Epic review is epic ... :')
The Big Parade (1925)
Wat een special effects voor die tijd! Het verhaal is redelijk clichématig (alhoewel ik niet weet of het fair is om van een cliché te spreken bij een film uit die periode ...), doch de uitvoering is subliem.
De eerste helft van de film staat bol van de goed geplaatste grappen en gaat er redelijk ontspannen aan toe.
De tweede helft van de film is heel wat serieuzer en is echt een ongelofelijk inspirerende vertoning.
De hoofdrol is overtuigend en sterk gebracht met heel wat gevoel voor beeldtaal.
Ik kijk al uit naar de andere werken van King Vidor
8.5/10
Sunrise: A Song of Two Humans (1927)
Wut ...
Deze stond al even op mijn lijstje maar het was er eigenlijk nooit van gekomen omdat ik ergens had gelezen dat de toon nogal serieus is en dat in combinatie met de coverprent van de film en het feit dat het een stomme film is wekte bij mij niet echt veel drang op om hem te gaan bekijken ... wich I now regret!
Het lijkt mij bovendien niet geheel toevallig dat de eerste Academy Award voor beste cinematografie uitgereikt werd in 1927, de cinematografie in deze film is een toonvoorbeeld van hoe het moet!
Bijzonder sterk vond ik hoe er letterlijk en figuurlijk heel weinig gezegd wordt in deze film, dit lijkt één van de weinige voorbeelden te zijn waar de regisseur er effectief voor gekozen heeft om niet ondanks de beperking van de stomme film zo veel mogelijk te proberen zeggen maar gewoon de stomme film op zich te respecteren en daar rond te gaan werken.
De sfeer daarenboven was subliem, er gaan tientallen minuten voorbij zonder dat er één woord gerept wordt en het mag verdorie gezien worden!
De acteurs doen het ook heel goed, de passie is van hun gezichten af te lezen.
Ik kan heel veel over deze film gaan zeveren maar uiteindelijk komt het er op neer dat dit weer zo één van die zeldzame films is die mij enorm veel zin doet krijgen om gewoon nog meer films te zien.
10/10