Archief - Jong koppel, samenwonen, betalingen?

Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.

Mephisto

Legacy Member
Babs zei:
Kdenk dattem mijn hints nog nie zo goe snapt :p
Ooit eh, ooit...
Haha die van mij komt om de zoveel tijd ook met zo'n hints af... :')

EvilTwin zei:
Wat doen jullie dan als jullie een brood kopen van de gezamenlijke rekening? De sneden tellen omdat het "eerlijk" zou verlopen?
Ik krijg altijd 3 sneden meer want mijn vriendin smeert meer choco op haar bokes!

Brood betaal ik trouwens gewoonlijk cash en dat cash geld komt dan weer van mijn zichtrekening, pfft zo oneerlijk eigenlijk. :unsure:

crystaleye zei:
Persoonlijk vindt ik uw stelling niet juist.
Persoonlijk vind ik uw vervoeging niet juist.

EvilTwin

Legacy Member
Lord Kveldulv zei:
Dat is natuurlijk een uitspraak omdat je het principe niet wil of kan snappen. Natuurlijk ga je geen sneden tellen. Kwestie van goede afspraken maken wat wel en wat niet via de gemeenschappelijke gaat en niet met idiote zaken afkomen.

Mja, een overdreven vergelijking, maar ik ken wel degelijk koppels waar het ambras was omdat met de gezamenlijke rekening soms eten werd gekocht dat maar één van hen lustte.

Afin, een hoop gedoe om niets. Ik snap idd niet waarom je gaat samenwonen met iemand die je niet kan vertrouwen met je geld. Met gezamenlijke rekeningen is het toch ook een kwestie van afspraken?

Lord Kveldulv

Legacy Member
EvilTwin zei:
Mja, een overdreven vergelijking, maar ik ken wel degelijk koppels waar het ambras was omdat met de gezamenlijke rekening soms eten werd gekocht dat maar één van hen lustte.

Tja. Get over it zeker? Ge moet het idd niet gaan overdrijven. Wij hebben ook een gemeenschappelijke rekening he. Maar ipv 100% ons loon daar in te storten zetten we er op wat nodig is om de dingen die afgesproken zijn te betalen. Water, elektriciteit, eten, onderhoudsproducten,... Dat soort zaken nog eens gaan opdelen gaat te ver.

EvilTwin zei:
Afin, een hoop gedoe om niets. Ik snap idd niet waarom je gaat samenwonen met iemand die je niet kan vertrouwen met je geld. Met gezamenlijke rekeningen is het toch ook een kwestie van afspraken?

Mijn situatie. 6 jaar ouder dan m'n vriendin. Ben lang thuis blijven wonen en altijd veel gewerkt, maw ook een goei spaarrekening. M'n vriendin is de dag dat ze afgestudeerd is alleen gaan wonen. Al van in het begin minder kunnen sparen dus. Het verschil in kapitaal is meer dan €100 000. We zijn dan gaan samen wonen en ik heb het huis gekocht. Aangezien ik die spaarcenten had en de lening perfect op mij alleen kon nemen. Ik zie haar graag maar ik ben realistisch op vlak van relaties dus voor mij moest het huis van mij alleen zijn or no go. Maar dat is een andere discussie.
We zijn ook verschillende types. Ik leef wel in zekere luxe maar dat zijn dan eenmalig grote uitgaven zoals die auto. Terwijl zij constant geld uit geeft aan kleinere zaken. Sauna, massage, gezichtsbehandeling, kleren, 2-3 keer per week uit eten met haar vriendinnen,... Wij hangen niet aan elkaar in die zin dat wij niet alles samen doen en hetzelfde soort uitgaven hebben. De vraag is dan als we toch alles in één pot zouden gooien, kan zij er mee leven dat ik die auto koop? Wellicht niet. Kan ik er mee leven dat zij elke week een paar honderd euro meer op doet dan ik? Nee, absoluut niet. Nu moet ik mij er niks van aantrekken. Zowel zij als ik kunnen ons nu meer permitteren. Everybody happy. En terwijl ben ik van niemand financieel afhankelijk. Zij heeft natuurlijk wel een luxe positie omdat ze geen lening moet afbetalen. Ze is zich er ook van bewust dat moest dat wel zo zijn dat haar huidige levensstandaard niet meer zou lukken. Ik zou ook liever zien dat ze meer zou sparen. Maar eigenlijk kan dat mij geen reet schelen. Zo ene keer om de 6 maand begin ik daar eens over. Maar voor de rest, everybody happy en niks van spanningen in de relatie.
Kwil er wel nog bij zeggen, zij was van de eerste moment 100% ok met dat principe. Het is win-win voor beiden uiteindelijk. Ik ken er ook wel die het niet begrijpen vanuit romantisch standpunt. Maar ik ben even romantisch als een baksteen dus dat zou sowieso niet geklikt hebben :p

StruikGewas

Legacy Member
Lord Kveldulv zei:
Tja kijk, daar kan ik niet mee leven. Bij ons is de situatie dus echt zo. Ik wou een andere auto, heb mij er ene van 15k gekocht. Gewoon omdat ik het kan en wou, niet omdat het nodig was. Zelfde moment had zij ook een andere nodig, haar budget was 5k. De mijne was gekocht voor dat zij goed en wel besefte dat ik één ging kopen. En bij de hare heb ik haar advies gegeven maar de keuze was aan haar. Ze mag ook niet rijden met de mijne. Met m'n vorige wel en die heeft ze tegen een muur geparkeerd, spiegels afgereden, velgen kapot gereden, paaltje omhelst ect. De hare is een rijdende vuilbak terwijl de mijne in quasi nieuwstaat is. Nu moet ik mij daar niks van aantrekken. Tis haar probleem en haar geld. Dus we moeten daar ook geen ruzie over gaan maken als er weer iets gebeurd is (en die weer is toch minstens 1 keer per week dat ze iets raakt).
En de regel is dan ook weer simpel he. Als we naar haar vrienden of familie gaan rijdt zij met de hare, en omgekeerd hetzelfde. Als we met de auto op vakantie zouden gaan zal ik rijden maar betaalt zij de helft van de diesel.
Maar het voorbeeld van een auto is misschien geen goed voorbeeld. Met kleinere dingen is dat ook zo en misschien wat duidelijker. Als ge bijv. een DVD koopt zonder dat uw wederhelft het weet. Enfin ik ken koppels die alles in één pot gooien en dat zijn juist de koppels die achteraf gefrustreerd komen klagen dat hij of zij weer iets gekocht heeft dat niet nodig of te duur was. Dat soort frustraties hebben wij absoluut niet. Dat is imho zelfs het beste voor onze relatie. Ik ken er ook waar de relatie om zeep is maar niet uit elkaar gaan omdat ze financieel van elkaar afhankelijk zijn. Hoe gezond is dat? Als het moet gooi ik mijn vriendin buiten en daar zal over niks discussie zijn.

Dat vind ik toch wel extreme houdingen. Dan heb je echt geen vertrouwen in elkaar, toch?
maar als zowel jij als je vriendin hiermee akkoord gaan heb je uiteraard geen problemen.

PS.: Waar heeft je vriendin leren autorijden? :p

Lord Kveldulv

Legacy Member
20 uren rijles genomen :p Zo slecht rijdt ze niet alleen de breedte en lengte inschatten is moeilijk. Al haar stoten zijn bij het parkeren.

Ik heb vertrouwen maar ik ben realistisch. Kheb in m'n leven al genoeg zelf meegemaakt en zien gebeuren. Married with children en op ne andere kruipen. Huis kopen en na 4 maand spijt hebben omdat de relatie opeens tegen slaat. Relaties van 10-20 jaar en meer die alleen nog samen zijn omwille van het financiele. There's no such thing as 'the one'. Misschien op een bepaalde plaats en tijd dat iemand the one kan zijn maar dat is tijdelijk. Daar moet je realistisch in zijn en het is gewoon naïef dat te gaan ontkennen.

Indigoke

Legacy Member
Ik ga akkoord met Lord Kveldulv.

Elk een spaar- en zichtrekening en dan samen een zichtrekening waar je maandelijks eenzelfde bedrag op stort en waarvan gemeenschappelijke kosten betaald worden.
Ik wil niet aan mijn lief moeten vragen of ik dit of dat mag kopen. En hij geeft dan weer veel uit aan uit eten gaan en games, moest dat van ons gemeenschappelijke rekening komen is dat binnen de kortste tijd ambras :p

@Lord Kveldulv: betaalt zij dan een klein beetje huur aan jou?

Lord Kveldulv

Legacy Member
Indigoke zei:
@Lord Kveldulv: betaalt zij dan een klein beetje huur aan jou?

Neen. Omwille van de simpele reden dat ik het niet nodig heb. Ons dochtertje wordt volgende maand geboren dus haar levensstijl zal dratisch moeten wijzigen. Maar het uiteindelijke doel is dat zij toch spaart om zelf een appartement of zo te kopen. Bij voorkeur in Gent zodat we later de kids daar gemakkelijk op kot kunnen steken.

EvilTwin

Legacy Member
Indigoke zei:
Ik ga akkoord met Lord Kveldulv.

Elk een spaar- en zichtrekening en dan samen een zichtrekening waar je maandelijks eenzelfde bedrag op stort en waarvan gemeenschappelijke kosten betaald worden.
Ik wil niet aan mijn lief moeten vragen of ik dit of dat mag kopen. En hij geeft dan weer veel uit aan uit eten gaan en games, moest dat van ons gemeenschappelijke rekening komen is dat binnen de kortste tijd ambras :p

Zo moet je het ook niet bekijken he. Tzijn enkel echt grote uitgaven (een paar honderd euro zeg maar) die we overleggen. Het is niet alsof ik toestemming moet vragen om een game te kopen, dat zou idd ambras zijn :) Natuurlijk moet ik er geen 10 per maand gaan kopen, maar dat spreekt voor zich.

Elk zijn eigen huishouden. Als het draait voor een koppel, dan is dat goed he. Ik kan me wel niet ontdoen van het gevoel dat er nogal veel mensen hun scheiding aan het voorbereiden zijn :)

Indigoke

Legacy Member
Ik wil gewoon vrij zijn in wat ik doe en wat ik koop en ik wil dat mijn vriend daar ook vrij in is. Hij heeft geld uit aan zaken waar ik totaal geen geld aan zou kunnen uitgeven en omgekeerd geldt dat ook. Het zou nogal snel ruzie zijn. Ook ga ik veel spaarzamer met geld om dan hij, ik vind niet dat ik moet opdraaien voor zijn foliekes en manier van leven.

En scheiding voorbereiden? Nee, maar voorzichtig zijn in deze zaken en deze tijden is geen overbodige luxe. Liever wat te voorzichtig dan opeens de helft van je spaargeld kwijt zijn omdat je besloten hebt dat het forever and ever is en je alles gedeeld hebt.

Babs

Legacy Member
Mephisto zei:
Haha die van mij komt om de zoveel tijd ook met zo'n hints af... :')

"If you like it then you shoulda put a ring on it" :D Inclusief handbewegingske.

EvilTwin zei:
Zo moet je het ook niet bekijken he. Tzijn enkel echt grote uitgaven (een paar honderd euro zeg maar) die we overleggen. Het is niet alsof ik toestemming moet vragen om een game te kopen, dat zou idd ambras zijn :) Natuurlijk moet ik er geen 10 per maand gaan kopen, maar dat spreekt voor zich.

In principe is het bij ons ook zo, hoewel ik het hem wel vraag als ik bijvoorbeeld kleren online koop. Ik weet dat ik daar soms ver in kan gaan, dus is het beter dat hij ook weet wat ik allemaal bestel :p Beetje controle voor mijn eigen, ik ken mijzelf goed genoeg ...

Dure dingen overleggen we sowieso altijd, kleinere dingen vraag ik meestal ook, hoewel hij dan altijd zegt van "ge moet da toch nie vragen" :)

Lord Kveldulv

Legacy Member
EvilTwin zei:
Zo moet je het ook niet bekijken he. Tzijn enkel echt grote uitgaven (een paar honderd euro zeg maar) die we overleggen. Het is niet alsof ik toestemming moet vragen om een game te kopen, dat zou idd ambras zijn :) Natuurlijk moet ik er geen 10 per maand gaan kopen, maar dat spreekt voor zich.

Spreekt voor zich dat ik dat wel kan. Niet dat ik het doe maar het zou mij storen moest dat een beperkende factor zijn.

Indigoke zei:
En scheiding voorbereiden? Nee, maar voorzichtig zijn in deze zaken en deze tijden is geen overbodige luxe. Liever wat te voorzichtig dan opeens de helft van je spaargeld kwijt zijn omdat je besloten hebt dat het forever and ever is en je alles gedeeld hebt.

Idd. Ook al zie je elkaar vandaag doodgraag. Statistisch gezien is de kans vrij groot dat het niet blijft duren. Ik wens het niemand toe maar what if? Wat als je idd gepluimd wordt? U mening en aanpak zal veranderen maar dan is het te laat. Kijk eens op de huizenmarkt hoeveel mooie huizen er te koop staan. Meestal van koppels die uit elkaar gegaan zijn. Waar wonen die nu? Bij de ouders? Op een appartementje? Bij ons in de straat staat zelfs ne ruwbouw te koop. Da koppel is er nie eens aan toe gekomen om het af te werken.

Kingfisher

Legacy Member
Lord Kveldulv zei:
UDat vind ik niet echt correct, ook al is het discutabel. Het leven is voor iedereen even duur, ongeacht of je meer of minder verdient dan de ander. Moest één van de twee werkloos zijn, of halftime werken (voor de kinderen op te vangen of zo), ziekte, of het loonverschil is gewoon gigantisch groot. Dan is dat een andere situatie. Maar met 2 doorsnee lonen vind ik dat je beiden evenveel moet geven.

In een huwelijk draagt iedereen bij, pro rato zijn/haar vermogen, we zijn wel niet getrouwd, maar we gebruiken hetzelfde principe. Stel dat er ooit één van ons zonder loon valt, uiteraard dat de andere dan de volledige kosten draagt. Wat ga je anders doen, de andere nog steeds dwingen om bij te dragen?

Met twee doorsnee lonen kom je toch op 50/50 uit. Maar in ons geval verdient een van ons tweeën het dubbele van de andere.

Lord Kveldulv

Legacy Member
Kingfisher zei:
In een huwelijk draagt iedereen bij, pro rato zijn/haar vermogen, we zijn wel niet getrouwd, maar we gebruiken hetzelfde principe. Stel dat er ooit één van ons zonder loon valt, uiteraard dat de andere dan de volledige kosten draagt. Wat ga je anders doen, de andere nog steeds dwingen om bij te dragen?

Met twee doorsnee lonen kom je toch op 50/50 uit. Maar in ons geval verdient een van ons tweeën het dubbele van de andere.

Je hebt zelfs gequote waar ik zeg dat zo'n situaties een uitzondering zijn. Je hebt het gewoon iets anders verwoord :p

Alola

Legacy Member
Bij ons (9j samen, getrouwd) ook een gemeenschappelijke spaar- en zichtrekening. Daar komen onze lonen op, een gelijk bedrag blijft erop staan, de rest van ons loon gaat naar onze aparte spaar- en zichtrekeningen. Bij grote rekeningen (autoverzekering etc.) storten we eventueel geld in de omgekeerde richting. Van de gemeenschappelijke wordt alles betaald behalve individuele dokterskosten, kledij, opleidingen (we studeren allebei nog naast onze jobs), hobby's (tenzij ze samen zijn zoals bv. samen gaan zwemmen), 'luxe' (zoals bv. dvd's en zo). Wat overblijft op de gemeenschappelijke op het einde van de maand, gaat op de gemeenschappelijke spaarrekening - dat is voor reizen of grotere rekeningen.

Het is wel zo dat mijn man gemakkelijker geld uitgeeft dan ik (het cliché van de vrouw die kleren en schoenen koopt klopt hier niet, ik haat shoppen), terwijl ik dan een extra job erbij neem en dat is soms lastig. Ik zou bv. nu direct 5000 euro extra in ons huis kunnen investeren, maar dat geld heeft hij niet. Ik moet regelmatig geld voorschieten voor hem (vb. nieuwe schoenen die hij echt wel nodig heeft), maar ik krijg dat ooit wel terug. Daarvoor zijn we samen niet waar :). Je zou kunnen zeggen van waarom moet hij dat terugbetalen: ik heb daar extra voor gewerkt, hij heeft dat geld toen uitgegeven aan andere zaken die hij niet per se nodig had. Daarom vind ik het dus fair en handig om toch aparte rekeningen te hebben en niet alles gemeenschappelijk te maken. Ik ga akkoord dat dit volgens mij veel discussies vermijdt (ik ben trouwens ook de boekhoudster in huis).

Als onze lonen verschillen, compenseren we dat trouwens in het kadertje 'luxe': vb. die persoon geeft dan eens een groter cadeau aan de ander, trakteert eens op uit eten/cinema/weekendje etc.

O ja: we gaan echt niet elke cent omdraaien, het gebeurt uiteraard wekelijks dat een van ons geld afhaalt van zijn eigen zichtrekening en daarvan dan brood of frieten of zo koopt ... Het gaat niet om die 20 euro, het gaat om de 3000 euro die je maandelijks verdient.

Trouwens: de kans is vrij groot dat mijn man nog iets gaat bijstuderen in de toekomst, dat hij niet zal kunnen combineren met een job. Op dat moment zal ik uiteraard instaan voor alles hé. Maar zolang je allebei ongeveer evenveel verdient, maar onevenwichtig uitgeeft, vind ik het eerlijker zoals wij het geregeld hebben.

Juve9le

Legacy Member
Waelvis zei:
Zoveel geld hebben we niet eens ;-)

We hebben 2 auto's, 13 en 14j oud. En wie met welke auto rijdt hangt af van wie de kinderen moet afzetten en ophalen ;-)

Meestal gaat het zo:

A: Schat, we hebben ... nodig
B: ok

Waelvis

Legacy Member
Lord Kveldulv zei:
We... Maar moest je het geld hebben? In die zin dat je al een flinke spaarpot had voor je haar leerde kennen. Of je verdient gewoon een stuk meer. En je kan je perfect een duur iets permitteren. Steekt dat dan niet dat je niet 'mag'?
Ik vind dat het voor een stuk is 'we hebben iets nodig' maar ook 'ik heb iets nodig' en 'zij heeft iets nodig'. Dan hebt ge dat soort gesprekken niet nodig en dat lijkt me ook gezonder voor uw financiën maar ook voor uw relatie. Nu is dat misschien allemaal romantisch en heel de zever maar als puntje bij paaltje komt zal zij u fistfucken zo hard als ze kan. 3 op 4 getrouwde koppels scheiden of hoeveel was het weer? Toch iets om rekening mee te houden.

Moest ik vleugels hebben, dan kon ik vliegen...

Ik had 4000€ 'spaarcenten', zij niks. Met die spaarcenten hebben we een deel van onze inboedel gekocht. De rest van inboedel hebben we gekregen van kennissen van mijn vriendin haar ouders (o.a volledige salon, 3-zit, 1-zit en relax van 2j oud, gratis..).

Ik verdiende de afgelopen 2 jaar meer dan het dubbele van haar. Vanaf deze maand werkt zij fulltime waardoor ik nu maandelijks een 300€ nog meer heb dan haar.
Ik hou mij daar gewoon totaal niet mee bezig . Zij koopt geregeld nieuwe schoenen, kleren, ...
Ik koop geregeld brol voor mijn PC, games, cd's, ...
Ik ga echt nie gelijk ne autist gaan bijhouden tot op de eurocent wie wat uitgeeft ze.

Ons 2 auto's hebben we van ons ouders gekregen.
Zij een toyota Carina, ik een opel corsa. Wij gebruiken die auto's door elkaar afhankelijk van wie de kinderen moet afzetten, wie om boodschappen moet, ...




Lord Kveldulv zei:
Tja kijk, daar kan ik niet mee leven. Bij ons is de situatie dus echt zo. Ik wou een andere auto, heb mij er ene van 15k gekocht. Gewoon omdat ik het kan en wou, niet omdat het nodig was. Zelfde moment had zij ook een andere nodig, haar budget was 5k. De mijne was gekocht voor dat zij goed en wel besefte dat ik één ging kopen. En bij de hare heb ik haar advies gegeven maar de keuze was aan haar. Ze mag ook niet rijden met de mijne. Met m'n vorige wel en die heeft ze tegen een muur geparkeerd, spiegels afgereden, velgen kapot gereden, paaltje omhelst ect. De hare is een rijdende vuilbak terwijl de mijne in quasi nieuwstaat is. Nu moet ik mij daar niks van aantrekken. Tis haar probleem en haar geld. Dus we moeten daar ook geen ruzie over gaan maken als er weer iets gebeurd is (en die weer is toch minstens 1 keer per week dat ze iets raakt).
En de regel is dan ook weer simpel he. Als we naar haar vrienden of familie gaan rijdt zij met de hare, en omgekeerd hetzelfde. Als we met de auto op vakantie zouden gaan zal ik rijden maar betaalt zij de helft van de diesel.
Maar het voorbeeld van een auto is misschien geen goed voorbeeld. Met kleinere dingen is dat ook zo en misschien wat duidelijker. Als ge bijv. een DVD koopt zonder dat uw wederhelft het weet. Enfin ik ken koppels die alles in één pot gooien en dat zijn juist de koppels die achteraf gefrustreerd komen klagen dat hij of zij weer iets gekocht heeft dat niet nodig of te duur was. Dat soort frustraties hebben wij absoluut niet. Dat is imho zelfs het beste voor onze relatie. Ik ken er ook waar de relatie om zeep is maar niet uit elkaar gaan omdat ze financieel van elkaar afhankelijk zijn. Hoe gezond is dat? Als het moet gooi ik mijn vriendin buiten en daar zal over niks discussie zijn.


Sorry, ma da is echt erg.
Moest mijn vriendin willen dat wij het zo doen, ik bol het direct af.
Wat doet ge als ge kinderen hebt, en die willen iets?
Alles voor de dochter(s) van haar rekening en voor de zoon(zonen) van u rekening?
Of als jij wilt dat hij gaat voetballen, dat jij dan alles uit uwe zak betaald?

Als wij een nieuwe auto nodig hebben, leggen we onze vereisten naast elkaar, en komen we zo tot een compromis.

Lord Kveldulv

Legacy Member
Waelvis zei:
Sorry, ma da is echt erg.
Moest mijn vriendin willen dat wij het zo doen, ik bol het direct af.

Moest mijn vriendin van uw mening zijn, dan mag ze gaan. Graag zelfs.
Dat is heel vroeg in de relatie allemaal besproken geweest. Zo, zo en zo. Niet mee akkoord? Sorry but moving on. Op relationeel vlak heb ik m'n lesje al lang geleerd, gelukkig nog voor het mij financieel kon raken.
Erg of niet, misschien ga je mij ooit nog gelijk geven. Maar dan is het voor u te laat.



Waelvis zei:
Wat doet ge als ge kinderen hebt, en die willen iets?
Alles voor de dochter(s) van haar rekening en voor de zoon(zonen) van u rekening?
Of als jij wilt dat hij gaat voetballen, dat jij dan alles uit uwe zak betaald?

Als wij een nieuwe auto nodig hebben, leggen we onze vereisten naast elkaar, en komen we zo tot een compromis.

Ge maakt het veel te moeilijk. Ge kunt het onderscheid blijkbaar niet maken tussen gewone dagdagelijkse uitgaven, en kinderen vallen daar onder, en 'luxe'. Kleren en meubels en heel de boel voor ons dochter hebben we gewoon van de gemeenschappelijke rekening betaald. Meer is daar toch niet aan?

En aangezien ge toch graag nog over auto's voort gaat. Al gedacht aan een fun car voor in uw midlife crisis? Ik vrees een beetje dat dat niet in de gezamelijke vereisten zal passen. Tenzij jullie tesamen geld op overschot hebben wat adhv uw verhaal misschien niet zo zal zijn, no offense.
Ik weet al wat ik ga kopen, ik weet alleen nog niet wanneer. Niemand die mij haar veto kan geven. En ze zal daar ook niet jaloers op zijn. Andere interesses en zo. Waar trekt ge anders de lijn? Ik vind niet dat een relatie een communitisch regime moet zijn. Vrouwen zijn niet meer de volgzame slaafjes van weleer. Ze verdienen ook goed hun boterham tegenwoordig.
Soit, nu gaat ge wellicht zeggen dat auto's u niet boeien. Vul het dan in door iets anders ;)

joske007

Legacy Member
Ik sluit mij ook volledig aan bij Lord Kveldulv.

Ik heb geen relatie momenteel, maar ik ben wel van plan iets te kopen op m'n eentje binnen 1a2 jaar. Dat ik nu een relatie heb tegen dan of niet, verandert niets aan mijn plan ... Ik wil een huis, dat alleen ik, en ik afbetaal.

Ik ken ook genoeg verhalen van collega's, omgeving, ... van mensen die er gepluimd uitkomen als ze uit elkaar gaan.

Moet mijn eventuele vriendin dan huur betalen ? Bijlange niet, toch niet voor het "woondeel", internet, gas, elektriciteit en water waarschijnlijk wel. In de vorm van een gezamelijke rekening dan ...

Is goed voor mij en voor haar, want dan kan ze zeer goedkoop wonen bij mij ... Hopelijk is ze dan voor haarzelf slim genoeg om niet alles op te doen, maar een stuk te sparen. Dat ze zelf iets kan kopen bij een eventuele breuk ...

Maar momenteel ben ik er 20, voor mijn 23 wil ik iets aan het afbetalen zijn, en ik acht de kans eerder klein dat ik echt vaste relatie heb tegen dan ...

Waelvis

Legacy Member
Lord Kveldulv zei:
Moest mijn vriendin van uw mening zijn, dan mag ze gaan. Graag zelfs.
Dat is heel vroeg in de relatie allemaal besproken geweest. Zo, zo en zo. Niet mee akkoord? Sorry but moving on. Op relationeel vlak heb ik m'n lesje al lang geleerd, gelukkig nog voor het mij financieel kon raken.
Erg of niet, misschien ga je mij ooit nog gelijk geven. Maar dan is het voor u te laat.





Ge maakt het veel te moeilijk. Ge kunt het onderscheid blijkbaar niet maken tussen gewone dagdagelijkse uitgaven, en kinderen vallen daar onder, en 'luxe'. Kleren en meubels en heel de boel voor ons dochter hebben we gewoon van de gemeenschappelijke rekening betaald. Meer is daar toch niet aan?

En aangezien ge toch graag nog over auto's voort gaat. Al gedacht aan een fun car voor in uw midlife crisis? Ik vrees een beetje dat dat niet in de gezamelijke vereisten zal passen. Tenzij jullie tesamen geld op overschot hebben wat adhv uw verhaal misschien niet zo zal zijn, no offense.
Ik weet al wat ik ga kopen, ik weet alleen nog niet wanneer. Niemand die mij haar veto kan geven. En ze zal daar ook niet jaloers op zijn. Andere interesses en zo. Waar trekt ge anders de lijn? Ik vind niet dat een relatie een communitisch regime moet zijn. Vrouwen zijn niet meer de volgzame slaafjes van weleer. Ze verdienen ook goed hun boterham tegenwoordig.
Soit, nu gaat ge wellicht zeggen dat auto's u niet boeien. Vul het dan in door iets anders ;)


Ieder zn eigen mening e. Ik respecteer de uwe, maar ik volg en snap ze totaal niet.
En als ik ooit een funcar wil, en we hebben er de financiële middelen voor, dan komt er een funcar hoor.. Maar er zijn belangrijkere zaken dan een funcar.

SIO

Legacy Member
Wij hebben na aankoop woning nog 1 zicht & 1 spaar, samen uit & samen thuis zou ik zeggen..

Mensen die hier aparte zichtrekeningen hebben waar ze maandelijks een bedrag opstorten om dan zaken mee te kunnen kopen kan ik nog goed begrijpen eigenlijk. Als de ene graag 1* 1000Euro uitgeeft en de andere 10*100 kan dit een goede manier zijn (imo niet echt nodig om daarvoor aparte rekeningen te gaan openen maar kom, ik versta het principe erachter wel..)

Maar de mensen met gezamelijk bedrag storten, snap ik pérsoonlijk totaal niet..Waar trekken jullie de grens? Betaal je dan ook 20euro als zij de strijk doet en 10euro per gekookte maaltijd, of is het enkel het hogere loon dat gescheiden moet blijven? Komt misschien extreem over maar zo bezie ik het hier.

Ik moet er nu wel mss bijvermelden dat bij onze 'samensmelting' de spaarpotten slechts 5000Euro verschilden (in mijn voordeel) en ik heb dit gewoon genegeerd. Maar zelfs in andere gevallen hoor ik bv dan oplossingen met renteloze rekeningen of dergelijke. Ik zou het heel moeilijk hebben met de levenwijze van die gescheiden rekeningen etc. Dan trek ik mij niets aan van de kinderen en het huishouden maar ga ik voor zoveel mogelijk overuren en promoties etc want dan hou ik op het einde van de maand er het meest aan over..
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.
Terug
Bovenaan