Het is blijkbaar weer eens moeilijk om zelf even logisch na te denken? Moet ik nog echt de paplepel bovenhalen en in uw mond proppen?
Uiteraard zijn er nuances in diploma's:
je hebt er van office-management = professionele bachelor die dus eigenlijk -bijna praktisch- waardeloos zijn;
En de 'betere' professionele bachelors (die zijn mij onbekend, maar er zijn er) die dus meer waarde hebben op de arbeidsmarkt.
Zo kan je dat ook doortrekken voor een academische bachelor en master, bij academische bachelor wordt er echter verwacht dat je een master behaalt. En het is dus vrij dom om met een acad. bachelor op de arbeidsmarkt te komen (alhoewel daar wéér uitzonderingen op zijn).
Een diploma halen is 1, er iets mee doen is iets helemaal anders. Over het algemeen heeft een persoon met een diploma (hoge professionele of master) meer kans om promotie te halen, met een hoger startloon te beginnen of sneller opslag te krijgen. Natuurlijk moet dit allemaal wéér in zijn context geplaatst worden: het zal de economische toestand/huidige arbeidsmarkt zijn die hier een determinerende factor in zal spelen tevens de mate waarin ge uzelf kunt verkopen en hoe goed dat je eigenlijk bent.
(Dat komt dus bij de stelling dat het toch verkeerd is om eigenlijk iets te kiezen wat je leuk vindt, zonder verder te kijken dan je neus lang is. Zeker in tijden waar alles zo snel veranderd. Opnieuw: relatief gezien, want iets dat je niet leuk vindt kan je niet volhouden en bla bla bla wat houden we er toch van om zo te muggenziften.)
Dan dat van die Daphné Aers: Bill Gates/Steve Jobs zouden blijkbaar ook geen diploma gehad hebben en kijk nu.
1. Die mensen kan je niet vergelijken met de nieuwe Y-generatie (aangezien de mentaliteit vroeger anders was, en niet iedereen hogere studies kon aanvatten.)
2. Dit zijn opnieuw uitzonderingen
Er zijn er veel die het op die manier gemaakt hebben, proficiat. Maar ook velen die dachten dat ze het zo konden maken en belanden aan de band. Bandwerk, niets mis mee, of ben ik nu hypocriet? Zelfs de grote Karl Marx hekelde bandwerk.
Deze succesvolle mensen zijn totaal niet representatief voor het aantal mensen die geen diploma hebben en die het zo willen 'maken'.
Hier nog een voorbeeld:
2 mensen uit BSO-kantoor hebben een droom maar hebben toch de gemakkelijkste weg gepakt (uitz. omstandigheden inbegrepen). Nu 'kennen' ze iemand die ook uit BSO-kantoor komt en die de master in de diergeneeskunde heeft behaald en gemakkelijk een cursus van 500 pagina's op 1 avondje kon instuderen voor het desbetreffende examen. Door hun beperkte kennis aan statistiek en dergelijke trekken ze die uitzondering tot in het absurde door en komen ze tot de conclusie dat als die ene persoon dat kan, "dan kunnen wij dat ook". Hieruit volgt dat iedereen die uit BSO komt (gemakkelijk) een diploma kan behalen aan de universiteit 'met de nodige wilskracht' >_>
Moraal van het verhaal? Stop met die belachelijke uitzonderingen op te sommen en geef liever de feiten weer.
En uiteraard gaan geld verdienen en diploma niet samen, diploma is een zéér handig hulpmiddel, de mensen die een beetje geluk hebben in hun doen en laten én wat van het leven afweten kunnen heel ver komen. Maar voor de mensen die zo'n vaardigheden niet bezitten is een diploma aangeraden (mezelf inclu). Die mensen die in staat zijn om veel geld te genereren maar 0 inhoud bezitten worden ook soms 'ezels met geld' genoemd.
Daarnaast hekel ik de idiote gedachte van: "Ah, gij ga voor een diploma, doe maar mee met het systeem, jom!
Ik weet wel beter, ik wil geen radartje zijn."
En als ik dan vraag wat zij doen: Wiet roken, 'chillen', levenservaring opdoen door allerlei idioterie uit te halen (incl een kind verwekken op een véél te jonge leeftijd), eventueel doppen, ...
Een diploma is ook een personal statement: "kijk ik kan iets, ik heb iets bereikt, ik ben intelligent"
Als laatste: je hebt ook nog de gediplomeerden die afstuderen maar geen werk vinden en moeten gaan poetsen.
Maar dat mijn beste vrienden is nog een heel ander verhaal.