JPV zei:
juridisch is dit logisch, zij zitten immers in een zwakkere situatie. Geen woonst hebben (bij beëindiging huurcontract) is erger dan geen huurder hebben, als je het objectief bekijkt.
Langs de ene kant begrijp ik het principe van het beschermen van de zwakkere.
Maar het is een heel moeilijke evenwichtsoefening om ervoor te zorgen dat de klepel niet doorslaat.
Wat bedoel ik daar precies mee: Véél van die zwakkeren beseffen meer en meer en maar al te goed dat ze in zo'n gepriviligieerde positie zitten waarin niemand hen niks kan doen, want ze hebben niks te verliezen en als ze dan in een situatie terecht komen waarin zij volgens hen onrecht aangedaan wordt, zullen ze de zaken zodanig erg maken, omdat ze weten dat ze toch niks te verliezen hebben en ze geen straf zullen krijgen omdat ze toch de zwakkere zijn.
Ok, heel abstract dus best een voorbeeld:
Een huurder is straatarm, heeft niks en kan zijn huur niet meer betalen. De verhuurder wil hem er dus uitzetten en eventueel na lange procedure via rechtbank en lange opzegtermijn lukt dat. Dit an sich kost dit al maanden huur die niet betaald is en die de verhuurder ook nooit zal zien aangezien de huurder het toch niet kan betalen en omwille van zijn 'zwakkere' positie dit toch niet zal moeten betalen.
De dag vooraleer de man/vrouw er effectief uit moet, breekt die gans het huis vanbinnen af. Hij vernielt alles, gaat er met de mokerhamer door, sloopt muren, etc... (dit gebeurt!) waarom doet die persoon dit? --> Hij/zij weet dat men hem niks kan/zal doen. Ze doen het enkel nog uit wraak tegenover de verhuurder en de maatschappij die zogezegd tegen hen is.
Ik vind persoonlijk dat zo iemand voor lange tijd het gevang in moet... maar meer dan waarschijnlijk zal zo iemand in praktijk volledig straffeloos wegkomen. Want ook al moeten ze zogezegd de schade betalen, ze zullen het nooit kunnen betalen en zullen opnieuw beschermd worden...
De dupe is altijd de verhuurder die zijn woning mag slopen, misschien zelf in de financiële problemen raakt, etc...
gerechtigheid?