Mercedes 250D van 1988: was mijne eerste auto en kheb der toch een goei jaar mee gereden, had int begin wel wa bang voor de omvang van de wagen maar eerlijk gezegd reed da echt heel soepel en daar zat echt wel een goei servo stuur in. qua interieur was da wel plezant omda da zo groot was vanbinnen,
de zetels van die wagen zijn ook de beste zetels dak al ooit heb ingezeten in nen auto, echt precies zo ne zetel als dade in uwe living staan hebt,de zetels van die nieuw autos zijn toch ni da ze
en die extra plek tussen de 2 voorste zetels in was altijd handig voor gerief te placeren (handrem die naast het stuur zat). en natuurlijk da oversised stuur maakte het af

geluid van de motor (2,5liter) was ook altijd heel plezant als gem is liet brullen, de auto was 22 jaar oud en eigenlijk noot te klagen gehad van de motor ook niet. wegligging was echter iet minder, van zodra dat wa geregend had of ik pakte mijne bocht iets te wild ging men achterste altijd naast mij door. en ast gesneeuwd had ja dan wast echt een onbestuurbaar gevaar op de weg tenzij dak een paar zakken zand in de koffer smeet.
nog altijd spijt van dak em heb moeten wegdoen door dat de carroserie op korte tijd fameus was beginnen op te roesten en eigenlij zowa alles in den auto begon kapot te gaan, et interieur viel uiteen, de ruiten gingen nog maar half af bij heel warm weer, in het elektrisch dak was ne beugel afgebroken waardoor da da ineens vast zat en ni meer wou bewegen, men dashboard begon vanalle barsten en scheuren te vertonen en men stuur begon te vervellen, men verwarming blies int begin alleen maar warm op de hoogste stand,daarna et proberen te maken en toen blies em enkel nog ijskoud. dus kging echt van een situatie " vollenbak warm zodak constant met men dak en ramen moest openrijden -> super koud waardoor dak op den duur tijdens de winter me sjaal,handschoenen,muts en dikke jas moest rijden of ik kwam stijfbevroren uit den auto

".
maar toch, ik mis das boot ondanks al zen gebreken zagk hem toch graag

em heeft toch 400.000km kunnen doen voor dat hij naar de oostblok landen ging voor uit te bollen tot zen pensioen
toyota aygo: auto van de mama, is wel is ne keer leuk om zo is op veldwegskes onozel te gaan doen maar daar stopt het dan ook bij. verschoot er wel van dade me zo een dingske bijne ter plaatse kunt draaien as ge maar genoeg gas geeft
new-ibiza SC: das de huidige wagen, kheb em nu sinds februari en kben tot nu toe der toch heel content mee. alles zit der op wa der op moet zitten en voor stadsverkeer is men 1,4liter TDI vinnig genoeg en heeft best wel een vrij goede baanligging. ma kmerk toch da wanneer dat wa sneller moet gaan em toch juist ietske te kort komt.
was wel ff wennen qua remmen ten opzichte van de merc naar deze, de merc remde naar mijn gevoel beter. bij deeze moet ik meer op de motor mee remmen om em soms tijdig stil te krijgen. ma kmerk toch da wanneer dat wa sneller moet gaan em toch juist ietske te kort komt.