaat samenwonen en ge smijt alles samen en dan doodleuk verwachten zonder enig gesprek dat uw partner daarvoor mee betaalt, ik vind dat net níet egoïstisch zijn :s? Als ge dat samenwonen hebt overleefd en uw partner weet welke uitgaven ge maakt en kan zich daarin verzoenen en wilt trouwen, dat ge dán deelt, daar kan ik inkomen..

Mijn paard kost mij maandelijks ook geld, maar ik kan mij niet inbeelden dat zodra ik zou gaan samenwonen ik van mijn lief verwacht dat hij plots mee zijn weide gaat betalen. Of mij dat nu gelukkig maakt of niet, hij heeft daar toch gewoon niks aan en ge bewijst er toch ook niks mee?

Edit: ik ben pro aparte rekeningen voor 'onkosten' en hobby's in het beginstadium van een relatie en bij het trouwen ben ik pro gemeenschappelijke rekeningen waarbij alles gewoon goed genoteerd wordt als de ene of de andere meer geld investeert in een huis of wat dan ook.
En éénmaal dat er kinderen zijn, vind ik het niet meer dan normaal dat het alles gemeenschappelijk wordt.
Ik betaal ook mee voor haar paard, maar het is de eerste keer dat ik er echt bij stilsta nu jij het zo zegt en binnen 5minuten ga ik het ook alweer niet meer zo bekijken.

Topicstarter, misschien moet je maar jezelf simpelweg de vraag stellen of je in ik of wij denkt, maar wie nog niet in wij denkt, van hun zie ik niet in waarom ze eigenlijk de trap naar trouwen zouden zetten tbh.. Al wat hiervoor zich situeert kan ik perfect inbeelden dat mensen wel over gescheiden rekeningen praten. En vandaag de stap is samen (ver)bouwen mss wel perfect gelijkbaar met trouwen op dat vlak (doch financieel veel makkelijker rationeler te bekijken).

Lord Kveldulv

Legacy Member
Igition zei:
Ik heb een koppel in mijn familie die zich in dezelfde situatie bevond. Man verdiende veel, zelfstandige, alles op zijn naam; vrouw verdiende normaal, heeft 20 jaar van alle 'vaste kosten' (allez dat was relatief, ook electro en meubels vielen daaronder) de helft betaald en heeft meer tijd in de kinderen gestoken. Nonkel heeft vorig jaar zijn oog laten vallen op een jonger exemplaar en besloten om zijn madam buiten te zetten. Zij is dus 50 en heeft dus letterlijk niets. Schrijnend vind ik dat.

Waar zijn haar eigen spaarcenten dan naartoe? Of was de levensstandaard zo hoog dat haar volledig loon in de vaste kosten ging?
Het is bij ons ook al ter sprake gekomen. Meermaals, en eerlijk gezegd gaan we er niet dieper op in. 'Wat als gij mij buiten zet, dan heb ik niks.'. Het antwoord is simpel, ze zit in een luxe positie met meer spaarmogelijkheden dan in een andere situatie. Ze moet het dan maar doen. Meer kan ik daar niet op zeggen.

Het originele plan was wel dat zij ging sparen om zelf nog iets te kopen. Een appartementje in Gent of zo. Eerst verhuren en later de kinderen op kot. En haar backup in geval van nood. Ze heeft daar ook wel een paar jaar voor gespaard maar op een bepaald moment is het mis gegaan. Volgens mij door haar vriendinnen en zij voelt zich dan verplicht mee te doen.

Er is nog wel een nuancering aan het verhaal. Dat was tot eind vorig jaar. Ondertussen heeft ze ook nog een bijberoep waarmee ze redelijk goed verdient. Het 'voordeel' is dat ze nu minder tijd heeft om het op te doen. En ze spreekt weer van iets kopen. Onlangs had ze nog interesse in de bouwgrond tegenover ons (maar die bleek schandalig duur). Ik zie er wel beterschap in.
Ik heb er vroeger ook niet veel over gezegd omdat we weten dat er later (paar jaar) door een erfenis nog een hoop geld naar haar zal gaan. Daar moet ik geen cent van hebben he, maar dan ga ik er wel op toe zien dat ze het niet verkwist.
Ze heeft als droom een B&B te openen. Daar sta ik ook nog wel voor open. Wie weet gooien we dan wel een deel samen in de pot. Maar het zal dan wel allemaal uitgerekend en op papier staan.

StanTem

Legacy Member
Mijn vrouw en ik hadden al een gezamenlijke rekening nog voor we getrouwd waren.
Heeft nooit problemen opgeleverd.

Ook de spaarrekening is van ons samen en dan nog twee spaarrekeningen voor de kleintjes, maar da's natuurlijk iets anders.

eniac

Legacy Member
Bij ons is het simpel. Situatie: getrouwd, 1 kind (ergens in de loop van volgende week zouden dat er 2 moeten zijn).
- Lonen: komen terecht op 1 gezamenlijke lopende rekening
- Sparen: komen terecht op 2 gezamenlijke spaarrekeningen (1 met hogere getrouwheidspremie, 1 met hogere basisrente)
- Pensioensparen: 1 voor elk, logisch ook
- Sparen voor kinderen: 1 per kind

Mijn vrouw verdient niet slecht, maar ik verdien een pak meer netto en heb er dan ook nog eens een serieus pakket extralegale voordelen bovenop. Mijn vrouw heeft wel meer spaargeld meegebracht maar op 8 jaar werken is dat verschil al wel ingehaald. Daarentegen zorgt de job van mijn vrouw er wel voor dat ik de mijne deftig kan uitoefenen. Het is nooit een probleem als ik moet overwerken, naar een evenement moet of weet ik veel wat. Zij is er altijd om voor ons kind te zorgen.

Enkele van mijn principes:
- bij het organiseren van onze financiën, en bij uitbreiding m'n hele leven, weiger ik rekening te houden of me voor te bereiden op een worst case scenario waarin we scheiden. Als dat ooit het geval zou zijn, dan zie ik dat dan wel.
- in een deftige relatie praat je over aankopen die de paar honderden euro overschrijden. Een dure hobby hebben is OK, maar waarom is het nodig om een eigen lopende rekening te hebben hiervoor en bovenal: waarom kunnen aankopen binnen dat kader niet gewoon in overleg? Is het geen fout teken dat je je eigen lopende rekening wil hebben zodat je geen verantwoording dient af te leggen? Of is het geen fout teken dat een gedeelde lopende rekening zou betekenen dat er blijkbaar verantwoording nodig is en dat je partner dit zou weigeren zonder dat daar grond voor is? (zie volgend punt)
- in een deftige relatie mag er geen sprake zijn van een spilzieke persoon die het gezinsinkomen in gevaar brengt. Gescheiden lopende rekeningen die dit moeten tegen gaan is imo gewoon symptoombestrijding.


Ik beheer de financiën bij ons. Volledig. Mijn vrouw heeft er doorgaans geen benul van hoeveel er op onze rekening staat. Niettemin vertrouwen we elkaar, geven we beiden geen geld uit aan onnodige zaken, doen we niet zot en gaan we tenminste communiceren vooraleer we een grote aankoop doen.

nzr

Legacy Member
eniac zei:
in een deftige relatie mag er geen sprake zijn van een spilzieke persoon die het gezinsinkomen in gevaar brengt. Gescheiden lopende rekeningen die dit moeten tegen gaan is imo gewoon symptoombestrijding.
.

Ik denk dat het daar net bij vele misloopt, als je niet alle 2 op dezelfde golflengte zit dan breekt dat vroeg of laat, met alle miserie vandien.

Als je nog maar net samenwoont/zonder kinderen, das een ander verhaal, maar eens getrouwd zouden de meeste in jouw patroon moeten vallen.

Faun

Legacy Member
Mijn situatie:

Vriendin en ikzelf storten elke maand 700 euro op gemeenschappelijke rekening voor allerhande kosten en elk 500 euro op gemeenschappelijke spaarrekening. Met de rest van ons loon mag eenieder doen wat hij wilt.

eniac

Legacy Member
nzr zei:
Ik denk dat het daar net bij vele misloopt, als je niet alle 2 op dezelfde golflengte zit dan breekt dat vroeg of laat, met alle miserie vandien.

Eigenlijk vind ik dat net een goed argument om eerder een degelijk financieel overleg en beheer in te voeren dan pas wanneer je trouwt of aan kinderen begint. Als dit toch een breekpunt is, dan zou ik dat liever vroeger dan later willen weten.
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.
Terug
Bovenaan