Smiles_ zei:
Lijkt me niet dat de overheid daarin moet tussenkomen. Eigenaars (of eerder erfgenamen) van een woning die op een groot perceel staan, beslissen steeds vaker om zelf te verkavelen.
Eigenaars kunnen dit enkel doen voor de percelen waar zij de eigenaar over zijn. Hiernaast doen zij dit altijd vanuit een perspectief om winst te maken.
Waarom moet er extra winst gemaakt worden als er een methode bestaat om dit niet te noodzaken als dit enkel maar het voordeel bezorgt aan een persoon in plaats van de maatschappij ? En waarom zou de maatschappij opdraaien om de winst te kunnen genereren voor het individue ? Betaal jij belastingen zodanig dat persoon x en y of vastgoedconcern x of y er rijk van kunnen worden omdat ze per toeval politieker x en y kennen die die verkaveling goedkeuren?
Vergeet namelijk niet dat de enigste reden waarom bouwgronden en huizen zo duur zijn als ze nu zijn, is tengevolge van de perceptie van schaarste die er door de overheid zelf gecreëerd is. Had men vroeger in plaats van woningen toegelaten op gronden van 20 - 50 are dat toegelaten op 3 are dan waren de prijzen nooit zo zot geworden als hoe ze nu zijn. Als de overheid een bevokingscontrole had toegepast waren de prijzen niet zodanig uit de pan gerezen. Het is uiteindelijk de taak van de overheid, en de wijze waarop laten wij vrij via de verkiezingen, om beleid te voeren. En een onderdeel van een toekomstig beleid is nu eenmaal hoe, wie, wat en waar men bouwt. Persoonlijk is mijn opinie dat die perceptie nu lang genoeg geduurd heeft en dat we er nu eindelijk eens iets aan moeten doen.
Voor mijn persoonlijk situatie hoeft het niet hoor... ik kan niet klagen met wat ik mij kan permitteren... maar ik vind het als geheel zoals het nu werkt gewoon niet correct. En volgens mij zou het correcter kunnen werken als dit wat zou aangepast worden op een manier waardoor het niet nogmaals een systeem was waar een paar vastgoedconcerns misbruik van maken ten kosten van elkeen van ons.
JPV zei:
staat van de woning in combinatie met waardering is héél moeilijk te bepalen. Kijk maar eens naar dat onderzoek van test aankoop die notarissen, immokantoren en schatters een huis lieten waarderen.
Laat de staat van de woning structureel nakijken door bouwkundige ingenieurs. En laat hen de waarde bepalen op basis van wat een nieuwbouw zou kosten, de nog noodzakelijke verbouwingen en de hieraan gelieerde kosten om dit UP to par te krijgen en al die schattingen zouden al een pak korter bij elkaar liggen. Maar zolang notarissen, immokantoren en schatters een woning waarderen op basis wat een zot er voor zou kunnen geven en als veel van het werk gedaan zou worden door zwartwerkers, familie, etc lijkt het mij logisch dat er nooit van zijn leven dan ook een consensus komt.
En je kunt zeggen wat je wilt, maar er is geen enkele justificatie dat een oude gerenoveerde woning evenveel zou kosten als een volledige nieuwbouw. NOOIT. Maar bon, dat is mijn technische achtergrond die een beetje naar boven komt.
Dus haalbaar is dit effectief wel, het zorgt er echter enkel wel voor dat de excessen er worden uitgewied en in mijn ogen is dat niet iets slechts.
JPV zei:
probleem waarmee je dan zit is de perceelgrens aan de straatkant, die vaak te klein is om op te splitsen.
Het hangt er puur vanaf hoe dit opgedeeld wordt en hoeveel stukken de overheid langs mekaar kan verkrijgen en of men eventueel een extra straat kan creëren. Als je een stuk grond krijgt voor 50k€ maar je moet eerst de woning afbreken en kunt dan heropbouwen aan 6%... ik denk dat veel jonge gezinnen hiervoor zouden tekenen. Maar in ieder geval zou het makkelijker zijn om dit structureel te organiseren dan wanneer aparte eigenaren dit deden en de overheid dit moest proberen in te passen in hun plannen voor stadsvernieuwing of ontsluiting of...
JPV zei:
nee, verbod van verkoop aan prijs X is nog iets totaal anders als progressieve belastingen/BTW/.... Ik dacht dat Conradus ooit afkwam met eht voorbeeld van een belasting aan 90% die als onwettig beschouwd werd omwille van het percentage.
Ik zie het probleem niet. Hiernaast zijn er juristen en politiekers genoeg om de noodzakelijke wettelijke aanpassingen te maken. Uiteindelijk worden ze hier zelfs voor betaald. Ze moeten dan maar een correcte manier vinden. Uiteindelijk kan dit evengoed bekeken worden als een progressieve taxatie die laag start en dat alles boven een bepaald bedrag volledig afgeroomd wordt door de staat. Is quasi hetzelfde principe als wat er nu met onze belastingen gebeurd. De grenswaarden moeten dan enkel gedefinieerd worden. De enigste wettelijke wijziging die dan noodzakelijk is, is dat bij een verkoop de overheid de mogelijkheid moet krijgen om voorrang te hebben bij elke verkoop. Maar bon, dat is een mogelijkheid die al bestaat bij onbewoonbaarverklaring.
JPV zei:
ik wil maar zeggen dat je niet kan vergelijken met prijzen van woningen tegenover inkomen van vroeger. mensen hebben een hoger inkomen, dus is de capaciteit om te betalen en de wensen (veiligheid, comfort, ...) ook groter.
Als je vroeger een inkomen had van (in huidige prijzen) 1000 euro, gaf je mss 200 euro uit aan lening/huur. Dan had je nog 800 over voor de rest. Nu heb je een inkomen van 2500 euro (tweeverdieners + deftiger loon) en geef je mss 1000 euro af. Nog 1500 euro over voor de rest. Maar idd, ipv 20% van het inkomen naar wonen, gaat het naar 40%...
Deed ik ook niet volledig. Ik gaf het voorbeeld gewoon als oogopener. Uiteindelijk zou de aanpassing die ik zou maken nog altijd afhankelijk zijn van de huidige kostprijzen van materialen en werk. Daar onze economie daar NU op draait. En hiernaast dan gebaseerd op de lonen van de werkenden ZONDER de excessen. Dus geen minsters, geen CEO's geen doppers, etc... Zodanig dat als je dan effectief werkt, wat toch onze doelstelling zou zijn, men mits inzet dit zou kunnen bereiken. Het zou nog altijd niet makkelijk zijn maar in ieder geval wel haalbaar.
JPV zei:
ah, dacht dat dat een typo was
. Ik ken die notatie, maar had die genegeerd
okelidokeli.