Asserti
Legacy Member
Mijn verhaal begint vorige week dinsdagavond en is gebaseert op éél véél geluk en wat arrogantie 
.
Mijn pa had mij gevraagd om es naar mensen hunne pc te gaan kijken in het kortrijkse. Dus reed ik met hem daar naartoe. Bij het inslaan van de wijk zie ik daar plots na de bocht nen gedebadgede M5 staan. De 4 uitlaatpijpen vielen me (als M5 kenner) meteen op. Ik zette meteen de auto aan de kant om een fototje te gaan maken, en zag dat de bestuurder net wegliep van de M5. Ik riep "Is dat uwen auto?" "ja" zei hij, en hij kwam eventjes een praatje maken
.
Nadat ik duidelijk had gemaakt dat ik een grote M5 fan was begon hij wat te vertellen, dat hij nog een vorige M5 had gehad, maar die was gecarjacked en dan een M3, maar dat vondt hij maar een go-cartje
hij rijdt ook regelmatig op circuit.
Op dat moment dacht ik, Stijn, dit is je kans, nu of nooit, en vroeg ik of het mogelijk was eens een toertje mee te rijden. "Ja" was het antwoord, máár, hij moest naar een vergadering dus kon het niet.
"Heb je iets om te schrijven?" vroeg hij, en ik haalde mijn gsm al uit. Dus gaf hij mij zijn gsm nummer.
Eerst ging hij vrijdag bellen, maar toen dat niet gebeurde begon ik al wat twijfel te krijgen. Daarom belde ik hem dinsdag en dus spraken we woensdagavond af aan de kinepolis in kortrijk.
Gisterenavond, om 18u30, stonden ik en kwertie dus aan de kinepolis, aan het wachten op onze M5
Die bleek wat te laat te zijn, dus bekeekten we ff de F16 die daar stond. Plots zag ik een glans, enja, daar zag ik de xenonlichten van de M5 opdoemen.
Vlug roekeloos de straat overgelopen, en Asserti nestelde zich in de witleren zetels
and of we went. Voor diegene die kortrijk kennen, hup, het ei op, lekker bochtig. Daar merkte ik al dat de M5 enorm aan de grond plakt. Korte bochtjes op slechte asfalt, versleten achterbanden en 70 km/u brachten de mighty M5 niet van zijn koers.
In geen tijd zaten we aan de 180 km/u en sneller. Enkele tellen en 6 versnellingen later zaten we aan de begrenzing
Ook de gebruikelijke duw in de rug kregen we meerdere malen te voelen
Terugschakelen ging supervlot en vanaf de auto in toeren kwam werd je echt in de zetel geduwt. woaaaa, zaaalig
Na tien minuutjes cruisen pakte hij de afrit, rondpuntje, brug over de autostrade over en in de tegenovergestelde richting terug de oprit. Daar zette hij de M5 aan de kant en trok de handrem op. "Ook ne keer proberen?" waren de woorden die ik nooit meer zal vergeten.
Dat hoefde hij mij geen 2x te vragen, en enkele seconden later zat ik achter het stuur van een auto met 7 versnellingen, 507pk en een prijskaartje van 89.000 EUR. This really was my lucky day.
DSC af, launch control aan en off we went!
denkte nu echt da'k zo zot was?!?
Neenee, de automaat stond in D5 mode, damper setting (vering) op het hardst. Eerst zachtjes aanzetten, mooi de oprit af achter een cliotje. Autostrade opschuiven naar het linkerrijvak en gas naar beneden. Toen ik dit deed voelde ik 2x een lichte knik in het pedaal, en de motor reageerde hierop met 2x terug te schakelen.
Hup, 90 in 2e en de 507pk duwde in de rug. 8300 toeren, BANG, duw in de rug, hup in 3e, en daar ging de snelheidswijzer al over de 120
ad:
Na wat gespeelt te hebben met de automaat werd het tijd om eens aan die leuke flapdingen aan het stuur te komen
Hup, semi automatische mode, S5, 120 in 7e versnelling. Dit was net een videogame :naughty: 4 maal op de linkerpaddel, 3e versnelling en floor it. In no time aan 200. De auto's zoemden ons rechts voorbij, maar in de M5 kon het evengoed zijn alsof je 120 reed. Geluid van buiten kwam amper binnen.
De servo was niet te hard of te zacht, eigenlijk net perfect. Zelfs aan hogere snelheden bleef de M5 met gemak zijn koers behouden: recht vooruit!
Het head-up display is enorm goed te lezen en je hoeft niet meer naar je dashboard te kijken. Als het tijd wordt om te schakelen, dus einde van toeren, flikkert het effkes. Als je dan nog op je gas blijft duwen schakelt de revlimiter (toerentalbegrenzer) in. De remmen zijn gemakkelijk te doseren. Je kan zacht afremmen, of als het moet, goed doorremmen.
Het schakelen gebeurt direkt als je het wil, sneller als bij ne manuelen, ook al lijkt het soms alsof er wat lag op zit.
Baanvast is hij in ieder geval zeer goed. De zetels zitten lekker zacht en hij rijdt alsof je met een auto van 900kg rijdt, niet met een van 1,6ton. Ook merk je het niet als je "al" 120 rijdt. Vanaf 120 staan de cijfers van het dashboard wat verder uit elkaar, waardoor het nog lijkt alsof je trager optrekt dan ervoor, heel bedriegelijk
Na een goed half uur rijden waren we terug in kortrijk en stapten we uit. Ik had een zalig voldaan gevoel, maar toch wil ik nog meer. Ik wil eens DSC kunnen afzetten in een veilige omgeving en dan eens alles geven. Ook wil ik wel eens de volledige remkracht testen.
Al weet ik dat ik al enorm veel geluk heb gehad en ik ben dan ook supermegaenormtralalacontent
.Mijn pa had mij gevraagd om es naar mensen hunne pc te gaan kijken in het kortrijkse. Dus reed ik met hem daar naartoe. Bij het inslaan van de wijk zie ik daar plots na de bocht nen gedebadgede M5 staan. De 4 uitlaatpijpen vielen me (als M5 kenner) meteen op. Ik zette meteen de auto aan de kant om een fototje te gaan maken, en zag dat de bestuurder net wegliep van de M5. Ik riep "Is dat uwen auto?" "ja" zei hij, en hij kwam eventjes een praatje maken
.Nadat ik duidelijk had gemaakt dat ik een grote M5 fan was begon hij wat te vertellen, dat hij nog een vorige M5 had gehad, maar die was gecarjacked en dan een M3, maar dat vondt hij maar een go-cartje
hij rijdt ook regelmatig op circuit.Op dat moment dacht ik, Stijn, dit is je kans, nu of nooit, en vroeg ik of het mogelijk was eens een toertje mee te rijden. "Ja" was het antwoord, máár, hij moest naar een vergadering dus kon het niet.
"Heb je iets om te schrijven?" vroeg hij, en ik haalde mijn gsm al uit. Dus gaf hij mij zijn gsm nummer.
Eerst ging hij vrijdag bellen, maar toen dat niet gebeurde begon ik al wat twijfel te krijgen. Daarom belde ik hem dinsdag en dus spraken we woensdagavond af aan de kinepolis in kortrijk.
Gisterenavond, om 18u30, stonden ik en kwertie dus aan de kinepolis, aan het wachten op onze M5
Die bleek wat te laat te zijn, dus bekeekten we ff de F16 die daar stond. Plots zag ik een glans, enja, daar zag ik de xenonlichten van de M5 opdoemen.
Vlug roekeloos de straat overgelopen, en Asserti nestelde zich in de witleren zetels
and of we went. Voor diegene die kortrijk kennen, hup, het ei op, lekker bochtig. Daar merkte ik al dat de M5 enorm aan de grond plakt. Korte bochtjes op slechte asfalt, versleten achterbanden en 70 km/u brachten de mighty M5 niet van zijn koers.
In geen tijd zaten we aan de 180 km/u en sneller. Enkele tellen en 6 versnellingen later zaten we aan de begrenzing
Ook de gebruikelijke duw in de rug kregen we meerdere malen te voelen
Terugschakelen ging supervlot en vanaf de auto in toeren kwam werd je echt in de zetel geduwt. woaaaa, zaaalig
Na tien minuutjes cruisen pakte hij de afrit, rondpuntje, brug over de autostrade over en in de tegenovergestelde richting terug de oprit. Daar zette hij de M5 aan de kant en trok de handrem op. "Ook ne keer proberen?" waren de woorden die ik nooit meer zal vergeten.
Dat hoefde hij mij geen 2x te vragen, en enkele seconden later zat ik achter het stuur van een auto met 7 versnellingen, 507pk en een prijskaartje van 89.000 EUR. This really was my lucky day.
DSC af, launch control aan en off we went!
denkte nu echt da'k zo zot was?!?
Neenee, de automaat stond in D5 mode, damper setting (vering) op het hardst. Eerst zachtjes aanzetten, mooi de oprit af achter een cliotje. Autostrade opschuiven naar het linkerrijvak en gas naar beneden. Toen ik dit deed voelde ik 2x een lichte knik in het pedaal, en de motor reageerde hierop met 2x terug te schakelen.
Hup, 90 in 2e en de 507pk duwde in de rug. 8300 toeren, BANG, duw in de rug, hup in 3e, en daar ging de snelheidswijzer al over de 120
ad:Na wat gespeelt te hebben met de automaat werd het tijd om eens aan die leuke flapdingen aan het stuur te komen
Hup, semi automatische mode, S5, 120 in 7e versnelling. Dit was net een videogame :naughty: 4 maal op de linkerpaddel, 3e versnelling en floor it. In no time aan 200. De auto's zoemden ons rechts voorbij, maar in de M5 kon het evengoed zijn alsof je 120 reed. Geluid van buiten kwam amper binnen.
De servo was niet te hard of te zacht, eigenlijk net perfect. Zelfs aan hogere snelheden bleef de M5 met gemak zijn koers behouden: recht vooruit!
Het head-up display is enorm goed te lezen en je hoeft niet meer naar je dashboard te kijken. Als het tijd wordt om te schakelen, dus einde van toeren, flikkert het effkes. Als je dan nog op je gas blijft duwen schakelt de revlimiter (toerentalbegrenzer) in. De remmen zijn gemakkelijk te doseren. Je kan zacht afremmen, of als het moet, goed doorremmen.
Het schakelen gebeurt direkt als je het wil, sneller als bij ne manuelen, ook al lijkt het soms alsof er wat lag op zit.
Baanvast is hij in ieder geval zeer goed. De zetels zitten lekker zacht en hij rijdt alsof je met een auto van 900kg rijdt, niet met een van 1,6ton. Ook merk je het niet als je "al" 120 rijdt. Vanaf 120 staan de cijfers van het dashboard wat verder uit elkaar, waardoor het nog lijkt alsof je trager optrekt dan ervoor, heel bedriegelijk
Na een goed half uur rijden waren we terug in kortrijk en stapten we uit. Ik had een zalig voldaan gevoel, maar toch wil ik nog meer. Ik wil eens DSC kunnen afzetten in een veilige omgeving en dan eens alles geven
. Ook wil ik wel eens de volledige remkracht testen.Al weet ik dat ik al enorm veel geluk heb gehad en ik ben dan ook supermegaenormtralalacontent
)
