Gwendolien zei:
Haha ik voel me wel geen sukkelaar. Maar het zal gewoon even duren om de voorbije 14 jaar met dromen en verlangens en herinneringen een plaats te geven. En het is vooral jammer voor de kinderen.
Bij mij was het ook een relatie van bijna 15 jaar.
Ik ben zelf ook een kind van gescheiden ouders. Ik was toen 2,5 jaar maar door de vechtscheiding was ik bij de 'gerechtelijke' scheiding al de 12 gepasseerd. Ik heb nooit anders geweten dan dat mijn ouders in ruzie lagen. Nu, mijn vader was nu ook niet het toonbeeld. We gingen om de 2 weken 1 zondag naar daar en hij zette ons altijd af bij ons bomma (zijn moeder dus).
Zowel mij zus als ikzelf hebben volledig gebroken met onze papa toen we 18 geworden waren, voor mij dus al 19 jaar geleden.
Tussen mij en mijn ex gaat het nu beter dan toen we een koppel waren, de druk is weg.
Mijn zoon vroeg tot voor kort regelmatig wanneer mama terug bij ons zou komen wonen, hij beschouwt mijn huis immers als 'onze' woning omdat we daar woonden toen we uit elkaar gingen. Maar nu snapt hij dat wel en hij is in de laatste 1,5 jaar helemaal open gebloeid. Van stil, teruggetrokken en niet goed presterend in school naar een kind dat zich omringd met vriendjes, buiten wil spelen en een uitstekend laatste kleuterklasje aan het doen is.
Het enige negatieve is dat ik geen zin meer heb om mij nog te binden en ik wel heel snel mijn interesse in een vrouw verlies. Maar misschien komt ook dat nog wel goed ooit
.
