Archief - Autoliefde
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.
beemer
Legacy Member
Hogh, waar moet ik beginnen ....
Ben eigenlijk al van jongsaf in het wereldje beland van de tweewielers ... Eerst met de pa als driejarige mee achterop de motor, dan als veertienjarige samen met vrienden beginnen sleutelen aan brommerkes om die dan uitvoerig te testen. Als zestien- zeventienjarige eindelijk de eerste brommer ... iets later dan de tweede.
Omwille van de job en de daarbij horende grote verplaatsingen (ik was als beroepsmilitair gekazerneerd in Duitsland) kwam de eerste auto .... de oude vw polo van m'n pa. Het jaar daarop kocht ik m'n eerste nieuwe auto, een polo coupé GT. Ondertussen reed ik bij de militaire politie regelmatig rond met de moto en ging ik af en toe eens een moto huren.
Goed twee jaar later stond m'n eerste moto in de garage, een Honde CBX 550, welke een dik jaar later vervangen werd door een CB 750 en nog eens een dik jaar later door een VF1000F. De polo werd in dezelfde week dat ik m'n VF1000 kocht verruild tegen een VW golf 1.8. Man man wat een commotie heerste er toen ... ach ja, zo ne jonge gast die zich op één week tijd én een nieuwe auto én een moto kocht.
Ondertussen leerde ik m'n vrouwke kennen en waren er plannen om een huis te kopen ... dus je raad het al ... de moto werd verkocht ten koste van het huis. Het motorrijden heeft me echter nooit losgelaten want ik reed toen ook rond met de moto van mijn schoonbroer.
Na de trouw en de verbouwingen was het volop sparen geblazen want de Golf vertoonde kuren, dus die werd vervangen voor de eerste BMW, een E-36 320i.
In gans die periode heb ik mijn huidige garagist leren kennen die na verloop van tijd mijn beste makker is geworden. Van het één kwam het ander en een tijd nadien zat ik in mijn vrije uurtjes in de garage én op het circuit wegens een gezamelijke kennis die meedeed in het BK op de weg.
Na lang sparen kwam er eindelijk terug een moto in huis, wederom een Honda ... namelijk een 900RR, mijn droommachine
Jammer genoeg heeft een zwaar ongeval er anders over beslist of ik had tot op vandaag zeker nog een moto staan.
Na allerlei perikelen tengevolge van dat ongeval kwam er terug een tweede auto in huis ( het vrouwke de hare werd in die tijd verkocht) en de keuze viel al gauw terug op BMW én voor het eerst kwam er een diesel in huis omdat het vrouwke heel veel kilometers moest afleggen voor haar werk.
Na verandering van job waarbij ik een camionette ter beschikking kreeg werd de oude BMW verkocht aan m'n schoonbroer, de diesel bleef bij ons.
Nu twee jaar later mis ik die zescilinder in lijn en doordat een moto echt niet meer verantwoord is voor mij zijn er plannen om een funbak voor het weekend aan te schaffen. Wat? Who knows maar het zal zeer zeker een BMW worden.
Voila tot hier mijn verhaal, have fun om die lange tekst te lezen.
Ben eigenlijk al van jongsaf in het wereldje beland van de tweewielers ... Eerst met de pa als driejarige mee achterop de motor, dan als veertienjarige samen met vrienden beginnen sleutelen aan brommerkes om die dan uitvoerig te testen. Als zestien- zeventienjarige eindelijk de eerste brommer ... iets later dan de tweede.
Omwille van de job en de daarbij horende grote verplaatsingen (ik was als beroepsmilitair gekazerneerd in Duitsland) kwam de eerste auto .... de oude vw polo van m'n pa. Het jaar daarop kocht ik m'n eerste nieuwe auto, een polo coupé GT. Ondertussen reed ik bij de militaire politie regelmatig rond met de moto en ging ik af en toe eens een moto huren.
Goed twee jaar later stond m'n eerste moto in de garage, een Honde CBX 550, welke een dik jaar later vervangen werd door een CB 750 en nog eens een dik jaar later door een VF1000F. De polo werd in dezelfde week dat ik m'n VF1000 kocht verruild tegen een VW golf 1.8. Man man wat een commotie heerste er toen ... ach ja, zo ne jonge gast die zich op één week tijd én een nieuwe auto én een moto kocht.
Ondertussen leerde ik m'n vrouwke kennen en waren er plannen om een huis te kopen ... dus je raad het al ... de moto werd verkocht ten koste van het huis. Het motorrijden heeft me echter nooit losgelaten want ik reed toen ook rond met de moto van mijn schoonbroer.
Na de trouw en de verbouwingen was het volop sparen geblazen want de Golf vertoonde kuren, dus die werd vervangen voor de eerste BMW, een E-36 320i.
In gans die periode heb ik mijn huidige garagist leren kennen die na verloop van tijd mijn beste makker is geworden. Van het één kwam het ander en een tijd nadien zat ik in mijn vrije uurtjes in de garage én op het circuit wegens een gezamelijke kennis die meedeed in het BK op de weg.
Na lang sparen kwam er eindelijk terug een moto in huis, wederom een Honda ... namelijk een 900RR, mijn droommachine
Jammer genoeg heeft een zwaar ongeval er anders over beslist of ik had tot op vandaag zeker nog een moto staan.
Na allerlei perikelen tengevolge van dat ongeval kwam er terug een tweede auto in huis ( het vrouwke de hare werd in die tijd verkocht) en de keuze viel al gauw terug op BMW én voor het eerst kwam er een diesel in huis omdat het vrouwke heel veel kilometers moest afleggen voor haar werk.
Na verandering van job waarbij ik een camionette ter beschikking kreeg werd de oude BMW verkocht aan m'n schoonbroer, de diesel bleef bij ons.
Nu twee jaar later mis ik die zescilinder in lijn en doordat een moto echt niet meer verantwoord is voor mij zijn er plannen om een funbak voor het weekend aan te schaffen. Wat? Who knows maar het zal zeer zeker een BMW worden.
Voila tot hier mijn verhaal, have fun om die lange tekst te lezen.
citrofenwick
Legacy Member
Allee, kga hier ook nekeer mijn verhaal gans doen he 
Mijn autoliefde is er eigenlijk al van heel kleinsaf geweest, vooral door mijn vader. Ik moet nog steeds af en toe horen van mijn moeder dat mijn vader zich met zijn nissan cherry turbo met de handrem ingeparkeerd had voor het stadhuis om mijn geboorte aan te geven. (waarbij ik bijna omgevallen was, hij was natuurlijk nog niet gewoon dat ik mee was...)
Diegenen die de reputatie van deze auto kennen weten wellicht dat deze motor als zeer onbetrouwbaar werd beschouwd en vaak brak bij hevig gebruik. Zodus heb ik al verschillende motorswaps meegemaakt bij de nissan. Het oude kapotte blok had ik ooit gekregen (kwas toen 5j ofzo) om wat mee te 'spelen'. Na er wat aan te sleutelen viel het blok plots open en ben ik moeten stoppen. Dat is mijn oudste sleutelervaring dat ik mij herinner ^^ (in de afbraakcherry mocht ik dan 'spelen') Zalige tijden
Toen ik net 9 jaar gekomen was kreeg ik mijn eerste brommerke om mee te crossen. Een oranje motobecane van 23 jaar oud. Nadien nog wa brommers gehad en zo zelf wat leren werken aan brommerkes
Toen ik <denk ik> een jaar of 9 was stond onze eerste citroën voor de deur. Een Citroen BX GTI. Niet zo lang daarna stond er een 2e citroën naast, een Citroën 2CV6. Mijn liefde voor citroën was geboren! Ik deed niet liever dan meegaan met het wagentje. Na een jaar of 2 was helaas het chassis al aardig aan het rotten waardoor er een nieuw chassis onder moest. (stel u voor dat het chassis al een paar cm gezakt was onder het gewicht van het kleine motorblokje). Een klein projectie drong zich op! Mijn vader had iemand leren kennen die hem daarbij wel wilde helpen, en een 2ehandschassis aanbood. Als klein gastje vond ik dit natuurlijk super
Omdat mijn vader de smaak te pakken had kocht hij zelf een 2e 2cv6 om te restaureren. En daarna een 3e, 4e, 5e, ... 15e
Ik was toen een jaar of 13 en hielp ook dikwijls.
Ondertussen had mijn pa de grijze BX GTI verkocht om een andere BX GTI te kopen. Er zat een versnellingsbak in met korte verhoudingen etc, later hebben we gehoord dat die auto als trainingswagen gediend had van een rallypiloot, dus die ging wel deftig
Een fotootje van het wagenpark toen:
We hadden toen nog een Ford Escort MKII staan ook. Helaas met 4 deuren. Jammer genoeg hebben we er niet lang mee gereden
(was wel nog in zalige staat, den plastiek was nog maar nét van den achterbank!)
Mijn interesse in auto's is rond mijn 16e wel wat geminderd omdat ik toen mijn brommer had om mee rond te krossen. Mijn pa had hem afgesteld op 35, maar dat vond ik te traag, en plots deed hij 65 ipv 25 (een Tomos A35 
)
Die is indertijd ook nog geswapt geweest. De as waar het tandwiel opzat was kapot en ik heb toen voor 35€ een andere tomos gekocht en alles overgezet. Ook nog cilinderswaps gedaan etc ^^
Het toeval wil dat hij sinds vorige week verkocht is Zalige herinneringen
Toen ik bijna moest gaan werken zocht ik zelf vervoer, en dat moest gewoon een citroën zijn natuurlijk. De keuze was vrij snel gemaakt, het moest een ax worden. Maar wel niet te duur liefst, want ik had toen niet zóveel spaargeld staan. Ik had eerst een Subaru Impreza 1.6 op het oog, maar na die 2500€ (denk ik) ging ik onvoldoende spaarcenten overhebben om hem nog verzekerd te krijgen. (Subaru vind ik ook wel nog vet )
Ondertussen was mijn liefde voor auto's terug ferm aan het aanwakkeren en ben ik hier wat meer beginnen posten en meelezen om bij te leren. Later heb ik me dan ook aangesloten bij een axclub. Een verslaving was geboren! Niet veel later stonden er niet 1, maar 3 ax'en op de parking. (de 1.1, de GTI en de sloop 1.0) Toen mijn broer zijn rijbewijs aan het doen was zocht hij ook een auto, en toen zag ik net een modderfucking zeldzame GT met 5deuren te koop staan. Omdat ik hem zelf niet mocht kopen heb ik mijn broer die dan maar laten kopen, die er ook al helemaal aan verslaafd is.
Ik heb nog plannen. Ooit wil ik iets dat 'serieus' goe vooruitgaat. Helaas moet ik daarvoor niet bij citroën zijn, dus het merk staat nog zeker niet vast.
Achja, de toekomst zal het wel uitwijzen. Voorlopig ben ik nog content met mn GTI en '1.1'
Mijn autoliefde is er eigenlijk al van heel kleinsaf geweest, vooral door mijn vader. Ik moet nog steeds af en toe horen van mijn moeder dat mijn vader zich met zijn nissan cherry turbo met de handrem ingeparkeerd had voor het stadhuis om mijn geboorte aan te geven. (waarbij ik bijna omgevallen was, hij was natuurlijk nog niet gewoon dat ik mee was...)
Diegenen die de reputatie van deze auto kennen weten wellicht dat deze motor als zeer onbetrouwbaar werd beschouwd en vaak brak bij hevig gebruik. Zodus heb ik al verschillende motorswaps meegemaakt bij de nissan. Het oude kapotte blok had ik ooit gekregen (kwas toen 5j ofzo) om wat mee te 'spelen'. Na er wat aan te sleutelen viel het blok plots open en ben ik moeten stoppen. Dat is mijn oudste sleutelervaring dat ik mij herinner ^^ (in de afbraakcherry mocht ik dan 'spelen') Zalige tijden
Toen ik net 9 jaar gekomen was kreeg ik mijn eerste brommerke om mee te crossen. Een oranje motobecane van 23 jaar oud. Nadien nog wa brommers gehad en zo zelf wat leren werken aan brommerkes
Toen ik <denk ik> een jaar of 9 was stond onze eerste citroën voor de deur. Een Citroen BX GTI. Niet zo lang daarna stond er een 2e citroën naast, een Citroën 2CV6. Mijn liefde voor citroën was geboren! Ik deed niet liever dan meegaan met het wagentje. Na een jaar of 2 was helaas het chassis al aardig aan het rotten waardoor er een nieuw chassis onder moest. (stel u voor dat het chassis al een paar cm gezakt was onder het gewicht van het kleine motorblokje). Een klein projectie drong zich op! Mijn vader had iemand leren kennen die hem daarbij wel wilde helpen, en een 2ehandschassis aanbood. Als klein gastje vond ik dit natuurlijk super
Omdat mijn vader de smaak te pakken had kocht hij zelf een 2e 2cv6 om te restaureren. En daarna een 3e, 4e, 5e, ... 15e
Ik was toen een jaar of 13 en hielp ook dikwijls.
Ondertussen had mijn pa de grijze BX GTI verkocht om een andere BX GTI te kopen. Er zat een versnellingsbak in met korte verhoudingen etc, later hebben we gehoord dat die auto als trainingswagen gediend had van een rallypiloot, dus die ging wel deftig
Een fotootje van het wagenpark toen:
We hadden toen nog een Ford Escort MKII staan ook. Helaas met 4 deuren. Jammer genoeg hebben we er niet lang mee gereden
(was wel nog in zalige staat, den plastiek was nog maar nét van den achterbank!)Mijn interesse in auto's is rond mijn 16e wel wat geminderd omdat ik toen mijn brommer had om mee rond te krossen. Mijn pa had hem afgesteld op 35, maar dat vond ik te traag, en plots deed hij 65 ipv 25
(een Tomos A35 )
Die is indertijd ook nog geswapt geweest. De as waar het tandwiel opzat was kapot en ik heb toen voor 35€ een andere tomos gekocht en alles overgezet. Ook nog cilinderswaps gedaan etc ^^
Het toeval wil dat hij sinds vorige week verkocht is
Zalige herinneringen Toen ik bijna moest gaan werken zocht ik zelf vervoer, en dat moest gewoon een citroën zijn natuurlijk. De keuze was vrij snel gemaakt, het moest een ax worden. Maar wel niet te duur liefst, want ik had toen niet zóveel spaargeld staan.
Ik had eerst een Subaru Impreza 1.6 op het oog, maar na die 2500€ (denk ik) ging ik onvoldoende spaarcenten overhebben om hem nog verzekerd te krijgen. (Subaru vind ik ook wel nog vet )Ondertussen was mijn liefde voor auto's terug ferm aan het aanwakkeren en ben ik hier wat meer beginnen posten en meelezen om bij te leren. Later heb ik me dan ook aangesloten bij een axclub. Een verslaving was geboren! Niet veel later stonden er niet 1, maar 3 ax'en op de parking. (de 1.1, de GTI en de sloop 1.0) Toen mijn broer zijn rijbewijs aan het doen was zocht hij ook een auto, en toen zag ik net een modderfucking zeldzame GT met 5deuren te koop staan. Omdat ik hem zelf niet mocht kopen heb ik mijn broer die dan maar laten kopen, die er ook al helemaal aan verslaafd is.
Ik heb nog plannen. Ooit wil ik iets dat 'serieus' goe vooruitgaat. Helaas moet ik daarvoor niet bij citroën zijn, dus het merk staat nog zeker niet vast.
Achja, de toekomst zal het wel uitwijzen. Voorlopig ben ik nog content met mn GTI en '1.1'
Kwertie
Legacy Member
Wat antwoord jij tegen die mensen wat je aantrekt in auto's?
De veelzijdigheid wat je ermee kan doen. Je ermee amuseren, de praktische kant, het als een schoonheidsobject zien, plezier maken, momenten koesteren, eraan werken en verbeteren en/of onderhouden, het geluid van de motor en de banden, een stukje van jezelf erin steken... Weinig andere "objecten" kunnen aan al deze voorwaarden voldoen.
Waarom je er geld tegen aan kan blijven gooien?
Waarom alles altijd op je spaarboekje laten staan? Iedereen kent ongetwijfeld 50'ers die hun leven lang goed gespaard en gewerkt hebben. Ze hebben het goed, maar je "voelt" dat ze zeker nog dubbel zoveel gespaard hebben dan da ze verbruikt hebben. Heb je dan écht gelééfd als je zo ouder word, of ben je enkel blij dat je elke avond kan gaan slapen en zeggen "ik heb veel geld op m'n boekje, dus er mag heel wat verkeerd gaan"?
Uiteraard (zoals je zelf ook al eerder zei) moet je een huis en basisbehoeften best prioriteit geven.
Wat trekt je aan in auto's?
De speelsheid, de vrijheid, de emoties...
Is de liefde gegroeid door de jaren?
Dat kan je wel zeggen ja. M'n ouders zijn nooit geïnteresseerd geweest in wagens, het belangrijkste bij de aankoop was altijd "Wat is de laagste prijs, hoeveel kunnen we in de zaak brengen, wat zullen de buren/familie zeggen, wat is de traagste, maar op termijn ook goedkoopste motor??" enz
... Door vrienden, schoolmaten, internet is dit veranderd.
En aansluitend waarom heb je voor je huidige wagen gekozen?
Als ik dit letterlijk opvat en dus die quattro bedoeld word, is het antwoord vrij simpel. Een mooie voorgeschiedenis, vrij goed vooruit gaan, vrij veilig (ja dat boeit me wel een béétje), technologie voor die tijd, merk-fan geworden vanwege die betrouwbare audi 80 die ik vroeger had, kwaliteit/stevigheid van het merk...
De corsa is ook niet slecht voor wat ik hem moet gebruiken. Een mooi alternatief om te sparen voor wat je echt wil + zuinig, betrouwbaar, ruim in zijn klasse, baanvast (als ik vergelijk met de fiësta van m'n zus, zelfde bouwjaar), afraggen als ik eens goesting heb, kortom zorgeloos rijden...
De veelzijdigheid wat je ermee kan doen
. Je ermee amuseren, de praktische kant, het als een schoonheidsobject zien, plezier maken, momenten koesteren, eraan werken en verbeteren en/of onderhouden, het geluid van de motor en de banden, een stukje van jezelf erin steken... Weinig andere "objecten" kunnen aan al deze voorwaarden voldoen. Waarom je er geld tegen aan kan blijven gooien?
Waarom alles altijd op je spaarboekje laten staan? Iedereen kent ongetwijfeld 50'ers die hun leven lang goed gespaard en gewerkt hebben. Ze hebben het goed, maar je "voelt" dat ze zeker nog dubbel zoveel gespaard hebben dan da ze verbruikt hebben. Heb je dan écht gelééfd als je zo ouder word, of ben je enkel blij dat je elke avond kan gaan slapen en zeggen "ik heb veel geld op m'n boekje, dus er mag heel wat verkeerd gaan"?
Uiteraard (zoals je zelf ook al eerder zei) moet je een huis en basisbehoeften best prioriteit geven.
Wat trekt je aan in auto's?
De speelsheid, de vrijheid, de emoties...
Is de liefde gegroeid door de jaren?
Dat kan je wel zeggen ja. M'n ouders zijn nooit geïnteresseerd geweest in wagens, het belangrijkste bij de aankoop was altijd "Wat is de laagste prijs, hoeveel kunnen we in de zaak brengen, wat zullen de buren/familie zeggen, wat is de traagste, maar op termijn ook goedkoopste motor??" enz
... Door vrienden, schoolmaten, internet is dit veranderd.En aansluitend waarom heb je voor je huidige wagen gekozen?
Als ik dit letterlijk opvat en dus die quattro bedoeld word, is het antwoord vrij simpel. Een mooie voorgeschiedenis, vrij goed vooruit gaan, vrij veilig (ja dat boeit me wel een béétje), technologie voor die tijd, merk-fan geworden vanwege die betrouwbare audi 80 die ik vroeger had, kwaliteit/stevigheid van het merk...
De corsa is ook niet slecht voor wat ik hem moet gebruiken. Een mooi alternatief om te sparen voor wat je echt wil + zuinig, betrouwbaar, ruim in zijn klasse, baanvast (als ik vergelijk met de fiësta van m'n zus, zelfde bouwjaar), afraggen als ik eens goesting heb, kortom zorgeloos rijden...
Waximize.be
Legacy Member
Wat antwoord jij tegen die mensen wat je aantrekt in auto's?
Niet enkel het gemak om van A naar B, alhoewel dat ik ook van A naar B ga via C,D,E,F,... Maar ook de vormgeving, het karakter, de motor, het geluid, het rijgevoel en zelfs de geur van het interieur (vooral bij oldtimers). Wetende dat er een hele historie achter deze auto's zit. Ik leer ook graag zaken bij over het motorgedeelte door enerzijds een cursus te volgen (met een oldtimergroep) en anderszijds er gewoon zelf aan te werken.
Waarom je er geld tegen aan kan blijven gooien?
Veel mensen die ik ken, verklaren mij zot omdat ik teveel auto's bezit als alleenstaande. Meestal begin ik dan over: Waarom geef jij zoveel geld uit aan reizen? Eens je terug thuis bent, heb je er zo goed als niets meer aan. Begrijp me niet verkeerd, reizen doe ik ook graag, maar ik geef liever geld uit aan een object (auto's in dit geval) waar ik het hele jaar door iets aan heb. Liever een jaartje rijden met de auto's (incl. eraan werken & de auto's een persoonlijke touch geven) dan een som geld ineens uit te geven om een paar weken in het buitenland te vertoeven.
Ik ga ook uit van het principe om er niet té veel geld aan te spenderen. Ik bekijk de auto in z'n geheel, wat is de auto precies waard? Hoeveel heb ik ervoor betaald? Op deze manier reken ik uit wat ik er nog mag aan spenderen om overkill te voorkomen. Ik probeer om de auto zo origineel mogelijk te houden (natuurlijk op een velgje na enzo...).
Is de liefde gegroeid door de jaren?
Dat kan je wel stellen. Van thuis uit is mijn vader een autoliefhebber in hart en nieren. Hoewel hij mij nooit echt in die richting heeft gepushed, ben ik toch gaan dromen over auto's vanaf mijn 12de. Alhoewel dat mss te wijten was aan de aankoop van zijn eerste oldtimer. De passie begon pas écht wanneer ik iemand leerde kennen in het middelbaar die zelf een autofreak is. Ik vind het gewoon gezellig om de hele tijd te staan praten over auto's, de modellen, nieuwe motors, de historiek, enzovoort.
En aansluitend waarom heb je voor je huidige wagens gekozen?
Toen ik 19 jaar was, heb ik mijn eerste auto gekocht. Waarom? Wel mijn ouders reden hier rond met 2 auto's (daily's) die een automatische versnellingsbak hebben/hadden. Ik wou persé een auto hebben om tijdens de 3 maanden voor mijn praktisch examen te kunnen oefenen met een manuele versnellingsbak. Ik ging opzoek naar een goedkope auto, budget rond de 2500 euro. Natuurlijk waren mijn ouders daar niet over te spreken dat ik op die leeftijd zélf een auto ging kopen en ermee ging rijden. Door toch vol te houden en alles zelf te gaan bekijken, heb ik mijn vader toch zover gekregen dat hij me de toestemming gaf om de auto aan te schaffen. Ik ben naar 3 auto's gaan kijken, maar er stond er hem ook maar 1 aan (incl. mezelf), namelijk een golf 1 cabrio. Deze heb ik nog altijd omdat het mijn eerste auto is en ik ben er énorm aan gehecht. Ondertussen ken ik ook stuk voor stuk de typische eigenschappen van deze auto. Laten we gewoon zeggen dat de liefde er altijd zal zijn, anders ben ik hier morgen nog bezig over één auto.
2 jaar later toch maar beslist om deze niet het hele jaar door te gebruiken, enkel in de zomer wanneer mijn bankrekening het ook toe laat. Gezien ik nogal veel naar veilingen ga, kom ik veel in contact met autoverkopen. Wel, in februari 06 was het zover! Na lang uitkijken, vond ik uiteindeiljk mijn A3 (model '04). Het sportieve uiterlijk sprak me wel aan, de motor is wel een diesel, maar dat stoorde me niet omdat het een werkpaardje moest zijn. De auto is een standaard uitvoering, maar heeft genoeg aan boord om aangename ritjes te maken. Voor de prijs moest ik het al zeker niet laten, aangezien ik de auto voor iets meer dan de helft van de tweedehandsprijs heb kunnen kopen (in '06 dus). Dat kwam omdat de veilingsmeester niet over de boorddocumenten en sleutels beschikte, wat de particulieren natuurlijk afschrikte.
Eind februari '07 dé droomauto kunnen kopen (maar die is voorlopig betaald met mijn vaders centen) met de nodige paardjes op de achterste wielen. Het betreft een Mercedes SL 300-24v (type R129). Géén 600 PK natuurlijk, maar eerder een bescheiden 231 PK, mééér dan voldoende. Deze auto verbruikt nogal wat, maar het plezier om met deze auto cabrio (of met vast dak) te cruisen of gewoon eens stevig gas te geven, doet dit nadeel in het niets verdwijnen. Het is soms wel een dure bedoening om hem zijn 95 L benzine te geven, maar door het starten van de motor (mede dankzij de Carlsson uitlaatlijn) wordt er altijd een glimlach op mijn gezicht getoverd. De auto wordt voornamelijk door ons beiden gebruikt, beurtelings betalen we dan ook zijn alcoholprobleem p).
Ondertussen kan ik er maar niet genoeg van krijgen en ben ik aan het uitkijken om nog een wagen te kopen. De prijs mag wel niet aan de hoge kant zijn, maar ik heb de persoon in kwestie nog maar één keer kunnen spreken en hij ging erover nadenken. Daarna stop ik wel met auto's kopen. Als er dan nog eentje komt, dan zal er eentje buiten moeten! Tenzij ik de euromillions win, maar ik doe daar niet aan mee dusja!
De beste wensen van het jaar aan iedereen!!
Niet enkel het gemak om van A naar B, alhoewel dat ik ook van A naar B ga via C,D,E,F,... Maar ook de vormgeving, het karakter, de motor, het geluid, het rijgevoel en zelfs de geur van het interieur (vooral bij oldtimers). Wetende dat er een hele historie achter deze auto's zit. Ik leer ook graag zaken bij over het motorgedeelte door enerzijds een cursus te volgen (met een oldtimergroep) en anderszijds er gewoon zelf aan te werken.
Waarom je er geld tegen aan kan blijven gooien?
Veel mensen die ik ken, verklaren mij zot omdat ik teveel auto's bezit als alleenstaande. Meestal begin ik dan over: Waarom geef jij zoveel geld uit aan reizen? Eens je terug thuis bent, heb je er zo goed als niets meer aan. Begrijp me niet verkeerd, reizen doe ik ook graag, maar ik geef liever geld uit aan een object (auto's in dit geval) waar ik het hele jaar door iets aan heb. Liever een jaartje rijden met de auto's (incl. eraan werken & de auto's een persoonlijke touch geven) dan een som geld ineens uit te geven om een paar weken in het buitenland te vertoeven.
Ik ga ook uit van het principe om er niet té veel geld aan te spenderen. Ik bekijk de auto in z'n geheel, wat is de auto precies waard? Hoeveel heb ik ervoor betaald? Op deze manier reken ik uit wat ik er nog mag aan spenderen om overkill te voorkomen. Ik probeer om de auto zo origineel mogelijk te houden (natuurlijk op een velgje na enzo...).
Is de liefde gegroeid door de jaren?
Dat kan je wel stellen. Van thuis uit is mijn vader een autoliefhebber in hart en nieren. Hoewel hij mij nooit echt in die richting heeft gepushed, ben ik toch gaan dromen over auto's vanaf mijn 12de. Alhoewel dat mss te wijten was aan de aankoop van zijn eerste oldtimer. De passie begon pas écht wanneer ik iemand leerde kennen in het middelbaar die zelf een autofreak is. Ik vind het gewoon gezellig om de hele tijd te staan praten over auto's, de modellen, nieuwe motors, de historiek, enzovoort.
En aansluitend waarom heb je voor je huidige wagens gekozen?
Toen ik 19 jaar was, heb ik mijn eerste auto gekocht. Waarom? Wel mijn ouders reden hier rond met 2 auto's (daily's) die een automatische versnellingsbak hebben/hadden. Ik wou persé een auto hebben om tijdens de 3 maanden voor mijn praktisch examen te kunnen oefenen met een manuele versnellingsbak. Ik ging opzoek naar een goedkope auto, budget rond de 2500 euro. Natuurlijk waren mijn ouders daar niet over te spreken dat ik op die leeftijd zélf een auto ging kopen en ermee ging rijden. Door toch vol te houden en alles zelf te gaan bekijken, heb ik mijn vader toch zover gekregen dat hij me de toestemming gaf om de auto aan te schaffen. Ik ben naar 3 auto's gaan kijken, maar er stond er hem ook maar 1 aan (incl. mezelf), namelijk een golf 1 cabrio. Deze heb ik nog altijd omdat het mijn eerste auto is en ik ben er énorm aan gehecht. Ondertussen ken ik ook stuk voor stuk de typische eigenschappen van deze auto. Laten we gewoon zeggen dat de liefde er altijd zal zijn, anders ben ik hier morgen nog bezig over één auto.
2 jaar later toch maar beslist om deze niet het hele jaar door te gebruiken, enkel in de zomer wanneer mijn bankrekening het ook toe laat. Gezien ik nogal veel naar veilingen ga, kom ik veel in contact met autoverkopen. Wel, in februari 06 was het zover! Na lang uitkijken, vond ik uiteindeiljk mijn A3 (model '04). Het sportieve uiterlijk sprak me wel aan, de motor is wel een diesel, maar dat stoorde me niet omdat het een werkpaardje moest zijn. De auto is een standaard uitvoering, maar heeft genoeg aan boord om aangename ritjes te maken.
Voor de prijs moest ik het al zeker niet laten, aangezien ik de auto voor iets meer dan de helft van de tweedehandsprijs heb kunnen kopen (in '06 dus). Dat kwam omdat de veilingsmeester niet over de boorddocumenten en sleutels beschikte, wat de particulieren natuurlijk afschrikte. Eind februari '07 dé droomauto kunnen kopen (maar die is voorlopig betaald met mijn vaders centen
) met de nodige paardjes op de achterste wielen. Het betreft een Mercedes SL 300-24v (type R129). Géén 600 PK natuurlijk, maar eerder een bescheiden 231 PK, mééér dan voldoende. Deze auto verbruikt nogal wat, maar het plezier om met deze auto cabrio (of met vast dak) te cruisen of gewoon eens stevig gas te geven, doet dit nadeel in het niets verdwijnen. Het is soms wel een dure bedoening om hem zijn 95 L benzine te geven, maar door het starten van de motor (mede dankzij de Carlsson uitlaatlijn) wordt er altijd een glimlach op mijn gezicht getoverd. De auto wordt voornamelijk door ons beiden gebruikt, beurtelings betalen we dan ook zijn alcoholprobleem p). Ondertussen kan ik er maar niet genoeg van krijgen en ben ik aan het uitkijken om nog een wagen te kopen. De prijs mag wel niet aan de hoge kant zijn, maar ik heb de persoon in kwestie nog maar één keer kunnen spreken en hij ging erover nadenken. Daarna stop ik wel met auto's kopen. Als er dan nog eentje komt, dan zal er eentje buiten moeten! Tenzij ik de euromillions win, maar ik doe daar niet aan mee dusja!
De beste wensen van het jaar aan iedereen!!
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.