MKTO
Legacy Member
Dit weekend de eerste motorlessen gehad. Ik was toch vrij nerveus hiervoor. Zelf heb ik nog geen enkele motor/brommerervaring.
Allereerst was er de onvermijdelijk, doch nuttige technische info. Nadien was het tijd om voor de eerste maal in mijn leven de motor te "bestijgen" als chauffeur.
Het begon gezapig met koppelingspelen; Koppeling laten komen tot ze pakt en nadien terug loslaten. Na enkele malen dit ingeoefend te hebben was het tijd om de koppeling volledig te laten komen en zo vooruit te gaan. Nadien kwam ook het gas geven aan bod.
Nadien was het de beurt om ook te schakelen: Op het gemak in eerste rijden, schakelen naar 2de versnelling en nadien stoppen. Na dit herhaald te hebben, deden we hetzelfde in 3de versnelling.
Intussen was het tijd om de eerste manoeuvres aan te leren. Dit begon in een eenvoudige slalom waarna we al vrij snel overstapten naar de slalom zoals deze zal gebeuren tijdens het examen.
Al snel was het de beurt aan de, door mij zo gevreesde "achten". Na wat theoretische uitleg hierover; en het aanleren van de kijktechniek, was het de beurt om mijn eerste "acht" te maken. Dit lukte vrij behoorlijk (tot mijn eigen verbazing" waarna de achten werden geplaatst zoals op het examen. Tijdens het aanleren van deze achten diende ik nog geen rekening te houden met de witte lijnen zoals op het examen. Doch, voor mezelf stelde ik voorop toch binnen de lijnen de blijven. Tot mijn eigen verbazing lukte dit en bleek ik dit nog graag te doen ook! Dit was een grote opluchting dat dit behoorlijk lukte. Nadien oefende de combinatie slalom + achten.
Intussen waren we toe aan het inoefenen van de noodstop. Ik diende eerst genoeg snelheid te maken en op het gemak te remmen. Na enkele malen oefenden we de noodstop in. Dit ging vrij vlot en na iedere noodstop reed ik door om 180° te draaien om meteen opnieuw snelheid te halen en terug een noodstop te doen. Hierbij voelde ik me te zeker waardoor ik in de bocht reeds wou snelheid halen. Gevolg: motor en zelfvertrouwen lagen in de grasberm. Dit gebeurde gelukkig zonder valpartij, ik kon als een volleerd crosser op de motor blijven rijden in het gras
Hierbij waren we al gauw een uur verder waardoor het tijd was voor een andere uitdaging: het stapvoets rijden. Dit was voor mij terug een manoeuvre dat me wat afschrikte. Ik kreeg hierbij een goede uitleg over het nut van de achterrem bij deze oefening.
Bij de eerste 2 pogingen diende ik mijn voet te zetten door de combinatie van te traag rijden en niet meer mooi in de lijn te blijven rijden.
Bij poging 3 concentreerde ik mij op het focussen van een punt dat in het verlengde lag van deze lijn en waarachtig, ik kon deze 10m uitrijden binnen de lijnen. Dit gebeurde weliswaar in 11 seconden. Bij iedere poging begon ik de motor beter aan te voelen waarbij ik tenslotte de 10m aflegde in 13 seconden. Oef, alwaar een obstakel overwonnen!
We eindigden met het ontwijkingsmanoeuvre. Dit heb ik wel nog niet onder de knie. In de aanloopbocht dien ik nog meer snelheid te halen. Ik haal uiteindelijk de 50 km/h per uur niet en voel me nog ongemakkelijk om de motor in de richting die ik wil "te smijten". Mijn manoeuvre gebeurt dus te traag en zelf vind ik dat ik de motor niet genoeg durf/kan laten uitwijken.Iemand een tip hiervoor?
Na nog wat inoefenen van manoeuvres en wat parcoursrijden zat de eerste les erop. Eerste les viel veel beter mee dan verwacht en hopelijk kan ik dat van de volgende lessen ook zeggen
Allereerst was er de onvermijdelijk, doch nuttige technische info. Nadien was het tijd om voor de eerste maal in mijn leven de motor te "bestijgen" als chauffeur.
Het begon gezapig met koppelingspelen; Koppeling laten komen tot ze pakt en nadien terug loslaten. Na enkele malen dit ingeoefend te hebben was het tijd om de koppeling volledig te laten komen en zo vooruit te gaan. Nadien kwam ook het gas geven aan bod.
Nadien was het de beurt om ook te schakelen: Op het gemak in eerste rijden, schakelen naar 2de versnelling en nadien stoppen. Na dit herhaald te hebben, deden we hetzelfde in 3de versnelling.
Intussen was het tijd om de eerste manoeuvres aan te leren. Dit begon in een eenvoudige slalom waarna we al vrij snel overstapten naar de slalom zoals deze zal gebeuren tijdens het examen.
Al snel was het de beurt aan de, door mij zo gevreesde "achten". Na wat theoretische uitleg hierover; en het aanleren van de kijktechniek, was het de beurt om mijn eerste "acht" te maken. Dit lukte vrij behoorlijk (tot mijn eigen verbazing" waarna de achten werden geplaatst zoals op het examen. Tijdens het aanleren van deze achten diende ik nog geen rekening te houden met de witte lijnen zoals op het examen. Doch, voor mezelf stelde ik voorop toch binnen de lijnen de blijven. Tot mijn eigen verbazing lukte dit en bleek ik dit nog graag te doen ook! Dit was een grote opluchting dat dit behoorlijk lukte. Nadien oefende de combinatie slalom + achten.
Intussen waren we toe aan het inoefenen van de noodstop. Ik diende eerst genoeg snelheid te maken en op het gemak te remmen. Na enkele malen oefenden we de noodstop in. Dit ging vrij vlot en na iedere noodstop reed ik door om 180° te draaien om meteen opnieuw snelheid te halen en terug een noodstop te doen. Hierbij voelde ik me te zeker waardoor ik in de bocht reeds wou snelheid halen. Gevolg: motor en zelfvertrouwen lagen in de grasberm. Dit gebeurde gelukkig zonder valpartij, ik kon als een volleerd crosser op de motor blijven rijden in het gras

Hierbij waren we al gauw een uur verder waardoor het tijd was voor een andere uitdaging: het stapvoets rijden. Dit was voor mij terug een manoeuvre dat me wat afschrikte. Ik kreeg hierbij een goede uitleg over het nut van de achterrem bij deze oefening.
Bij de eerste 2 pogingen diende ik mijn voet te zetten door de combinatie van te traag rijden en niet meer mooi in de lijn te blijven rijden.
Bij poging 3 concentreerde ik mij op het focussen van een punt dat in het verlengde lag van deze lijn en waarachtig, ik kon deze 10m uitrijden binnen de lijnen. Dit gebeurde weliswaar in 11 seconden. Bij iedere poging begon ik de motor beter aan te voelen waarbij ik tenslotte de 10m aflegde in 13 seconden. Oef, alwaar een obstakel overwonnen!
We eindigden met het ontwijkingsmanoeuvre. Dit heb ik wel nog niet onder de knie. In de aanloopbocht dien ik nog meer snelheid te halen. Ik haal uiteindelijk de 50 km/h per uur niet en voel me nog ongemakkelijk om de motor in de richting die ik wil "te smijten". Mijn manoeuvre gebeurt dus te traag en zelf vind ik dat ik de motor niet genoeg durf/kan laten uitwijken.Iemand een tip hiervoor?
Na nog wat inoefenen van manoeuvres en wat parcoursrijden zat de eerste les erop. Eerste les viel veel beter mee dan verwacht en hopelijk kan ik dat van de volgende lessen ook zeggen

) Het is ook wel een beetje durf overwinnen. Elke keer weer iets dieper gaan. 'k Moet dat zelf ook eens doen. In 4 jaar nog altijd mijn knie niet gelegd op mijN SV'tje.