Archief - Autoliefde

Vreemd genoeg moet ik zeggen dat mijn interesse naar auto's toe is beginnen groeien dankzij Catscratch

Waar vroeger een auto idd altijd maar was om van A naar B te gaan is nu zoveel meer.
In het begin was ik ook radicaal tegen Frank zijn "obsessie" voor auto's. Zoveel geld voor een auto, dat zag je mij er niet meteen tegen aan smijten.
Maar ik heb er meer respect voor gekregen, en gun het hem ook van harte als ik zie hoe gelukkig hij is als zijn porscheke lawaai maakt

Zelf merk ik bij mijzelf wat koppigheid. Ik heb al praktisch mijn hele leven gezegd dat ik ooit een Mini ga kopen, maar ik besef maar al te goed dat het veel geld is. Desondanks weet ik dat ik niet geleefd ga hebben als ik er gene gehad heb, dus ooit zal het er zeker van komen Da is een moment waar ik serieus naar toe leef!

Ik merk aan mijzelf ook dat ik enorm geniet als ik aan het rijden ben. Ook al is het "maar" een Twingo, het geeft echt een meerwaarde aan mijn leven. Het staat denk ik meer als "teken van vrijheid" dan een 14 jaar oud bakske (dat binnenkort naar de keuring moet )

Kweet nog goe toen Frank zijne bmw verkocht had. Ik wou absoluut nog eens samen met hem gaan rijden, want anders zou ik mij slecht gevoeld hebben. Kheb in de garage de auto nog bedankt met een kus te geven Khad echt superveel goede herinneringen eraan. Later dan zelf nog een traantje gelaten toen em weg was.
Er kwam een Porsche in de plaats, maar mij zegde dat toen nog niet veel.

Als em dan er eindelijk was, moest er nog gezorgd worden voor de nodige papieren. Twas daar zo iets waarvoor ge 10 cent moest betalen, en da heb ik dan met veel plezier gedaan, om toch iets bij te dragen aan de Porsche.(want ik zie mijzelf geen duizenden euro's ophoesten op de moment )
Kwas daar natuurlijk keitrots op

Dusja, het zegt mij nu meer dan vroeger, en als ik iemand heb die die interesse blijft voeden zal dat ook alleen maar groeien

ook door mijn ouders uit;
-van kleinsaf mee op de moto, zelfs nog 3000km achterop de moto meegegaan op reis!
-ouders superveel op baan met de wagen en ik zoveel mogelijk mee! (al van kleinsaf zeggen welke wagen er passeert enzo, je kent dat wel)

direkt terechtgekomen in bmw's van ouders. 320d en Z3 2.2i (beiden met Mpacket) aan 17 jaar...

toch héél koppig geweest en mezelf een opel vectra B gekocht (ik vond BMW téveel geld voor wat het is).
Soit, khad geen crossmoto meer, mijn schakelbrommer voor op de baan was ook weg.

Al snel had ik genoeg van de dieselstoof en beginnen rijden met de moto van moederlief want die ultieme vrijheid had ik toch niet in een wagen!
Uiteindelijk mijn nieuwe hornet gekocht (wat vroeger dan verwacht, wat geluk bij een ongeluk dus dat ik de hare geplooid had!) om.
Grote reden voor de moto is ook dat die betaalbare prestaties geeft! Hoewel ik er nog enorm veel geld qua banden, naft, de extra taks en verzekering enzo inpomp komt dit veel voordeliger uit dan een echte sportwagen te bezitten en de rijervaring op een moto, daar zal gelijk welke wagen nooit aan kunnen tippen vrees ik (toch niet onder de 200.000euro )

Om dan nu toch terug naar mn roots te vallen en ook mijn wagen door een BMW 320D M-pakket te vervangen!

Het is dus een ware passie, iets dat in mijn bloed zit! en iets dat jammergenoeg verdomme veel geld kost

Wat zeggen de mensen hiervan?
Veel gasten ambiëren dezelfde droom maar er zijn ook veel jaloerse mensen (die ik gelukkig niet persoonlijk ken).
Veel last heb ik ervan nog niet gehad, één keer dat ik uit een café kwam en datk zag ze op mijn klink hadden proberen te fluimen! liever dat dan een schreef derin zeker!

Wat antwoord jij tegen die mensen wat je aantrekt in auto's?
Kmoet eerlijk zijn, auto's zijn een passie voor mij, maar alsk sommige ier opt forum bezig hoor, verdwijnt da int niets. Nuja alles aan een auto kan mij aantrekken, ofdat da nu de magistrale vormen zijn of de brute kracht van de motor, of alletwee is. Ik ben niet de grootste kenner van alle soorten wagens, maar dat wil niet zeggen dat het mij niet intreseert

Waarom je er geld tegen aan kan blijven gooien?
Altijd maar mooier en beter willen Bij men huidige wagen word er welliswaar niet enorm veel geld tegen gegooid, tis mijn eerste auto, 17j oud en hij begint wa opt laatste te lopen, kleine kosten worden er nog met plezier aangedaan, maar als er eens iets zwaarder zal voorvallen, zal er wss een andere wagen komen.

Wat trekt je aan in auto's?
Is da nie tzelfde als de eerste vraag? Gwn alles kan mij aantrekken in autos, uiterlijk, motor, beiden, ragbaarheid, maar ook comfort of de luxe die je kunt hebben in een wagen zijn soms gewoonweg

Is de liefde gegroeid door de jaren?
Yep zeker en vast, vroeger reden wij me een oude corsa opt veld en nu betekenen autos ook veel meer voor mij, ook door op meetings te komen, waar geregeld prachtige wagens staan, komt da er zeker meer en meer door.

En aansluitend waarom heb je voor je huidige wagen gekozen?
De wagen was van mijn vader, die toen een andere auto zocht, en kmocht de mitsu overkopen voor een klein prijsje. Maar nu hoe meer ik er mee rijd, hoe liever dak er mee rijd

Wat antwoord jij tegen die mensen wat je aantrekt in auto's?
Ik lééf voor auto's, echt, iedereen die mij kent weet dat ik een autofreak ben. Ik heb het geluk dat ik van mijn hobby mijn werk kon maken ook

Waarom je er geld tegen aan kan blijven gooien?
De een verzuipt alles, de ander koopt enkel merkkledij, ik smijt bijna alles tegen mijn auto Iedereen heeft zijn prioriteiten om "gelukkig" te zijn.

Wat trekt je aan in auto's?
Snelheid, sensatie, vrijheid, smell of burning rubber & gasoline

Is de liefde gegroeid door de jaren?
De liefde zit er al in van kleinsaf... Ik had als klein ventje 100'en matchboxen, autofilms waren voor mij de max, mijn eerste gocart was een droom! De eerste keer karten was beter dan een orgasme. Geef me 4 wielen en een stuur en ik ben ermee weg

En aansluitend waarom heb je voor je huidige wagen gekozen?
Op 12jarige leeftijd was ik een hevige fan van de opel astra. Destijds een tamelijk jonge occasie. Ik moest en zou met een GSI rijden op mijn 21. Op 17jarige leeftijd een astra F 1.4 mogen kopen, op mijn 21ste mijn droom GSI kunnen kopen. Een nieuwe wagen spreekt mij niet aan, ok zet er een voor mijn deur ik ga ook geen neen zeggen. Maar nooit kan die tippen aan mijn 16jarige opel

BaBsie zei:

Vreemd genoeg moet ik zeggen dat mijn interesse naar auto's toe is beginnen groeien dankzij Catscratch

Waar vroeger een auto idd altijd maar was om van A naar B te gaan is nu zoveel meer.
In het begin was ik ook radicaal tegen Frank zijn "obsessie" voor auto's. Zoveel geld voor een auto, dat zag je mij er niet meteen tegen aan smijten.
Maar ik heb er meer respect voor gekregen, en gun het hem ook van harte als ik zie hoe gelukkig hij is als zijn porscheke lawaai maakt

Zelf merk ik bij mijzelf wat koppigheid. Ik heb al praktisch mijn hele leven gezegd dat ik ooit een Mini ga kopen, maar ik besef maar al te goed dat het veel geld is. Desondanks weet ik dat ik niet geleefd ga hebben als ik er gene gehad heb, dus ooit zal het er zeker van komen Da is een moment waar ik serieus naar toe leef!

Ik merk aan mijzelf ook dat ik enorm geniet als ik aan het rijden ben. Ook al is het "maar" een Twingo, het geeft echt een meerwaarde aan mijn leven. Het staat denk ik meer als "teken van vrijheid" dan een 14 jaar oud bakske (dat binnenkort naar de keuring moet )

Kweet nog goe toen Frank zijne bmw verkocht had. Ik wou absoluut nog eens samen met hem gaan rijden, want anders zou ik mij slecht gevoeld hebben. Kheb in de garage de auto nog bedankt met een kus te geven Khad echt superveel goede herinneringen eraan. Later dan zelf nog een traantje gelaten toen em weg was.
Er kwam een Porsche in de plaats, maar mij zegde dat toen nog niet veel.

Als em dan er eindelijk was, moest er nog gezorgd worden voor de nodige papieren. Twas daar zo iets waarvoor ge 10 cent moest betalen, en da heb ik dan met veel plezier gedaan, om toch iets bij te dragen aan de Porsche.(want ik zie mijzelf geen duizenden euro's ophoesten op de moment )
Kwas daar natuurlijk keitrots op

Dusja, het zegt mij nu meer dan vroeger, en als ik iemand heb die die interesse blijft voeden zal dat ook alleen maar groeien

Klik om te vergroten...

hopen volk hier... wij zullen die interesse allemaal wel voeden

mijn ouders waren niet echt autofanaat, m'n ma reed golf 1 en dan Golf 2, m'n pa 2CV (waarmee we veel gelachen hebben) en dan 1.5D corsa (well known here )

Die golf 2 was trouwens nen 1.3 naft denk ik, uiteindelijk weggedaan door compressieverlies.

Autoliefde kwam niet echt dus van hun, alhoewel ik vroeger es op de hoek vant straat stond met m'n pa en hij me dan de automerken leerde

Maar als kleine man es meegereden in de E34 van m'n nonkel, onderweg naar huis. Kvond al de hele tijd dat we traag reden, dus vroeg ik 'waarom rij je zo traag?', ah, moeten we sneller rijden?
Bleek dat ie al 130 reed, maar rijcomfort Golf 2 => E34 verschilt vrij hoog dat vond ik toen al de maks aan BMW. 130 rijden en tis precies alsof ge maar 80 doet.
Daarna kreeg ie een E39, ook es meegereden, man dat reed smooth, wederom vergeleken met de Golf 2, de corsa en de golf IV, fack, azo een luxebak, zo zacht rijden

Nog tijdje later trok hij dan es open, was een 523i denk ik, en als kleine man kreeg ge daar echt nog precies een duw in de rug van, nog nooit gevoeld en daar zat dus vanalles op eh! airco, en een knopke voor cruise control enal zo zot!

Zo is dus m'n liefde voor BMW gegroeid.

Via andere nonkel die voor verschillende automerken werkt(e) de passie voor rijden opgedaan, met paar maten ne Lada Samara 1.3 kunnen kopen met kapotte koppakking voor 125 euro, veel pret aan beleefd

tot ie plots helemaal dood was jaar later dan Opel Kadett C met rolkooi gekocht, die ook opgebrakt (die is veel te vroeg van ons heen gegaan )

Paar jaar geleden stond dan de CAS hier plots aan de deur met de E30, wat ik toen nog ouwe, niet zo mooie BMW's vond. Maar toen em da spel opentrok in 2e, tot aan 90 dan nog wel, tja, dan wast echte liefde.

En uiteindelijk is de 318is dan de eerste en beste keus geworden, ideaal voor de arme student.

Haha, de eerste keer was da nog met de goeie oude 316 zeker?

Dat waren de tijden

Bij mij zit het er van kleinsaf in. Voor één of andere rare reden is m'n moeder wat een BMW fan (ge zou het haar ECHT NIET geven) en mijn pa moet van BMW ni weten. Als klein manneke veel meegeweest op circuit toen mijn pa nog opt circuit reed. Was wel altijd met de moto.

Natuurlijk, wast dan ook al wat sneller dat ik met den auto mocht rijden. Op mijn 15 had ik dan al een Golf IIke staan, en tegen dat ik 17 was den eerste BMW. Ook al wou ik een Toyota MR II MkI, maar mijn pa dacht dat ik mij daar dood mee ging rijden dus heb ik zo ne veilige 316 gekregen met 1.8 motor

Al snel werden de verschillen duidelijk die de aandrijving met zich meebracht en sindsdien komt er niks anders meer in huis dan achterwielaangedreven koten Zou graag Porscheken kopen, maar financieel is da volgens mij (nog) niet haalbaar.

Nu, als mensen vragen waarom ik er mijn geld in steek, zeg ik meestal dat ik ook liever petank als hobby had. 1 goeie set ballen, doe ge een leven mee!

CAS zei:

Nu, als mensen vragen waarom ik er mijn geld in steek, zeg ik meestal dat ik ook liever petank als hobby had. 1 goeie set ballen, doe ge een leven mee!

Klik om te vergroten...

Haha

Wat antwoord jij tegen die mensen wat je aantrekt in auto's?
der is geeneen die vragen stelt daarover, iedere auto dak al gekocht heb waar ik moeite in steek, vind de ander ook mooi en van tgene wat ik eraan verander heb ik nog nooit geen slechte commentaar over gehad ^^

Waarom je er geld tegen aan kan blijven gooien?
tis nen hobby eh ^^

Wat trekt je aan in auto's?
de vrijheid, snelheid (das wel me de moto ja ) tgeluid als ge het ferm in toeren jaagt (daarom koopek gene diesel) de mogelijkheid van te gaan waar dat ge wilt in de regen zonder dat ge nat komt en toch lekker warm hebt

Is de liefde gegroeid door de jaren?
De liefde zit er al in van kleinsaf... Ik had als klein ventje 100'en matchboxen, autofilms waren voor mij de max (ja gizmo, kmoest da kopieren ) kspeelde vroeger ook al veel autospellekes gelijk carmageddon, destruction derby, need for speed hot persuit en das er een beetje ingebleven khad vroeger zelfs zone speelgoedauto me testdummies, dat als ge tegen de muur ermee reed dat de kapo openplooide de ventjes door de ruit vloegen, de deuren afvielen en de wielen eruitschoten ^^ en tis blijkbaar erfelijk want men vader heeft ook al wa mustangs, capris, bmws, simcas, pontiacs mercedessen en chevrolets versleten

En aansluitend waarom heb je voor je huidige wagen gekozen?
ik wilde een camionet destijds om men drumstel in te vervoeren voor mijn groepke, die nooit echt iets geworden is, maar die kwam handig uit als slaapplaats in tweekend ge kunt er me 3 inzitten vanvoor en kem ook gekozen vo een t3 busje omdat het zijn charmes heeft (de laatsten opvolger van de hippiecamionetten imo) en aangezien het dan nog een ambulance geweest is van tleger is het dan nog ene van de uniekste camionetten in belgie omdat er maar een stuk of 6 nog van rondrijden
theeft nen zaligen ronk, ge hoort em van ver afkomen me zijnen 1900 naft boxermoter en tis dan nog nen RWD die het leuk maakt om af en toe eens een driftje te wagen

CAS zei:

Haha, de eerste keer was da nog met de goeie oude 316 zeker?

Dat waren de tijden

Klik om te vergroten...

sleuren met da kot en zo comfy, die stoeltjes man

Uw koffer was toen al een rommelkot

Koffer is nu volledig leeg!

316 woonde ik in

Interessant topic.

Persoonlijk kan ik hier nog niet veel ervaringen delen (ik ben nog maar 18). Als klein manneke vond ik dat wel 'iets' hebben, auto's, maar niet om te zeggen gelijk sommigen naar het circuit gaan en zo. Ik had meer een liefde voor grote machines & tractoren. Dat laatste is er met de jaren wel ver uitgegaan.

Toen mijn neef 18 was (ik was toen 12) kon ik niet begrijpen dat hij zo'n autofreak was geworden. Tot ik zelf stilaan aan mijn rijbewijs moest denken. En dan word je ouder en snak je naar zoveel meer vrijheid in plaats van altijd moeten zagen aan ma of pa om u ergens heen te brengen. En dan begin je op stap te gaan met oudere vrienden die al een auto hebben en tja, 'had ik dat ook maar'.

Ik heb er dan de laatste jaren ook alles op gezet om te sparen voor een auto en mijn rijbewijs zo snel mogelijk te halen, wat dan vorige zomer ook gelukt is. Amper 2 dagen later ben ik mijn eerste wagen gaan halen, een Ford Fiesta S van amper een jaar oud. Door een paar jaar hard te werken buiten school en in de vakanties en wat spaarcentjes had ik de financiële mogelijkheid om een wagen te kopen en toen ik in het topic van de vorige eigenaar op Autoforum las dat hij hem had ingeruild voor een Focus heb ik direct met hem contact opgenomen en zo heb ik mijn wagen dan gevonden. En ik kon geen beter wagen bedenken als 18-jarige. Het is mijn absolute vrijheid, ik geniet ook van autorijden en ik draag ook veel zorg voor het beestje.

Natuurlijk zit de volgende droomwagen alweer in het hoofd maar dat zal voor na mijn studies zijn. Ik durf mij in ieder geval wel autoliefhebber noemen, maar waarschijnlijk niet zo fel als sommigen hier. Voor mij is een auto in de eerste plaats een vrijheid en moet passen bij jezelf. Het is een soort verlenging van je persoonlijkheid, het type wagen dat je hebt. Net zoals je kledij, uit het je persoonlijke smaak. Echt gaan tunen en racen denk ik niet dat ik me ooit mee zou bezighouden. Met een model en merk naar mijn keuze, een sportmodel met een aantal opties is wel voldoende voor mij. En de motor, die moet gewoon vlot zijn. Geen top of the line dus, maar zeker bovengemiddeld.

Als klein ventje zat ik ganse dagen te tekenen. Maar het enige dat da manneke wou tekenen waren auto's. Mijn ouders hebben nog genoeg voorbeelden liggen. Oorspronkelijk reden we hier thuis Chrysler maar die maakte meer kosten dan km's dus heeft mijn pa (zoals elke vent zou doen) die knol aan zijn vrouw gegeven en zelf een klein nieuw Polotje voor zijn rekening genomen. Was maar een 1.4 met 60pk maar ik was daar direct zot van. Met die auto heb ik dan ook leren rijden en toen ik mijn rijbewijs haalde wou ik mijn eigen Polotje, want dat reed zo goed en si en la. Zo gezegd zo gedaan, maar na een half jaar begon die wel heel traag over te komen. De spreekwoordelijke druppel is gekomen ergens eind maart 2006 toen ik CAS zijn 325i hoorde aanstormen aan de carwash hier op de brusselsesteenweg. Het geluid was 1 ding, maar nekeer ingestapt was het helemaal af. Ik weet goed dat hij de motorswap naar 2.5 toen nog maar net had gedaan en die avond zijn er zo'n 40L super+ doorgegaan. Toen ik terug in mijn Polotje stapte om naar huis te rijden voelde het precies toch niet meer zo goed aan .

Op die moment had mijn pa al een jaar of 3 een E46 gekocht en hij was zelf verkocht aan de karakteristiek van achterwielaandrijving dus hem overtuigen om zelf zo'n oude bimmer te kopen was niet moeilijk maar mijn moeder was aan't lachen "welk krot gaat ge nu kopen voor met moeite 2500€? da kan toch niets goed zijn". Uiteindelijk toch mijn goesting gekregen en in Kalmthout een zwarte 320i E30 4 deurs gekocht bij BMW Meeussen. Het mocht echter niet zijn want na 3 weken nam ik op een buitenwegeltje een 1 serie in de zijkant toen ik een kruising niet had zien aankomen (signalisatie was omver gereden enzo van die leuke dingen). Auto total loss en mijn hart volledig gebroken. Zelfs nu gewoon schrijven doet mij terug hartzeer krijgen. Die kar stond super! Dus al snel beginnen zoeken naar een vervanger en omdat de motor buiten een kapotte radiator, delko-kap en oliepan nog perfect was een kas gekocht waar een kapotte motor inzat. Die stond in Charleroi en kostte met moeite 450€. Toen geloofde mijn pa zelfs niet meer dat het iets deftigs kon zijn maar na veel gezaag heb ik hem toch naar daar gekregen. Daar aangekomen bleek hij netjes in de lak te staan, zonder roest, blutsen en extreme krassen, én dezelfde motorisatie. Die motor had 2 kapotte tuimelaars en liep op 4 cilinders maar ik ben er toch zo mee naar huis getuft aan 80 per uur op de snelweg (schrik da ik had!) Toen ik ermee bij mijn garagist kwam viel hij letterlijk dood, vlak voor de garage.

Voorteken! De motor er met hulp van een aantal vrienden en professionele ondersteuning zelf uitgehaald en de andere van de ex-E30 ingeplaatst. Nieuwe distributie en pomp enzo, nu we toch bezig zijn . Sindsdien is de liefde voor die oude knol altijd maar gegroeid en ik zie mij hem nooit weg te doen eigenlijk. Onlangs nog een week X5 3.0d gereden en ook al rijdt dat voortreffelijk ik ben zoooooo tevreden als ik in die oude 6 in lijn stap. Hij is nu een beetje verlaagd met nieuwe sportdempers en KW veren en de toekomst heeft nog een 325i ombouw in petto. Ik kan eigenlijk niet goed meer allemaal opnoemen wat ik er allemaal al aan gedaan heb... Het is mij iets, autoliefde...


Ben ik de enige die 's avonds gaat "warmrijden" als ge niets te doen hebt?

Warmrijden..zelfs al heb ik niets te doen dan ga ik niet zomaar rondrijden om mijne naftbak leeg te maken maar al van meerdere gehoord die het wel doen.

daar vind ik de naft toch ook nog te duur voor

wat mij aantrekt aan auto's is niet het kijken ernaar, maar het rijden ermee. het zoeken naar de grens van wat een wagen kan en hoe ge die grens kunt verleggen.

ik zou mezelf dan ook niet echt een autoliefhebber, maar eerder een autosportliefhebber noemen. al van toen ik klein was ging ik met mijn vader naar de rally en de truckraces kijken.

voor mij maakt het niet uit dat er wat krassen op de lak zijn, dat er een buil in is of dat hij zwart ziet van het vuil zolang hij technisch maar volledig in orde is.

ik heb hier al veel morantische verhalen gelezen , graag nog enkele on-topic reacties

Mr Syphon zei:

bij mij is da vooral gekomen door een bepaalde film denk ik
dan paar keer naar racewars geweest ( circuit van zolder )

Klik om te vergroten...

Daar zit ook iets in, lijk gone in 60 seconds & fast and the furious hebben mijn liefde ook wel wat vergroot

@ Stackdump
Lang verhaal, maar de moeite om te lezen. Ik heb ook eerder iets met oude BMW's maar het is altijd moeilijk om te weten wat de vorige eigenaar daar allemaal mee heeft uitgestoken..

Wat antwoord jij tegen die mensen wat je aantrekt in auto's?
Ieder zijn hobby, ik rijd graag en ik werk er graag aan

Waarom je er geld tegen aan kan blijven gooien?
Als de rijeigenschappen nóg beter kunnen, waarom niet?

Wat trekt je aan in auto's?
Rijplezier, de power die je met je voet controleert, de techniek erachter en gewoon omdat sommige wagens eindeloos mooi zijn

Is de liefde gegroeid door de jaren?
Altijd al auto/motor fanaat geweest

En aansluitend waarom heb je voor je huidige wagen gekozen?
Liefde op het eerste gezicht sinds 1990, toen al wist ik dat ik er ooit eentje (=crx) wou

'k heb eigenlijk geen flauw idee wanneer het echt begonnen is.

Toen ik een jaar of 12 was hadden we hier een gemotoriseerde gocart, en daarvoor of daarna hebben we ook nog brommertjes gehad, waarmee we dan thuis achter zaten rond te rijden.

Dan op m'n 16e had ik een 2dehands mobiletje gekregen, en ik was superblij dat ik eindelijk eens overal kon gaan rijden waar ik vroeger niet mocht. Het brommertje zelf kon natuurlijk beter(zo cool was een mobilet ni), maarja, het was beter als niets.
Toen wou ik graag een mtx of een senda of iets gelijkaardigs kopen, maar ik had er nooit het geld voor.

Een jaartje later was er een inkoopactie van pitbikes, en na veel gezaag mocht ik er dan toch eentje kopen. Da was mijn eerste eigen "snel" ding. Daarvoor had ik enkele keren op een crossmoto gereden van buurjongens.

Da pitbikeje was SUPER. De kwaliteit trok op niks, ma da was een van m'n beste 300 euro's ooit. Nu, da ding heb ik toch moeten opgeven, ondanks een nieuwe motor. De uitlaat was kapot enz, gat in de carter van te vallen. Het was de moeite niet meer om daar nog meer geld in te steken.

Rond m'n 18e ben ik beginnen kijken naar een goedkope moto, een enduro. Ook weer na een beetje zagen mocht ik dan toch ene kopen, en toen heb ik me dus een honda XR250 gekocht. Da ding reed eigenlijk nog heel goed, en startte ook nog goed, maar hij was vastgelopen omdat ik met te weinig olie had gereden(ofwel verbruikte hij olie, dunno, nooit nagekeken). 'k heb die dan door een kameraad min of meer laten maken, ma die stukken hebben mij ook weer veel geld gekost. Hij was nooit meer hetzelfde, verstookte olie voor dood en startte niet goed. Hij reed precies ook niet meer zo goed. 'k heb die toen verkocht, zoda ik juist de kosten van m'n reparatie terug had.

Ik was ondertussen ook begonnen met autorijden, weliswaar met een voorlopig rijbewijs met begeleider. Ik vond het op het begin wel leuk, maar het begon snel te vervelen omdat ik me altijd verschrikkelijk moest inhouden en niet kon doen wat ik wou.

In de vakantie na het 6e middelbaar heb ik dan een ktm 660 smc gekregen van m'n pa. het budget was 5000euro, en ik wou een supermotard. De onderhoudskosten van die dingen liggen echter nogal hoog, en 'k moest dus een ietwat gedomesticeerder model hebben. De 660 smc was de snelste, nog tamelijk onderhoudsvriendelijke moto, en was puur qua pk/kg de beste keuze. 'k heb die moto nog altijd, maar hij heeft eigenlijk maar een 2tal weken perfect gereden zoals het moest. Sindsdien start hij imo niet meer zo goed, en 'k heb hem al verschillende keren binnengedaan, zonder al te veel resultaat.

Nu zou hij op groot onderhoud moeten, en tandwielen enz zouden vervangen moeten worden, maar ik zit momenteel met een verschrikkelijk klein budget. 'k ben dan ook een beetje aan't twijfelen om hem weg te doen, hoewel ik dan waarschijnlijk veel geld daarop verlies. En ook, het was een cadeau, da's zo een beetje not done Er zijn ook niet direct goede alternatieven. Ne nieuwe moto kan ik niet betalen, en een andere sm gaat minstens even veel onderhoud nodig hebben. Ik wil rijden, niet onderhouden.

Anyway, terug naar de auto dan: ondertussen had ik m'n vast rijbewijs, en de eerste keer dat ik alleen mocht rijden, zat de toerenteller al snel richting rode zone. Na enkele maanden kreeg ik m'n ma al achter mij, omdat de banden compleet op waren, en de remblokjes vervangen moesten worden. Als zij ermee was blijven rijden, hadden die banden waarschijnlijk nog een jaar of 2 meegegaan

Nu, da autotje begint ook wel stilletjes op te geraken, bij een koude start rookt hij nogal fel en loopt hij slecht op ralantie. Ook de ophanging is nie meer wa het geweest is(nogal rap vluchtheuvels nemen enz is blijkbaar niet zo goed ). 'k weet ni hoelang hij het nog gaat uithouden...

Nu ben ik aant sparen voor iets anders, en voornamelijk iets snellers, we zien wel wa het geeft.

Opmerkingen over het geld dat ik eraan spendeer heb ik nog niet gehad, gewoon omdat ik geen geld heb om eraan te spenderen. Als ik het geld had, zou het wel voornamelijk naar motortuning/ophanging/remmen gaan, en een beetje naar enkele details. Maar eerst moet ik een goede basis hebben, want geld steken in een saxo 1.5d is de moeite niet.

Auto's zijn gewoon geweldig. De vrijheid zoals hier al meerdere keren is gezegd, maar ook gewoon de sensatie van het optrekken, zo snel mogelijk rond die bepaalde bocht te gaan, de perfecte lijn, uw banden horen squeelen, motorlawaai, revven, SUPER gewoon!

Auto's zijn gewoon een hobby, en ik kan me niet direct iets anders bedenken wat me evenveel plezier bezorgt dan op de limiet te rijden(oke, there's one thing )

De liefde is wel gegroeid over de jaren, ik zou zo graag een wagen kopen, en die gewoon tot z'n maximum tunen, en dan gaan racen. het gaat nog wel effe bij dromen blijven, vrees ikad:

Zoals ik al eerder zei, heb ik dus niet voor m'n huidige wagen gekozen. Ik was altijd tegen die domme saxo. Hiervoor hadden we een opel calibra(mooi ding!), en daarvoor hebben we een ford sierra(rwd) gehad. Als ik nu bedenk dat ik eigenlijk even goed in de calibra had kunnen rijden, begin ik toch wel een beetje droevig te worden.

Maar langs de andere kant: de grondspeling van de saxo laat mij dingen doen die niet mogelijk waren met de calibra

De ideale wagen voor mij, zou waarschijnlijk iets rally-achtig zijn. Snel, goede wegligging, maar toch genoeg grondspeling voor overal door te kunnen rijden. Langs de andere kant blijven supersnelle baanauto's me ook interesseren. Een caterham zie ik me zelf ooit wel kopen.