Archief - Huis kopen

Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.

Renegadexxripxx

Legacy Member
Mini zei:
Dus ge verwacht dat uw vriendin een huis helpt betalen bouwen op grond waar ze niet mede eigenaar van is, en je vindt dat vreemd?

Waarom niet? er is altijd wel een constructie die het eerlijk maakt. Waarde van de woning, kostprijs van de bouw, waarde van de grond. Dat heeft tijd 0 een waarde. En op tijd x een waarde, waardoor het echt niet moeilijk is om te weten bij een verkoop waar elke partij recht op heeft.

Maar alles heeft zijn voor- en zijn nadelen. Persoonlijk zou ik ook liever starten zonder schulden of met een minimum afbetaling als mijn ouders of familie of zo mij deze opportuniteit zouden kunnen geven.

Feignasse

Legacy Member
kay-gell zei:
En dan nog, we kunnen het verkopen/verhuren als het ons echt niet aanstaat en ik vind echt niet dat die strubbelingen opwegen om de start te maken van een leven met weinig last van schulden.
Makkelijker gezegd voor u natuurlijk, het zijn uw ouders. Feit is dat uw vriendin ervoor heeft gekozen om met u samen te wonen, niet met u en uw ouders. Want daar komt het de facto wel een beetje op neer. En dat je dat huis op 123 zou kunnen verkopen als het tegenzit, klopt natuurlijk ook niet. Er zullen altijd argumenten te bedenken zijn waarom je toch nog best even blijft wonen waar je woont. Ik denk bvb aan kinderen die ook geld kosten, die daar dan naar school gaan en vrienden hebben enz. En of je ouders je die verhuis daadwerkelijk in dank zouden afnemen, valt ook te betwijfelen. Kortom, dit engagement is zeker niet zo tijdelijk / voorwaardelijk als jij laat uitschijnen en dat weet uw vriendin ook.

Ik denk dan ook niet dat ze zonder reden moeilijk wil doen, alleen zal het voor haar misschien niet zo makkelijk zijn om haar ware beweegredenen bloot te geven, omdat ze daarmee mogelijk op de tenen van uw ouders trapt (en ergens dus ook op de uwe). Tijd voor een openhartig gesprek waarin ze kan zeggen wat op haar lever ligt (en zonder dat jij dadelijk in het defensief gaat, obviously).

Tot slot nog een vraagje: als uw ouders u per se willen helpen, dan kunnen ze toch ook die grond verkopen en de opbrengst aan u schenken?

Voor hetzelfde geld bouwt ge, steekt ge u volop in de schulden en is uwe buurman de grootste klootzak dat er bestaat.

Non-argument imho. Zo groot is die kans heus niet en dan nog: bij de meeste burenruzies volstaat het een dikke haag te zetten et voilà.

JPV

Legacy Member
100% eens met Ulixes. Vraag aan 1000 Belgen of ze het zouden zien zitten om nét naast hun schoonouders (dan nog in een HOB) te wonen, je zal er maar enkelen bereid vinden om dat zomaar te doen, zelfs al is het financieel interessant.

Laat je ouders die grond gewoon verkopen, ze kunnen idd een gezin met 7 kinderen hebben als buur (als je isolatie genoeg steekt is dit geen probleem), maar bij m'n weten kiezen ze zelf nog aan wie ze verkopen. Zoals ik het nu zie hou je het toch geen jaren uit daar (met dreiging van uit elkaar gaan), en dan is het een verkoop van moeten, niet van "wachten tot het gepaste moment/koppel"

Bekijk het eens langs haar kant. Zij zou investeren in een woning waarvan ze geen eigenaar is van de grond. Is héél risicovol voor haar (een woning verplaats je later niet zomaar, ook al bestaan er opstalconstructies voor). Zij zou een kleiner aandeel hebben dan jou in de woning én dus bij het einde van de relatie zwaar in de problemen zitten:
- kans dat ze KAN uitkopen is klein (lagere financiele middelen)
- kans dat ze WIL uitkopen in een woning naast haar ex-schoonouders is ook klein

Als jij morgen met haar samenwoont in de woning naast je ouders en plots ontdek jij de liefde van je leven (die ook niet naast schoonouders wil gaan wonen), dan blijft zij mss met de kinderen (die ze niet wil laten verhuizen indien mogelijk) achter in een huis naast de ouders van haar hatelijke ex (om het even dramatisch te maken).

Er zijn honderden redenen waarom je NIET zou willen samenhokken met je (schoon)ouders, er zijn er imho maar 2 waarom je het wél zou willen doen:
- uit financiele redenen (goedkoop huis/grond)
- voor kinderopvang (en dan nog)

kay-gell

Legacy Member
Tja, voor haar aandeel bestaan er voldoende eerlijke oplossing, maar nogmaals dat is niets eens hét punt voor haar.
Komt dan ook nog eens bij dat haar wensen voor de rest behoorlijk van de pot gerukt zijn voor andere huizen.
Ze wil zo snel mogelijk thuis weg (allez, zegt ze toch al jaren) en ik wil echt niet ontzettend veel gaan liggen lenen op lange termijn.
En dan komt zij af met huizen van +350.000 euro.
Tja, dan moet je wel ergens toegeven hé. Ik zou liever een klein huis kopen (kinderwens is er toch nog niet) of appartement waarvoor we weinig zouden moeten lenen, maar dat wil ze dan ook weer niet.
Tja, het is het een of het ander he.

JPV

Legacy Member
wat noem je veel spaargeld (allez, je geeft toch de indruk veel spaargeld te hebben)? Als jullie samen 100k hebben én dan nog eens eventueel de bouwgrond kunnen hebben (in de veronderstelling dat je enig kind bent en dat dus kan verkopen), dan vind ik 350k niet zwaar overdreven. Anders geef ik je gelijk op dat vlak.

Heb je haar (in dat laatste geval) al eens geconfronteerd met het bedrag dat jullie zouden moeten lenen? Wat is jullie beide inkomen?

Wat zijn de "behoorlijk van de pot gerukte" wensen voor een woning? Room for a pony?

the_fox

Legacy Member
We kunnen dit simpel oplossen hoor mannen: afgaand op uw posts wonen jullie nog thuis. Goeden tip: koop niet direct iets, huur eerst een tijdje. 't is niet omdat uw relatie nu goed gaat (allez, "goed gaat", afgaand op uw posts merk ik toch dat dit ook al niet zo zeker is :p) dat het ook goed gaat om 24/7 samen te zijn...

Waelvis

Legacy Member
Ulixes zei:
Ideale sfeer om te gaan samenwonen :unsure: Überhaupt al gedaan of wordt dit de eerste keer?

Anyway, ik vind het ook maar een vreemde setup. En zoals ik al zei: 't is niet omdat je goed overeenkomt met je schoonouders, dat je er ook naast wil gaan wonen. Er komen sowieso kleine strubbelingen of ongemakken. En als er eens een conflict is tussen jou en haar, dan kan het voor haar al snel aanvoelen als "3 tegen 1".

Ik zou ook nooit naast mn schoonouders willen gaan wonen, hoe graag ik ze ook heb.. Idem voor mn vriendin.
Maar anderzijds, ik begrijp u Kay_Gell, mijn vriendin is hetzelfde, moeilijk doen om moeilijk te doen.. Bvb, met het bedrag dat zij dit jaar al heeft uitgegeven aan kleren voor ons kindjes kunnen we al een 2e handse auto kopen (welke we eigenlijk vrij dringend nodig gaan hebben). Als ik daar iets van zeg, zegt ze da ik nie moe zagen, maar als ik iets wil kopen van 50€ zegt ze da da geldverspilling is.. Vrouwenlogica?

Ik denk dat Kay_Gell zijn probleem vooral is dat ze er nog niet over wil praten. Ik snap het da ze het nie wil, zowel om niet naast de schoonouders te moeten wonen, als het gedoe om alles geregeld te krijgen qua waarde van die grond en zo. Maar praat er dan tenminste over, en zeg da het daarvoor is. Ik lees hier da ze er nog nie eens over wil praten...

@the-fox: ik woon ondertussen 5j samen met mn vriendin ;-)


Trouwens, als ik en mn vriendin een serieuze discussie hebben, gaan mn schoonouders eerder mijn kant kiezen dan die van mn vriendin.. (Maar die zijn mij eerder als zoon dan als schoonzoon)


Even een update over da huis da ik wou/wil kopen..
Ondertussen weer bijna een maand geleden heb ik nog eens gebeld, en mn bod verhoogd naar 230k, vraagprijs is ondertussen verlaagd naar 245k (komt van 255k), maar nog geen overeenkomst. Sinds da bod nog niks gehoord van het immokantoor. (zelfs niet of het bod al dan niet werd aanvaard).
Het huis staat nu nog steeds te koop. Sinds half juli, en voor zover ik weet zijn wij de enige die al een bod uitgebracht hebben..

Nuja, wij wachten geduldig af :-)

kay-gell

Legacy Member
JPV zei:
wat noem je veel spaargeld (allez, je geeft toch de indruk veel spaargeld te hebben)? Als jullie samen 100k hebben én dan nog eens eventueel de bouwgrond kunnen hebben (in de veronderstelling dat je enig kind bent en dat dus kan verkopen), dan vind ik 350k niet zwaar overdreven. Anders geef ik je gelijk op dat vlak.

Heb je haar (in dat laatste geval) al eens geconfronteerd met het bedrag dat jullie zouden moeten lenen? Wat is jullie beide inkomen?

Wat zijn de "behoorlijk van de pot gerukte" wensen voor een woning? Room for a pony?

Beschikbaar hebben we iets van een 80.000 euro op rekeningen staan. Maar ik zou graag een 25k achter de hand houden.
Dan heb ik nog iets verwaarloosbaar in TAK21 en een 6k in zo een home-investplan van Fortis staan die (normaal gezien) niet moeilijk doen omdat over te dragen naar de bank waar ik mijn lening neem voor mijn SSV. Achteraf gezien heb ik daar wel spijt van tbh, want stel dat ze toch moeilijk doen...
Die 350k staat los van de bouwgrond he, zou voor een apart project zijn.

Zij verdient iets van een 1500 euro, ik ben sinds kort zelfstandig (wat het ook allemaal wat bemoeilijkt) en hou per maand iets van een 2000-2200 euro MAAR ik wil mijn lening maximum op een gezamenlijk inkomen van 3000 euro tellen. Je weet nooit hoe alles loopt en ik tel liever veilig.

Een voorbeeld van wat zij wil:
charmante vrijstaande woning in Ham (winddicht) - Ham | Immoweb ref:4022690

Met afwerkingskosten erbij kom je al snel aan 300.000 euro voor zo een woning. + notariskosten etc...
En je kijkt tegen een totale kost van +-350.000 euro aan. Pak dan nog dat we daar 70.000 euro van op tafel kunnen leggen, dat is nog een lening van 280.000 euro, dat is 1400 euro iedere maand gedurende 30 jaar.

Ofwel komt ze af met relatief oude huizen van +-200k waar je dan op al die jaren toch weer een hoop geld in moet steken.
Nee, dan zet ik liever een huis op die grond van mijn ouders. Pak dan dat dat in totaal een 200k kost, dan moeten we maar een goede 100-130k lenen (we kunnen de lening in stukken opnemen en tijdens de bouw verder doorsparen).
Dan is dat afbetaald op 20 jaar aan maximum 750 euro oftewel 650 op 30 jaar.

Ik bedoel dat is dan toch een zalig leven? Je hebt een mooi huis en betaalt per persoon er amper iets voor af.
Voor de rest hebben we dan ook geen leninglast en die komt er normaal niet vermits we allebei nog vrij goede wagens hebben (die ze nota bene ook van mij gekregen heeft!!).
Zijn we het beu verhuren we het gewoon en hebben we de spaarboek wat kunnen aandikken waardoor we opnieuw niet te veel zullen moeten lenen.

the_fox zei:
We kunnen dit simpel oplossen hoor mannen: afgaand op uw posts wonen jullie nog thuis. Goeden tip: koop niet direct iets, huur eerst een tijdje. 't is niet omdat uw relatie nu goed gaat (allez, "goed gaat", afgaand op uw posts merk ik toch dat dit ook al niet zo zeker is :p) dat het ook goed gaat om 24/7 samen te zijn...

Tja, tis misschien nog een oplossing. Maar momenteel liggen de wensen zo ver van elkaar af dat ik vrees dat samenwonen niet veel aan de patstelling gaan veranderen.

Hiapoe

Legacy Member
Ik woon in een huis (loft) in West-Vlaanderen op 20 meter van mijn ouderlijke thuis.
Mijn vrouw is van Limburg, waar we regelmatig een weekendje naar toegaan (minstens 1x per maand).

het huis is 100% van mij, omdat ik de grond en het deel fabriek dat erop stond gekregen heb. Voor de volledige renovatie en bouw hebben we samen een lening van 150.000 euro aangegaan.
Mijn vrouw betaalt een deel van die lening af, maar ik blijf 100% eigenaar van de volledige woning & grond.
Bij de notaris is alles mooi vastgelegd indien we uit elkaar zouden gaan, indien ik eerst sterf, indien zij eerst sterft, indien we samen sterven op zelfde moment,... wat er dan dient te gebeuren. En als je dit eerlijk op papier zet, dan zie ik geen enkel probleem daarmee...
Zij betaalt 1/3e van de lening af, ik 2/3e...
Indien we uit elkaar gaan, moet ik haar 1/3e van de waarde van de volledige woning & grond op moment van de scheiding min de waarde van de initiële schenking op het moment van de scheiding min het nog resterend openstaand kapitaal, uitbetalen.
Zodoende krijgt ze niet alleen haar geld terug dat ze erin heeft gestoken, maar is dit eveneens een 'investering' voor haar, aangezien we het uitbetaalbedrag berekenen alsof het een investering was. het huis stijgt in waarde, haar deel dat ze erin steekt door de afbetaling van de lening stijgt ook in waarde.
Extra clausule: in het onwaarschijnlijke geval dat de woningprijzen helemaal instorten en de formule negatief uitdraait, dan moet zij mij niks betalen.

En het leukste van gans het verhaal is dat het toch niet de bedoeling is dat die scenario's ooit nodig zijn! :D

Het principe van niet ver van je schoonouders te wonen is natuurlijk nog iets anders dan de financiële kant van de zaak.
Die kan je niet bij een notaris laten beschrijven natuurlijk :)
Dat zijn gewoon afspraken die je moet maken.
Wij hebben de duidelijke afspraak dat wie bij ons wil langskomen altijd welkom is, maar eerst moet bellen (telefoon of aan de deur), en zeker niet zomaar langs achter binnenwandelen.
Ook niet elke dag langskomen (indien niet nodig) en absoluut niet bemoeien met ons huishouden, als een kamer niet proper is of de vuilzak staat niet buiten, etc... dan is dat ons probleem! Dat is heel duidelijk afgesproken. En dat werkt...

Goede afspraken maken goede buren... ook als dat je (schoon)ouders zijn :)

JPV

Legacy Member
kay-gell zei:
Een voorbeeld van wat zij wil:
charmante vrijstaande woning in Ham (winddicht) - Ham | Immoweb ref:4022690

Met afwerkingskosten erbij kom je al snel aan 300.000 euro voor zo een woning. + notariskosten etc...
En je kijkt tegen een totale kost van +-350.000 euro aan. Pak dan nog dat we daar 70.000 euro van op tafel kunnen leggen, dat is nog een lening van 280.000 euro, dat is 1400 euro iedere maand gedurende 30 jaar.

Ofwel komt ze af met relatief oude huizen van +-200k waar je dan op al die jaren toch weer een hoop geld in moet steken.
Nee, dan zet ik liever een huis op die grond van mijn ouders. Pak dan dat dat in totaal een 200k kost, dan moeten we maar een goede 100-130k lenen (we kunnen de lening in stukken opnemen en tijdens de bouw verder doorsparen).
Dan is dat afbetaald op 20 jaar aan maximum 750 euro oftewel 650 op 30 jaar.
Door je cijfers heen hoor ik gewoon dat jij haar voorstel sowieso niet ziet zitten, los van de haalbaarheid ervan. Zoveel mensen kopen een oude woning van 200k en gaan, net zoals je zelf zegt, eerst even verdersparen (allez, zoals jij tijdens de bouw wil doen). Een bouw van 200k lijkt me trouwens héél goedkoop, ik hoor toch stukken grotere bedragen.
Kay-gell zei:
Ik bedoel dat is dan toch een zalig leven? Je hebt een mooi huis en betaalt per persoon er amper iets voor af.
er is meer in het leven dan de aflossing. Er zijn ook bemoeienissen (of zelfs maar de mogelijkheid ervan) in je leven.
kay-gell zei:
Voor de rest hebben we dan ook geen leninglast en die komt er normaal niet vermits we allebei nog vrij goede wagens hebben (die ze nota bene ook van mij gekregen heeft!!).
Zijn we het beu verhuren we het gewoon en hebben we de spaarboek wat kunnen aandikken waardoor we opnieuw niet te veel zullen moeten lenen.
als je het beu bent verhuis je niet "gewoon". Je zegt zelf dat je ouders controle willen over hun buur. Wat als je je huis dan verhuurt aan iemand die voor problemen zorgt? Wat als je je ouders moet vertellen dat je weg wil gaan omdat ze eigenlijk wat teveel bemoeien, ...

caoimhin

Legacy Member
Ik vind dat huis dat ze wil eigenlijk best schappelijk, je wil niet weten wat we hier in de regio voor zo'n huis betalen. Dat gaat naar de 400k.

edit: ik moet wel leren lezen, enkel winddicht :D Maar dan blijft het toch nog vrij aanvaardbaar voor dergelijk huis, en afwerking binnenin kan je spreiden. Je hoeft niet onmiddellijk de superdeluxe keuken, badkamer, .. te hebben.

kay-gell

Legacy Member
Hiapoe zei:
Ik woon in een huis (loft) in West-Vlaanderen op 20 meter van mijn ouderlijke thuis.
Mijn vrouw is van Limburg, waar we regelmatig een weekendje naar toegaan (minstens 1x per maand).

het huis is 100% van mij, omdat ik de grond en het deel fabriek dat erop stond gekregen heb. Voor de volledige renovatie en bouw hebben we samen een lening van 150.000 euro aangegaan.
Mijn vrouw betaalt een deel van die lening af, maar ik blijf 100% eigenaar van de volledige woning & grond.
Bij de notaris is alles mooi vastgelegd indien we uit elkaar zouden gaan, indien ik eerst sterf, indien zij eerst sterft, indien we samen sterven op zelfde moment,... wat er dan dient te gebeuren. En als je dit eerlijk op papier zet, dan zie ik geen enkel probleem daarmee...
Zij betaalt 1/3e van de lening af, ik 2/3e...
Indien we uit elkaar gaan, moet ik haar 1/3e van de waarde van de volledige woning & grond op moment van de scheiding min de waarde van de initiële schenking op het moment van de scheiding min het nog resterend openstaand kapitaal, uitbetalen.
Zodoende krijgt ze niet alleen haar geld terug dat ze erin heeft gestoken, maar is dit eveneens een 'investering' voor haar, aangezien we het uitbetaalbedrag berekenen alsof het een investering was. het huis stijgt in waarde, haar deel dat ze erin steekt door de afbetaling van de lening stijgt ook in waarde.
Extra clausule: in het onwaarschijnlijke geval dat de woningprijzen helemaal instorten en de formule negatief uitdraait, dan moet zij mij niks betalen.

En het leukste van gans het verhaal is dat het toch niet de bedoeling is dat die scenario's ooit nodig zijn! :D

Het principe van niet ver van je schoonouders te wonen is natuurlijk nog iets anders dan de financiële kant van de zaak.
Die kan je niet bij een notaris laten beschrijven natuurlijk :)
Dat zijn gewoon afspraken die je moet maken.
Wij hebben de duidelijke afspraak dat wie bij ons wil langskomen altijd welkom is, maar eerst moet bellen (telefoon of aan de deur), en zeker niet zomaar langs achter binnenwandelen.
Ook niet elke dag langskomen (indien niet nodig) en absoluut niet bemoeien met ons huishouden, als een kamer niet proper is of de vuilzak staat niet buiten, etc... dan is dat ons probleem! Dat is heel duidelijk afgesproken. En dat werkt...

Goede afspraken maken goede buren... ook als dat je (schoon)ouders zijn :)

Voila, het is dat wat ik bedoel. Het praktische mbt eigendom en langs je ouders wonen zijn problemen waar een mouw aan te passen is mits goede afspraken.
Mijn ouders zijn ook niet het type mensen dat zomaar op bezoek springt bij buren of kennissen. Een jeugdvriendin van mijn ma (waar we kerstmis etc... vieren) woont op 50 meter en daar komt ze ook maar 2 keer in de maand en belt ze op voorhand.
Ik heb echt geen schrik dat die constant voor de deur gaan staan.

Mini zei:
Ist ook in ham da jullie gaan wonen? :p

Leopoldsburg, op 15 minuten van mijn vriendin haar werk nota bene.

JPV zei:
Door je cijfers heen hoor ik gewoon dat jij haar voorstel sowieso niet ziet zitten, los van de haalbaarheid ervan. Zoveel mensen kopen een oude woning van 200k en gaan, net zoals je zelf zegt,
eerst even verdersparen (allez, zoals jij tijdens de bouw wil doen).

True, maar dan zit je wel x-aantal jaren in een oud huis en daar heeft ze dan weer de laatste tijd haar twijfels over of ze dat wil doen.
En haar voorstellen bezorgen ons 30 jaar lang een hoge schuld bij de bank, dat zie ik liever niet zitten.
Dan liever een recent appartement, maar ja dat wil ze dan ook weer niet.

Een bouw van 200k lijkt me trouwens héél goedkoop, ik hoor toch stukken grotere bedragen.

Dat is thans perfect haalbaar, hoor en zelfs nog redelijk duur geteld.
We zijn naar een sleutel op deur woning gaan kijken die perfect afgewerkt was en die kostte 260k volledig afgewerkt incl notariskosten, schrijfgeld,...
Die woning vond ik ook absoluut niet slecht, maar dat zag zij dan weer niet zitten.

Komt dan nog bij dat ik nogal wat klanten heb die aannemers zijn en ik toch wel voor een iets fatsoenlijker prijsje kan bouwen.
En dan heb ik nog niet eens rekening gehouden met het feit dat mijn pa en ik zelf een deel kunnen doen (heeft zelf ook bij ons verbouwd).
Wat dan ook weer praktisch is, vermits het langs de deur is.

er is meer in het leven dan de aflossing. Er zijn ook bemoeienissen (of zelfs maar de mogelijkheid ervan) in je leven.

Tja, nogmaals ik denk dat die kans zeer klein is. En zelfs dan nog, bouw je ergens kan je nog langs een bende klootzakken wonen en daar ben je dan ook niet zomaar weg.
Terwijl we hier de buurt al jarenlang kennen en we een goede relatie hebben met iederen.

als je het beu bent verhuis je niet "gewoon". Je zegt zelf dat je ouders controle willen over hun buur. Wat als je je huis dan verhuurt aan iemand die voor problemen zorgt? Wat als je je ouders moet vertellen dat je weg wil gaan omdat ze eigenlijk wat teveel bemoeien, ...

Tja, als het echt zo ver komt doe ik wat ik wil he.
Het is mijn grond en huis op dat moment, dus hebben ze er niets op te zeggen.

Echt waar, ik zie het verschil echt niet tussen langs je ouders wonen of een kilometer verder gaan bouwen.
Ze kunnen evenzeer zomaar binnenspringen en binnenkijken kan je ook voorkomen door een haag te zetten.

McGregor

Legacy Member
Als je je ouders goed kent zullen ze waarschijnlijk u wel gerust laten. Zoals reeds gezegd zijn goede afspraken maken wel belangrijk. Je kent de regio perfect, de straat en mocht je later kinderen hebben (of eens op reis gaan) er zijn altijd mensen waar je dichtbij op kunt rekenen.

Het is natuurlijk wel wat irritant dat uw vriendin wat weinig flexibel is en niet in een appartementje wil starten, maar waarom? Je kunt het toch aan om een nieuwbouw te zetten? Het enige nadeel is dan wel dat al uw geld meteen naar uw eigen huis gaat en niet eerst in een appartementje dat je later dan kan verhuren.

Een nieuwbouw woning na een paar jaar verhuren zou ik toch niet zomaar doen hoor. Tenzij je de mensen goed kent. Want verhuren is veel zorgen hebben als je een slechte huurder hebt.

JPV

Legacy Member
kay-gell zei:
Voila, het is dat wat ik bedoel. Het praktische mbt eigendom en langs je ouders wonen zijn problemen waar een mouw aan te passen is mits goede afspraken.
dat eerste: zeker. Dat tweede: hangt af van het gedrag NADAT je uit het huis bent. En dat kan je, gezien je het huis nog niet verlaten hebt, écht niet weten.
kay-gell zei:
True, maar dan zit je wel x-aantal jaren in een oud huis en daar heeft ze dan weer de laatste tijd haar twijfels over of ze dat wil doen.
dat laatste is dan een probleem voor haar ;).
kay-gell zei:
Dat is thans perfect haalbaar, hoor en zelfs nog redelijk duur geteld.
We zijn naar een sleutel op deur woning gaan kijken die perfect afgewerkt was en die kostte 260k volledig afgewerkt incl notariskosten, schrijfgeld,...
Die woning vond ik ook absoluut niet slecht, maar dat zag zij dan weer niet zitten.
ik ken weinig woningen die "volledig afgewerkt" aangeboden worden door een sleutel op de deur-firma. Is hier nog gezegd: de afwerking is vaak minimaal dan.
kay-gell zei:
Komt dan nog bij dat ik nogal wat klanten heb die aannemers zijn en ik toch wel voor een iets fatsoenlijker prijsje kan bouwen.
En dan heb ik nog niet eens rekening gehouden met het feit dat mijn pa en ik zelf een deel kunnen doen (heeft zelf ook bij ons verbouwd).
Wat dan ook weer praktisch is, vermits het langs de deur is.
ik versta je wel, maar dat betekent dan wééral een "indringer" is. Wedden dat je pa dan ook in de plannen van de woning betrokken zal worden? ;-).
kay-gell zei:
Tja, nogmaals ik denk dat die kans zeer klein is. En zelfs dan nog, bouw je ergens kan je nog langs een bende klootzakken wonen en daar ben je dan ook niet zomaar weg.
daar ben je vlugger weg. En met alle respect voor m'n schoonouders (zijn lieve mensen), ik verwacht nog véél meer problemen met hen dan met onze buur die hier naast ons een semi-kennel uitbaat. Je vergeet echt wat bvb een kleinkind met mensen kan doen.
kay-gell zei:
Terwijl we hier de buurt al jarenlang kennen en we een goede relatie hebben met iederen.
we = jij en je ouders? ;)
kay-gell zei:
Tja, als het echt zo ver komt doe ik wat ik wil he.
Het is mijn grond en huis op dat moment, dus hebben ze er niets op te zeggen.

Echt waar, ik zie het verschil echt niet tussen langs je ouders wonen of een kilometer verder gaan bouwen.
Ze kunnen evenzeer zomaar binnenspringen en binnenkijken kan je ook voorkomen door een haag te zetten.
en je haag zal 7 meter hoog zijn...

Ik denk dat je echt eens al haar argumenten moet bekijken en zeker niet zomaar even weglachen of minimaliseren. Het lijkt me dat het bij haar écht hoog zit, maar dat ze zelf ook haar eisen nogal hoog zet (toch op de wijze waarop jij het zegt). Langs de andere kant is zo'n winddicht huis van 215k met 100k op de spaarrekening echt niet zo'n ramp hoor.

zarathustra

Legacy Member
kay-gell zei:
Voor de rest hebben we dan ook geen leninglast en die komt er normaal niet vermits we allebei nog vrij goede wagens hebben (die ze nota bene ook van mij gekregen heeft!!).

Los van alles wat hier al gezegd is denk ik dat dat soort denkwijze de kern van haar twijfels zou kunnen zijn.

Of wel geef je iets en is daarmee de kous af ofwel leen je het. Maar iets geven en dan toch in het achterhoofd houden dat de tegenpartij zich moet realizeren wat je ooit gegeven hebt... niet zo fijn.

Dus ik kan me gerust voorstellen dat ze er tegenop ziet om binnen 5 jaar doorgestoken te krijgen dat ze daar enkel in een mooi huis kan wonen dankzij hen. Of dat jij dat doorsteekt, etc

Ik zou het persoonlijk ook niet willen. Hell ik voel me al slecht over de 5000 euro die ik van mijn ouders gekregen heb toen ik mijn huis kocht. ( Ik zal dat ooit wel teruggeven zelfs al vragen ze daar niet om) Ik wil liever kunnen zeggen dat ik/we ( las je een koppel bent) zelf iets bereikt hebben en dat niet elke keer moeten denken dat het eigenlijk dankzij x of y is.

kay-gell

Legacy Member
JPV zei:
dat eerste: zeker. Dat tweede: hangt af van het gedrag NADAT je uit het huis bent. En dat kan je, gezien je het huis nog niet
verlaten hebt, écht niet weten.

Dat is waar.

dat laatste is dan een probleem voor haar ;).

Gij moogt het haar zo eens uitleggen :p

ik ken weinig woningen die "volledig afgewerkt" aangeboden worden door een sleutel op de deur-firma. Is hier nog gezegd: de afwerking is vaak minimaal dan.

Mja in dit geval heb ik zowel de ruwbouw als een volledig afgewerkt huis gezien en was eigenlijk best mooi afgewerkt.
Maar nogmaals, ik denk van offertes bij klanten op te vragen.

ik versta je wel, maar dat betekent dan wééral een "indringer" is. Wedden dat je pa dan ook in de plannen van de woning betrokken zal worden? ;-)

Mja, als ze dat dan liever niet heeft wil ik daar gerust op toegeven hoor. Dat is voor mij echt geen probleem.

daar ben je vlugger weg. En met alle respect voor m'n schoonouders (zijn lieve mensen), ik verwacht nog véél meer problemen met hen dan met onze buur die hier naast ons een semi-kennel uitbaat. Je vergeet echt wat bvb een kleinkind met mensen kan doen

Goh, als we over kinderen praten dan spreken we toch over de heel verre toekomst.

we = jij en je ouders? ;)

Zij ook hoor, komt hier al bijna 8 jaar :p

en je haag zal 7 meter hoog zijn...

2 meter is voldoende se, tzijn nogal korte menskes :D

Ik denk dat je echt eens al haar argumenten moet bekijken en zeker niet zomaar even weglachen of minimaliseren.

Maar dat is het probleem, tis gewoon "nee" zonder al te veel redenen en zonder discussie.

Het lijkt me dat het bij haar écht hoog zit, maar dat ze zelf ook haar eisen nogal hoog zet (toch op de wijze waarop jij het zegt).

Ze zijn ook onrealistisch, zij heeft misschien zin om iedere maand een smak geld neer te tellen voor een huis maar ik echt niet.

Langs de andere kant is zo'n winddicht huis van 215k met 100k op de spaarrekening echt niet zo'n ramp hoor.

Als je de totaalkost bekijkt met afwerking en notariskosten vind ik dat belachelijk veel geld.

Tis eigenlijk simpel, zij wil niet langs mijn ouders bouwen om god-weet-welke reden. Ik wil gerust kijken of we voor haar bezwaren geen oplossing kunnen vinden.
Maar ga ik dan mee in het verhaal dat we zelf iets moeten kopen dan stel ik mij tevreden met een appartement of klein huis. En dat wil ze dan ook weer niet


McGregor zei:
Als je je ouders goed kent zullen ze waarschijnlijk u wel gerust laten. Zoals reeds gezegd zijn goede afspraken maken wel belangrijk. Je kent de regio perfect, de straat en mocht je later kinderen hebben (of eens op reis gaan) er zijn altijd mensen waar je dichtbij op kunt rekenen.

Dat laatste speelt ook fel mee in mijn beslissing. We wonen nu op +- 40 minuten van elkaar en als we ergens tussen in kopen/bouwen zijn we heel de zondagnamiddag kwijt met bezoeken aan onze ouders.
Anders springen we door de week eens binnen bij mijn ouders als we tijd hebben en bezoek we haar ouders in de voormiddag op zondag ofzo, hebben we nog heel de dag voor onszelf.

Het is natuurlijk wel wat irritant dat uw vriendin wat weinig flexibel is en niet in een appartementje wil starten, maar waarom? Je kunt het toch aan om een nieuwbouw te zetten? Het enige nadeel is dan wel dat al uw geld meteen naar uw eigen huis gaat en niet eerst in een appartementje dat je later dan kan verhuren.

Een nieuwbouw woning na een paar jaar verhuren zou ik toch niet zomaar doen hoor. Tenzij je de mensen goed kent. Want verhuren is veel zorgen hebben als je een slechte huurder hebt.

Van dat verhuren heb je gelijk in, maar mijn ouders wilden eventueel het ook zelf overkopen na verloop van tijd.

Feignasse

Legacy Member
kay-gell zei:
Dat laatste speelt ook fel mee in mijn beslissing. We wonen nu op +- 40 minuten van elkaar en als we ergens tussen in kopen/bouwen zijn we heel de zondagnamiddag kwijt met bezoeken aan onze ouders.

Van waar is zij dan? Speelt misschien ook wel mee dat zij geen zin heeft om al te ver van haar ouders te gaan wonen. En als je in't midden op 20' van beide ouders woont, is dat toch ook niet zo ver rijden? Je hoeft toch ook niet elk weekend bij beide ouders op bezoek te gaan?

Hiapoe

Legacy Member
Ik woon op 20 meter en zie ze soms 2 weken niet...
Soms zie ik ze elke dag, X dagen op rij...

Dat moet een natuurlijk proces zijn... als het een gedwongen beweging wordt om ergens naartoe te gaan, dan klopt er iets niet imo...

Chilliewillie88

Legacy Member
Ulixes zei:
Van waar is zij dan? Speelt misschien ook wel mee dat zij geen zin heeft om al te ver van haar ouders te gaan wonen. En als je in't midden op 20' van beide ouders woont, is dat toch ook niet zo ver rijden? Je hoeft toch ook niet elk weekend bij beide ouders op bezoek te gaan?

Ik woon momenteel ook 110 km van mijn vriendin. Ik zou het ook een véél betere optie vinden om later te gaan samenwonen op korte afstand van haar thuis of op korte afstand van mijn thuis. Ergens er tussenin gaan wonen vind ik gewoon dom (als dat de enige reden zou zijn), want dan zijt ge uiteindelijk alle twee gekloot.
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.
Terug
Bovenaan