PBR Streetgang
Legacy Member
California Split - 8.5/10 (Robert Altman, 1974)
Een verbazingwekkend goede film van Robert Altman. Ik had nooit gedacht dat hij nog een film zou maken na M*A*S*H, waar de protagonisten eigenlijk niets anders doen dan wat plezier maken en gekke stunts uithalen. Het improvisatorisch karakter van de film is wederom schitterend en Altman's stijl van filmen is echt heel uniek. De lange takes en trage pans waardoor je de hele speelruimte te zien krijgt met daarin de acteurs en figuranten die schijnbaar vrij spel krijgen om hun ding te doen. Het werkt bijna altijd, en California Split vormt geen uitzondering. Cinematograaf Paul Lohmann bewijst hiermee al een jaar voor Nashville dat hij een uitstekend keuze was om voor Altman te werken. De korte scene op de parking na hun eerste pokermatch was werkelijk fenomenaal: het dansje 's nachts met massieve onderbelichting en een heel klein beetje backlight gaf de mannen een heel erg knappe omlijning. Ik begrijp niet waarom deze film zo weinig besproken wordt en waarom die nooit meer erkenning krijgt binnen Altman's oeuvre. Knap werk ook van Elliot Gould en George Segal. Segal had ik nooit in een andere film dan Who's Afraid Of VIrginia Woolf? en zijn rol en acteerstijl konden me zeker bekoren. En van de leukere Altman films, en eentje die ik zeker nog eens ga bekijken, maar hij heeft zo veel meesterwerken dat ik deze film jammer genoeg niet in een Top 5 zou kunnen steken.
Een verbazingwekkend goede film van Robert Altman. Ik had nooit gedacht dat hij nog een film zou maken na M*A*S*H, waar de protagonisten eigenlijk niets anders doen dan wat plezier maken en gekke stunts uithalen. Het improvisatorisch karakter van de film is wederom schitterend en Altman's stijl van filmen is echt heel uniek. De lange takes en trage pans waardoor je de hele speelruimte te zien krijgt met daarin de acteurs en figuranten die schijnbaar vrij spel krijgen om hun ding te doen. Het werkt bijna altijd, en California Split vormt geen uitzondering. Cinematograaf Paul Lohmann bewijst hiermee al een jaar voor Nashville dat hij een uitstekend keuze was om voor Altman te werken. De korte scene op de parking na hun eerste pokermatch was werkelijk fenomenaal: het dansje 's nachts met massieve onderbelichting en een heel klein beetje backlight gaf de mannen een heel erg knappe omlijning. Ik begrijp niet waarom deze film zo weinig besproken wordt en waarom die nooit meer erkenning krijgt binnen Altman's oeuvre. Knap werk ook van Elliot Gould en George Segal. Segal had ik nooit in een andere film dan Who's Afraid Of VIrginia Woolf? en zijn rol en acteerstijl konden me zeker bekoren. En van de leukere Altman films, en eentje die ik zeker nog eens ga bekijken, maar hij heeft zo veel meesterwerken dat ik deze film jammer genoeg niet in een Top 5 zou kunnen steken.
ad:
.
