Vind de discussie stad vs platteland wel interessant.
Natuurlijk blijft het een kwestie van smaak, maar ik merk toch dat er veel vooroordelen zijn. Ikzelf kan goed de twee vergelijken want ben afkomstig van het échte platteland (de westhoek) en heb in Brussel gewoond (enfin, Elsene).
Ten eerste kan ik zeggen dat wonen in een 'grootstad' minder "erg" is dan vele buitenstaanders vaak denken. Alsof Brussel een ghetto is waar elke dag 4 moorden gebeuren. Anderzijds kun je er gewoon niet omheen dat het leven er iets "harder" is. Dan kan over kleine dingen gaan zoals het gevecht voor parking en het feit dat het normaal is dat men lichtjes tegen je bumper rijdt om uit te kunnen rijden. Dat kunnen dorpsmensen zich niet voorstellen.
Anderzijds is het 'platteland', op enkele uitzonderingen na in Vlaanderen, helemaal niet blijven stilstaan. Alsof al die mensen daar nog leven in vooroorlogse toestanden (en waar het zo is, vind ik het wel zijn charme hebben).
Nu, wat verkies ik nu? Wel, zoals zo vaak, ligt de perfectie tussen de twee: een plaats waar er genoeg 'gebeurt' en het leven niet doods is, maar wel nog altijd leefbaar. Toen ik in Brussel leefde vond ik vooral de mobiliteit erg storend. Iedereen zegt wel: 'je bent dicht bij alles', maar om van op ons appartement tot aan de ingang van de dichtsbijzijnde cinema te geraken waren we een half uur onderweg. Toen ik in Ieper woonde waren wij ook exact een halfuur onderweg naar de dichtsbijzijnde cinema...in Kortrijk. Je kunt nu wel zeggen: OV is goedkoper dan de auto maar een jaarabonnement kost toch ook iets, en ik zou toch niet zonder auto kunnen leven, ook al leef ik in de stad. Soms is er toch eens iets te doen buiten de stad ook?
Wat mij vooral heeft verrast aan Brussel is dat het leven er zoveel duurder is. Niet enkel op immo-vlak dan. Echt alles is er duurder: brandstof, de werkuren van de garagist, shoppen in de colruyt, alles gewoon. En in de "groene rand" is het niet veel beter. Toen ik Tervuren leerde kennen dacht ik dat dat echt zo'n mooi, residentiële voorstad ging zijn, maar ik heb een degout gekregen van al die randbuurten. Het is er doods, het 'groene' is een illusie en ook zij hebben mobiliteitsproblemen door sluipwegen.
Ik woon nu terug in een 'plattelandsregio', vooral om ik enkel hier iets betaalbaars vind voor te kopen, maar de intrinsieke rust van het niet-in-de-stad-leven zit toch te diep in mijn genen. Ik kan echter goed begrijpen dat het 'leven-in-de-stad' voor sommigen een way of life is die ze niet kwijtwillen. Toch vind ik het vreemd dat men altijd weer dezelfde argumenten aanhaalt zoals "cultuur is zo dichtbij". Als je dan vraagt hoeveel keer men effectief naar de cinema of het theater en zo gaat, moet ik vaststellen dat ze even vaak gaan als ik, met andere woorden: weinig. En als ik dan eens een concert wil doen in een grote stad, dan moet ik inderdaad wat langer rijden, maar dat geeft het ook een extra gevoel van "een avondje uit".
De leukste regio om te wonen is mijns inziens de rand rond Leuven, zoals Oud-Heverlee. Daar is het écht groen, vind je nog échte bossen, je bent dicht bij een bruisende stad (Leuven) die geen mobiliteitsproblemen heeft. En Brussel is goed bereikbaar. Iedereen die de verkeersstromen kent weet dat Gent-Brussel in de spits een ramp is, Antwerpen-Brussel is al beter, maar Leuven-Brussel is eigenlijk heel vlot, zelfs tijdens de spits (vooral als je kunt oprijden voorbij knooppunt Heverlee, dus Bertem). Maar de prijzen in de rand rond Leuven zijn er dan ook naar.
Ik heb mensen al altijd ingedeeld in twee soorten: de dorpsmensen, en de stadsmensen, dat is voor mij echt een fundamenteel verschil.
Ben blij dat ik niet in zo'n stad leef... Woon nu al meer dan 10 jaar in een stad (Gent, Brussel) en nog nooit overvallen, ingebroken in wagen, etc. Mijn buren laten mijn schoonmaakster binnen, hebben al verkeerd bezorgde post bij mij gebracht, etc. 
. 
