Archief - vriendin komt inwonen

Als iemand verplicht huur moet betalen om te wonen in een verworven eigendom van de partner, dan ontneem je die persoon de keuze om met dat huurgeld een mogelijks een betere investering te doen. Die verplichting is daarom niet rechtvaardig.

Het is begrijpelijk dat de partner met de woning niet zomaar zijn/haar vriend(in) voor de helft eigenaar laat worden in een prille relatie, maar daar bestaan oplossingen voor. Ongelijke inbreng in het vastgoed kan je laten vastleggen bij de notaris. In geval het koppel uit elkaar zou gaan kan de persoon met de kleinste inbreng aanspraak maken op zijn/haar geïnvesteerde deel. Verrijking of verarming zonder oorzaak is niet mogelijk.

In het geval van de topicstarter lijken mij volgende 2 opties rechtvaardig:

1/ Je laat de vriendin bij intrede in de woning participeren in de helft van de lasten van de hypothecaire lening. Deze inbreng is ongelijk tot opzicht van jouw eerdere investering en laat je vastleggen bij de notaris. Als je ooit uit elkaar zou gaan betaal je haar inbreng terug. Dat aandeel terugbetalen zou geen probleem mogen zijn. Je kon immers de woning initieel volledig zelf bekostigen en de hypotheeklasten zijn gehalveerd in de jaren dat je samenwoonde.
Gemeenschappelijke kosten voor het gezin deel je ook, dat spreekt voor zich.

2/ Je deelt enkel de gemeenschappelijke gezinskosten. De vriendin kan haar spaargeld investeren in wat ze wil. Jij hebt jouw geld geïnvesteerd in vastgoed en bent 100% eigenaar daarvan. Puur financieel zie ik hier geen/nauwelijks onrechtvaardigheid. Dit geval kun je ook niet vergelijken met gratis huren. Dit is geen product dat je aanbiedt aan een huurmarkt. Ik hoop dat uw vriendin uniek genoeg is voor jou dat er geen ander meisje bestaat die hetzelfde te bieden heeft maar daar meer voor wilt betalen? (cfr. vraag-aanbod ). Ik zie hier wel mogelijks een kwalitatieve onrechtvaardigheid. Als zij haar spaargeld enkel maar zou opdoen, terwijl jij wat meer op lange termijn denkt en met een volledige hypotheeklast zit, dan is dit ongelijke gezinsbelasting. Daarom vind ik deze optie eerder op korte termijn geschikt.


Interessante lectuur voor samenwonenden die uit elkaar gaan (knelpunten zoals ongelijke inbreng worden besproken): http://lib.ugent.be/fulltxt/RUG01/001/458/534/RUG01-001458534_2011_0001_AC.pdf

Algemeen bekeken ben ik van mening dat je als koppel de huidige effectieve lasten van het gezin tracht gelijk te verdelen. Je kan echter nooit 100% eerlijk doen. Wees redelijk, praat veel en er zal een oplossing gevonden worden waar iedereen tevreden mee is.

eS zei:

Bullshit, tenzij je officieel samenwoont of trouwt (beide zonder scheiding van goederen), kan iemand die louter inwoont nooit aanspraak maken op jouw eigendom. Wat betreft meubilair, daar is het zonder rekeningen woord tegen woord, vaak in het voordeel van de eigenaar van de woning. Enige wat zoiets kan bewijzen zijn bankafschriften, dus zolang je dit met een bankkaart betaalt van je eigen rekening zit je safe.

Klik om te vergroten...

Vriendin van ons moeder scheidde ook na 12 jaar. Huis van haar, man had nooit gene klop gedaan, behalve nen halve zolder te maken(prutswerk). En dit + het feit dat ze kinderen samen hebben was reden genoeg om hem een soort van 'mede-eigenaar' te noemen. En neen, ze waren niet getrouwd

Juridisch was dat een enorme ramp dus

nickcollyns zei:

Vriendin van ons moeder scheidde ook na 12 jaar. Huis van haar, man had nooit gene klop gedaan, behalve nen halve zolder te maken(prutswerk). En dit + het feit dat ze kinderen samen hebben was reden genoeg om hem een soort van 'mede-eigenaar' te noemen. En neen, ze waren niet getrouwd

Juridisch was dat een enorme ramp dus

Klik om te vergroten...

Waren ze wettelijk samenwonend? Hadden ze een gedeelde rekening om kosten aan de woning van te betalen (bv. die zolder, meubilair etc.) of kon die man bewijzen dat een substantieel aantal kosten van zijn rekening kwamen? Allemaal factoren die mee spelen om te bepalen wie aan wie geld verschuldigd is (=/= wie is eigenaar, dit staat onomstotelijk vast).

eS zei:

Waren ze wettelijk samenwonend? Hadden ze een gedeelde rekening om kosten aan de woning van te betalen (bv. die zolder, meubilair etc.) of kon die man bewijzen dat een substantieel aantal kosten van zijn rekening kwamen? Allemaal factoren die mee spelen om te bepalen wie aan wie geld verschuldigd is (=/= wie is eigenaar, dit staat onomstotelijk vast).

Klik om te vergroten...

Maar zo simpel is het allemaal niet zoals jij aangeeft.
Ik ken zelfs ook een koppel dat uit elkaar ging waar er uiteindelijk 1 van de 2 veel van zijn geld kwijt is geraakt terwijl volgens de letter van de wet hij wel de eigenaar (alleen) was van het huis en de inboedel.

Hetzelfde met die discussie over een huurder uit huis krijgen. De letter van de wet is vaak niet meer dan een dode letter.

wat ge hier toch allemaal leest.
Ge wordt toch zelf niet armer door uw vriendin in te laten wonen?
Ge deelt de verbruikskosten dus ge doet er winst aan, of noem het nu nog break-even. Dan is het gezelschap toch op zich al pure winst al die tijd, losstaande van het feit dat een normale partner ook wel boodschappen zal doen en helpen in het huishouden.

Als zij wat aan de toekomst denkt zal ze ook een mooie cent sparen. Als jullie dan samen iets willen kopen/bouwen sta je er goed voor.

Ik zou me schamen als ik mijn vriendin zou laten afbetalen aan mijn lening, die ik zonder haar inspraak ben aangegaan. Zij heeft er toch niks mee te maken met wat voor lening ik in het verleden afgesloten heb.

En ja als ze alleen gaat wonen kost haar dat geld, duh. Maar dan is het wel haar keuze wat/hoe/hoeveel/waar terwijl ze die keuze nu niet heeft.

Timmeke zei:

Maar zo simpel is het allemaal niet zoals jij aangeeft.
Ik ken zelfs ook een koppel dat uit elkaar ging waar er uiteindelijk 1 van de 2 veel van zijn geld kwijt is geraakt terwijl volgens de letter van de wet hij wel de eigenaar (alleen) was van het huis en de inboedel.

Hetzelfde met die discussie over een huurder uit huis krijgen. De letter van de wet is vaak niet meer dan een dode letter.

Klik om te vergroten...

Zo simpel is het wel degelijk, zolang de partner nergens officieel als mede-eigenaar geregistreerd staat, kan hij/zij logischerwijs nooit aanspraak maken op een deel van de woning. Los hiervan is het natuurlijk wel mogelijk om een vergoeding te eisen voor de mogelijke onderhoudskosten die hij/zij gedaan heeft tijdens het verblijf (daar slaat dan ook mijn bijkomende vraag op). Tis evident dat als ge jarenlang met een partner samenwoont en ook zelf substantiële investeringen doet (zoals bv. op eigen kosten zelf isoleren en afwerken van een zolder), dat ge daarvoor als ge uiteengaat wel een deel van uw geld terugkrijgt (omdat ge dat, in tegenstelling tot meubilair, moeilijk kunt meenemen).
Het grootste probleem is vaak dat er geen bewijs meer is wie wat gekocht heeft van de inboedel, en het dan een kwestie is van woord tegen woord, zodat de enige en 'eerlijkste' oplossing 50/50 is.

De woonst kan de OP zelf afbetalen, of hij nu alleen is of met twee.
Hoeft dus totaal geen huur te vragen aan zijn vriendin hiervoor.
P.S.: Als ge toch huur vraagt vergeet die dan niet in uw belastingen in te vullen hé -> geen fraudeur worden
P.S.2: Voor de kenners: als hij huur zou vragen, kan zij als vriendin dan ook herstellingen eisen gezien zij "huurt"?

Gemeenschappelijke kosten zou ik gewoon door twee delen, alsook de kosten van vb nieuw meubilair of dergelijke
-> Hoeft eigenlijk niet, als jij vb alles betaald kwa interieur da u ook aanstaat, moet ge het na het beëindigen van de relatie ook niet verkopen.


Stel dat zij voor u kookt, mag zij dan ook geld vragen aan u voor de "gepresteerde uren"?
Zelfde met afwassen, eten gaan halen in de winkel, schoonmaken,...
Die voordelen zal je waarschijnlijk dan weer wel "over het hoofd" hebben gezien?

Bekijk het hele plaatje en ni enkel van: goh zeg, ik ga huur vragen want die komt hier wel wonen.
Newsflash: als ze ni kwam inwonen, waren uw vaste kosten (lening) ook even hoog.

Ge haalt uw voordeel al uit de variabele kosten. Uw woonst verwarmen moet ge toch doen, of ge nu allee zijt of met twee.
Als je deze kost al nog maar voor de helft moet betalen, haal jij er al voordeel uit.
Zelfde met elektriciteit: of ge nu de lamp voor 1 persoon of voor 2 aandoet, die verbruikt even veel.
Ook voor water: Of ge nu ne afwasbak vol water moet gieten voor 1 bord of voor 2...

Goede afspraken = goede relatie.

Ik kan me niet inbeelden dat de mensen die hier paniekerig reageren al een eigen eigendom hebben.
Momenteel huur ik (samen met mijn vriendin) iets, dat kost ons 760€ /maand tel daar nog eten,water,gas,elektriciteit internet (en dan praat ik nog niet over de uitzet) en je zit gemakkelijk aan 1200€.
Hoe durft iemand dan reclameren over 300€ ik moest FFS hetzelfde aan mijn ouders toen ik nog in het ouderlijk huis woonde.

Een dak boven u hoofd warm water en elektriciteit kost geld, voor niets gaat de zon op.
Ik kan u beloven dat als zijn vriendin ietwat redelijk is ze dit absoluut gaat aannemen want met het geld dat ze daarnaast opzij zet kan ze evengoed een lening afbetalen.

En stop aub over die vaste kosten het is echt de omgekeerde wereld, als het toch zo goedkoop is kom ik wel bij jullie inwonen elke dag douchen en eten en zal ik de was doen en koken.

Stimpy zei:

wat ge hier toch allemaal leest.
Ge wordt toch zelf niet armer door uw vriendin in te laten wonen?

Klik om te vergroten...

Je kunt dit evengoed bekijken als dat het een wildvreemde is die bij u intrekt om op die manier voor beide het wonen draaglijker te maken. Ok in dit geval is uw vriendin geen wildvreemde, of zomaar iemand. Maar omdat het uw vriendin is dien je ze nog niet op een andere manier te behandelen dan als je met iemand anders zou doen, die bij u zou intrekken?

Niet dat ik het persoonlijk zo zou doen. Maar ik kan de gedachtegang wel begrijpen.

Renegadexxripxx zei:

Ok in dit geval is uw vriendin geen wildvreemde, of zomaar iemand. Maar omdat het uw vriendin is dien je ze nog niet op een andere manier te behandelen dan als je met iemand anders zou doen, die bij u zou intrekken?

Klik om te vergroten...

Dus het is geen wildvreemde, maar je vindt het niet gek om haar wel als een te behandelen?

Ik verbaas mij echt over de ingesteldheid van sommige mensen (niet per se op u, quotee). Dat je je vastgoed wilt vrijwaren is niet minder dan logisch, zeker op korte termijn. Maar zoals Rocketeer al heeft uitgelegd, doe je al je voordeel louter door haar te laten bijdragen in de verbruikskosten. Alles wat daarboven gaat, is imo gewoon afzetterij. Naïef zijn is één zaak, maar om uw levensgezel daarom te gaan behandelen als een random huurder ...

Timmeke zei:

Tja, is ook gewoon de realiteit nu: je moet al met twee zijn om deftig te kunnen leven. Anders is het bijna onbetaalbaar. Vroeger kan dat nog eenvoudig dat de man ging werken en de vrouw thuisblijf... nu...

Klik om te vergroten...

Ook serieus overdreven me dunkt. Er zijn nu meer singles dan ooit, 't is toch niet alsof die allemaal tegen de armoedegrens aanschurken. Tenzij je doelde op de situatie waarbij je met twee (of meer) van één loon moet leven, dat zal in deze tijden inderdaad lastiger zijn.

brandon_ zei:

Je bent niet alleen, telkens een gesprekspartner, af en toe seks, je kan samen op reis gaan, samen het huishouden doen, samen betalen wat je normaal alleen moet betalen (= meer geld overhouden), samen gezellig in de zetel zitten, ...
Ik kan zo wel 1000x zaken opnoemen waarom je dan überhaupt gaat samenwonen en er toch nog altijd vanuit gaat dat de relatie ooit stukloopt hoor :-D

Klik om te vergroten...

Ja dat weet ik ook wel, alleen doelde ik op het feit dat gaan samenwonen geen zin heeft als je er per definitie vanuit gaat dat de relatie ooit zal eindigen.
Je gaat wel samenwonen en al die leuke dingen samen doen en er alsnog vanuit gaan dat het maar tijdelijk is.
Die laatste zin van jou klaar em helemaal. Je zegt dat de relatie ook stuk zal lopen, niet eens dat het stuk KAN lopen.
Ik vind het maar een vreemde en enge manier van denken, no offence.

plastic zakske zei:

Ik zit in dezelfde situatie: Ga binnen een maand samenwonen.

Zij heeft zelf voorgesteld om te delen in alle kosten. Maar dat laat ik niet toe. Een echte man verzorgt zijn vrouw/vriendin en niet andersom. Zou me echt diep schamen moest ik haar mee laten betalen.

Wat wij doen: Ik betaal de lening af, is tenslotte mijn huis. En ook de vaste lasten, bijna hetzelfde of je nu alleen woont of samen woont.
Voor eten en alle andere zaken openen we een gemeenschappelijke zichtrekening. Hebben een vergelijkbaar uitgaven patroon, dus komt vanzelf goed. Zelfs als ze iets meer uitgeeft als ik, ga ik daar niet wakker van liggen.

Kan ze zelf lekker sparen om zelf iets te verwerven ofzo.

Klik om te vergroten...

Ik vind het een heel lief gebaar van jou naar jouw vriendin toe maar ik denk niet dat die vlieger bij mij zou opgaan.
Niet dat ik te trots of te rebels ben om me te laten onderhouden door ne vent maar ik zou toch niet liever willen dan mijn steentje bij te dragen, zowel financieel als huishoudelijk moest ik ooit mijn droomprins op zijn wit paard tegenkomen en ik mag in zijn paleis mag komen wonen.
Of op een zwarte ezel voor mijn part en dan in een tent gaan wonen.

Ik vind het voor de rest wel goed geregeld bij jullie. Veel geluk voor binnen een maand en geniet nog vele,vele mooie jaartjes samen.

IkKe zei:

En stop aub over die vaste kosten het is echt de omgekeerde wereld, als het toch zo goedkoop is kom ik wel bij jullie inwonen elke dag douchen en eten en zal ik de was doen en koken.

Klik om te vergroten...

... maar ben jij bent mijn lief niet. Snap je de nuance? 't Is verdorie geen huurder die je in huis pakt hé.

lening gewoon zelf afbetalen, ga ervan uit dat je dat zelf wel kan op uw alleen, dus in se verandert er daar niks van. En het is niet omdat ze bij u komt wonen, dat op dat vlak je meer kosten hebt. Enkel voor verbruik e.d. zou ik mss wel de zaken wat delen.

Maar ik denk wel dat zij het zélf in de 1e plaats zal voorstellen om ook in de kosten te delen. Zou maar een plat geval zijn indien zij zelf voorstelt om bij u in te wonen om dan geen bal te betalen. Lijkt mij ook een kwestie van gezond verstand als je ergens inwoont of komt logeren, dat je het uit beleefdheid het aanbiedt.

Alle, ik ken zo een maat van mij die dat doet bij zijn vriendin: bij haar inwonen maar weigert mee te betalen in de kosten.

ge moet geen winst maken op uw vriendin, en ook geen verlies, zie gewoon dat ge break even draait

en ge moet al zeker uw vriendin niet leren "dat het duur is om alleen te wonen".

Feignasse zei:

Dus het is geen wildvreemde, maar je vindt het niet gek om haar wel als een te behandelen?

Klik om te vergroten...

Ja, je behandelt haar of hem op dezelfde manier dat je iemand anders zou behandelen. Zou jij aan een maat die bij u komt inwonen om op die manier goedkoper af te zijn huur vragen, dan lijkt het mij logisch dat je hetzelfde ook doet voor uw vriendin. Doet ze zaken binnen het huishouden, zoals uw was, de kuis, etc, en het dan dus ook een echte manier van samenwonen is. Dan lijkt het mij enerzijds logisch dat een gedeelte tot het volledige gedeelte van de huur niet meer noodzakelijk is. Daar je op dat moment als een koppel echt samenleeft. Ook al is het niet logisch dat er wel huur betaald moet worden als de woning gehuurd wordt, en niet als de woning eigendom is van 1 van de 2. Vanuit een basisch principe.

Begrijpbaar ja, logisch neen.

Maar bon, het begrijpbare lijkt mij nog altijd het gezondste voor een relatie. Op die manier kiest de partner wat voor een relatie het is. Puur financieel, maar ook gevoelsmatig. Want ik weet niet wat de achterliggende reden van beide partners is om al gaan samen te wonen. Bij sommige is dat dat ze elk hun eigen gang gaan en wel zien wat het wordt, bij anderen om het als een koppel te maken.

Stimpy zei:

ge moet geen winst maken op uw vriendin, en ook geen verlies, zie gewoon dat ge break even draait

en ge moet al zeker uw vriendin niet leren "dat het duur is om alleen te wonen".

Klik om te vergroten...

Maar de vriendin mag plotseling wél 'winst' maken door bij je komen in te wonen? Want in zekere zin maakt zij pure winst: Ze heeft geen kosten moeten betalen aan de notaris, ze moet geen intrest betalen aan de bank, ... In deze situatie heeft hij wel een onderdak en zij niet, dus zij komt in de financieel meer eenvoudige situatie omdat ze nooit de mogelijkheid had om iets te kopen of zelf nooit het risico heeft willen nemen.

Waarom zou een deel van de vaste kost niet mogen gedeeld worden en een deel van de variabele wel? Die variabele kost kon hij zelf ook wel alleen dekken, net zoals de vaste kost. Maar toch zien sommige mensen dat als iets verschillend...

Wil je het 100% eerlijk dan zou ze de helft van de variabele kost moeten dragen, de helft van de afschrijving van de meubels dragen vanaf dat moment en de helft van de intrest op de lening. Dat zijn de echte kosten die je niet als investering in vastgoed kan zien voor de persoon die het huis heeft gekocht. Maar vermits dat allemaal nogal wat reken- en gokwerk vergt begint niemand daar aan.

Ik denk dat zijn vriendin zelf vrouw genoeg zou moeten zijn om sowieso de helft van de variabele kost te dragen en een klein bedrag bij te leggen voor de woonst. Desnoods openen ze een gedeelde rekening en stoort zij elke maand €500 en hij elke maand €300-€500. Zo draagt zij gewoon iets meer bij aan de variabele kost en maakt ze het voor hem ook iets gemakkelijker.

Cycloon zei:

Maar de vriendin mag plotseling wél 'winst' maken door bij je komen in te wonen? Want in zekere zin maakt zij pure winst: Ze heeft geen kosten moeten betalen aan de notaris, ze moet geen intrest betalen aan de bank, ...

Klik om te vergroten...

En ze houdt aan het einde van de rit geen eigendom en dus ook geen zekerheid over.

Waarom zou een deel van de vaste kost niet mogen gedeeld worden en een deel van de variabele wel? Die variabele kost kon hij zelf ook wel alleen dekken, net zoals de vaste kost. Maar toch zien sommige mensen dat als iets verschillend...

Klik om te vergroten...

Omdat die vaste kost alleen in zijn voordeel is: hij heeft uiteindelijk een eigendom, zij niet. Als je iemand laat meebetalen aan de afbetaling van een woning, dan is het niet meer dan fair dat die persoon ook een aandeel verwerft in de eigendom van die woning.

Feignasse zei:

En ze houdt aan het einde van de rit geen eigendom en dus ook geen zekerheid over.

Klik om te vergroten...

nogmaals

als ik niks vraag (enkel verbruikskosten) kan ze makkelijk 1000 euro per maand sparen

op 2 jaar tijd houd ze dus 24.000 euro over? dat is inderdaad geen eigendom maar wel ne serieuze spaarpot! en dus wel zekerheid!

indien ik wel iets zou vragen bv. 200 euro, dan kan ze op 2 jaar nog steeds met 19.200 euro genieten van zekerheid en heeft ze terwijl cheap gewoond

En jij blijft de enige eigenaar van je woning dus iedereen wint? Loopt het mis, dan scheurt niemand zijn broek. Blijkt de relatie succesvol, dan kan zij zich eventueel inkopen door met haar spaarpot de lening versneld af te betalen.

moest het mislopen en ze heeft al die tijd zo goed als gratis gewoond, dan zou ik me dik int zak gezet voelen achteraf denk ik