Archief - No Country For Old Men

Spoiler tags?

Moto zei:

...eigenlijk de hoofdrolspeler moeten zijn, maar wegens zen angst voor de dood (zeker zo vlak voor zen pensioen) houd hem zich afzijdig, en brengt hem zen tijd door met amateur-filosofie en wat dwaze nostalgische prietpraat.

de Llewelyn (of hoe was het ook alweer) is gewoon een beter hoofdpersonage omdat hij tenminste invloed heeft op het verhaal, en het enige intressante personage in de hele film is, maarja...

...een 'goed' einde, nu was het compleet zinloos, zo zinloos als het 'hoofdpersonage' de sheriff

Klik om te vergroten...

Ethan Coen studeerde aan Princeton af voor filosofie, McCarthy is een Pulitzerwinnaar, dat lijkt me niet amateuristisch geschreven. Maar nee, dat is het net. Het kwaad, het geweld kan van overal komen, niemand is er tegen bestendig. De onoverkomelijke dood wordt nog eens benadrukt
Het feit dat de aanhoudende psychopaat onwaarschijnlijk kalm blijft en nooit rent in een achtervolging is daar een verwijzing naar dat onvermijdelijke.
Sheriff Bell houdt zich inderdaad afzijdig, hij komt gewoon tot het verschrikkelijke besef dat ie niet meer opgewassen is voor de nieuwe tijden. Vroeger kon alles met een eenvoudig woord en daad opgelost worden. Hij droeg zelf nooit een wapen of heeft het nooit moeten gebruiken. Maar nu is hij totaal onbeholpen, dat begrijp je.

Hij niet alleen op dat vlak. Iedereen is een vogel voor de kat... maar hij is nog zo voorzichtig en berekend om te aarzelen. De man onderneemt wel, maar hij durft niet goed meer.
De bal gaat inderdaad aan het rollen wanneer LLewelyn iets neemt waar hij geen recht op heeft (wie eigenlijk wel?). LLewelyn Moss en Anton Chigurh zijn dus die nieuwe generatie (in de eighties) die voor niets terugdeinst en moeiteloos naar geweld grijpt. Het ultieme (Coeneske) kwaad wordt belichaamd door die killer... met een al even ultiem ongewoon wapen. Je weet niet wie hij is, enkel een idee hebben we van hem, we observeren maar, er is geen grondige karakterschets. Je weet niet waar hij vandaan komt en je weet niet waar hij heengaat. Hij is op zich niet zo van belang en Llewelyn ook niet. Het is niet de bedoeling dat je met eender welke personage meevoelt, het is veel meer een statement. "Kijk vroeger was het beter en vanaf dan ging alles naar de maan."
Dit is echt geen gemiddelde film die je relax kan bekijken, want zelfs de actie is trouwens nooit echt actie... het tempo is daar te absurd traag voor, geweldige suspense als gevolg. De Coens zijn er al trouwens meer in hun opzet geslaagd om het verwachtingspatroon van het publiek totaal niet tegemoet te komen. Technisch gezien is dit echt een briljant pareltje.

wat visual dus zei.