Archief - Ratingbureau's

Zoals de voorbije maanden heel duidelijk is geworden zijn ratingbureau's machtige economische entiteiten geworden. Al wat zei zeggen wordt een self-fulfilling prophecy. Ze oordelen over cijfers, maar wat is het nut van deze bureau's. Is er geen beter mechanisme dan een kunstmatig gecreëerd bureau? Een mechanisme in de markten zelf, zodat een plotse beslissing door in weze één iemand niet zo'n grote drastische impact kan hebben. Bestaan die bureau's al langer en waarom (ik volg het nieuws toch al langer) hoorden we voor de crisis nooit van zo'n bureau?

Uit wat haalt zo'n bureau trouwens zijn inkomsten?

Die landen moeten toch betalen om een rating te krijgen. Dat gaat hem om grote bedragen en daar zullen hun inkomsten van komen.

Ik heb dezelfde vraag. Dit topic ga ik volgen

Vasilline zei:

Die landen moeten toch betalen om een rating te krijgen. Dat gaat hem om grote bedragen en daar zullen hun inkomsten van komen.

Klik om te vergroten...

Veel geld zulle ze dan ni krijgen als ze jan en allemaal downgraden éh :/

Dat is betalen om de macht over je economie af te geven.

Faun zei:

Ik heb dezelfde vraag. Dit topic ga ik volgen

Klik om te vergroten...

Same, ben benieuwd naar vele antwoorden want blijkbaar kan een ratingbureau de economische en financiële politiek van een land mee bepalen zonder dat we deftig weten wie die mensen bij het ratingbedrijf zijn.

Krijg de indruk dat ze ratings verhogen en verlagen als het hen uitkomt en het hun geen reet kan schelen of een land daardoor de dieperik ingaat of niet.

Op de wiki-pagina kunt ge al veel info vinden alleszins... O.a. business model ook.

Die ratingbureau's bestaan al decennia lang maar hebben vooral in 2008 veel van hun roem verloren door hun falen en dat verklaart de aandacht. Zoals hierboven gezegd worden die gefinancierd door landen en bedrijven, wat soms wel vragen doet rijzen over hun objectiviteit.

Je betaalt niet zozeer om de macht over je economie af te geven, het doel van elk land en bedrijf moet zijn een zo positief mogelijk rating te hebben, voldoe je dan ga je makkelijker en goedkoper geld kunnen ophalen. Het voordeel van zo een ratingbureau is dat een (zogezegd) objectieve derde partij de kredietwaardigheid bepaald, want hoe je het ook draait of keert een derde is normaal objectiever dan het land of bedrijf zelf die geld wil ophalen.
De ratingbureau's hebben ook een ongelooflijke grote informatie basis en werken met top mensen en zijn aldus wel vrij machtig.

Uitgevers van o.a. obligatieleningen, zoals nationale overheden, betalen ratingbureau's om voor hen een rating op te stellen. Dergelijke obligatieleningen moeten immers van minstens één geaccrediteerd ratingbureau een rating hebben. Daar halen ratingbureau's dus onder meer hun inkomsten uit.

Het hoofddoel van ratingbureau's is het analyseren van de financiële situatie van hun klanten, een beetje zoals een externe bedrijfsrevisor de boeken van een bedrijf controleert, en een uitspraak doen over hun kredietwaardigheid van de klant en de financiële instrumenten die hij uitgeeft. Hun klanten zijn natuurlijk niet alleen naties, maar vooral beursgenoteerde bedrijven.

Met het concept van een ratingbureau is niets mis, integendeel zelfs. Zij zijn de externe controleur die onderzoekt of de verkoopspraatjes die een natie of bedrijf op de internationale markt maakt wel kloppen. Met de manier waarop ratings tegenwoordig gehanteerd worden is echter wel heel wat mis. Ratings worden tegenwoordig als absoluut beschouwd, terwijl het enkel indicatoren zijn. Een ratingbureau heeft immers geen volledige inzage in de mechanismen achter de interne boekhouding van hun klanten en kunnen dus enkel een 'gefundeerde uitspraak' doen over hun kredietwaardigheid. Als een bedrijf of een natie, zoals Griekenland gedaan heeft, moedwillig fraudeert en de boeken manipuleert kunnen ratingbureau's dat ook niet altijd detecteren.

Er is ook een en ander mis met hoe ratingbureau's tegenwoordig te werk gaan. Ze doen hun controles niet strikt genoeg en blijven hun klanten te lang te hoge ratings geven. Hierdoor wordt een afwaardering van een enkele trap meteen als een Grieks drama - pun intended - aanzien. Zeker in de privésector zijn de aantijgingen van onderonsjes met ratingbureau's courant.

Veel kan je er echter niet aan de huidige situatie doen, daar je moeilijk de vrije markt kunt beïnvloeden. Iedere belegger is vrij te geloven wie of wat hij wil. Je kan ook geen 'overheid ratingbureau's' beginnen, welke credibiliteit zouden die immers hebben? Ik denk dat de enige oplossing is om meer aandacht te besteden aan andere ratingbureau's i.p.v. enkel de grote drie (Moody's, Fitch en S&P) achterna te lopen. Meer concurrentie dus, en dat kan enkel door meer vrije markt.

o0O0o zei:

het hun geen reet kan schelen of een land daardoor de dieperik ingaat of niet.

Klik om te vergroten...

Grof gesteld is dat ook hun zaak niet, zij vellen een persoonlijk oordeel over een land zijn kredietwaardigheid. Het probleem is vooral dat er zo veel gevolg aan dat oordeel wordt gegeven, wetende dat ze vaak zelf de bal volledig mis slaan zie enron, lehman brothers , bear stearns, etc.

Dat die rating van de VS verlaagd werd heeft inderdaad vreemde gevolgen. Je weet wel dat de VS niet ineens zijn leningen niet meer gaat kunnen betalen. En toch volgen de beurzen die ratings en is er weeral eens een uitloop richting Europa. De rating wordt ineens heel strikt gevolgd zo lijkt. Misschien inderdaad daarom dat ze zo vaak in het nieuws komen.

o0O0o zei:

Krijg de indruk dat ze ratings verhogen en verlagen als het hen uitkomt en het hun geen reet kan schelen of een land daardoor de dieperik ingaat of niet.

Klik om te vergroten...

Wees blij dat ze eindelijk eens ratings beginnen te verlagen van landen/bedrijven die het verdienen.

De VS met AAA terwijl hun schulden zo hoog zijn en ze liever wat geld bijdrukken dan extra belastingen te heffen, zou niet mogelijk moeten zijn.

Dan krijgen hopelijkde problemen niet meer doordat bedrijven een veel te hoge rating behouden ook al doen ze het slecht. Lehman Brothers ging failliet met een AAA rating ... onbegrijpelijk.

Exorikos zei:

De rating wordt ineens heel strikt gevolgd zo lijkt. Misschien inderdaad daarom dat ze zo vaak in het nieuws komen.

Klik om te vergroten...

De beurzen reageren nu idd heel fel, itt tot wanneer ze de rating van Japan verlaagden.
Maar veel fondsen (bv pensioenfondsen) hebben regels waardoor ze hun geld niet mogen investeren in landen/bedrijven die geen AAA rating hebben.
Die moeten nu dus wel reageren als er dus een AAA rating daalt van een land waar ze geld in hebben steken.

Even een poging om meer achtergrond te geven bij rating bureaus, hoe ikzelf het heb begrepen.

Economie draait zoals we allen weten om geld, dus om kopen (en verkopen). Puur economisch vertaald zich dat in de beurs en in investeringen. Wanneer jij een investering overweegt moet je rekening houden met de kredietstandaard van het bedrijf waarin jij wilt investeren. Dit is een aanduiding om de kredietwaardigheid van zaken, goederen, bedrijven, tarieven van diensten, maar ook lonen te voorspellen.

Deze bureaus bieden dus als dienst het vooropstellen van de eerder genoemde kredietstandaard. Dit kan uiteraard zowel nationale als op internationaal niveau werken, maar ook heel lokaal, in product-groeperingen bvb. Er bestaan een aantal mechanismes, dat deze bureaus onafhankelijk moeten houden, maar uiteraard is ook in deze instellingen geld de sleutel die alle deuren opent. De kredietscores zijn over het algemeen gebaseerd op de schuld/inkomstenverhouding van een persoon/bedrijf, diens betalingsgeschiedenis, en het effectief beschikbare krediet in vergelijking met de totale schuld.

Deze diensten worden wereldwijd gebruikt om de kredietwaardigheid van een bedrijf of een overheid die op onze beurzen actief zijn, te beoordelen. Maar heel praktisch gezien is het ook niet iets heel ongewoon. De nationale bank doet die bvb ook wanneer jij een lening wilt aangaan.

Om op je vraag in te gaan, de landen/bedrijven betalen inderdaad zelf om gerated te worden. Het nut van dit soort mechanismes kan dus heel lokaal zijn, voor kleine investeerders, banken, verzekeringen, lening- en hyptoheekberekeningen. Ze bieden een soort van referentiekader om te weten hoe gezond een bepaalde instantie is. Natuurlijk kan dit ook veel groter bekeken worden, op internationaal niveau. Daar spelen eigenlijk dezelfde zaken mee, enkel heel uitvergroot. We hoorden niets van deze bureaus omdat wij hier normaal niets van zouden moeten weten. Het probleem met de crisis is dat niemand nog wist wat veilige koersen zijn, endus deze ratingbureaus nauwlettend opgevolgd werden. De illusie wordt gewekt dat het deze bureaus zijn die aan de bron zitten van zulke grote economische verschuivingen zoals we ze reeds hebben gezien tijdens de laatste crisis. Deze bureaus maken de berekeningen en de voorspellingen op basis van reële data (inkomsten) maar ook op basis van voorspelde data (verhaal van de impact van het schuldenplafond in Amerika, of veel dichter bij huis, de impact van een splitsing van de federale staten), en het is vooral dat laatste wat bij het bredere publiek weerzin wekt. Maar nog is herhalen om af te sluiten, deze bureaus maken vooropstellingen die als referentiekader gebruikt worden door bedrijven, mensen met activa, maar bepalen niet noodzakelijk hoeveel een of het ander waard is.

Voila, mijn poging tot.. en wat een wall of text, mijn excuses als ik in herhaling ben gevallen

stvw zei:

De beurzen reageren nu idd heel fel, itt tot wanneer ze de rating van Japan verlaagden.
Maar veel fondsen (bv pensioenfondsen) hebben regels waardoor ze hun geld niet mogen investeren in landen/bedrijven die geen AAA rating hebben.
Die moeten nu dus wel reageren als er dus een AAA rating daalt van een land waar ze geld in hebben steken.

Klik om te vergroten...

Pensioenfondsen zijn het minste van de zorgen van de financiële wereld (meestal mogen die toch tot AA beleggen). Dat de financiële wereld nu weer in rep en roer staat omwille van de ratingverlating van de VS komt omdat de dollar de internationale reservemunt is. Alle grote economieën hebben een groot aantal dollars in hun forex reserves. China heeft zelfs niet minder dan 1.200 miljard dollar van de VS te goed. Als de kredietwaardigheid van de VS daalt, daalt ook de potentiële waarde van die dollarreserves en dus van de buitenlandse economieën. En dat kan men in deze tijden echt wel missen.

Over deze materie kan je een aantal boeken schrijven.

Heel kort en bondig:
- Informatie = key

Vooral de ratings eens checken van Fannie Mac, Fannie Mae en Lehman voor hun val.

Ik begrijp niet waarom ze van die kredietbureau's geen onafhankelijke overheidsinstantie hebben gemaakt eind 2008, noch dat EUropa nu pas op de proppen komt met de ontwikkelijk van een eigen kredietbureau.

Zijn er geen mogelijkheden om de ratingbureau's minder belangrijk te maken of alleszins te hervormen. Het systeem draait blijkbaar echt niet, dus er moet iets aan gedaan worden... Dat er controle nodig is, is logisch, want dat van die leningen snapte ik wel, maar de rating op dit moment voegt niks toe. Als de rating daalt, daalt de beurs, negatieve gevolgen voor de economie, rating verlaagd, enz. Met andere woorden een ratingsverlaging is altijd een self-fulfilling prophecy aangezien de markten deze rating momenteel heel erg strikt volgen. Zo wordt een rating belangrijker dan ze mag zijn en kom je makkelijk snel in een straatje zonder einde.

Kortom: hoe kan je het belang van zo'n rating verlagen zonder het controlemechanisme compleet af te schaffen?

o0O0o zei:

Krijg de indruk dat ze ratings verhogen en verlagen als het hen uitkomt en het hun geen reet kan schelen of een land daardoor de dieperik ingaat of niet.

Klik om te vergroten...

Dat is ook de bedoeling he. Als ze in zouden moeten zitten met de gevolgen van hun ratings kunnen ze per definitie al niet neutraal zijn.

Epyon zei:

Uitgevers van o.a. obligatieleningen, zoals nationale overheden, betalen ratingbureau's om voor hen een rating op te stellen. Dergelijke obligatieleningen moeten immers van minstens één geaccrediteerd ratingbureau een rating hebben. Daar halen ratingbureau's dus onder meer hun inkomsten uit.

Het hoofddoel van ratingbureau's is het analyseren van de financiële situatie van hun klanten, een beetje zoals een externe bedrijfsrevisor de boeken van een bedrijf controleert, en een uitspraak doen over hun kredietwaardigheid van de klant en de financiële instrumenten die hij uitgeeft. Hun klanten zijn natuurlijk niet alleen naties, maar vooral beursgenoteerde bedrijven.

Met het concept van een ratingbureau is niets mis, integendeel zelfs. Zij zijn de externe controleur die onderzoekt of de verkoopspraatjes die een natie of bedrijf op de internationale markt maakt wel kloppen. Met de manier waarop ratings tegenwoordig gehanteerd worden is echter wel heel wat mis. Ratings worden tegenwoordig als absoluut beschouwd, terwijl het enkel indicatoren zijn. Een ratingbureau heeft immers geen volledige inzage in de mechanismen achter de interne boekhouding van hun klanten en kunnen dus enkel een 'gefundeerde uitspraak' doen over hun kredietwaardigheid. Als een bedrijf of een natie, zoals Griekenland gedaan heeft, moedwillig fraudeert en de boeken manipuleert kunnen ratingbureau's dat ook niet altijd detecteren.

Klik om te vergroten...

Dit is een argument dat vaker opduikt tegen kredietraters, maar ik heb hier mijn bedenkingen bij. Om één voorbeeld te geven: Moody's verlaagde een paar jaar geleden de top rating van hoofd-aandeelhouder Berkshire Hathaway (en bracht daarmee ook rechtstreeks een boodschap aan Buffett die jarenlang tot vandaag zelfs Moody's nog altijd een topbedrijf noemt). Ik heb al veel bedrijven bestudeerd, maar zelden een bedrijf zo'n directe boodschap zien uitbrengen naar hun hoofdaandeelhouders. Die argumenten dat ratingbureaus niet in de hand durven bijten die ze voedt lijkt mij wat bij de haren getrokken.