Archief - Jong koppel, samenwonen, betalingen?

DM_Nova zei:

@clubje

Lees hier veel dat koppels hetzelfde bedrag storten op gezamelijke rekening, en deze situatie is natuurlijk gemakkelijk als beide +- hetzelfde verdienen, maar eens de inkomen verder uit liggen, is dit voor één persoon veel makkelijker dan voor de andere. Daarom vind ik het beter om procentueel tegenover uw inkomen evenveel bij te dragen tot de gemeenschappelijke rekening. Voor koppels met een gelijk loon maakt dit geen verschil, voor koppels met een groter verschil, maakt dit het veel aangenamer voor de persoon met het lagere inkomen.

zal het hieronder is demonstreren met een voorbeeld.


Stel Persoon A verdiend 3000 en Persoon B verdiend 2000.

Geval 1: ieder draagt 1500 euro bij.
Gezamelijk 3000 euro (A en B geven beide 1500)
Individuele rekeningen: Persoon A:€1500 en Persoon B: €500.
Ieder geeft in absolute cijfers hetzelfde, toch grote ongelijkheid tussen personen. Voor Persoon B is deze inspanning veel groter dan voor Persoon A.

Geval 2: ieder draagt procentueel hetzelfde bij. stel ieder staat (60%) van zijn loon af voor de gemeenschappelijke zorgen.
Gezamelijk: 3000 euro (A geeft 1800 en B Geeft 1200)
Individuele rekeningenersoon A: € 1200 en persoon B: € 800
Ieder draagt procentueel evenveel af t.o.v. wat hij verdiend in zijn job, inspanning voor persoon B is kleiner en de ongelijkheid neemt af.

meningen?

Klik om te vergroten...

Ik zou eerder kiezen voor geval 1.
En het bij te dragen bedrag laten afhangen van de persoon die het minste verdient.
Moest de grootverdiener dat bedrag dan te weinig vinden voor de luxe die hij/zij zou willen kan hij meer bijdragen indien hij dat wilt.

De sterkste schouders dragen de zwaarste last vind ik maar niks, zorg gewoon dat de last draagbaar is voor de zwakste.

Ga je trouwens ook de bijdragen herzien telkens iemand een loonsverhoging krijgt?

@sparks

Het hangt natuurlijk af van hoe veel kosten je samen hebt in functie van het loon. Stel dat de kosten hoog zijn en het inkomen redelijk laag dan is het draaglijk maken op voor die de persoon met laagste inkomen in geval 1 redelijk moeilijk. Je hebt dan relatie waarbij 1 iemand weinig heeft voor persoonlijk en de andere zich wel veel meer kan permitteren.

Ja uiteraard ga je dit herberekenen bij een loonsverhoging.

sparks zei:

Ik zou eerder kiezen voor geval 1.
En het bij te dragen bedrag laten afhangen van de persoon die het minste verdient.
Moest de grootverdiener dat bedrag dan te weinig vinden voor de luxe die hij/zij zou willen kan hij meer bijdragen indien hij dat wilt.

De sterkste schouders dragen de zwaarste last vind ik maar niks, zorg gewoon dat de last draagbaar is voor de zwakste.

Ga je trouwens ook de bijdragen herzien telkens iemand een loonsverhoging krijgt?

Klik om te vergroten...

Volledig akkoord.

DM_Nova zei:

@sparks

Het hangt natuurlijk af van hoe veel kosten je samen hebt in functie van het loon. Stel dat de kosten hoog zijn en het inkomen redelijk laag dan is het draaglijk maken op voor die de persoon met laagste inkomen in geval 1 redelijk moeilijk. Je hebt dan relatie waarbij 1 iemand weinig heeft voor persoonlijk en de andere zich wel veel meer kan permitteren.

Ja uiteraard ga je dit herberekenen bij een loonsverhoging.

Klik om te vergroten...

Als koppel kies je een levensstijl die dragelijk is voor beide lonen, zodat beiden nog geld over hebben om te doen wat ze willen. Eigenlijk is dat geen verschil met single leven, toch?
Als de ene daarbij nog meer kan sparen is dat zo, die persoon wordt dan ook betaald voor z'n werk. Anders kan je al evengoed ijveren voor een samenleving waar iedereen evenveel verdient los van het diploma of de geleverde arbeid. Eventueel kan die persoon dan eens wat meer trakteren of iets dergelijke, ik vind niet dat zoiets moet vastgelegd worden. Die traktaties vind ik ook niet iets dat vanzelfsprekend is, het is gewoon iets dat ik waarschijnlijk wel zou doen mocht ik meer verdienen. Wat niet wil zeggen dat ik op m'n tenen getrapt zou zijn mocht zij mij niet trakteren als ze meer verdient.

wij haddentoen we een huis huurden elk onze rekeningen en 1 gezamelijke voor de kosten van electriciteit, water,huur,.. En sinds we samen gebouwd hebben(na 2j gehuurd te hebben) hebben we alles samen gesmeten

7 jaar samen (wel nog maar pas afgestudeerd) en elk aparte rekeningen. Huur (incl. water en elektriciteit) wordt elke maand in twee gedeeld. Eten ed. wordt betaald met mijn maaltijdcheques, anders geen gezamenlijke kosten.

Ik sluit mij ook volledig aan bij Lord Kveldulv en joske007 en alle anderen . Ik hoor genoeg verhalen van mensen die elkaar financieel proberen te pluimen na een scheiding en ik ben realistisch genoeg om te beseffen dat hetzelfde mij (ons) kan overkomen. Daarnaast zou ik er ook niet mee overweg kunnen dat mijn vriendin mijn geld uitgeeft aan impulsieve aankopen terwijl ik zelf nogal een spaarder ben en enkel zeer bewuste aankopen doe. Nu kan elk van ons kopen wat hij zelf wil zonder dat er verantwoording moet voor worden afgelegd. En ohja, mijn vriendin is advocaat(-stagair) dus ik moet zéker oppassen met wat ik doe .

Ik vind het niet meer dan normaal dat de persoon die meer geld verdient of heeft verdiend hier ook mag van profiteren..
Samenwonen is bij mij nog niet aan de orde maar ik heb een spaarboekje van ongeveer een maandloon.. Nooit iets van thuis meegekregen,zal ik ook niet krijgen omdat dat niet mogelijk is en daar kan ik best mee leven. Mijn vriendin daarentegen heeft nu 30.000 geschonken gekregen om in een huis te steken. Zij wil dit in haar huis steken maar ik heb gezegd dat dit niet moet, ze mag wel van mij en uiteraard zal dat zich ook vertalen een grotere eigendom. Kan ik perfect mee leven.

Ivm de lonen, ik schat dat we beide een loon van ongeveer € 1.500 netto hebben, misschien zelfs iets minder. Afhankelijk van de lening en andere kosten storten we beide hetzelfde bedrag op een gezamenlijke rekening. Of we laten onze lonen storten op de gezamenlijke rekening en schrijven dan het bedrag dmv permanente opdracht over naar onze individuele rekeningen. Als het verschil in loon vrij groot is, vind ik het niet meer dan normaal dat de grootste loontrekker ook het meeste bijdraagt. Dus bijvoorbeeld beide 2/3 van het loon voor gemeenschappelijke kosten, hieronder bevinden zich dan ook alle kosten waar we beiden kunnen van profiteren.

Aparte rekeningen zijn voor kleding, gadgets, auto...

Liefde en huwelijk zijn toch geven en nemen? Als er financieel iets niet goed loopt moet je er samen maar uitkomen... Als we nu later toch uit elkaar gaan vind ik dat ze recht heeft op die € 30.000 en ga ik daar ook niet heel moeilijk over doen. Al kan de situatie het natuurlijk allemaal gecompliceerder maken

Mijn manier:
- Elk blijft alles van zijn eigen behouden.
- Maak een gezamenlijke rekening
- Spreek af welke kosten ge gaat delen
- Stort elke maand alletwee een gelijk bedrag op die rekening (onafhankelijk van verdienste)
- Betaal alle gedeelde kosten met die rekening
- Betaal alles voor uzelf met uw eigen geld (en bv ook cadeautjes voor de ander)

Ikzelf ga er zo ver in dat alles ook van mij zal zijn. Alles gescheiden, gene zever. Ik moet elke minuut ofwel kunnen vertrekken zonder schade ofwel de ander kunnen buitensmijten zonder schade.

JPV zei:

Wat wij deden:
- toen we nog niet samenwoonden: alles apart, elk betaalde om z'n beurt (= elkaar leren vertrouwen) (=> elk spaar en zicht apart, geen samen)
- toen we samenwoonden, maar nog huurden: elk gaf 700 euro per maand en daarmee betaalden we de gezamelijke kosten (huur, egw, eten, ...). Auto bleef apart. (=> elk spaar & zicht apart, zicht samen)
- toen we samenwoonden en beslisten een huis te kopen: alles op 1 rekening, elk krijgt 200 (ondertussen 150 euro) voor persoonlijke aankopen (kledij, parfum, hobby, ...). Auto is gemeenschappelijk. (elk spaar & zicht apart (maar groeit niet meer aan/weinig verrichtingen), zicht + spaar samen)

Klik om te vergroten...

Ditto, behalve dat we op het punt staan van trouwen.

Wij leggen 600 EUR per maand samen voor de vaste kosten (huur, eten, internet, water, elektriciteit en gas). De vriendin betaalt maar 500 EUR maar geeft elke maand voor ~120 EUR maaltijdcheques uit dus dat komt op hetzelfde neer.

Wij hebben een gezamelijke zichtrekening waar onze gezamelijke rekeningen van betaald worden + gemeenschappelijke 'pot' op gestort wordt en elk onze spaar/zichtrekening.

tommie314 zei:

Nu vind je dat wel, maar op het moment dat uitkomt dat ze je bedrogen heeft met je beste vriend en met je broer denk je daar meestal wel anders over. Daarom is het verstandig om goede afspraken te maken in goede tijden.

Klik om te vergroten...

True, al moet je op dat moment u gevoelens opzij zetten . Of ze mij nu heeft bedrogen of niet, het is haar geld... Ik ga daar enkel een probleem over maken moest ik bijvoorbeeld van andere financiële voordelen geniet waar zij mee van geniet, bijvoorbeeld 1% korting op de rente van de lening van het huis (is perfect uit te rekenen hoeveel € dit voordeel is).
Goede afspraken zijn inderdaad nodig en ik hoop ook dat iedereen hier die gaat maken..
Anders horen we het wel in één of ander nieuw topic

sparks zei:

Ik zou eerder kiezen voor geval 1.
En het bij te dragen bedrag laten afhangen van de persoon die het minste verdient.
Moest de grootverdiener dat bedrag dan te weinig vinden voor de luxe die hij/zij zou willen kan hij meer bijdragen indien hij dat wilt.

De sterkste schouders dragen de zwaarste last vind ik maar niks, zorg gewoon dat de last draagbaar is voor de zwakste.

Klik om te vergroten...

en wat doe je dan als de eerste 3000 euro verdient door 60 uur per week te werken en de 2e 1500 euro verdient door 40 uur te werken, maar thuis wel voor de inkopen+eten+was&plas zorgt? Mag dat dan niet gecompenseerd worden? Die eerste krijgt later dan nog een groter pensioen, wat de eerste bij een scheiding/uiteengaan al niet zal hebben.

JPV zei:

en wat doe je dan als de eerste 3000 euro verdient door 60 uur per week te werken en de 2e 1500 euro verdient door 40 uur te werken, maar thuis wel voor de inkopen+eten+was&plas zorgt? Mag dat dan niet gecompenseerd worden? Die eerste krijgt later dan nog een groter pensioen, wat de eerste bij een scheiding/uiteengaan al niet zal hebben.

Klik om te vergroten...

2nd

het is niet omdat die minderverdiener niet betaald wordt voor dat andere werk dat het geen bijdrage is in de relatie, beschouw het als een bijdrage in natura.

waar las ik onlangs dat de waarde van een huismoeder 68.000 euro per jaar was?

FoxyTrixxx zei:

2nd

het is niet omdat die minderverdiener niet betaald wordt voor dat andere werk dat het geen bijdrage is in de relatie, beschouw het als een bijdrage in natura.

waar las ik onlangs dat de waarde van een huismoeder 68.000 euro per jaar was?

Klik om te vergroten...

toch mensen die deze mening hebben, zo uniek was mijn gedachtengang op de vorige pagina dan toch niet

the_fox zei:

Als jij het dan toch extreem voorstelt zal ik het ook maar doen: stel dat 1 v/d 2 een hoog loon heeft en de andere aan minimumloon werkt of werkloos is (bewust), vind je het dan normaal dat de 1e de andere onderhoud?

Klik om te vergroten...

Ja...
Dat zijn afspraken die je maakt als koppel.
Mijn schoonouders bvb. Mijn schoonma is altijd bewust thuisgebleven voor de kinderen. Mijn schoonpa was dus de enige die iets binnenbracht qua geld.
Moet mijn schoonma dan elke dag op water en brood leven omdat ze samen hebben afgesproken dat zij zou thuisblijven?

(Een jaar of 2 geleden is ze deeltijds beginnen werken omdat 2 kinderen het huis uit zijn, en de jongsten 18 is. Ze begon zich te vervelen thuis)

Waelvis zei:

Ieder zn eigen mening e. Ik respecteer de uwe, maar ik volg en snap ze totaal niet.
En als ik ooit een funcar wil, en we hebben er de financiële middelen voor, dan komt er een funcar hoor.. Maar er zijn belangrijkere zaken dan een funcar.

Klik om te vergroten...

Ik ben het helemaal met u eens

Als ge hier dingen leest als "ik heb het geld dus ik koop het, mijn vriendin moet daar maar mee leven", amai, de liefde druipt er af. Als ik moet kiezen tussen aankoop A en B waarbij B iets minder is maar door het geld dat ik daarmee bespaar kan mijn vriendin ook iets (beter) kopen, dan is de keuze snel gemaakt hoor, het is maar wat de prioriteiten zijn in uw leven, als dat materialistisch is, tja...

Uzelf financieel veilig stellen is één (logisch) ding, maar er van bij het begin al van uit gaan dat indien nodig ge ook onmiddellijk moet kunnen vertrekken klinkt een beetje als een relatie die al van in het begin gedoemd is om te mislukken.

Waelvis zei:

the_fox zei:

Als jij het dan toch extreem voorstelt zal ik het ook maar doen: stel dat 1 v/d 2 een hoog loon heeft en de andere aan minimumloon werkt of werkloos is (bewust), vind je het dan normaal dat de 1e de andere onderhoud?

Klik om te vergroten...

Ja...
Dat zijn afspraken die je maakt als koppel.
Mijn schoonouders bvb. Mijn schoonma is altijd bewust thuisgebleven voor de kinderen. Mijn schoonpa was dus de enige die iets binnenbracht qua geld.
Moet mijn schoonma dan elke dag op water en brood leven omdat ze samen hebben afgesproken dat zij zou thuisblijven?

(Een jaar of 2 geleden is ze deeltijds beginnen werken omdat 2 kinderen het huis uit zijn, en de jongsten 18 is. Ze begon zich te vervelen thuis)

Klik om te vergroten...

Goed voor u, als gij u spiegelt aan mensen die 25j geleden in de situatie zaten waar we het nu over hebben. But times, they are a-changing!
En in mijn ogen kunt ge in deze thread het nog niet echt hebben over kinderen. Ik ken weinig koppels die het nog maar overwogen hebben om aan kinderen te beginnen alvorens ze samengewoond hebben (tenzij er accidentjes zijn...). En dat vind ik ook doodnormaal, als je nog nooit samengewoond hebt kun je ook nog niet weten of het wel degelijk zo goed gaat als je denkt. Ik leef mee met de kinderen van mensen die er in die situatie al aan beginnen want 75% van die gevallen gaat later met gescheiden ouders zitten, of zal zelfs opgevoed worden door 1 ouder.

Al de dingen die ik hier al neergezet heb zijn dan ook in de veronderstelling dat er nog geen kinderen in het spel zijn. Het gaat over een jong koppel dat net gaat samenwonen. In mijn ogen verandert er alles eens er kinderen zijn, dat heb ik hier onderandere al aangehaald:

the_fox zei:

Ook, als ge rekent van "ik doe meer in het huishouden", wat ge je dan doen als er 1 v/d 2 thuisblijft eens er kinderen zijn of dan 4/5 gaat werken? Ga je dan ook beiden "zakgeld" geven van 1 loon?

Klik om te vergroten...

Cranberry zei:

Als ge hier dingen leest als "ik heb het geld dus ik koop het, mijn vriendin moet daar maar mee leven", amai, de liefde druipt er af. Als ik moet kiezen tussen aankoop A en B waarbij B iets minder is maar door het geld dat ik daarmee bespaar kan mijn vriendin ook iets (beter) kopen, dan is de keuze snel gemaakt hoor, het is maar wat de prioriteiten zijn in uw leven, als dat materialistisch is, tja...

Klik om te vergroten...

Ik zie eigenlijk niet in wat liefde met geld te maken heeft...
Het is niet omdat ge iemand graag ziet dat ge die moet onderhouden.

Onlangs ook nog een kennis van mij bij zijn vrouw weggegaan omdat hij "de liefde van zijn leven" gevonden had en dat de liefde wederzijds was. Eens ze een groot deel van zijn geld opgebruikt had, was ze ook weg.
Liefde maakt nog steeds blind. Dus dan staat ge daar met financiële problemen, een gezin (met kinderen btw) dat uit elkaar is en zonder wederhelft.

EvilTwin zei:

Wat doen jullie dan als jullie een brood kopen van de gezamenlijke rekening? De sneden tellen omdat het "eerlijk" zou verlopen?

Klik om te vergroten...

Epic

Dat is hoe het nu niet moet :naughty:

Of je nu 1 zicht,spaarrekening hebt of 2 losse, het is per gezin anders.

Zolang er geen vodden van komen is het dik oké, maar ja met geld weet je nooit.
Dat is zo een delicaat geval hé.

Alles in proportie imo, dat systeem van 6 rekeningen is wel goed.

Maar stel de man verdiend er 5k, en de vrouw verdiend er 2k. Maar zij moet minder uren kloppen en ziet dat het huishouden draait etc.

Stel ze kopen een schoon huis en de man legt 2k in de pot, imo moet de vrouw dit dan toch niet doen. Gun mekaar iets zeg, ok dat ge niet alles voor u rekening neemt als ge meer zou verdienen maar pakt dat zij dan ook den helft geeft van haar loon.

Ik ken ook veel gezinnen waar ene alles op zich neemt qua vaste kosten en den andere de ''luxe'' kosten op zich neemt.

Soit int begin kunt ge u daar zo op vastpinnen etc, maar als ge echt serieus zijt op gebied van u relatie moet dat dan echt zo alles strikt 50-50?

DM_Nova zei:

Stel Persoon A verdiend 3000 en Persoon B verdiend 2000.

Geval 1: ieder draagt 1500 euro bij.
Gezamelijk 3000 euro (A en B geven beide 1500)
Individuele rekeningen: Persoon A:€1500 en Persoon B: €500.
Ieder geeft in absolute cijfers hetzelfde, toch grote ongelijkheid tussen personen. Voor Persoon B is deze inspanning veel groter dan voor Persoon A.

Geval 2: ieder draagt procentueel hetzelfde bij. stel ieder staat (60%) van zijn loon af voor de gemeenschappelijke zorgen.
Gezamelijk: 3000 euro (A geeft 1800 en B Geeft 1200)
Individuele rekeningenersoon A: € 1200 en persoon B: € 800
Ieder draagt procentueel evenveel af t.o.v. wat hij verdiend in zijn job, inspanning voor persoon B is kleiner en de ongelijkheid neemt af.

meningen?

Klik om te vergroten...

Ik vind geval 2 eerlijker.

Maar om het nog wat moeilijker te maken:
Stel dat A (die 3000 verdient) niks meekrijgt van thuis, en B een bedrag van bv 100000€ krijgt van de ouders wanneer je gaat samenwonen.

Is het dan nog 'eerlijk' dat A meer bijdraagt dan B?

Dr. Doezel zei:

Ik vind geval 2 eerlijker.

Maar om het nog wat moeilijker te maken:
Stel dat A (die 3000 verdient) niks meekrijgt van thuis, en B een bedrag van bv 100000€ krijgt van de ouders wanneer je gaat samenwonen.

Is het dan nog 'eerlijk' dat A meer bijdraagt dan B?

Klik om te vergroten...

Lol , B heeft dan veel chance dat hij/zij zomaar even 100k krijgt .