kakature zei:
Ook al meegemaakt, maar het was camionettenvolk in plaats van een Ford Ka

Veel geroepen, getoeterd en gebaren gemaakt maar die mens snapte echt niet dat ik voorrang had. En dan ben ik maar achteruit gereden, ook omdat er eigenlijk 30 auto's achter die camionette stonden en geen achter mij. Maar toch

ad:
Dit had ik enkele weken geleden ook in Nederland.
Woonwijk waar je maar 30km/u mocht en wegversmallingen die beurtelings wisselen wat voorrang betreft.
Was een 50m van een versmalling waar ik voorrang had, komt van de andere kant een auto die nog verder van de versmalling was.
Hij trekt op en zet zich al links op duidelijk te maken dat hij eerst wil.
Ik blijf 30 rijden en we komen gelijktijdig in de versmalling en daar stonden we.
Hij pisnijdig, roepen en gebaren.
Ik wijs naar mijn voorrangsbord, ik krijg een middelvinger terug.
Hij gebaard dat ik naar achter moet.
Ik heb best wel tijd om even te wachten en maak dit duidelijk door mijn sleutel van het contact te halen, raampje open en sleutel op het dak te leggen.
Dit was voor hem een duidelijk punt dat ik niet van plan was om mij te verzetten en deed hij het maar.
Waarop ik hem vriendelijk bedankte en hij al lachend "nee" schudde met zijn hoofd.
Vroeger werd ik zelf pisnijdig en agressief van zo'n situaties, maar nu gooi ik het altijd over een ludieke boeg.
Ik ben niet langer gestresseerd en die andere voelt zich harder gekl**t dan wanneer ik ook zou roepen of uitstappen.
Deze techniek werkt in bijna alle situaties

:
Baan van 70 waar ik 75 op de teller reed (met nog auto's voor mij aan dezelfde snelheid) met constant een Golf in mijn gat.
Constant van links naar rechts en af en toe knipperen om duidelijk te maken dat hij sneller wou.
Uiteindelijk gaan we naar rechts een baan op met 2 vakken.
Hij natuurlijk direct op het linkse om voorbij te steken, maar gaat toch nog eerst naast mij hangen.
Claxonneerde en wanneer ik keek, kreeg ik de middenvinger.
Waarop ik hem een duimpje omhoog gaf en een kusje gooide.
Hij klopte een paar keer op zijn stuur, toonde mij zijn vuist en reed verder.