Nóz w wodzie Knife in the Water (R. Polanski, 1962) 8.5/10
Sterke debuutfilm van Roman Polanski, over een koppel dat een lifter meepakt. Aangekomen op hun locatie, nodigt de man om onbekende redenen de lifter mee op hun zeiltochtje. Er ontstaat al snel een machtsspel tussen de twee, dat van kwaad naar erger gaat. Thematisch en stylistisch sluit deze minimalistische film aan bij de films van die andere modernist M. Antiononi (en vooral het eerste deel van L'Avventura) Visueel zeer sterk (ondanks dat het zich op een zeilbootje afspeelt), claustrofobisch en zeer sterk geacteerd.
Mephisto (I. Szabó, 1981) 7.5/10
Een epos over acteur Hendrik Hoefgen die een ster wordt als toneelacteur dankzij zijn rol als Mephisto
(Faust). Wanneer het Nazi-regime echter opkomt, ziet hij zich genoodzaakt zijn idealen en principes op te geven om zijn succes te doen groeien en zijn vrienden te helpen, en net als Faust verkoopt hij ook zijn ziel aan de Duivel (-> Nazi's). De film vormt bijgevolg een heerlijke parabel rond macht en corruptie, gebruik makend van het Faust verhaal. Ondanks zijn speelduur van 140 min, voelt het verhaal veel te gecompresseerd aan (waarbij de zeer elliptische montage niet bepaald helpt). Maar de overweldigende acteerprestatie van Klaus Maria Brandauer als Hoefgen doen alle minpunten in het niets verdwijnen. Hier kunnen veel acteurs nog iets van leren, jezus man, respect!
Walkabout (N. Roeg, 1971) 7.5/10
Sterk! Mooi gebruik van symboliek en visueel sterk. Hoewel het verhaal (2 verdwaalde kinderen en een aboriginal zijn afhankelijk van elkaar om te overleven in de outback van Australië) soms wat rommelig is, was het zeer interessant. Wat ik wel wat minder vond, is het overdadig gebruik aan stylistische elementen, zoals de free-frames, omdat ik die hier minder passend vond. Vooral die scene met de zon vond ik adembenemend (grappig ook, hier wordt Aleister Crowley ook gequote
)
Naked Lunch (D. Cronenberg, 1991) 7/10
The fuck??
Mja, raar he, doch interessant om eens te zien. Al denk ik wel dat je er meer aan hebt als je het boek gelezen hebt en meer van het leven van Burroughs zelf kent. Knappe combinatie van noir sfeer en
freaky shit. Het verhaal is door zijn niet-lineariteit ook wel complex.
Eaux d'artifice (K. Anger, 1953) 8/10
Een vrouw in een Baroque kleed loopt doorheen de tuinen van de Villa d'Este in Tivoli. Weergegeven in monochroom blauw, film Anger de talloze fonteinen en waterweggetjes, dit op de muziek van Vivaldi's Winter-compositie (4 Seizoenen). Zeer kunstig en poëtisch.
Scorpio Rising (K. Anger, 1964) 8/10
Een van de belangrijkste Amerikaanse underground-films, en die vaak aangehaald wordt als zeer invloedrijk, oa. door Scorcese, Lynch en Spielberg (American Graffiti). Visueel is de film een tour de force, waarbij we impressies krijgen van het leven van een biker gang en hun cultuur. Hun leider, Scorpio, krijgt haast mythologische allures, vooral door de cross-montage van beelden van één of andere film over het leven van Jezus. De film zit ook vol met iconen, symboliek en een rock'n'roll soundtrack (alsook Blue Velvet van Bobby Vinton
)
Fireworks (K. Anger, 1947) 7.5/10
De invloed van Anger op Lynch is nog meer voelbaar in deze kortfilm, die dankzij zijn abstracte narratie en nachtmerrie-achtige sfeer vaak doet denken aan Eraserheid. Brutaal, grauw en vooral een zeer ongemakkelijke ervaring.
Incendies (D. Villeneuve, 2010) 6.3/10
Gaat over een tweeling die het gruwelijke verleden van hun moeder en de Libanese oorlog ontdekken. Kijk, ik vind het nobel wat de regisseur heeft willen verwezenlijken, en bepaalde scenes zijn echt wel sterk en laten een zware indruk na. Maar ik vond de onthulling op het einde er toch wat over. En bovendien, als je er even over nadenkt, klopt er iets niet qua tijdsverdeling, waardoor het geheel ook nog eens onlogisch wordt. Ook had Villeneuve beter gedurende heel de film een bepaalde afstandelijkheid gehouden. Nu verliest de film in mijn ogen een deel van zijn oprechtheid door een aantal scenes waar er te hard ingespeeld wordt op de emoties van de kijken (komt te goedkoop over). Geef mij dan maar Des Hommes et des Dieux, een film met gelijkaardige opzet en thematiek.
