Archief - Uit elkaar met partner ... graag advies rond mijn situatie.

dee zei:

Het is niet voor iedereen zo evident om tijdens de schooluren of direct er na beschikbaar te zijn dus ja, het kan een hele opdracht zijn voor bepaalde mensen.
Je bewijst het al meteen door te zeggen dat zo iemand zich weinig aantrekt van zijn kinderen zonder de situatie te kennen.

Klik om te vergroten...

ik zeg enkel dat je er mee moet bezig zijn, niet dat je elke dag om 16u je kinderen moet afhalen.

Je moet ook niet in vonnissen zoeken voor zulke zaken. Daar kan je enkel de extreme uithalen. Daar komt hij hopelijk niet mee in aanraking.
Het gaat om de kleine dingen. Hij die wil wisselen op maandag en dan de vrouw die om moeilijk te doen zegt dat het op vrijdag moet.

Klik om te vergroten...

ik zie geen reden in het belang van de kinderen om op maandag te wisselen, midden in een schoolweek. Is het omdat papa of mama weekendwerk doet? Dan stel je het belang van een speciaal arbeidsregime boven dat van de kinderen. Mss een hint: doe dan gewoon weekwerk.

Of tot in het onbenullige elk detail van een transactie willen hebben omdat je 50/50 moet doen voor kinderschoenen van 10 euro. Brieven van het school bestemd voor hem maar die gaan verdwijnen. Etc
Je kan perfect de andere zijn geplande vakantie naar de knoppen helpen door het kind een paar uur later af te zetten en daar zijn amper consequenties noch vonnissen voor.
Dat zijn allemaal zaken die eerst bijna een jaar gaan sudderen bij een bemiddelaar en je niets over leest. Dat zijn de echte frustrerende zaken.
Je ziet het al met dat hij zegt dat het kind wordt gebruikt. Daar bestaat geen vonnis voor. Enkel een lijdensweg.

Klik om te vergroten...

Tuurlijk zijn er zaken waarbij je de andere kan kloten, dat ontken ik niet.

Ik had het gewoon over dat mee zijn met school al als iets problematisch gezien wordt.

Een tip: beschouw een scheiding als een overlijden van je partner, toch op het vlak van wanneer je voor je kinderen beschikbaar moet zijn: wanneer de kinderen het nodig hebben, niet enkel wanneer het je goed uitkomt omdat je dat ene type job wil doen.

insane01 zei:

Toch even een update x aantal maanden later.

Wat ik initieel bestempelde als een ''clean break'' is uitgemond in een regelrechte hel. De notaris kwestie/akte is nog steeds niet rond en mijn ex doet alle moeite van de wereld om van mijn leven een hel te maken.
Onze dochter wordt te pas en te onpas door haar gebruikt als middel om mij de duvel aan te doen. Ik heb me langzaam aan terug op de markt gezet en ben zo iemand tegen gekomen waar het oprecht goed met klikt. Uiteraard doe ik alles rustig aan gezien wat ik allemaal al achter de rug heb en nog steeds moet doorstaan.

Mijn ex heeft hier echter wind van gekregen en nu is het hek helemaal van de dam. Ik ben altijd correct geweest tegenover mijn ex (voor onze dochter) maar sinds ze weet heeft van "die andere persoon" zit ik in de hoek waar de klappen vallen. Commentaar als "je ziet uw kind nooit meer & ik wou dat onze dochter groter was zodat ze kon zien wat voor een slecht mens ik ben'' die hakken er diep in en hebben er voor gezorgd dat mijn gezondheid helemaal naar de vaantjes is. Normaal zou het mij allemaal worst moeten wezen maar mijn dochter is mijn god dus als zij op deze manier gebruikt wordt komt dit wel aan.
Ik ben vorige week in het ziekenhuis beland door heel deze kwestie ... kreeg paniekaanvallen, ademnood en werd opgenomen wegens ademhalingsproblemen/hyperventilatie.

Ik hoop dat de toekomst mij goed gezind is en dat ik binnen afzienbare tijd heel deze periode achter mij kan laten.

Klik om te vergroten...

Als ik dit lees, dan denk ik spontaan aan de scheiding van mijn ouders.
Elkaar boycotten zodat geen van beiden verder kan met zijn/haar leven. Ik hoop dat ik dit nooit zelf doe, bij eender wie.
Mijn moeder, die het financieel moeilijker had, probeerde alles gedaan te krijgen van mijn vader. Papa deed dat dan ook tot op zekere hoogte, voor mij. Hij betaalde in alles de helft (busabonnement, schoolboeken, medische kosten, orthodontie), ook soms bij kosten die zelfs niet eens vermeld stonden in het vonnis. Deels voor mij en ook deels om (nog meer) conflicten te vermijden.
Ik zie mijn beide ouders graag, en kom met allebei heel goed overeen (enig kind), maar papa is altijd heel open geweest. Ik begreep niet alles, maar ik mocht van jongsafaan brieven van advocaten lezen. Wat er dan in de familie gezegd werd, "uw vader doet alles voor het geld", doet dan pijn omdat je goed genoeg weet dat het eigenlijk omgekeerd is.
Hoe oud is uw dochter nu? Als 5-jarige begreep ik dat ook allemaal niet, en zeker niet in de periode waarin ik in bad zat en mijn ouders hoorde ruzie maken in de keuken. Als papa dan naar de badkamer kwam, zei ik "doet mama weer boos?".
Het belangrijkste zal zijn alles goed bij te houden, elke factuur, elke betaling.
Moet wel zeggen, één keer mama 'uitgekocht' was en ik groter werd, is dat gebeterd. Ik denk dat ik toen 15 à 16 jaar was toen de procedure helemaal rond was...
Papa zijn vertrouwen is natuurlijk helemaal weg, zijn vriendin waar die intussen 7 à 8 jaar mee samen is, wil op termijn gaan samenwonen nu ze allebei gepensioneerd zijn. Die ziet dat absoluut niet zitten.

insane01 zei:

Toch even een update x aantal maanden later.

Wat ik initieel bestempelde als een ''clean break'' is uitgemond in een regelrechte hel. De notaris kwestie/akte is nog steeds niet rond en mijn ex doet alle moeite van de wereld om van mijn leven een hel te maken.
Onze dochter wordt te pas en te onpas door haar gebruikt als middel om mij de duvel aan te doen. Ik heb me langzaam aan terug op de markt gezet en ben zo iemand tegen gekomen waar het oprecht goed met klikt. Uiteraard doe ik alles rustig aan gezien wat ik allemaal al achter de rug heb en nog steeds moet doorstaan.

Mijn ex heeft hier echter wind van gekregen en nu is het hek helemaal van de dam. Ik ben altijd correct geweest tegenover mijn ex (voor onze dochter) maar sinds ze weet heeft van "die andere persoon" zit ik in de hoek waar de klappen vallen. Commentaar als "je ziet uw kind nooit meer & ik wou dat onze dochter groter was zodat ze kon zien wat voor een slecht mens ik ben'' die hakken er diep in en hebben er voor gezorgd dat mijn gezondheid helemaal naar de vaantjes is. Normaal zou het mij allemaal worst moeten wezen maar mijn dochter is mijn god dus als zij op deze manier gebruikt wordt komt dit wel aan.
Ik ben vorige week in het ziekenhuis beland door heel deze kwestie ... kreeg paniekaanvallen, ademnood en werd opgenomen wegens ademhalingsproblemen/hyperventilatie.

Ik hoop dat de toekomst mij goed gezind is en dat ik binnen afzienbare tijd heel deze periode achter mij kan laten.

Klik om te vergroten...

Veel sterkte.
Is erg om te horen maar veel mensen gaan uit elkaar omdat ze apart terug 'gelukkiger zullen zijn' om vervolgens de rest van hun leven in functie te stellen van de andere het leven zuur te maken waardoor je soms twijfelt of ze niet beter samengebleven waren.
Als ik het zo lees lijkt je vriendin nu pas na de initiële shock te beseffen dat het definitief is en is ze volledig getraumatiseerd. Ik kan me voorstellen dat het moeilijk is om jezelf recht te houden en dan ook nog eens haar te helpen bij de verwerking ervan. Maar dat lijkt mij toch de enige gezonde uitweg. Je wilt je toch echt niet elkaars focus blijven zoals sommigen die ik ken die 20 jaar na de feiten nog steeds op iedere BBQ opnieuw beginnen over 'hoeveel geld hun ex iedere maand wel niet krijgt', 'hoeveel slechter ze nu wel niet af is' en 'hoeveel slechter haar opvoeding is'.

JPV zei:

ik zeg enkel dat je er mee moet bezig zijn, niet dat je elke dag om 16u je kinderen moet afhalen. ik zie geen reden in het belang van de kinderen om op maandag te wisselen, midden in een schoolweek. Is het omdat papa of mama weekendwerk doet? Dan stel je het belang van een speciaal arbeidsregime boven dat van de kinderen. Mss een hint: doe dan gewoon weekwerk.

Tuurlijk zijn er zaken waarbij je de andere kan kloten, dat ontken ik niet.

Ik had het gewoon over dat mee zijn met school al als iets problematisch gezien wordt.

Een tip: beschouw een scheiding als een overlijden van je partner, toch op het vlak van wanneer je voor je kinderen beschikbaar moet zijn: wanneer de kinderen het nodig hebben, niet enkel wanneer het je goed uitkomt omdat je dat ene type job wil doen.

Klik om te vergroten...

Ik zei "mee BIJ zijn", niet "mee MET zijn".
Verblijfsregelingen die tijdens de week wisselen zijn er bv. om conflicten aan de huisdeur te vermijden. Maar dat is volledig naast de kwestie. Dat was maar een voorbeeld.
Ik ga niet discussiëren om te kunnen discussiëren. Zeker niet als we met rationele logica gaan argumenteren bij een vechtscheiding.
Ik gaf een aantal voorbeelden van de meest voorkomende zaken die ik zie. Ik ga niet de TS zijn rekening maken.

insane01 zei:

Toch even een update x aantal maanden later.

Wat ik initieel bestempelde als een ''clean break'' is uitgemond in een regelrechte hel. De notaris kwestie/akte is nog steeds niet rond en mijn ex doet alle moeite van de wereld om van mijn leven een hel te maken.
Onze dochter wordt te pas en te onpas door haar gebruikt als middel om mij de duvel aan te doen. Ik heb me langzaam aan terug op de markt gezet en ben zo iemand tegen gekomen waar het oprecht goed met klikt. Uiteraard doe ik alles rustig aan gezien wat ik allemaal al achter de rug heb en nog steeds moet doorstaan.

Mijn ex heeft hier echter wind van gekregen en nu is het hek helemaal van de dam. Ik ben altijd correct geweest tegenover mijn ex (voor onze dochter) maar sinds ze weet heeft van "die andere persoon" zit ik in de hoek waar de klappen vallen. Commentaar als "je ziet uw kind nooit meer & ik wou dat onze dochter groter was zodat ze kon zien wat voor een slecht mens ik ben'' die hakken er diep in en hebben er voor gezorgd dat mijn gezondheid helemaal naar de vaantjes is. Normaal zou het mij allemaal worst moeten wezen maar mijn dochter is mijn god dus als zij op deze manier gebruikt wordt komt dit wel aan.
Ik ben vorige week in het ziekenhuis beland door heel deze kwestie ... kreeg paniekaanvallen, ademnood en werd opgenomen wegens ademhalingsproblemen/hyperventilatie.

Ik hoop dat de toekomst mij goed gezind is en dat ik binnen afzienbare tijd heel deze periode achter mij kan laten.

Klik om te vergroten...

Wat ge ook doet, zet uw dochter aub op de eerste plaats. Niet uw eergevoel. Niet uw nieuwe vriendin. Niet uw zelfmedelijden...

En als je eerder aanhaalt dat je in nachtploegen werkt die variabel zijn enzovoort enzovoort, en dat dit het moeilijk maakt om vaste dagen te kunnen regelen: zoek dan ander werk.
Je kan niet van uw ex verwachten dat zij haar leven blijft indelen afhankelijk van uw variabele shiften.
En je haalde in uw openingspost al aan dat je tijdens de relatie last had van depressies etc, en dit gaat nu gewoon verder met opnames in het ziekenhuis etc.
Werk daar ook aan, je kan niet alle schuld op een ander schuiven zeker niet als er kinderen in het spel zijn.
Je kiest zelf hoe depressief je uzelf voelt en in hoeverre je situatie vermijdt of laat escaleren.

Het is veel moeilijker voor een alleenstaande moeder een vent te vinden, dan voor u om een nieuwe vriendin te vinden.
Enigszins begrijpelijk dat zij flipt wanneer je na 10 jaar + kind uit elkaar gaat, en jij dan 5 maanden later opdraaft met een nieuwe vriendin.
Dat zou ik niet echt "uzelf langzaam terug op de markt zetten" noemen.

Houd de contacten met de moeder tot het strikt noodzakelijke, namelijk de gezamelijke opvoeding van het kind.
En probeer daar in constructief te zijn. Hou uw emoties onder controle en neem een advocaat als je die nog niet had.

Bedankt voor de reacties iedereen. Ik wil wel even benadrukken dat ik inderdaad een onregelmatig uurrooster heb met nachtwerk en weekendwerk. Ik werk in de hulpverlening dus ik kan jammer genoeg niet even kiezen om een 9 to 5 te gaan doen. toen ik met mijn ex samen was genoot ze maar al te graag mee van de weekend/nachtvergoedingen. Dit gezegd zijnde, ik ben er altijd voor mijn kind ... Ik ben het type vader dat elke dag aan de schoolpoort zou staan met de glimlach, al moet ik daarvoor wisselen of schuiven met andere collega's. (voor zover dit mogelijk is).

De reden waarom ik zeg dat ons kind gebruikt wordt om mij te raken is vooral de kleine details die gewoon heel frustrerend zijn:

- Ik ben oproepbaar ... Als ze mij dan de avond voordien last minute vraagt om de dag nadien op ons kind te letten omdat ze "ergens" naartoe moet en ik dan duidelijk zeg dat ik moet werken dan krijg ik te horen dat ik niets over heb voor mijn kind. (wetende dat ik altijd alles laat vallen om er te zijn).

- De degoutante berichtjes .. zeggen dat ik een slechte vader ben omdat ik haar heb laten zitten. wetende dat we beiden tot een punt gekomen waren dat we besloten dat het zo niet meer verder kon.

- Ons kind volledig opeisen waardoor ik maar content moet zijn met af en toe eens een kwartiertje bezoekrecht. Ik woon terug bij mijn ouders, van haar mag ons kind niet blijven slapen hier. Omdat ze denkt dat mijn ouders geen kind kunnen opvoeden ... Heel pijnlijk voor mijn ouders om dit te moeten vaststellen.

- Leugens vertellen tegen haar familie waardoor die mensen mij ook volledig hebben laten vallen zonder mijn kant te aanhoren. (ik zou me er niets van mogen aantrekken maar na zoveel jaar hebben die mensen ook veel voor mij betekend, plus het blijven de grootouders van mijn kind. Ik zal ook met die mensen nog in aanraking moeten komen in de toekomst).

- Toen ik in het ziekenhuis lag door heel de situatie, en ik vroeg om kort nadien mijn kind te zien dan kreeg ik te horen dat de ziekte precies toch niet zo erg is aangezien ik al terug op de been ben.

- Het speelgoed dat ik gekocht heb voor ons kind wordt nooit gebruikt of verdwijnt gewoon.

Ik heb honderden voorbeelden jammer genoeg.

Ik heb direct na onze breuk duidelijk gemaakt dat ik haar in de toekomst alle geluk van de wereld wens. Dat ik er altijd zal zijn voor ons kind en dat ze voor de opvoeding altijd op mij kan rekenen. Dat ik na al die jaren wou dat we voor het welzijn van ons kind, goed met elkaar zouden blijven omgaan. Jammer genoeg werd het van haar kant duidelijk dat zij niet dezelfde wensen of intenties heeft. En daar heb ik het moeilijk mee. Omdat ons kind nu 1,5 jaar oud is ... te jong om al die woorden van de mama te begrijpen. Ik ben bang voor de jaren die komen omdat ik niet wil dat mijn kind moet opgroeien in deze omstandigheden. Ergens is er de natuurlijke angst om tot de constatatie te komen dat ons kind de woorden van de mama gaat geloven ...

Dieter85 zei:

.
En je haalde in uw openingspost al aan dat je tijdens de relatie last had van depressies etc, en dit gaat nu gewoon verder met opnames in het ziekenhuis etc.
Werk daar ook aan, je kan niet alle schuld op een ander schuiven zeker niet als er kinderen in het spel zijn.
Je kiest zelf hoe depressief je uzelf voelt en in hoeverre je situatie vermijdt of laat escaleren.

Het is veel moeilijker voor een alleenstaande moeder een vent te vinden, dan voor u om een nieuwe vriendin te vinden.
Enigszins begrijpelijk dat zij flipt wanneer je na 10 jaar + kind uit elkaar gaat, en jij dan 5 maanden later opdraaft met een nieuwe vriendin.
Dat zou ik niet echt "uzelf langzaam terug op de markt zetten" noemen.

Klik om te vergroten...

Even corrigeren. Ik werd "depressief" tegen het einde van onze relatie omdat ik vaststelde dat haar gedrag en manier van leven lijnrecht tov de mijne begon te staan. En het hielp niet dat zij er voor koos om daar niets aan te veranderen. Haar excuus "ik ben zo" vind ik niet echt de juiste tactiek of ingesteldheid om eventueel iets te proberen redden om het voor ons alle 2 aangenaam/leefbaar te maken. Aangezien mijn frustraties en bekommernissen geen gehoor vonden ben ik mentaal heel diep beland.

En ik ben nooit komen opdraven met een nieuwe vriendin. Ik zei dat ik iemand ben tegengekomen waarmee het goed klikt. Waar ik me goed bij voel na een relatie van 10 jaar waarbij ik het laatste 1,5 jaar elke dag tegen een muur belande. Waar ik niet terecht kon met mijn noden of verlangens. Ik ben niet het type dat vreemdgaat omdat dit niet in mijn aard zit. Maar als je al zolang niet gelukkig meer bent en je komt dan iemand tegen die het leven terug wat aangenamer maakt dan zie ik niet in waarom ik deze persoon moet laten vallen. Ook al is mijn breuk 5-6 maanden geleden tot stand gekomen. Bestaat er dan een juiste of correcte termijn voor? Wat voor mij vooral belangrijk is, is om terug gelukkig te zijn.

Ik zou u toch hetorienteren naar ne 9to5 en week/week vastleggen. Anders zal het in de toekomst de weekendpapa worden die de ganse tijd zwartgemaakt wordt.

M°°nblade zei:

Je wilt je toch echt niet elkaars focus blijven zoals sommigen die ik ken die 20 jaar na de feiten nog steeds op iedere BBQ opnieuw beginnen over 'hoeveel geld hun ex iedere maand wel niet krijgt', 'hoeveel slechter ze nu wel niet af is' en 'hoeveel slechter haar opvoeding is'.

Klik om te vergroten...

20 jaar na datum nog altijd alimentatie moeten betalen?

insane01 zei:

En ik ben nooit komen opdraven met een nieuwe vriendin. Ik zei dat ik iemand ben tegengekomen waarmee het goed klikt. Waar ik me goed bij voel na een relatie van 10 jaar waarbij ik het laatste 1,5 jaar elke dag tegen een muur belande. Waar ik niet terecht kon met mijn noden of verlangens. Ik ben niet het type dat vreemdgaat omdat dit niet in mijn aard zit. Maar als je al zolang niet gelukkig meer bent en je komt dan iemand tegen die het leven terug wat aangenamer maakt dan zie ik niet in waarom ik deze persoon moet laten vallen. Ook al is mijn breuk 5-6 maanden geleden tot stand gekomen. Bestaat er dan een juiste of correcte termijn voor? Wat voor mij vooral belangrijk is, is om terug gelukkig te zijn.

Klik om te vergroten...

Als ze het viavia verneemt dan jij in de cinema zat met iemand anders, dan is er weinig aan te doen.
Het lijkt mij toch dat de stopzetting van de relatie tegen haar zin was, en vooral uw zin.

Wat een acceptabele termijn is? Geen idee maar 5 maanden om een nieuwe vrouw op te pikken lijkt mij erg snel.
Is het dan zo moeilijk om gelukkig te zijn met uzelf, alleen? Om zo eerst rust te vinden, na 10 jaar relatie?
Dat is mogelijks wat uw vriendin zich bedenkt.

Mijn tip nog steeds:
-> hou het contact tot het noodzakelijke
-> begin ander werk te zoeken met vastere uren
-> neem een advocaat en als het blijft escaleren tref een regeling bij de vrederechter betreffende wie de kleine wanneer krijgt (en bij elke inbreuk licht je uw advocaat of advocaat tegenpartij in)

Dieter85 zei:

Als ze het viavia verneemt dan jij in de cinema zat met iemand anders, dan is er weinig aan te doen.
Het lijkt mij toch dat de stopzetting van de relatie tegen haar zin was, en vooral uw zin.

Wat een acceptabele termijn is? Geen idee maar 5 maanden om een nieuwe vrouw op te pikken lijkt mij erg snel.
Is het dan zo moeilijk om gelukkig te zijn met uzelf, alleen? Om zo eerst rust te vinden, na 10 jaar relatie?
Dat is mogelijks wat uw vriendin zich bedenkt.

Mijn tip nog steeds:
-> hou het contact tot het noodzakelijke
-> begin ander werk te zoeken met vastere uren
-> neem een advocaat en als het blijft escaleren tref een regeling bij de vrederechter betreffende wie de kleine wanneer krijgt (en bij elke inbreuk licht je uw advocaat of advocaat tegenpartij in)

Klik om te vergroten...

We hadden samen natuurlijk gesprekken over de toekomst. Zij vond het ook beter om uit elkaar te gaan omdat zij zelf ook niet meer gelukkig was. Zij wou enkel samenblijven voor ons kind ... Maar dit zag ik niet zitten omdat dit geen toekomst is. Ons kind is nu nog te jong om alles te beseffen. Maar samenblijven voor een kind kan enkel in de toekomst maar meer verdriet en ongeluk met zich meebrengen denk ik ...

Ik vind het altijd vreemd dat je na 8 jaar relatie elkaar zo graag ziet dat je een kind wil maken. En als dat kind er dan een jaar is, dat dan plots "we met de tijd zo ver uit elkaar gegroeid en ongelukkig geworden waren dat we beiden er een punt achter wilden zetten". Straks gaat dat kind nog denken dat het door zijn/haar komst is dat de ouders uit elkaar zijn. Ik begrijp de moeder enigszins wel om samen te blijven 'voor het kind'. Om het nieuwe gezin al na 1 jaar op te geven en u direct openstellen voor een andere vrouw, harde koek. Nu ja hopelijk er allebei uit geleerd en hopelijk wordt iedereen er beter van. Get your shit together.

Ppfff.. Harde reacties!

Maar ik ben het volledig eens met een advocaat inschakelen én de werksituatie.
Er moet een regeling komen die voor iedereen haalbaar is. Gezien de leeftijd én jouw werkschema is co-ouderschap al uit den boze, de hechting en veiligheid van het kind met de zorgfiguur (moeder in dit geval) is nu nog te belangrijk. En aangezien geen vaste dagen kunnen geregeld worden ben JIJ de dwarsligger in ogen van de rechter en zet JIJ het welzijn (hechting met de vader) op het spel. Want objectief gezien verwacht jij nu enorme flexibiliteit naar haar toe, ZIJ moet zich aanpassen met bezoekuren naar jouw schema. Je bent nu een alleenstaande ouder. Dat is de realiteit. Dat betekent opofferingen langs alle kanten (financieel, tijdsindeling, emotioneel,....) en als je geen betere uren zoekt, komt dat jouw kind niet ten goede. Geen enkele rechter die een regeling gaat goedkeuren genre "afhankelijk van het werkrooster kan een bezoek 48u worden uitgesteld mits vooraf waarschuwen 12u op voorhand" etc. De rechter legt een regeling vast en maakt JOU duidelijk dat als je er niet bent op die momenten, jij de slechte bent. Dat JIJ dan het welzijn van je kind niet voorop stelt.

En zij zit in een fase. Ze voelt ook dat ze heel veel verliest. Emotioneel, financieel,.. Dus heeft ze nu een zondebok nodig. Jij. Dat kan tijdelijk zijn. Maar het kan ook jarenlang aanslepen. Kies of je je energie wil steken in gelijk krijgen of gelukkig worden....

Precies of iedere alleenstaande ouder moet van 9 to 5 werken.. Wat een onnozele reacties zijn dat eigenlijk.

Mijn moeder was alleenstaande en werkte als opvoedster full time. Dus vroeg, laat, nacht en weekends. Wanneer ze er niet was ging ik gewoon naar mijn oma en dat kan hier ook perfect want hij woont bij zijn ouders.

En dat hij na 5 maand iemand leert kennen daar heeft niemand zaken mee en nog veel minder over te oordelen.

Zijn ex doet gewoon bitch moves. Hij heeft geprobeerd de relatie te redden, zij antwoord dat ze zo is en dan is ze verwonderd dat hij het aftrapt en gaat dan alles en iedereen opsteken tegen hem en het ergste van al zijn eigen kind dan nog! En dat is dan volgens jullie normaal gedrag, gewoon de shock van het moment..

Maar hij is de slechte omdat hij onregelmatige uren heeft en iemand is tegen gekomen na een half jaar.. Het moet niet veel zotter worden.

Mijn advies is: luister niet teveel naar die zever hier en doe je job waar jij je goed bij voelt. Want met 9 to 5 aan een band te staan ga je niet gelukkig worden ook al kan je dan je kind brengen en ophalen naar school.
Verstuurd vanaf mijn ONEPLUS A5010 met Tapatalk

straight_six zei:

Precies of iedere alleenstaande ouder moet van 9 to 5 werken.. Wat een onnozele reacties zijn dat eigenlijk.

Mijn moeder was alleenstaande en werkte als opvoedster full time. Dus vroeg, laat, nacht en weekends. Wanneer ze er niet was ging ik gewoon naar mijn oma en dat kan hier ook perfect want hij woont bij zijn ouders.

En dat hij na 5 maand iemand leert kennen daar heeft niemand zaken mee en nog veel minder over te oordelen.

Zijn ex doet gewoon bitch moves. Hij heeft geprobeerd de relatie te redden, zij antwoord dat ze zo is en dan is ze verwonderd dat hij het aftrapt en gaat dan alles en iedereen opsteken tegen hem en het ergste van al zijn eigen kind dan nog! En dat is dan volgens jullie normaal gedrag, gewoon de shock van het moment..

Maar hij is de slechte omdat hij onregelmatige uren heeft en iemand is tegen gekomen na een half jaar.. Het moet niet veel zotter worden.

Mijn advies is: luister niet teveel naar die zever hier en doe je job waar jij je goed bij voelt. Want met 9 to 5 aan een band te staan ga je niet gelukkig worden ook al kan je dan je kind brengen en ophalen naar school.
Verstuurd vanaf mijn ONEPLUS A5010 met Tapatalk

Klik om te vergroten...

Mij gaat het niet om werken met onregelmatige uren, maar om het onvoorspelbare. Als opvoedster kreeg ze haar rooster wel 1 maand op voorhand.. Niet de dag ervoor
Ik ken iemand die als opvoedster de vaste weekend dienst deed, haar ex was vrachtwagen chauffeur. Hun dochter was tijdens de week bij mama, in het weekend bij papa. Lukte perfect ondanks onregelmatige uren. Ik ken ook mensen waarbij de kinderen in de week komen dat mama de vroege heeft, kan ze om 16u netjes de kinderen afhalen van school. Niemand die zegt dat je enkel tijdens de kantoor uren mag gaan werken maar voor het kind moet er wél duidelijkheid, regelmaat, structuur zijn. Of wil jij de brokken opruimen als dat kind later regelmatig te horen krijgt: "papa komt niet vandaag, hij moet werken" en de impact die dat heeft op zo een jong kind? (ik ben niet belangrijk) wat met DIT rooster blijkbaar wél makkelijk voor kan vallen.

Ik zie ook nergens iemand zeggen dat zijn ex zich normaal gedraagt...

straight_six zei:

Precies of iedere alleenstaande ouder moet van 9 to 5 werken.. Wat een onnozele reacties zijn dat eigenlijk.

Mijn moeder was alleenstaande en werkte als opvoedster full time. Dus vroeg, laat, nacht en weekends. Wanneer ze er niet was ging ik gewoon naar mijn oma en dat kan hier ook perfect want hij woont bij zijn ouders.

En dat hij na 5 maand iemand leert kennen daar heeft niemand zaken mee en nog veel minder over te oordelen.

Zijn ex doet gewoon bitch moves. Hij heeft geprobeerd de relatie te redden, zij antwoord dat ze zo is en dan is ze verwonderd dat hij het aftrapt en gaat dan alles en iedereen opsteken tegen hem en het ergste van al zijn eigen kind dan nog! En dat is dan volgens jullie normaal gedrag, gewoon de shock van het moment..

Maar hij is de slechte omdat hij onregelmatige uren heeft en iemand is tegen gekomen na een half jaar.. Het moet niet veel zotter worden.

Mijn advies is: luister niet teveel naar die zever hier en doe je job waar jij je goed bij voelt. Want met 9 to 5 aan een band te staan ga je niet gelukkig worden ook al kan je dan je kind brengen en ophalen naar school.
Verstuurd vanaf mijn ONEPLUS A5010 met Tapatalk

Klik om te vergroten...

En waar was uw vader dan

Als je dan toch graag vergelijkt met uw prive

Dus tis ofwel werk veranderen, ofwel teren op de oma die hopelijk niet werkt.

En een vaderrol wordt niet vervuld door een opa of oma. Waarom zou een rechter een kind bij de moeder weghalen om bij een oma te zijn.

Dieter85 zei:

En waar was uw vader dan

Als je dan toch graag vergelijkt met uw prive

Dus tis ofwel werk veranderen, ofwel teren op de oma.

Klik om te vergroten...

Mijn vader heeft vanaf mijn 2 jaar nooit meer naar me om gekeken. Dus die was nergens en had dag uren.

Verstuurd vanaf mijn ONEPLUS A5010 met Tapatalk

Mulan zei:

Mij gaat het niet om werken met onregelmatige uren, maar om het onvoorspelbare. Als opvoedster kreeg ze haar rooster wel 1 maand op voorhand.. Niet de dag ervoor
Ik ken iemand die als opvoedster de vaste weekend dienst deed, haar ex was vrachtwagen chauffeur. Hun dochter was tijdens de week bij mama, in het weekend bij papa. Lukte perfect ondanks onregelmatige uren. Ik ken ook mensen waarbij de kinderen in de week komen dat mama de vroege heeft, kan ze om 16u netjes de kinderen afhalen van school. Niemand die zegt dat je enkel tijdens de kantoor uren mag gaan werken maar voor het kind moet er wél duidelijkheid, regelmaat, structuur zijn. Of wil jij de brokken opruimen als dat kind later regelmatig te horen krijgt: "papa komt niet vandaag, hij moet werken" en de impact die dat heeft op zo een jong kind? (ik ben niet belangrijk) wat met DIT rooster blijkbaar wél makkelijk voor kan vallen.

Ik zie ook nergens iemand zeggen dat zijn ex zich normaal gedraagt...

Klik om te vergroten...

Hij werkt ook in de zorg staat er.. Dan weet hij toch ook zijn uren een maand ervoor?

Maar als zij de dag ervoor pas zegt dat hij moet zorgen voor de kleine en hij zit met de avond shift dan gaat hij dat onmogelijk nog kunnen regelen.

Ze gebruikt hem gewoon als last minute babysitter en als het dan niet kan dan schiet ze uit haar kraam.

Verstuurd vanaf mijn ONEPLUS A5010 met Tapatalk

In het begin van de thread staat nog als raad

"Niet teveel toegevingen doen. Als morgen Hete Harry de voordeur opendoet als je langskomt ga je geen zin meer hebben om extraatjes te geven."

Dat is exact wat je ex denkt nu.

Je ex haar eer is gekrenkt, kan je die niet herstellen ?
Je ex wil dat je miserabel bent zonder haar, ze wil niet dat je vrolijk met een ander omgaat.

Ik wil toch een paar zaken ophelderen ivm mijn werk. Ik werk in 12 uren shiften wat maakt dat ik wekelijks 4 dagen of nachten werk en dan 3 volledige dagen thuis ben. Ik heb mijn kind dan veel meer bij mij op mijn rustdagen dan eender wie die met een 9 to 5 werkt. Dus "mijn werk laten voorgaan'' op mijn kind is totaal geen issue. Doordat ik mijn kind 3 dagen bij mij heb scheelt dit al een hoop in de kosten van de crèche bijvoorbeeld.

Dus ik zie niet in waarom ik van werk zou moeten veranderen. En wat hierboven aangekaart wordt is vooral het grote probleem. Dat er van mij verwacht wordt dat ik last minute telkens sta te springen als het voor mijn ex uitkomt. Doe ik dit niet dan krijg ik alle miserie over mij en ben ik een slechte vader. Deze week nog voorgehad ... mijn ex stuurde mij de avond voordien of ik wil babysitten omdat zij weg moet. Ik zei dat dit niet mogelijk was aangezien ik plannen heb gemaakt die betaald waren en al lang vast stonden. Ik kreeg te horen dat ik mijn plannen maar moest annuleren ... Zo'n zaken zijn gewoon schrijnend vind ik ...