Archief - Gitaarthread n°8: Play that G-string

Als ik dat zo lees vind ik het precies niet erg dat ik voor priveles heb gekozen. Als kind ben ik ook naar de traditionele notenleer en blokfluit geweest maar daar heb ik welgeteld niks van opgestoken. Toegegeven, mijn ouders hadden mij plots uit het niets naar daar gestuurd en ik besefte nog niet eens dat het muziek was dat ik daar moest leren. Het zou nog een dikke tien jaar duren voor ik metal ondekte via die weg ook de gitaar.

In ieder geval, ik leerde ginder noten lezen en dat is het zowat. Ben dat sindsdien ook weer vergeten. Bij mijn prive lerares ging het over blues, jazz, metal en de verschillen en gelijkenissen er tussen. Daar heb ik toonladders geleerd, ze heeft uigelegd welke noten ge op welke manier kunt gebruiken om bepaalde emoties uit te lokken, hoe ik een gitaar moet onderhouden, hoe te jammen met andere mensen enzovoort. Ik ga absoluut niet beweren dat muziekschool nutteloos is maar op deze manier heb ik op veel kortere tijd toch veel nuttigere dingen geleerd imo.

Krak hetzelfde als Kapoen dus.

Eigenlijk zou zo een 'optioneel' uur per week wel interessant zijn. Geen idee waar gij zit Kapoen maar denk wel dat bij mij (Izegem) er interesse zou zijn voor zoiets. Er is hier sinds dit jaar een nieuwe directeur die een "frisser" bewind wil voeren, misschien het ideale moment om dat eens voor te stellen.

Pfft ik wil ook terug naar de muziekschool.
Ik heb 5 jaar piano gespeeld en buiten mijn instrumentles zat ik dan ook in de AMC (of hoe ge het ook noemt ) maar wegens de scheiding van mijn ouders en een grote verhuis en het feit dat ik nog weinig interesse had in het spelen van Piano ben ik gestopt en hebben we die verkocht kort na de verhuis. Ik was bijna 15 toen ik stopte denk ik, begonnen met muziekschool op men 8-9 jaar.

Nu, na enkele jaren begon het toch terug te kriebelen om een instrument te bespelen dus koos ik ineens voor drum maar ik had juist AMC op een woensdagnamiddag en vanwege mijn studies had ik geen tijd om daar naartoe te gaan dus was ik ook verplicht om te stoppen met mijn drumles...

Enkele maanden nadien gitaar opgepikt en me serieus verdiept in het gitaar spelen (en veel geoefent natuurlijk ) tot nu.
Ik speel toch al zeker 6-7 jaar serieus gitaar ondertussen en ik doe dat ook ontzettend graag. Er gaat dan ook geen avond voorbij dat ik niet minstens een uur heb gespeeld. En toch wou ik dat ik terug naar de muziekschool kon gaan want bv. van theorie ken ik precies niets en er is zoveel informatie over op het internet dat ik niet weet waar te beginnen...

Ik kan noten lezen, ik weet wat scales en modes zijn, maar ik ken er geen enkel vanbuiten precies... Ik weet dat theorie niet het belangrijkste is om muziek te schrijven ofzo, maar ik denk toch dat dat enorm veel helpt. Mijn techniek zit goed, maar dat komt dan ook omdat ik vooral covers van bands speel waar ik veel naar luister, en dat is vooral progressive metal, technical metal toestanden
Maar buiten nummers van bands te spelen kan ik precies niets op gitaar en dat is enorm demotiverend.

In die laatste zin kan ik me helemaal vinden. Speel nu dik 1,5 jaar bass (jaartje langer gitaar, maar de focus is verschoven). Vind het heel jammer dat ik geen muziekschool heb gedaan; ik heb altijd het gevoel dat ik maar wat aanhol achter de "echte" muzikanten. Covers spelen lukt wel ok (speel natuurlijk nog niet lang, dus techniek kan nog sterk verbeteren uiteraard), maar zelf schrijven of jammen is eng. Wou dat ik er meer van wist.

TsD zei:

Eigenlijk zou zo een 'optioneel' uur per week wel interessant zijn.

Klik om te vergroten...

In de laatste 3 jaren van de klassieke opleiding kan je AMT volgen (Algemene Muziek Theorie). Zelf 2 jaar gedaan, maar trok op geen bal bij ons. Vierstemmige dingen componeren, maar volgens de regels van de kunst. De debiele regels.

Voorbeeld: parallelle octaven mochten niet (een octaaf is de afstand tussen 2 keer dezelfde noot maar dan hoger/lager. Op gitaar 12 fretten). Met parallele octaven wordt bedoeld dat als je bij een akkoordovergang in je eerste akkoord al een octaaf had (of dubbel, driedubbel,..), je dat in het 2de niet meer mag hebben, anders klinkt dit vals.
Praktisch gezegd: Van een open C akkoord naar een open G akkoord op gitaar zit ge dus vals te spelen volgens die regels.

En ja, het klopt dat ten tijde van Ludwig en Wolfgang dat als vals geinterpreteerd werd, maar het collectief gehoor verandert nu eenmaal. Het is al lang geaccepteerd als iets dat parallelle octaven hedendage wél klinken, wat die set regels hopeloos onbruikbaar maakt.

Voor degenen die jazz interessant vinden en theorie willen bijschaven misschien wel interessant: halewynstichting :||: zomeractiviteiten (scroll naar jazzcursus)
Elke zomer 1 week volledig jazzkamp met meest voorkomende instrumenten. Voormiddag instrumentles, namiddag combo, 's avonds Jam/theorielessen (beginners en gevorderd)/workshops. Voor dit jaar wrsl al te laat om in te schrijven maar wel eens een aanrader. Normaal gezien komt Serge Lazarevitch altijd (Serge=god) en blijkbaar vanaf dit jaar ook John Baboian (vroeger Hans Van Oost). Meer gericht naar jongeren, maar altijd een basis volwassenen aanwezig ook.

stagepotato zei:

Pfft ik wil ook terug naar de muziekschool.
Ik heb 5 jaar piano gespeeld en buiten mijn instrumentles zat ik dan ook in de AMC (of hoe ge het ook noemt ) maar wegens de scheiding van mijn ouders en een grote verhuis en het feit dat ik nog weinig interesse had in het spelen van Piano ben ik gestopt en hebben we die verkocht kort na de verhuis. Ik was bijna 15 toen ik stopte denk ik, begonnen met muziekschool op men 8-9 jaar.

Nu, na enkele jaren begon het toch terug te kriebelen om een instrument te bespelen dus koos ik ineens voor drum maar ik had juist AMC op een woensdagnamiddag en vanwege mijn studies had ik geen tijd om daar naartoe te gaan dus was ik ook verplicht om te stoppen met mijn drumles...

Enkele maanden nadien gitaar opgepikt en me serieus verdiept in het gitaar spelen (en veel geoefent natuurlijk ) tot nu.
Ik speel toch al zeker 6-7 jaar serieus gitaar ondertussen en ik doe dat ook ontzettend graag. Er gaat dan ook geen avond voorbij dat ik niet minstens een uur heb gespeeld. En toch wou ik dat ik terug naar de muziekschool kon gaan want bv. van theorie ken ik precies niets en er is zoveel informatie over op het internet dat ik niet weet waar te beginnen...

Ik kan noten lezen, ik weet wat scales en modes zijn, maar ik ken er geen enkel vanbuiten precies... Ik weet dat theorie niet het belangrijkste is om muziek te schrijven ofzo, maar ik denk toch dat dat enorm veel helpt. Mijn techniek zit goed, maar dat komt dan ook omdat ik vooral covers van bands speel waar ik veel naar luister, en dat is vooral progressive metal, technical metal toestanden
Maar buiten nummers van bands te spelen kan ik precies niets op gitaar en dat is enorm demotiverend.

Klik om te vergroten...

Cadiuro zei:

In die laatste zin kan ik me helemaal vinden. Speel nu dik 1,5 jaar bass (jaartje langer gitaar, maar de focus is verschoven). Vind het heel jammer dat ik geen muziekschool heb gedaan; ik heb altijd het gevoel dat ik maar wat aanhol achter de "echte" muzikanten. Covers spelen lukt wel ok (speel natuurlijk nog niet lang, dus techniek kan nog sterk verbeteren uiteraard), maar zelf schrijven of jammen is eng. Wou dat ik er meer van wist.

Klik om te vergroten...

Jullie zitten precies met hetzelfde probleem waar ik mee zat vorig jaar. Toen kwam ik door omstandigheden nog eens een paar maandjes naar Belgie en ben ik terug bij mijn lerares gaan aankloppen. Nu kan ik echt gewoon een gitaar oppakken en beginnen improviseren. Als iemand interesse heeft laat ik haar gegevens nog wel eens achter. Ik denk dat gij uw gitaar al eens bij haar hebt laten repareren, Cadiuro?

In ieder geval, als ge niet weet waar beginnen is het simpel. Leer de pentatonische mineur toonladder in A of E en alleen positie 1. Leer alleen dat voorlopig. Die moet ge echt klakkeloos vanbuiten kennen. Speel die ook niet alleen op en neer. Dat moogt ge doen om vanbuiten te leren maar de bedoeling is wel degelijk om er muziek mee te maken. Leer in ieder geval geen nieuwe posities of toonladders tot ge hierin fatsoenlijk kunt improviseren.

Wat is er belangrijk om te improviseren/jammen? Leer waar de 1ste (de grondnoot) en de 5de ligt. Door noten te spelen bouwt ge spanning en die twee lossen spanning af. Maw, een zin of uw hele stuk stoppen op die twee. De 1ste lost echt alle spanning af. Als ge ooit een liedje hoort eindigen met een noot/akkoord dat uw echt het gevoel geeft dat het nu gedaan is, dat was de 1ste. De 5de kan dat ook in mindere maten. De 1ste is thuis, de 5de is op kot. Probeer wat tussen die noten te 'dansen'.

In muziek mag alles maar leg uwzelf in het begin de regel op dat ge de 1ste en 5de niet gaat benden. Uw bassist en zanger spelen die vaak en zullen daardoor wel eens vals kunnen klinken.

Nog iets heel belangrijk is het ritme. Da's misschien wel het belangrijkske van alles. Voor ge begint te improviseren, zie dat ge eerst het ritme goed beet hebt. Zet een backing track op sla eerst gewoon op de beat uw 1ste noot of zelfs maar gedempte snaren aan. Als dat ritme goed in uw rechterhand zit, begin dan pas te improviseren erin.

Tenslotte een heel simpel stukje raad dat mij veel hielp. Als een noot goed klinkt, blijf erop hangen.

Hier is een mooi schema van de pentatonische posities op gitaar. Witte bolletjes zijn de 1ste, rode zijn de 5de. Leer voorlopig alleen "First mode" zoals het daar staat aangeduid. http://sixstringsensei.com/wp-content/uploads/2011/03/e_pentatonic_minor_key.png

Ik hoop dat dit wat helpt. Ik blijf wel aanraden om mijn lerares of een andere goeie leraar een bezoekje te brengen. Youtube lessen zijn goed maar ik had het niet gekunnen zonder iemand die naast mij zat en specifiek op mijn doen en laten commentaar gaf.

Privé les lijkt me geniaal om het helemaal te snappen.
Probeer vaak bij te leren adhv video's en dergelijke, maar ja, das dan weer door de bomen het bos niemeer zien.
Vroeger wel groepslessen gedaan, maar dat was toen nog echt de basis.
Moest ik nu tijd en wat extra geld hebben...

Bij mij is het vooral tijd

Thanks voor de hele uitleg, WarCry. De pentatonische Minor ken ik intussen wel redelijk goed, zo ver dan ik merk dat ik regelmatig begin te verlangen naar meer of andere scales Dat was ik niet die mijn gitaar daar heb laten repareren. Als ik binnen een paar jaar werk, ga ik denk ik privéles echt wel overwegen (studentenbudget enzo).

Voor degenen die rechtstaand spelen: hoe hoog hangt jullie gitaar?
Ik merk dat toen ik vooral punk speelde, mijn gitaar redelijk laag hing. Het waren dan ook meestal gewoon powerchords.
Maar nu ik wat technischere genres aan het verkennen ben, moet die toch een stuk hoger hoor! (nog wel niet Tom Morello hoog )

Recipe4hate zei:

Voor degenen die rechtstaand spelen: hoe hoog hangt jullie gitaar?
Ik merk dat toen ik vooral punk speelde, mijn gitaar redelijk laag hing. Het waren dan ook meestal gewoon powerchords.
Maar nu ik wat technischere genres aan het verkennen ben, moet die toch een stuk hoger hoor! (nog wel niet Tom Morello hoog )

Klik om te vergroten...

Mijn pick komt terhoogte van mijn navel

Gitaar ter hoogte van mijn familie juwelen.
Vind het soms simpeler om gitaar op zelfde hoogte te houden van mijn borstkas maar vind dat er te onnozel uitzien.

Cadiuro zei:

Thanks voor de hele uitleg, WarCry. De pentatonische Minor ken ik intussen wel redelijk goed, zo ver dan ik merk dat ik regelmatig begin te verlangen naar meer of andere scales Dat was ik niet die mijn gitaar daar heb laten repareren. Als ik binnen een paar jaar werk, ga ik denk ik privéles echt wel overwegen (studentenbudget enzo).

Klik om te vergroten...

Als ge die al goed kent, waarom is jammen dan nog eng? Voor de meeste jamsessies is dat meer dan genoeg.

Recipe4hate zei:

Voor degenen die rechtstaand spelen: hoe hoog hangt jullie gitaar?
Ik merk dat toen ik vooral punk speelde, mijn gitaar redelijk laag hing. Het waren dan ook meestal gewoon powerchords.
Maar nu ik wat technischere genres aan het verkennen ben, moet die toch een stuk hoger hoor! (nog wel niet Tom Morello hoog )

Klik om te vergroten...

Mijn gitaar hangt vrij hoog. Pakt dat de kast juist boven de gordel hangt. 't Was simpel. Als ik zittend speel moet ik altijd mijn echtervoet ergens op kunnen zetten of anders hangt de gitaar te laag. Dan had mijn lerares eens ne keer terwijl ik zo zat mijn riemlengte aangepast zodat mijn gitaar zittend en rechtstaand op dezelfde hoogte hing. Dat was idd veel comfortabeler om te spelen.

Eigenlijk hangt mijn gitaar al sinds het prille begin hoog. Ik weet nog dat ik naar metal concerten ging en meneigen slecht voelde omdat veel van die pro's hun gitaar lager hadden hangen. Ik dacht dat ik dat ook moest doen. Dikke zever dus. De gitaar moet hangen waar ge er het comfortabelst op kunt spelen.

WarCry-dude zei:

Als ge die al goed kent, waarom is jammen dan nog eng? Voor de meeste jamsessies is dat meer dan genoeg.

Klik om te vergroten...

Bedoelt ge dan echt kennen over heel het fretbord? Of alleen de eerste positie die iedereen eerst leert?
Ik heb echt het gevoel dat ik uit die eerste positie niks fatsoenlijk kan uithalen, en ja dat ligt aan mijn eigen onkunde

Voor het moment ben ik wat aan het prutsen met die eerste positie, de parallelle majeur/mineur en de akkoorden (arpeggio's). Ik heb de indruk dat ik meer gedaan krijg (melodisch) als ik de toonladder alleen bekijk als 'saus' die de akkoorden bindt.

Nuja, mijn improvisaties beperken zich nog altijd maar tot het klooien met al die concepten, zonder dat er echt iets melodisch uitkomt. Mijn gitaarleraar is voorstander van het principe om zoveel mogelijk zaken zelf uit te vinden, maar ik ga deze zomervakantie toch eens wat tijd spenderen met het 'stelen' van licks/concepten van anderen. Ik ben echt niet goed genoeg om zomaar fatsoenlijk te kunnen improviseren zonder een paar goede voorbeelden.

WarCry-dude zei:

Als ge die al goed kent, waarom is jammen dan nog eng? Voor de meeste jamsessies is dat meer dan genoeg.

Klik om te vergroten...

True. Misschien focus ik teveel op "muziek" willen maken in plaats van gewoon wat meespelen, maar da's ook een zeker onzekerheid omdat mijn bandleden allemaal veel betere muzikanten zijn dan ik (allemaal geschoold). Kwil vooral goeie baslijnen kunnen maken, dus vertrekken vanuit de grondtoon en daar leuke variaties op vinden, maar da's echt niet vanzelfsprekend.

E: Mijn bass hangt trouwens altijd dat het hoogste punt van de kast ongeveer ter hoogte van mijn middenrif hangt (je weet, dat punt waar je ribben van links en rechts samenkomen, dat putje daar).

Kapoen zei:

Bedoelt ge dan echt kennen over heel het fretbord? Of alleen de eerste positie die iedereen eerst leert?
Ik heb echt het gevoel dat ik uit die eerste positie niks fatsoenlijk kan uithalen, en ja dat ligt aan mijn eigen onkunde

Voor het moment ben ik wat aan het prutsen met die eerste positie, de parallelle majeur/mineur en de akkoorden (arpeggio's). Ik heb de indruk dat ik meer gedaan krijg (melodisch) als ik de toonladder alleen bekijk als 'saus' die de akkoorden bindt.

Nuja, mijn improvisaties beperken zich nog altijd maar tot het klooien met al die concepten, zonder dat er echt iets melodisch uitkomt. Mijn gitaarleraar is voorstander van het principe om zoveel mogelijk zaken zelf uit te vinden, maar ik ga deze zomervakantie toch eens wat tijd spenderen met het 'stelen' van licks/concepten van anderen. Ik ben echt niet goed genoeg om zomaar fatsoenlijk te kunnen improviseren zonder een paar goede voorbeelden.

Klik om te vergroten...

Ik bedoel leren improviseren met alleen die eerste positie. Niet gewoon weten waar de noten liggen. Het heeft geen zin om honderd toonladders/posities te kennen als ge niet weet hoe er muziek mee te maken. Mijn motto is dan ook om nooit een toonladder te leren tenzij ik hem ook wel degelijk ga gebruiken.

Wat ge daar zegt van toonladder als 'saus' tussen akkoorden is een heel goeie techniek om mee te beginnen. Als het ware via uw toonladder naar uw volgende akkoord lopen. Da's eigenlijk de essentie van improvistatie. Ge moet een idee hebben van waar ge naartoe wilt en via welke noten ge er komt is minder belangrijk.

Ik ben ook een grote voorstander van licks stelen. Justin guitar op youtube heeft dat mooi verwoord. Noten zijn letters en licks zijn woorden. Ge kunt een hoop letters nemen en die achter elkaar zetten. Dat zal heel origineel zijn maar niemand gaat het snappen. Als ge echter een hoop woorden kent, kunt ge daarmee poezie schrijven.

Als ge wat met licks vertrouwd geraakt ondekt ge nog dingen ook. Zo heb ik kort geleden ondekt hoe eigenlijk alle solo's van The Wizard van Black Sabbath gebasseerd zijn op 1 beroemde lick van BB King. Een lick stelen zonder de tabs ervan op te zoeken is nog eens een goeie oefening voor uw gehoor ook.

Improvisatie is kwestie van doen doen doen. Zoek gewoon op youtube 'backingtrack' in combinatie met 'dorian' of 'pentatonic' (en eventueel een genre en toonaard) en er komen genoeg dingen op waarmee ge u kunt blijven amuseren.

Qua 'omerekenregels' (om het kind een naam te geven):

• A Dorisch kunt ge benaderen met A min. pent.
• Blues in A improviseert ge gemakkelijk over met A min. pent.
• C maj. pent. = A min. pent. (exact dezelfde noten, en bij uitbreiding: C majeur = A mineur toonladder)

Ik raad ook af (dit is persoonlijk) om op 1 positie van een vormpje te blijven zitten. Je kan daar even met klooien om hem te leren verkennen maar leer er een 2de bij of breid hem een beetje uit op gehoor. In 1 positie improviseren vind ik bijzonder limiterend. Niet onmogelijk, maar om 3min lang origineel te blijven in 1 positie ben ik niet creatief genoeg.

Kweet nog de eerste keer dat ik improvisatie ontdekte. We hadden in de les net 1 positie van pentatonische gezien maar we gingen daar verder niks mee doen omdat het maar eens tussendoor vermelden was. Ik was dat thuis op het gemakske aant oefenen en in de achtergrond stond de radio "I shot the sheriff" in de versie van Eric Clapton te spelen. Toevalligerwijs zat ik in dezelfde toonaard en voor de rest van den dag heb ik niet anders meer gedaan dan heel den tijd dat nummer op repeat gezet en zitten tsjeezen . Kheb die dag grotendeels de pentatonische uitgezocht buiten een klein gebied op de dikste snaren met als gevolg dat ik tot op de dag van vandaag daar nog altijd een klein gebied heb waar ik echt harder moet nadenken waar de pentatonische ligt. (Kzou dat eigenlijk nog is moeten wegwerken maar dat komt er nooit van :doh: )

WarCry-dude zei:

Als ge wat met licks vertrouwd geraakt ondekt ge nog dingen ook. Zo heb ik kort geleden ondekt hoe eigenlijk alle solo's van The Wizard van Black Sabbath gebasseerd zijn op 1 beroemde lick van BB King. Een lick stelen zonder de tabs ervan op te zoeken is nog eens een goeie oefening voor uw gehoor ook.

Klik om te vergroten...

Aaaah, good 'ol BB. Een paar weken geleden was ik hard aan 't oefenen voor mijn examen en ik was weer aan 't klooien met arpeggio's en de pentatonische ladder. Ineens had ik een gigantisch 'wtf' momentje, ik was gewoon licks en riffs van Blues Boys Tune aan 't spelen zonder dat ik het besefte

Redhunter zei:

Improvisatie is kwestie van doen doen doen. Zoek gewoon op youtube 'backingtrack' in combinatie met 'dorian' of 'pentatonic' (en eventueel een genre en toonaard) en er komen genoeg dingen op waarmee ge u kunt blijven amuseren.

Qua 'omerekenregels' (om het kind een naam te geven):

• A Dorisch kunt ge benaderen met A min. pent.
• Blues in A improviseert ge gemakkelijk over met A min. pent.
• C maj. pent. = A min. pent. (exact dezelfde noten, en bij uitbreiding: C majeur = A mineur toonladder)

Ik raad ook af (dit is persoonlijk) om op 1 positie van een vormpje te blijven zitten. Je kan daar even met klooien om hem te leren verkennen maar leer er een 2de bij of breid hem een beetje uit op gehoor. In 1 positie improviseren vind ik bijzonder limiterend. Niet onmogelijk, maar om 3min lang origineel te blijven in 1 positie ben ik niet creatief genoeg.

Kweet nog de eerste keer dat ik improvisatie ontdekte. We hadden in de les net 1 positie van pentatonische gezien maar we gingen daar verder niks mee doen omdat het maar eens tussendoor vermelden was. Ik was dat thuis op het gemakske aant oefenen en in de achtergrond stond de radio "I shot the sheriff" in de versie van Eric Clapton te spelen. Toevalligerwijs zat ik in dezelfde toonaard en voor de rest van den dag heb ik niet anders meer gedaan dan heel den tijd dat nummer op repeat gezet en zitten tsjeezen . Kheb die dag grotendeels de pentatonische uitgezocht buiten een klein gebied op de dikste snaren met als gevolg dat ik tot op de dag van vandaag daar nog altijd een klein gebied heb waar ik echt harder moet nadenken waar de pentatonische ligt. (Kzou dat eigenlijk nog is moeten wegwerken maar dat komt er nooit van :doh: )

Klik om te vergroten...

Clapton = koning van de pentatonic scale En ja ge hebt gelijk, ik moet meer op m'n gehoor uitzoeken. Ik heb gemerkt dat ik dat ook kan met een paar simpele licks, en dus meer moet vertrouwen op m'n gevoel en gehoor.

https://www.facebook.com/photo.php?v=463246090476636&set=vb.458208944313684&type=2&theater

Ik wil gewoon ook kunnen improviseren zoals deze kerel hier... Pfft en die is zo oud als mij, kent natuurlijk wel zijn theorie natuurlijk.

Ik heb wel een interessante site gevonden:

http://www.musictheory.net/lessons
en deze komt zeker van pas voor iedereen maar die kennen jullie waarschijnlijk al:

http://www.all-guitar-chords.com/guitar_scales.php

stagepotato zei:

kent natuurlijk wel zijn theorie natuurlijk.

Klik om te vergroten...

Ge moet geen theorie kennen om zo te kunnen improviseren. Het kan helpen, maar het moet niet. Vergeet niet dat de mannen die als eerste zo soleerden geen idee hadden van wat ze deden. Ze weten welke noten goed klinken, maar geen idee waarom of wat ze eigenlijk speelden. Gewoon op gehoor. Theorie moet niet, maar het kan soms wel nieuwe deuren openen.