Archief - Getrouwd - Gezamelijke rekening

Mus86 zei:

Ik begrijp eigenlijk niet hoe ge de redenering van Gonzo over zijn (dure) hobby kunt bestempelen als egoïstisch? Het is toch ergens normaal dat als ge een dure hobby hebt, ge uw partner daar toch niet mee wilt opzadelen of dat die daar mee moet voor opdraaien?

Klik om te vergroten...

Maar volgens mij is het punt: als je een dure hobby hebt kàn het niet anders dan dat je daar je partner eigenlijk 'mee opzadelt'. Bijvoorbeeld, jullie zullen een minder duur huis kunnen kopen omdat je ook elke maand die kosten voor je paard hebt...
Als je partner het goed ziet zitten met jou, heeft die daar dus geen bezwaar tegen. Maar het beïnvloedt dus sowiso het budget dat JULLIE beheren, of dat nu op gezamenlijke rekeningen staat of niet.

nite zei:

Het hangt inderdaad gewoon af van waar in uw relatie ge zit. Gaat ge nog maar net samenwonen, dan zou het vreemd zijn om alles direct gezamenlijk te doen. Maar verder in een relatie met trouwen, huis, kinderen,... Ik zou het maar raar vinden als een koppel dat 10 jaar getrouwd is en 2 kinderen heeft nog steeds alles gaat opsplitsen.

Klik om te vergroten...

En die situatie was ook waar de TS op doelde.

Als je gaat samenwonen, iets gaat huren bvb is dat maar normaal dat je met gescheiden rekeningen werkt.
Maar eenmaal je van plan bent samen een pand aan te schaffen of kinderen te maken of te trouwen... tjah... dan werkt dat toch gewoon niet meer.

@mus86
Is dat dan zo belangrijk dat die kostprijs van dat paard van rekeningnr be95 7506... gaat i.p.v. be23 7809... ?
Dat gaat evenveel kosten ervoor als erna.
Net zoals gonzo z'n hobby. 't Is niet omdat je gaat trouwen, dat die hobby plots goedkoper wordt. Dat blijft toch gewoon krak hetzelfde?

Nogmaals, het gaat hier over een koppel die gaat TROUWEN. We mogen dus veronderstellen dat ze al langer dan 6 maand samen zijn.

Edit
Artemis zat ertussen, maar ze slaat dus wel de nagel op de kop.

Artemis zei:

Maar volgens mij is het punt: als je een dure hobby hebt kàn het niet anders dan dat je daar je partner eigenlijk 'mee opzadelt'. Bijvoorbeeld, jullie zullen een minder duur huis kunnen kopen omdat je ook elke maand die kosten voor je paard hebt...
Als je partner het goed ziet zitten met jou, heeft die daar dus geen bezwaar tegen. Maar het beïnvloedt dus sowiso het budget dat JULLIE beheren, of dat nu op gezamenlijke rekeningen staat of niet.

Klik om te vergroten...

Ik kan mij hierin wel vinden.

Neemt niet weg dat ge in de beginfase wat voorzichtiger moogt zijn en voornamelijk de gemeenschappelijke kosten met gemeenschappelijke gelden kunt betalen.

Er lopen zeer veel relaties op de klippen, dus meteen alles bijeen gooien lijkt me nogal gevaarlijk.

Ik vind het toch ook beter dat je dat pas met kennis van zaken, na enkele Jaren, doet. Er zal dan nog een risico zijn, dat is er altijd. Maar het is dan toch al kleiner, neen?

Artemis zei:

Maar volgens mij is het punt: als je een dure hobby hebt kàn het niet anders dan dat je daar je partner eigenlijk 'mee opzadelt'. Bijvoorbeeld, jullie zullen een minder duur huis kunnen kopen omdat je ook elke maand die kosten voor je paard hebt...
Als je partner het goed ziet zitten met jou, heeft die daar dus geen bezwaar tegen. Maar het beïnvloedt dus sowiso het budget dat JULLIE beheren, of dat nu op gezamenlijke rekeningen staat of niet.

Klik om te vergroten...

Ja inderdaad de nagel op de kop.
Mooie woordspeling ook, paard, opzadelen

Kende vroeger ook zo een koppeltje.
Zij: spaarzaam, oog op de toekomst
Hij: veel geld in zijn auto steken, ging er ook mee op circuit dus regelmatig nieuwe remmen, nieuwe banden, hier en daar wat upgraden.

Beiden niets mis mee, maar samen werkte dat niet, ook al was het ieder met zijn eigen geld. Is dan toch ergens egoistisch vind ik.

Mus86 zei:

ik kan mij niet inbeelden dat zodra ik zou gaan samenwonen ik van mijn lief verwacht dat hij plots mee zijn weide gaat betalen.

Klik om te vergroten...

Die mag toch wel binnen slapen? soms drijf je je pony play wel heel ver ad:

Als de prijscategorie van huizen moet gaan afhangen van de 150 euro minder per maand - omdat je met dat geld een weide huurt, dan zal dat hooguit een veranda zijn die het verschil maakt denk ik.

Maar buiten dat, ik voel mij gewoon ontzettend schuldig als iemand voor mijn keuze moet opdraaien. Ik kon even goed ook gaan touwspringen en dat zou mijn partner veel minder kosten. Het is niet zo dat ik het niet zou appreciëren en een mooi gebaar vinden mocht dat met verloop van tijd van een gemeenschappelijke rekening gaan omdat het gewoon bij mij ‘hoort’, maar ik vind gewoon niet dat ik dat kán verwachten. Ik zou op geen enkel moment het verwijt willen krijgen dat IK ervoor zorg met MIJN hobby dat hij zich dingen moet ontzeggen. Dat is hoe ik denk op dit moment, hoewel ik ook begrijp wat jullie insteek is.

En bij trouwen heeft die partner er effectief wel voor gekozen om op die manier, dus met hobby, door te gaan met jou. En dan voel ik mij daar ook minder schuldig over. Daarom kan het in mijn ogen nadien wel.

Ik heb trouwens een vriendin die aan het uitkijken is met haar vriend om te bouwen MET een heel paardengedoe eraan vast. DAT zorgt voor problemen en beheert heel het budget, omdat alles in teken van die paardensport staat. Daarbij is mijn recreatief gehobbel weinig vergelijkbaar eigenlijk. En in dat geval snap ik haar lief wel degelijk als die dat nu niet goed ziet zitten. Maar goed, zoiets staat los van TS zijn vraag.

Igition zei:

Ik kan mij hierin wel vinden.

Neemt niet weg dat ge in de beginfase wat voorzichtiger moogt zijn en voornamelijk de gemeenschappelijke kosten met gemeenschappelijke gelden kunt betalen.

Er lopen zeer veel relaties op de klippen, dus meteen alles bijeen gooien lijkt me nogal gevaarlijk.

Ik vind het toch ook beter dat je dat pas met kennis van zaken, na enkele Jaren, doet. Er zal dan nog een risico zijn, dat is er altijd. Maar het is dan toch al kleiner, neen?

Klik om te vergroten...

lijkt me, samen met Artemis, correct.

Onze evolutie:
1) Wij hebben in het begin, toen we huurden en elkaar een groot jaar kenden (we waren toen wel al 27 jaar), gewoon elk 700 euro gestort in een pot. Daarmee betaalden we huur en eten. Auto was apart, kledij, GSM en eigen goestjes ook. Voor reizen keken we wat het kostte, afhankelijk daarvan stortten we wat bij. Aankopen van meubilair waren al gezamelijk, maar duidelijk op beide namen aangekocht.
=> resultaat: niet gemeenschappelijk sparen, enkel basiskosten samen.
2) Ietwat later werd ook de auto samengesmeten en betaalden we elk 1000 euro per maand. Kledij/eigen goestjes/GSM bleven voor elk apart.
=> resultaat: beperkt sparen samen, om al eens iets aan te kopen, bvb wasmachine.
3) we kochten een huis en kregen 2 maand later een kind en ipv geld storten naar een gemeenschappelijke rekening, kwam het geld van de gemeenschappelijek rekening naar onze eigen rekening (elk 150 euro). Kledij,gsm en goestjes werden nog apart betaald, de rest gemeenschappelijk.
4) Bedrag daalde naar 100 euro, gsm was gemeenschappelijk geworden, ook basis-kledij (de zaken die je soms gewoon in de supermarkt koopt zoals slips, kousen, ...) werd gemeenschappelijk.
5) Bedrag daalde niet, maar ook de rest van de kledij werd gemeenschappelijk. Moeilijk voor m'n vriendin, omdat ze voelde alsof ze zich moest verantwoorden als ze kledij koopt, wat zeker niet zo is. Bij de laatste solden lijkt ze zich daarover heen gezet te hebben .
6) Waarschijnlijk vervalt binnenkort ook de laatste 100 euro of reduceren we dat naar 50 euro, zodat we elk gewoon nog iets hebben om ons goesting te doen, zelfs al vindt de andere partner het weggesmeten geld.

Laat het afhangen van de situatie zou ik zeggen. Als jullie vermogen min of meer hetzelfde is en jullie loon ook dan zou ik het gezamelijk nemen. Is er een significant verschil in vermogen en/of loon, dan zou ik aparte rekeningen houden.

Hier ook een gezamelijke rekening sinds we samenwonen. Vind dit veel gemakkelijker.
Ik ben in ons gezin wel degene die het minste verdient dus heb er allicht het meeste profijt bij.
Nadeel is wel het kopen van cadeautjes voor elkaar bij verjaardagen etc. Kunt moeilijk iets geven waarvan de andere de helft heeft betaald.

Hier ook een gezamelijke rekening sinds we samenwonen. Vind dit veel gemakkelijker.
Ik ben in ons gezin wel degene die het minste verdient dus heb er allicht het meeste profijt bij.
Nadeel is wel het kopen van cadeautjes voor elkaar bij verjaardagen etc. Kunt moeilijk iets geven waarvan de andere de helft heeft betaald.

Mus86 zei:

En bij trouwen heeft die partner er effectief wel voor gekozen om op die manier, dus met hobby, door te gaan met jou. En dan voel ik mij daar ook minder schuldig over. Daarom kan het in mijn ogen nadien wel.

Klik om te vergroten...

en het voordeel voor die partner is dat hij om de 10 jaar een lekkere, mss wel wat taaie paardenbiefstuk kan eten. Niet te versmaden!

Gewoon simpel doen, als zij een gezamelijke rekening wilt. Doe het gewoon , maar als zij tegen een playstation kopen is, zijde gij tegen 20 paar schoenen kopen. Ieders over dezelfde kam scheren..

Alles samen en alles wat later overblijft voor de kindjes. Daar was bij ons zelfs nooit discussie over.

Uitgesloten voor de slacht JPV, dat wordt kinnekloppen!

Of een ander menu kiezen

Awel kijk, toen wij gingen bouwen hé, hebben wij NOOIT gekeken naar "haar loon" en "mijn loon".

Er was vanaf dat moment maar één factor: ons loon en wat gaan en kunnen we doen met die hoeveelheid.
Je werkt nog altijd samen voor je toekomst.

JPV zei:

Ik vraag me vooral af wat mensen met gesplitste rekeningen doen als een iemand halftijds gaat werken om voor de kinderen te zorgen. Of tijdelijk een lager inkomen hebben wegens ziekte, werkloosheid of (mss het beste voorbeeld) zwangerschap.

Klik om te vergroten...

Wij zitten in die situatie (zwangerschapsverlof) en met gesplitste rekening + gezamenlijke. Wij gooien alles op de gezamenlijke rekening behalve ieder een 500 euro. Dus ik leg dan een 2000 euro in en mijn vriendin een 300 euro. En met die 500 euro doen we ieder wat we willen. Op dit moment vind ik dat fair.
Wanneer ze terug werkt, doen we het percentueel afhankelijk van het inkomen. Ik stort bijvoorbeeld 1250 op de gezamenlijke rekening en zij 1000.
Dit allemaal met de losse pols, dus niet tot op de euro. Indien alles samen zou gegooid worden vrees ik voor teveel discussie aangezien we op geldgebied een andere visie hebben.

Mus86 zei:

Als de prijscategorie van huizen moet gaan afhangen van de 150 euro minder per maand - omdat je met dat geld een weide huurt, dan zal dat hooguit een veranda zijn die het verschil maakt denk ik.

Maar buiten dat, ik voel mij gewoon ontzettend schuldig als iemand voor mijn keuze moet opdraaien. Ik kon even goed ook gaan touwspringen en dat zou mijn partner veel minder kosten. Het is niet zo dat ik het niet zou appreciëren en een mooi gebaar vinden mocht dat met verloop van tijd van een gemeenschappelijke rekening gaan omdat het gewoon bij mij ‘hoort’, maar ik vind gewoon niet dat ik dat kán verwachten. Ik zou op geen enkel moment het verwijt willen krijgen dat IK ervoor zorg met MIJN hobby dat hij zich dingen moet ontzeggen. Dat is hoe ik denk op dit moment, hoewel ik ook begrijp wat jullie insteek is.

En bij trouwen heeft die partner er effectief wel voor gekozen om op die manier, dus met hobby, door te gaan met jou. En dan voel ik mij daar ook minder schuldig over. Daarom kan het in mijn ogen nadien wel.

Ik heb trouwens een vriendin die aan het uitkijken is met haar vriend om te bouwen MET een heel paardengedoe eraan vast. DAT zorgt voor problemen en beheert heel het budget, omdat alles in teken van die paardensport staat. Daarbij is mijn recreatief gehobbel weinig vergelijkbaar eigenlijk. En in dat geval snap ik haar lief wel degelijk als die dat nu niet goed ziet zitten. Maar goed, zoiets staat los van TS zijn vraag.

Klik om te vergroten...

Op uw maandelijkse aflossing is 150 euro per maand best een groot verschil hoor.
Ook als ge 30 zijt, en ge rijdt bv van uw 20 paard aan 150 euro/mnd.
Da's 18000 euro als ge op uw 30e een huis wilt kopen
Dus én meer inleg én minder zware lening. Elke euro voor ge een lening afsluit is er 2 waard.

Ik bedoel dit puur financieel gezien. Ge moet dat niet onderschatten.

Het is niet zo dat ik het niet zou appreciëren en een mooi gebaar vinden mocht dat met verloop van tijd van een gemeenschappelijke rekening gaan omdat het gewoon bij mij ‘hoort’, maar ik vind gewoon niet dat ik dat kán verwachten.

Klik om te vergroten...

Het punt is net dat na verloop van tijd alles toch gemeenschappelijk wordt en dat hij dan ook mee betaalt.
Als hij dat op voorhand weet en hij ziet hoe gelukkig ge daar van wordt is dat uiteraard iets dat ge weet, maar een vaste kost van 150 euor per maand zou ik nu niet als niks categoriseren. (weeral, louter financieel gezien, 150 euro besparen en een ongelukkige vrouw in de plaats is nu ook niet zo leuk )

En kan me voorstellen als de andere heel spaarzaam is dat dat wel eens kan opsteken, maar hij kan niet verwachten dat ge uw droom opgeeft. Beetje evenwicht zoeken, zoals in alle relaties zeker?

Bij ons zal het iets worden in de aard van beiden 1000 euro per maand op de gezamenlijke rekening storten voor alle kosten. Dat zou 2000 euro geven om de lening af te betalen, de rekeningen, eten etc... Is er daarvan over aan het eind van de maand dan gaat dat in de gezamenlijke spaarpot als buffer voor minder goede tijden of grotere kosten. In principe doen we met het bedrag dat boven de 1000 euro gaat van ons loon dan wat we willen, maar we zijn verstandig genoeg om daar vrij zuinig mee om te springen. Handig als je de andere eens wil verrassen, dan zijn er geen sporen op de rekening te vinden.
Nuja, we plannen dat zo wel maar momenteel is het voor ons nog niet echt aan de orde.

Sent from my P170EM using Tapatalk

Sent from my P170EM using Tapatalk

Huwelijkscontract met scheiding van goederen uiteraard. Wil je alles gemeenschappelijk, dan kan dat nog steeds, maar de optie om iets op de één of de andere zijn naam te zetten is er ook nog steeds. Dit heeft zijn voordelen ivm erfeniskwesties en indien de één rijk zou worden en de ander een bitch is (haha tja omgekeerd kan moeilijk hé).

Heb niet alles gelezen maar het is een discussie die hier al meermaals gevoerd is. Kan me wel inbeelden wat er voor en tegen gezegd wordt.

Ik heb op relationeel vlak één en ander meegemaakt. Maar financieel gelukkig niet door geraakt. Wel veel gezien in de vriendenkring. Zelfs nog een ex gehad die nog 2 jaar de auto van haar ex mocht afbetalen. En een andere die op het punt stond haar huis te verkopen omdat haar ex gewoon zijn boeltje gepakt had en terug naar z'n vaderland was. En zo nog schandalige dingen gezien.

Ik ben ondertussen 34 jaar, bijna 8 jaar samen met mijn vriendin waarvan 5 jaar samenwonend. Eén dochter en een 2de op komst. Zij is 6 jaar jonger en is meteen na afstuderen gaan alleen wonen terwijl ik lang thuis gewoond heb en veel gewerkt en dus ook verdiend heb.
Het verschil op de spaarrekening was groot. Zo groot dat ik een huis alleen heb kunnen kopen en zij heeft er geen cent in moeten steken. Ik ben niet van mening dat ik 10 jaar hard werken efkes moet gaan delen met haar. Zij heeft dat ook nooit gevraagd en zou dat ook niet willen. We hadden ook samen kunnen kopen maar dan hadden we iets kleiners gehad en veel gezever moesten we ooit uit elkaar gaan.

De rekeningen zijn ook simpel. Elk z'n eigen rekeningen en 1 gemeenschappelijke zichtrekening. Daar worden de gemeenschappelijke kosten mee betaald. Wordt 50/50 verdeeld. Daarnaast hebben we een excel waar de bedragen in gestoken worden, ja tot op de cent, die cash betaald worden of zo. Ge kunt daar over denken wat ge wilt en het in het belachelijke trekken, maar het is mijn vriendin die het zo in vult (dus degene met het lagere loon, minder spaarcenten,...). Op het einde van de maand gaat dat over honderden euro's. Ge zou er van verschieten wat een onevenwicht het kan zijn als ge zo effe iets uit eigen zak betaalt. Tis bijna altijd zij die mij geld schuldig is op die manier.

Voor de kinderen is het simpel. Gaat gewoon van de gemeenschappelijke rekening af. Is niks moeilijk aan.
Qua inboedel koopt gewoon ieder wel iets. En voor de rest is het ieder voor zich. Ik wil die auto of die fiets, so be it. Zij geeft zoveel aan haar hobby's, so be it. Daar moet niet eens over overlegd worden. We hebben daar totale vrijheid in.

Vorig jaar heb ik van mijn grootouders, via mijn ouders, een erfenis gekregen. Daarmee heb ik kunnen bijbouwen. Hadden we alles gemeenschappelijke gehad denk ik niet dat mijn ouders het zouden gegeven hebben. En had zij er iets mee willen doen denk ik ook niet dat ik mij er goed bij gevoeld zou hebben. Omdat we op dat vlak toch verschillen. Ik ben de meest verdienende, de spaarzame. Zij heeft een gat in haar hand en is een expert in zinloze uitgaven. Zij heeft ook een heel goed loon, en ze moet al geen lening (ook geen huur) betalen en toch kan ze niet sparen. Meer zelfs, tis elke maand aan haar spaarcenten gaan om toch nog dit of dat luxeproduct te kopen.

Maar juist omdat het gescheiden is kan het mij geen reet schelen. Zij is gelukkig op die manier. Moest het wel samen zijn dan zou ze een heel andere levensstijl moeten hanteren. Daar is ze zich van bewust en dat zou ze dan ook wel doen.
Maw ik heb mijn eigendom en spaarcenten. Zij heeft haar luxeleventje. Enkel als we uit elkaar zouden gaan zit zij met een probleem. Maar dat is dan haar probleem niet het mijne. We gaan er van uit dat we tot het einde van onze dagen samen blijven maar we houden er rekening mee dat het misschien niet zo zal zijn. Prepare for the worst, hope for the best.
Op deze manier hebben we niks van frustraties of ruzie over geld.